Hulp gevraagd : Relatie vriendin met Borderline, ikzelf ASS

[BrieMetDeBril]

Misschien niet de juiste plek om het de droppen want het gaat niet over drugs maar gedrag.
Echter ben ik niet actief en bekend op andere forums dus probeer het hier.

Ik sta op het punt de relatie stop te zetten omdat continue de grens niet gerespecteerd word zowel van mij als haar eigen grens, continue iedere dag gaat het eroverheen.
Maar hoe kan ik verwachten van iemand met Borderline dat de persoon niet over de grens gaat?

Ook laatst bij haar therapie sessie gevraagd waarom ze me vaak pusht om middelen te gaan gebruiken, het antwoord was dat ik saai en niet leuk ben nuchter.
Dit is zeer toxisch kun je wel zeggen.
Dit vermoeden had ik al langer, maar wat me nogal in m'n hart steekt is het feit dat ze ervan bewust is dat ik zo nuchter mogelijk leven wil leiden en ik word hier niet in gesteund, sterker nog ze verergert het voor haar eigen tijdelijke gewin.
Hierdoor is mijn vertrouwen eigenlijk wel verdwenen, dit was de laatste druppel.

We zitten al een tijd in de irritatie's naar elkaar sinds het samen wonen, liefde is sporadisch aanwezig maar vooral is het naar elkaar wijzen en vergelijken, elkaar pijn doen in woorden en sinds laatste paar weken bereik ik agressie levels die ik sinds de basisschool niet meer gehad heb.
Dit kan mij in de problemen brengen.
Ook het feit dat zij zich zo naar de klote rookt dat we al weken apart slapen van elkaar omdat ze als een zeehond zich kapot hoest dag en nacht wat ik niet kan aanzien omdat ze destructief is en mijn irritatie zo hoog zit met dat gehoest heel de dag en ook keihard, tis niet alsof je je even verslikt dat ik gedachten krijg haar wat aan te doen omdat het zo hoog zit. Ik begin steeds meer grenzen te verliezen door dit gedoe.


Los van dit, de manipulaties en het niet serieus nemen van mijn punten die ik aankaart en ook vaak gezegd heb dat ik zo niet meer verder wil worden niet gehoord en vaak aan de kant geschoven of ik word weer zodanig beïnvloed/gemanipuleerd dat ik weer een kans geef.
Weer grens verleggen dus
Al ben ik continue duidelijk erover dat het stopt, word ik nog een soort van uitgelachen ook van "je kunt me toch niet op straat gooien" "je bent niets zonder mij" "ik ga niet weg"
Het liegen van haar over situaties thuis en dat ik dan van schoonouders een heel verdraaid verhaal krijg en dat zij hun overtuigd heeft over dat ik weer de boosdoener was en het liet escaleren en zij mij partijdig gaan lastigvallen met eenzijdige informatie is ook voor mij onbegrijpelijk.

Ze is vanaf vandaag 2 weken op vakantie alleen.
Dit zie ik als kans om tot mezelf te komen en eerlijk te gaan kijken wat ik wil en nodig heb.
Ik ben vandaag toch op de conclusie gekomen dat het beter is voor mijn gezondheid dat ik het beëindig.
Maar... Nu komen de herinneringen, gevoelens en pijn naar voren waardoor ik nog hoop blijft houden dat het goed komt. Maar dit pad heb ik al vaker gelopen door het toch weer te proberen en dit loopt altijd slecht af. Ik heb dus nog maar één keuze en dat is voor mijzelf kiezen, hoe pijnlijk en jammer het ook is.

Het probleem wat ik heb is dat ik niet aan mezelf kan werken want zij neemt (on)bewust alle capaciteiten die ik beschik af door het dagelijkse stennis wat we hebben en dit gaat al zo lang door dat ik al te lang stil sta en niet ben waar ik wil zijn. De focus is weg, ik ben verwijderd van mezelf en trek dit echt niet langer meer.
Alle energie die zij van me vraagt wat duidelijk ook niet genoeg is voor haar door mijn tekortkomingen is het ook voor mij duidelijk dat we het hierom beter kunnen laten gaan.

Het is onmogelijk voor mij (en ik denk ook van haar) om op ons zelf te focussen en de problematiek die wij ervaren op te lossen zolang we niet apart wonen en of de relatie word gestopt.

Toch doet het enorm veel sinds ik hier echt een streep achter wil zetten.
Twijfels borrelen op, door de goede herinneringen, leuke momenten en bijzondere momenten.
Ik heb nog nooit zoveel gehuild in 10 jaar omdat ik het eigenlijk niet wil, maar weet dat het niet anders meer kan. Dit word of een delict voor mij, zij verwond. Of ik ga ten onder aan m'n eigen gedrag.

Na haar vakantie zal het erop uitlopen dat ik waarschijnlijk onder druk gezet ga worden door haar ouders en haarzelf om haar niet de woning uit te zetten. Jammer voor haar/hun want dat gaat gebeuren. Al moet de politie komen.
De verantwoordelijkheid word ook iedere keer bij mij gelegd dat ze geen alternatief heeft om te slapen/wonen. Maar d'r ouders hebben een groot genoeg huis dus dat zoeken ze zelf maar uit waar zij gaat verblijven, is mijn probleem ook helemaal niet maar ze laten mij iedere keer het gevoel krijgen alsof het wèl zo is.

Heeft iemand ervaring/tips waarmee ik kan praten in PM over hoe ermee te leren omgaan.

 

[De Zeemeerman]

Grijp je kans nu ze weg is en zet haar eruit voor ze je weer manipuleert zodat ze kan blijven
Sterkte met deze rot situatie 💪

 

[Brakka Mang]

Zijn ook wel twee uiterste en als je nuchter niet leuk genoeg bevonden wordt zegt dat meer over de andere persoon dan over jou. Of is gewoon manipulatie om extremen uit te lokken wat gedrag betreft. Inderdaad toxisch en erg ongezond. Heb niet het hele verhaal gelezen na eerste alinea was al genoeg informatie. Veel liefde gaat hier niet meer uit voortkomen maar daar ben je zelf ook al achter.

 

[mitchieee]

Kom voor je zelf op king, jij bent de trophee en heb het in handen! Gooi het genetisch afval weg.

 

[Zeehond]

Je kunt het prima verwoorden.
Heb hier geen ervaring mee, mijn gevoel zegt: kies voor jezelf en blijf bij je besluit.

 

[Neo-Shulginist]

Een relatie aangaan met iemand die gediagnosticeerd is met borderline is in het begin vaak heel passievol en bevlogen. Maar diezