Rodge
Belezen gebruiker
Dit wordt een heel verhaal, en ik zal het ook niet in 1 keer kunnen typen. Sommige stukken zullen ook niet aan bod komen en de inleiding is misschien wat lang maar geeft wel een beetje de situatie aan. Ik hoop dat jullie de moeite nemen om het te lezen en eventueel te reageren.
Komende week, hopelijk maandag al, ga ik voor mijn 10de detox. Nu gelukkig niet bij de brijder maar op de paaz van het zaans medisch centrum, waar ze xyrem gebruiken ipv van dat rare verdunde spul met kokos smaak. Ik zal eerst wat over mezelf vertellen...
ik ben een een man van 47 jaar, al sinds afgelopen 6 januari 26 jaar samen met mijn grote liefde (afgelopen augustus waren we 20 jaar getrouwd). We hebben een dochter van 16 gekregen met een licht verstandelijke beperking (ze is er zelf van bewust dat ze gehandicapt is. En daarbij heeft ze lichamelijk ook nog eens dat ze hypermobiel is en een lage spierspanning heeft. Wat betekent dat ze heel erg lenig is, en wat betreft haar spierspanning...dat houdt in dat ze wel gewoon spierkracht heeft maar dat ze het niet lang vol kan houden. Ze liep ook pas dat ze 3,5 jaar was. Ze is helemaal onderzocht maar ze konden niks bij haar vinden. Het laatste onderzoek duurde 1,5 jaar en als ze dan iets gevonden hadden zou het iets zijn waar nog geen naam voor hadden, maar ook daar kwam niks uit. Op een gegeven moment was ze volledig over d'r toeren en maar aan het huilen...wij snel naar haar toe en zei ze: papa mama wanneer groei ik over mijn handicap heen, zoals ze ook bij haar continu oorontstekingen had, dan breekt je hart). Maar aangezien ze geen reden konden vinden durfde we ook niet aan een tweede te beginnen. In principe ben ik onvruchtbaar, ik heb tot aan mijn verslaving op hoog niveau aan amateur bodybuilding gedaan (heb op het E.K gestaan maar dat is er door de omstandigheden die tot mijn verslaving hebben geleid nooit van gekomen) anabolen steroïden werkt bij een man net zoals de pil bij een vrouw. Ik gebruikte het al vanaf mijn 16de (ben op mijn 13de begonnen met trainen) maar heb het altijd in kuren gedaan, wat inhoudt dat ik een week of 10-12 gebruikte en dan een week of 8-12 stopte voor de volgende. Na het E.K kwamen we al gauw bij een gynaecoloog terecht en de oorzaak lag bij mij. Ik had nauwelijks zaadcellen en er zat totaal geen beweging in. Het heeft daarna nog ruim 8 maanden geduurd voordat ik qua zaadcellen en beweeglijkheid aan de onderwaardes zat (dit heeft volgens alle specialisten geen oorzaak van de handicap van onze dochter te maken gehad) maar omdat ze ons niet konden garanderen dat het bij een tweede ook plaats zou kunnen vinden durfde we het niet aan om aan een tweede te beginnen. Ik ben toen weer steroïden gaan gebruiken maar zonder te kuren, dus continu blijven gebruiken. Maar net als bij de pil is het niet 100% betrouwbaar en 5 jaar later werd mijn vrouw toch zwanger. We hebben lang getwijfeld of we het weg moesten laten halen, maar dat konden we niet.
We kregen er nog een dochter bij die godzijdank helemaal gezond is (al zit ze verbaal tegen hoog begaafd aan, wat af en toe ook dodelijk vermoeiend is. Dat ze 6 was en van mij iets moest doen en dat ik op een gegeven moment besefte dat ik gewoon met zo'n snotneus om iets heel simpels een hele discussie stond te voeren. En dat ze ook zei...als jij mij niet kan uitleggen waarom ik dat moet doen dan zie ik niet in waarom ik dat zou doen en dat bedoel ikletterlijk hé pap. Dat opeens zoiets had van waar ben ik in godsnaam mee bezig, je doet het gewoon omdat ik je vader ben en jij gewoon hebt te luisteren, punt. Het zelfde als dat ze al heel snel doorhad wat sarcasme was, iets wat ze echt van mij heeft. Volgens mijn vrouw spreek ik 3 talen vloeiend, Nederlands, Engels en sarcastisch 😂).
Ondertussen was ik nog volop met mijn bodybuilding bezig en zoals zoveel bodybuilders dronk ik geen alcohol, omdat mijn lever het al zwaar genoeg had door alle steroïden en gebruikte dus ghb in plaats daarvan. Als we bv 2 weken met vakantie gingen dan gebruikte ik het dan ook al die tijd de hele dag door (op een dosis van wat ik me kan herinneren rond de 6-7ml) en als we thuis kwamen kon ik gewoon die fles wegzetten en had nergens last van. Dus van alle verhalen over de gevaren van ghb geloofde ik niet en zag het als bangmakerij. Daarnaast hebben mijn vrouw en ik ook beide een hoog libido en behoefte aan sex met anderen, voorheen gingen we bijna wekelijks, en soms zelfs de vrijdag en zaterdag, naar de fun4two totdat de sfeer daar veranderde.
We wonen dicht bij Bloemendaal en gingen dan vaak op zondag naar strandfeestjes bij woodstock, waar we vaak of een vrouw of man wisten mee te nemen naar ons huis voor pure porno. Op dat soort dagen gebruikte ik naast de ghb, ook coke en cialis. Toen brak er een moment aan, en ik zal de oorzaak achterwege laten, dat we van een leven waarin het financieel niet op kon gaan over in diepe financiële ellende. Zo erg dat we continu overal van afgesloten werden, beslagleggingen tot we zelfs ons huis dreigde te verliezen.
Ik ben toen om de stress een beetje te vergeten dagelijks ghb gaan gebruiken, ook tijdens het beetje werk dat ik nog had (ik werk als zelfstandig onderhoudsschilder), en dat is het gevaarlijke aan ghb dat als je het normaal doseert niemand het aan je doorheeft. Tot ik op een gegeven moment even niet meer had en ik me vreselijk slecht begon te voelen. Er was een maand of 3 verstreken en ik had een lichamelijke afhankelijkheid gekregen. Toendertijd koste ghb nog geen drol en kocht het per anderhalve liter. Dus zo snel als ik kon ben ik nieuwe gaan halen en mijn vrouw op de hoogte gesteld. Via de huisarts naar de brijder door verwezen en ik ging mijn eerste detox in. Dat viel mij alles mee en mijn vrouw was ook erg begripvol. Na 4 weken weer naar huis.
Maar ondertussen hadden we al 2 huisvrienden die voor mijn opname al in het weekend om de beurt langs kwamen, of soms zelfs met z'n tweeën (we hadden ze al in onze goede tijd leren kennen, en aangezien ze toen al wisten dat mijn vrouw en ik op zulke avondjes coke snoven en hun beide vrienden hadden die transporten binnen haalde namen ze toen al 2 tot 3 gram onversneden coke voor ons mee waar we niet voor hoefde te betalen) en dat ging ook door dat we zo slecht zaten. Het was voor ons toch een avond waarin we even niet aan de ellende waar we in zaten dachten en het was geil/spannend. Dat ik terug kwam van de detox dacht ik wel weer terug te kunnen door de ghb alleen in het weekend te gebruiken, zodat die avondjes ook nog gewoon door konden gaan. Maar dat ging slechts enkele weken goed voordat ik weer een terugval kreeg.
Dus weer contact opnemen met de brijder, maar waar ik de eerste keer dezelfde week terecht kon stond er nu een wachtlijst van 6 weken...dat kwam even rauw op ons dak vallen. De stress nam alleen maar toe want stel je krijgt een rekening van €100 maar die wil je wel betalen maar je kan het niet, dan wordt die €100 (die je al niet kon betalen) met de eerste aanmaning verhoogd tot zeg €120 (alsof je dat dan ineens wel kan opbrengen) en bij de 2de aanmaning gaat het bedrag gelijk drastisch omhoog richting de €200. En zo raak je in een neerwaartse spiraal. De televisie en dus ook gelijk het internet was afgesloten en dat terwijl je een hoop dingen alleen maar via internet kon regelen. Aan de ene kant van ons woonde een bejaard stel die geen internet hadden en aan de andere kant zat een winkel die niet mee wilde werken, dus WiFi via de buren ging ook niet.
Ondertussen gingen de avondjes met sos en pure porno gewoon door, het ging van 1 dag in het weekend naar zowel de vrijdag en de zaterdagavond, en soms ook nog eens door de weeks. En als ik sos neem moet ik ook meer ghb erbij nemen, en dat in combinatie met de stress die maar toe nam ging ik uiteindelijk de detox in met het gebruik van 20ml ghb per uur. Daarnaast nam ik 50mg diazepam voor de nacht en dronk ik minimaal 2 flessen wijn op een avond. Dat ik dit vertelde bij mijn opname geloofde ze mij niet want dat hadden ze nog nooit gehoord van iemand die zoveel gebruikte. Ze hadden me veels te laag ingesteld, ik voelde me vreselijk slecht en dat ik in mijn badkamer mijn handen aan het wassen was zag ik de hele wasbak rood kleuren. Ik was er van overtuigd dat mijn handen vreselijk aan het bloeden waren. Ik rende gillend en jankend naar de verpleegkundige balie, in totale paniek...ik had een vreselijke psychose gekregen. Toen drong het tot hun door dat ik waarschijnlijk toch niet gelogen had. Hoe het toen verder is gegaan weet ik niet meer echt, maar volgens mij kreeg ik diazepam toegediend en meer ghb.
Bij thuiskomst was het over met de sex. Mijn vrouw d'r libido was compleet verdwenen door alle stress rondom mij en de financiële situatie die enkel maar verergerde. Er was beslag gelegd op haar salaris, en ze hadden zich niet gehouden aan de beslag vrije voet gehouden en om dat terug te draaien trok alle energie uit haar. En dat het uiteindelijk geregeld was hadden we erop gerekend dat we het teveel terug gestort zouden krijgen maar dat was niet het geval.
Ik had vanuit de brijder een ambulant begeleider waar ik totaal geen klik mee had, maar hij maakte het me zelfs moeilijker voor me maar toch was het gelukt al een tijdje absinent te blijven. Ik heb van jongs af aan al slaapproblemen dus ik kreeg van de brijder arts wel 10mg diazepam en 7,5mg mirtazapine, en om eerlijk te zijn, niet tegen hun, dronk ik voor het slapen 2 glaasjes wijn. Tijdens een gesprek met hem, de arts en mijn vrouw was hij zo vreselijk bezig, hij drukte op al mijn knoppen die mij over mijn trut helpen. Mijn vrouw had het al door dat ik bozer en bozer werd want dan begint er op mijn voorhoofd een ader op te zwellen en te kloppen, dus die vroeg hem te stoppen maar hij ging maar door. Ipv hem aan te vliegen stoof ik dat kantoortje uit, sloeg de glazen deur zo hard achter me dicht dat hij in gruzelementen vloog. Hij wilde achter mij aan komen maar mijn vrouw adviseerde hem dat voor zijn eigen gezondheid dat beter niet kon doen. Ze heeft hem ook gevraagd waarom hij dat in godsnaam deed? Zijn antwoord was dat hij het idee had dat ik niet het achterste van mijn tong liet zien en hij wilde kijken of hij het op deze manier eruit kon krijgen. Ze vertelde hem, zonder in details te treden, dat ik geen makkelijke jeugd heb gehad en dat ik later mij in behoorlijk gevaarlijke situaties heb begeven en dan nooit voor mezelf maar altijd om andere te helpen. Hij vroeg haar wat ik nu dan ging doen, waarop ze antwoordde nou waarschijnlijk ghb en coke halen van geld dat we absoluut niet kunnen missen...dus je wordt bedankt en ze is toen ook weg gegaan, waar ze wel gelijk in had want dat is precies wat ik gedaan heb.
Weer een terugval, net wat we konden gebruiken. Ik ben 2 dagen weg gebleven voor ik weer huiswaarts keerde, al die tijd zaten mijn vrouw en kinderen in onzekerheid. Ik kon een spoed opname krijgen maar ik kon ook weer een klus krijgen (zwart) wat hard nodig was om het geld dat ik opgemaakt had te compenseren, daar maar voor gekozen.
Na de detox die toen volgde (waar ze de mirtazapine vervingen voor 100mg Quetiapine) moest ik naar een andere locatie voor mijn ambulante begeleiding. Deze keer een vrouw waar wel een goede klik mee was en een andere arts die mijn slaapproblemen wel serieus nam (op de Quetiapine alleen kon ik niet tot nauwelijks slapen. De diazepam hadden ze in de detox eraf gehaald.) Hij verhoogde de Quetiapine naar 200mg, kreeg er weer 7,5mg mirtazapine bij en zolpidemtartraat. Echter sliep ik hier hooguit 1 tot 1,5 uur op, waarna ik op 7,5mg mirtazapine, 200mg Quetiapine, 60mg temazepam en 90mg flurazepam werd gezet, hier sliep ik zo'n ruim 6 uur op, wat een genot.
Hier wilde ze (ambulant) dubbel diagnostiek doen. Ik kreeg een eerste gesprek met een psychiater en een psycholoog en eentje in opleiding. Ik begon wat te vertellen, en ik ga niet gelijk de heftigste dingen vertellen, maar hun gezichtsuitdrukkingen zeiden mij al genoeg. Hun zullen ook wel beseft hebben dat ik nog niet het achterste van mijn tong liet zien en dit slechts het topje van de ijsberg was. Maar bij mij kwam alles weer naar boven wat ik al die jaren weggestopt had, maar daarna moest ik wel weer naar huis en kom ik in een druk gezin terwijl ik totaal emotieloos was iets wat ik mijn kinderen niet wil laten zien.
Mijn vrouw had mij in de loop der jaren best wel eens boos gezien maar dan is er eigenlijk niet veel aan de hand,een paar jaar terug moest er iets geregeld/afgehandeld worden en toen heeft zij voor het eerst mij gezien dat ik totaal emotieloos de deur uit ging. Dat ik terug kwam zei ik dat het opgelost was. Ze heeft niks gezegd of gevraagd maar ze kon door de manier dat ze me zag of niet slapen of ze had vreselijke nachtmerries en heeft er ook trauma therapie voor nodig gehad. Weer een terugval gekregen.
Vorig jaar januari (of het jaar ervoor, ik weet het niet precies meer was er eindelijk (in Den Haag) aansluitend na mijn detox dubbel diagnostiek voor mij geregeld maar toen kwam corona om de hoek kijken en gooide roet in het eten waardoor het weer mis is gegaan.
Laatst moest ik een nieuw flesje bij mijn dealer ophalen, maar ik ben al jaren mijn rijbewijs kwijt, voor ik vertrok had ik mijn ghb ingenomen maar in 2 uur moest ik dat makkelijk redden, nou niet dus. Hij had een hoop aanloop gekregen dus hij was net begonnen met koken. Hierdoor zat er dat ik weer in de auto stapte er al ruim 3 uur tussen, dus je kan wel nagaan hoe ik mij voelde. Ik had ook geen spuitje bij me, dus er zat niks anders op als een klein slokje uit het flesje te nemen. Nou je raad het al....het was iets teveel. Ik voelde me al knikkebollen achter het stuur en stuurde een parkeervak in (maar achteraf bleek behoorlijk schuin, een draaiende motor en de lichten aan). Schijnbaar heb ik daar een behoorlijke tijd liggen slapen want een stadsbus is daar iig 2 keer voorbij gereden en heeft de politie gebeld, dus opeens werd ik wakker van geklop op mijn raam en zaklampen die naar binnen schenen.
Ze vroegen eerst om mijn rijbewijs maar die had ik natuurlijk niet maar wel m'n ID. Ik stond natuurlijk al bekend als ghb verslaafde en ze vroegen of ik drugs op had, ik ontkende maar ze geloofde mij niet dus ik moest een speekseltest doen. Ik neem in de ochtend altijd uit mijn potje speed een heel klein beetje, ik maak met wat speeksel het topje van mijn wijsvinger een beetje nat en dan doop ik hem in de speed. Het is dus echt maar een heel klein beetje maar het geeft me net even de rust in mijn hoofd omdat er anders de hele dag door allemaal gedachtes door mijn hoofd gaan maar als je mij vraagt waar ik op dat moment aan denk kan ik er geen antwoord op geven. Ik vergelijk het altijd met bv zo'n rad wat ze bij "ik hou van Holland" gebruiken maar dan niet met getallen maar met gedachtes en hij stopt dan maar niet met draaien. Ook had ik bij de dealer 2 lijnen coke gekregen tijdens het wachten. Dus dat kwam er allemaal uit de test. Aangezien ze mij niet rijdend hadden aangehouden konden ze er weinig mee. 1 van hun had de auto goed geparkeerd en de auto werd doorzocht en ze vonden het flesje ghb. Ze wilde weten bij wie ik dat gekocht had maar daar gaf ik geen antwoord op. Dat begrepen ze wel aangezien ik niet mijn dealer kwijt wilde.
De auto staat op naam van mijn vrouw en we hadden al afgesproken dat als ik staande gehouden zou worden, ik zou zeggen dat ik zonder haar medeweten de auto had gepakt (dit ivm met onder andere de verzekering waar we gezeur mee konden krijgen). Dus ik vertelde hun dat ook en dat ik dus ook nog eens de grootste ruzie met haar zou krijgen. Dus dat ik haar belde zei ik ook dat ik stiekem de auto had gepakt en wat er gebeurt was. Mijn telefoon doet het alleen nog op luidspreker dus de smerissen kregen ook haar gespeelde tirade mee. Maar zij moest natuurlijk komen om de auto op te halen, en daar was ze niet blij mee want ze moest eerst een lift regelen.
Ondertussen waren ze op mij in aan het praten en wat ik allemaal had kunnen veroorzaken als ik iemand aangereden had, maar ook wat ik thuis allemaal op het spel zette. En ze bleven maar doorgaan, waarop ik op een gegeven moment zei dat ze me echt geen schuldgevoel hoefde aan te praten want dat had ik zelf al tot in den treuren gedaan. En dat ik niets liever wilde als er vanaf te komen, anders had ik ook niet zelf iedere keer hulp gezocht maar was ik wel door blijven gebruiken.
Maar de detox is het probleem niet, maar het achterliggende probleem waar ik een natraject voor nodig heb wil maar niet van de grond komen. We kregen nog wel van ze te horen dat ondanks ik er verder gewoon vanaf kwam het er wel in mijn dossier bij kwam ze ons wel mee dat er naast mijn verslaving wij ook kinderen hebben er melding gemaakt moest worden bij "veilig thuis".
Die stonden de volgende dag met z'n drieën en 4 man politie voor onze deur. Mijn vrouw deed open en vroeg waarom er in godsnaam ook nog eens politie bij aanwezig was? Omdat ghb junks nog wel eens agressief kunnen worden was het antwoord dat ze kreeg. Ze ging hier niet mee akkoord want dat zou onze oudste dochter helemaal van slag maken. Uiteindelijk hebben mijn vrouw en ik een gesprek gehad met enkel de 3 dames van veilig thuis. Maar ze waren vrij duidelijk in wat ze wilden. Het kwam er op neer dat als ik in huis bleef dat onze dochters uit huis zouden worden geplaatst. Nou gaat ten alle tijden mijn vrouw en kinderen hun welzijn boven die van mij. Ze bleven tot ik wat spullen gepakt had en echt de deur uit ging. Mijn hart brak toen ik het verdriet in de ogen van de meiden zag. Ze gingen compleet over hun toeren toen ik toch echt moest gaan. Huilen, krijsen en schreeuwen...maar papa je doet toch nooit gevaarlijk en wanneer zien we je dan weer? Ik kon ze er geen antwoord op geven en hun van veilig thuis deed het helemaal niks en waren onverbiddelijk. Daar ging ik lopend met een weekendtas.
Verderop ben ik op een bankje gaan zitten en heb alle mogelijkheden gebeld. Maar aangezien ze allemaal kinderen hebben kon ik bij helemaal niemand terecht. Ik ben toen maar naar de daklozen opvang gelopen in de stad naast ons. Daar moet je om 18:00 binnen zijn. Ik was er om 17:40 maar het was al helemaal vol. Er zijn maar 30 bedden begreep ik dus je moest er op tijd bij zijn. Dat werd een nacht in de kou op straat rond zwerven, zonder geld, eten en slechts een klein flesje water.
Komende week, hopelijk maandag al, ga ik voor mijn 10de detox. Nu gelukkig niet bij de brijder maar op de paaz van het zaans medisch centrum, waar ze xyrem gebruiken ipv van dat rare verdunde spul met kokos smaak. Ik zal eerst wat over mezelf vertellen...
ik ben een een man van 47 jaar, al sinds afgelopen 6 januari 26 jaar samen met mijn grote liefde (afgelopen augustus waren we 20 jaar getrouwd). We hebben een dochter van 16 gekregen met een licht verstandelijke beperking (ze is er zelf van bewust dat ze gehandicapt is. En daarbij heeft ze lichamelijk ook nog eens dat ze hypermobiel is en een lage spierspanning heeft. Wat betekent dat ze heel erg lenig is, en wat betreft haar spierspanning...dat houdt in dat ze wel gewoon spierkracht heeft maar dat ze het niet lang vol kan houden. Ze liep ook pas dat ze 3,5 jaar was. Ze is helemaal onderzocht maar ze konden niks bij haar vinden. Het laatste onderzoek duurde 1,5 jaar en als ze dan iets gevonden hadden zou het iets zijn waar nog geen naam voor hadden, maar ook daar kwam niks uit. Op een gegeven moment was ze volledig over d'r toeren en maar aan het huilen...wij snel naar haar toe en zei ze: papa mama wanneer groei ik over mijn handicap heen, zoals ze ook bij haar continu oorontstekingen had, dan breekt je hart). Maar aangezien ze geen reden konden vinden durfde we ook niet aan een tweede te beginnen. In principe ben ik onvruchtbaar, ik heb tot aan mijn verslaving op hoog niveau aan amateur bodybuilding gedaan (heb op het E.K gestaan maar dat is er door de omstandigheden die tot mijn verslaving hebben geleid nooit van gekomen) anabolen steroïden werkt bij een man net zoals de pil bij een vrouw. Ik gebruikte het al vanaf mijn 16de (ben op mijn 13de begonnen met trainen) maar heb het altijd in kuren gedaan, wat inhoudt dat ik een week of 10-12 gebruikte en dan een week of 8-12 stopte voor de volgende. Na het E.K kwamen we al gauw bij een gynaecoloog terecht en de oorzaak lag bij mij. Ik had nauwelijks zaadcellen en er zat totaal geen beweging in. Het heeft daarna nog ruim 8 maanden geduurd voordat ik qua zaadcellen en beweeglijkheid aan de onderwaardes zat (dit heeft volgens alle specialisten geen oorzaak van de handicap van onze dochter te maken gehad) maar omdat ze ons niet konden garanderen dat het bij een tweede ook plaats zou kunnen vinden durfde we het niet aan om aan een tweede te beginnen. Ik ben toen weer steroïden gaan gebruiken maar zonder te kuren, dus continu blijven gebruiken. Maar net als bij de pil is het niet 100% betrouwbaar en 5 jaar later werd mijn vrouw toch zwanger. We hebben lang getwijfeld of we het weg moesten laten halen, maar dat konden we niet.
We kregen er nog een dochter bij die godzijdank helemaal gezond is (al zit ze verbaal tegen hoog begaafd aan, wat af en toe ook dodelijk vermoeiend is. Dat ze 6 was en van mij iets moest doen en dat ik op een gegeven moment besefte dat ik gewoon met zo'n snotneus om iets heel simpels een hele discussie stond te voeren. En dat ze ook zei...als jij mij niet kan uitleggen waarom ik dat moet doen dan zie ik niet in waarom ik dat zou doen en dat bedoel ikletterlijk hé pap. Dat opeens zoiets had van waar ben ik in godsnaam mee bezig, je doet het gewoon omdat ik je vader ben en jij gewoon hebt te luisteren, punt. Het zelfde als dat ze al heel snel doorhad wat sarcasme was, iets wat ze echt van mij heeft. Volgens mijn vrouw spreek ik 3 talen vloeiend, Nederlands, Engels en sarcastisch 😂).
Ondertussen was ik nog volop met mijn bodybuilding bezig en zoals zoveel bodybuilders dronk ik geen alcohol, omdat mijn lever het al zwaar genoeg had door alle steroïden en gebruikte dus ghb in plaats daarvan. Als we bv 2 weken met vakantie gingen dan gebruikte ik het dan ook al die tijd de hele dag door (op een dosis van wat ik me kan herinneren rond de 6-7ml) en als we thuis kwamen kon ik gewoon die fles wegzetten en had nergens last van. Dus van alle verhalen over de gevaren van ghb geloofde ik niet en zag het als bangmakerij. Daarnaast hebben mijn vrouw en ik ook beide een hoog libido en behoefte aan sex met anderen, voorheen gingen we bijna wekelijks, en soms zelfs de vrijdag en zaterdag, naar de fun4two totdat de sfeer daar veranderde.
We wonen dicht bij Bloemendaal en gingen dan vaak op zondag naar strandfeestjes bij woodstock, waar we vaak of een vrouw of man wisten mee te nemen naar ons huis voor pure porno. Op dat soort dagen gebruikte ik naast de ghb, ook coke en cialis. Toen brak er een moment aan, en ik zal de oorzaak achterwege laten, dat we van een leven waarin het financieel niet op kon gaan over in diepe financiële ellende. Zo erg dat we continu overal van afgesloten werden, beslagleggingen tot we zelfs ons huis dreigde te verliezen.
Ik ben toen om de stress een beetje te vergeten dagelijks ghb gaan gebruiken, ook tijdens het beetje werk dat ik nog had (ik werk als zelfstandig onderhoudsschilder), en dat is het gevaarlijke aan ghb dat als je het normaal doseert niemand het aan je doorheeft. Tot ik op een gegeven moment even niet meer had en ik me vreselijk slecht begon te voelen. Er was een maand of 3 verstreken en ik had een lichamelijke afhankelijkheid gekregen. Toendertijd koste ghb nog geen drol en kocht het per anderhalve liter. Dus zo snel als ik kon ben ik nieuwe gaan halen en mijn vrouw op de hoogte gesteld. Via de huisarts naar de brijder door verwezen en ik ging mijn eerste detox in. Dat viel mij alles mee en mijn vrouw was ook erg begripvol. Na 4 weken weer naar huis.
Maar ondertussen hadden we al 2 huisvrienden die voor mijn opname al in het weekend om de beurt langs kwamen, of soms zelfs met z'n tweeën (we hadden ze al in onze goede tijd leren kennen, en aangezien ze toen al wisten dat mijn vrouw en ik op zulke avondjes coke snoven en hun beide vrienden hadden die transporten binnen haalde namen ze toen al 2 tot 3 gram onversneden coke voor ons mee waar we niet voor hoefde te betalen) en dat ging ook door dat we zo slecht zaten. Het was voor ons toch een avond waarin we even niet aan de ellende waar we in zaten dachten en het was geil/spannend. Dat ik terug kwam van de detox dacht ik wel weer terug te kunnen door de ghb alleen in het weekend te gebruiken, zodat die avondjes ook nog gewoon door konden gaan. Maar dat ging slechts enkele weken goed voordat ik weer een terugval kreeg.
Dus weer contact opnemen met de brijder, maar waar ik de eerste keer dezelfde week terecht kon stond er nu een wachtlijst van 6 weken...dat kwam even rauw op ons dak vallen. De stress nam alleen maar toe want stel je krijgt een rekening van €100 maar die wil je wel betalen maar je kan het niet, dan wordt die €100 (die je al niet kon betalen) met de eerste aanmaning verhoogd tot zeg €120 (alsof je dat dan ineens wel kan opbrengen) en bij de 2de aanmaning gaat het bedrag gelijk drastisch omhoog richting de €200. En zo raak je in een neerwaartse spiraal. De televisie en dus ook gelijk het internet was afgesloten en dat terwijl je een hoop dingen alleen maar via internet kon regelen. Aan de ene kant van ons woonde een bejaard stel die geen internet hadden en aan de andere kant zat een winkel die niet mee wilde werken, dus WiFi via de buren ging ook niet.
Ondertussen gingen de avondjes met sos en pure porno gewoon door, het ging van 1 dag in het weekend naar zowel de vrijdag en de zaterdagavond, en soms ook nog eens door de weeks. En als ik sos neem moet ik ook meer ghb erbij nemen, en dat in combinatie met de stress die maar toe nam ging ik uiteindelijk de detox in met het gebruik van 20ml ghb per uur. Daarnaast nam ik 50mg diazepam voor de nacht en dronk ik minimaal 2 flessen wijn op een avond. Dat ik dit vertelde bij mijn opname geloofde ze mij niet want dat hadden ze nog nooit gehoord van iemand die zoveel gebruikte. Ze hadden me veels te laag ingesteld, ik voelde me vreselijk slecht en dat ik in mijn badkamer mijn handen aan het wassen was zag ik de hele wasbak rood kleuren. Ik was er van overtuigd dat mijn handen vreselijk aan het bloeden waren. Ik rende gillend en jankend naar de verpleegkundige balie, in totale paniek...ik had een vreselijke psychose gekregen. Toen drong het tot hun door dat ik waarschijnlijk toch niet gelogen had. Hoe het toen verder is gegaan weet ik niet meer echt, maar volgens mij kreeg ik diazepam toegediend en meer ghb.
Bij thuiskomst was het over met de sex. Mijn vrouw d'r libido was compleet verdwenen door alle stress rondom mij en de financiële situatie die enkel maar verergerde. Er was beslag gelegd op haar salaris, en ze hadden zich niet gehouden aan de beslag vrije voet gehouden en om dat terug te draaien trok alle energie uit haar. En dat het uiteindelijk geregeld was hadden we erop gerekend dat we het teveel terug gestort zouden krijgen maar dat was niet het geval.
Ik had vanuit de brijder een ambulant begeleider waar ik totaal geen klik mee had, maar hij maakte het me zelfs moeilijker voor me maar toch was het gelukt al een tijdje absinent te blijven. Ik heb van jongs af aan al slaapproblemen dus ik kreeg van de brijder arts wel 10mg diazepam en 7,5mg mirtazapine, en om eerlijk te zijn, niet tegen hun, dronk ik voor het slapen 2 glaasjes wijn. Tijdens een gesprek met hem, de arts en mijn vrouw was hij zo vreselijk bezig, hij drukte op al mijn knoppen die mij over mijn trut helpen. Mijn vrouw had het al door dat ik bozer en bozer werd want dan begint er op mijn voorhoofd een ader op te zwellen en te kloppen, dus die vroeg hem te stoppen maar hij ging maar door. Ipv hem aan te vliegen stoof ik dat kantoortje uit, sloeg de glazen deur zo hard achter me dicht dat hij in gruzelementen vloog. Hij wilde achter mij aan komen maar mijn vrouw adviseerde hem dat voor zijn eigen gezondheid dat beter niet kon doen. Ze heeft hem ook gevraagd waarom hij dat in godsnaam deed? Zijn antwoord was dat hij het idee had dat ik niet het achterste van mijn tong liet zien en hij wilde kijken of hij het op deze manier eruit kon krijgen. Ze vertelde hem, zonder in details te treden, dat ik geen makkelijke jeugd heb gehad en dat ik later mij in behoorlijk gevaarlijke situaties heb begeven en dan nooit voor mezelf maar altijd om andere te helpen. Hij vroeg haar wat ik nu dan ging doen, waarop ze antwoordde nou waarschijnlijk ghb en coke halen van geld dat we absoluut niet kunnen missen...dus je wordt bedankt en ze is toen ook weg gegaan, waar ze wel gelijk in had want dat is precies wat ik gedaan heb.
Weer een terugval, net wat we konden gebruiken. Ik ben 2 dagen weg gebleven voor ik weer huiswaarts keerde, al die tijd zaten mijn vrouw en kinderen in onzekerheid. Ik kon een spoed opname krijgen maar ik kon ook weer een klus krijgen (zwart) wat hard nodig was om het geld dat ik opgemaakt had te compenseren, daar maar voor gekozen.
Na de detox die toen volgde (waar ze de mirtazapine vervingen voor 100mg Quetiapine) moest ik naar een andere locatie voor mijn ambulante begeleiding. Deze keer een vrouw waar wel een goede klik mee was en een andere arts die mijn slaapproblemen wel serieus nam (op de Quetiapine alleen kon ik niet tot nauwelijks slapen. De diazepam hadden ze in de detox eraf gehaald.) Hij verhoogde de Quetiapine naar 200mg, kreeg er weer 7,5mg mirtazapine bij en zolpidemtartraat. Echter sliep ik hier hooguit 1 tot 1,5 uur op, waarna ik op 7,5mg mirtazapine, 200mg Quetiapine, 60mg temazepam en 90mg flurazepam werd gezet, hier sliep ik zo'n ruim 6 uur op, wat een genot.
Hier wilde ze (ambulant) dubbel diagnostiek doen. Ik kreeg een eerste gesprek met een psychiater en een psycholoog en eentje in opleiding. Ik begon wat te vertellen, en ik ga niet gelijk de heftigste dingen vertellen, maar hun gezichtsuitdrukkingen zeiden mij al genoeg. Hun zullen ook wel beseft hebben dat ik nog niet het achterste van mijn tong liet zien en dit slechts het topje van de ijsberg was. Maar bij mij kwam alles weer naar boven wat ik al die jaren weggestopt had, maar daarna moest ik wel weer naar huis en kom ik in een druk gezin terwijl ik totaal emotieloos was iets wat ik mijn kinderen niet wil laten zien.
Mijn vrouw had mij in de loop der jaren best wel eens boos gezien maar dan is er eigenlijk niet veel aan de hand,een paar jaar terug moest er iets geregeld/afgehandeld worden en toen heeft zij voor het eerst mij gezien dat ik totaal emotieloos de deur uit ging. Dat ik terug kwam zei ik dat het opgelost was. Ze heeft niks gezegd of gevraagd maar ze kon door de manier dat ze me zag of niet slapen of ze had vreselijke nachtmerries en heeft er ook trauma therapie voor nodig gehad. Weer een terugval gekregen.
Vorig jaar januari (of het jaar ervoor, ik weet het niet precies meer was er eindelijk (in Den Haag) aansluitend na mijn detox dubbel diagnostiek voor mij geregeld maar toen kwam corona om de hoek kijken en gooide roet in het eten waardoor het weer mis is gegaan.
Laatst moest ik een nieuw flesje bij mijn dealer ophalen, maar ik ben al jaren mijn rijbewijs kwijt, voor ik vertrok had ik mijn ghb ingenomen maar in 2 uur moest ik dat makkelijk redden, nou niet dus. Hij had een hoop aanloop gekregen dus hij was net begonnen met koken. Hierdoor zat er dat ik weer in de auto stapte er al ruim 3 uur tussen, dus je kan wel nagaan hoe ik mij voelde. Ik had ook geen spuitje bij me, dus er zat niks anders op als een klein slokje uit het flesje te nemen. Nou je raad het al....het was iets teveel. Ik voelde me al knikkebollen achter het stuur en stuurde een parkeervak in (maar achteraf bleek behoorlijk schuin, een draaiende motor en de lichten aan). Schijnbaar heb ik daar een behoorlijke tijd liggen slapen want een stadsbus is daar iig 2 keer voorbij gereden en heeft de politie gebeld, dus opeens werd ik wakker van geklop op mijn raam en zaklampen die naar binnen schenen.
Ze vroegen eerst om mijn rijbewijs maar die had ik natuurlijk niet maar wel m'n ID. Ik stond natuurlijk al bekend als ghb verslaafde en ze vroegen of ik drugs op had, ik ontkende maar ze geloofde mij niet dus ik moest een speekseltest doen. Ik neem in de ochtend altijd uit mijn potje speed een heel klein beetje, ik maak met wat speeksel het topje van mijn wijsvinger een beetje nat en dan doop ik hem in de speed. Het is dus echt maar een heel klein beetje maar het geeft me net even de rust in mijn hoofd omdat er anders de hele dag door allemaal gedachtes door mijn hoofd gaan maar als je mij vraagt waar ik op dat moment aan denk kan ik er geen antwoord op geven. Ik vergelijk het altijd met bv zo'n rad wat ze bij "ik hou van Holland" gebruiken maar dan niet met getallen maar met gedachtes en hij stopt dan maar niet met draaien. Ook had ik bij de dealer 2 lijnen coke gekregen tijdens het wachten. Dus dat kwam er allemaal uit de test. Aangezien ze mij niet rijdend hadden aangehouden konden ze er weinig mee. 1 van hun had de auto goed geparkeerd en de auto werd doorzocht en ze vonden het flesje ghb. Ze wilde weten bij wie ik dat gekocht had maar daar gaf ik geen antwoord op. Dat begrepen ze wel aangezien ik niet mijn dealer kwijt wilde.
De auto staat op naam van mijn vrouw en we hadden al afgesproken dat als ik staande gehouden zou worden, ik zou zeggen dat ik zonder haar medeweten de auto had gepakt (dit ivm met onder andere de verzekering waar we gezeur mee konden krijgen). Dus ik vertelde hun dat ook en dat ik dus ook nog eens de grootste ruzie met haar zou krijgen. Dus dat ik haar belde zei ik ook dat ik stiekem de auto had gepakt en wat er gebeurt was. Mijn telefoon doet het alleen nog op luidspreker dus de smerissen kregen ook haar gespeelde tirade mee. Maar zij moest natuurlijk komen om de auto op te halen, en daar was ze niet blij mee want ze moest eerst een lift regelen.
Ondertussen waren ze op mij in aan het praten en wat ik allemaal had kunnen veroorzaken als ik iemand aangereden had, maar ook wat ik thuis allemaal op het spel zette. En ze bleven maar doorgaan, waarop ik op een gegeven moment zei dat ze me echt geen schuldgevoel hoefde aan te praten want dat had ik zelf al tot in den treuren gedaan. En dat ik niets liever wilde als er vanaf te komen, anders had ik ook niet zelf iedere keer hulp gezocht maar was ik wel door blijven gebruiken.
Maar de detox is het probleem niet, maar het achterliggende probleem waar ik een natraject voor nodig heb wil maar niet van de grond komen. We kregen nog wel van ze te horen dat ondanks ik er verder gewoon vanaf kwam het er wel in mijn dossier bij kwam ze ons wel mee dat er naast mijn verslaving wij ook kinderen hebben er melding gemaakt moest worden bij "veilig thuis".
Die stonden de volgende dag met z'n drieën en 4 man politie voor onze deur. Mijn vrouw deed open en vroeg waarom er in godsnaam ook nog eens politie bij aanwezig was? Omdat ghb junks nog wel eens agressief kunnen worden was het antwoord dat ze kreeg. Ze ging hier niet mee akkoord want dat zou onze oudste dochter helemaal van slag maken. Uiteindelijk hebben mijn vrouw en ik een gesprek gehad met enkel de 3 dames van veilig thuis. Maar ze waren vrij duidelijk in wat ze wilden. Het kwam er op neer dat als ik in huis bleef dat onze dochters uit huis zouden worden geplaatst. Nou gaat ten alle tijden mijn vrouw en kinderen hun welzijn boven die van mij. Ze bleven tot ik wat spullen gepakt had en echt de deur uit ging. Mijn hart brak toen ik het verdriet in de ogen van de meiden zag. Ze gingen compleet over hun toeren toen ik toch echt moest gaan. Huilen, krijsen en schreeuwen...maar papa je doet toch nooit gevaarlijk en wanneer zien we je dan weer? Ik kon ze er geen antwoord op geven en hun van veilig thuis deed het helemaal niks en waren onverbiddelijk. Daar ging ik lopend met een weekendtas.
Verderop ben ik op een bankje gaan zitten en heb alle mogelijkheden gebeld. Maar aangezien ze allemaal kinderen hebben kon ik bij helemaal niemand terecht. Ik ben toen maar naar de daklozen opvang gelopen in de stad naast ons. Daar moet je om 18:00 binnen zijn. Ik was er om 17:40 maar het was al helemaal vol. Er zijn maar 30 bedden begreep ik dus je moest er op tijd bij zijn. Dat werd een nacht in de kou op straat rond zwerven, zonder geld, eten en slechts een klein flesje water.
Laatst bewerkt:
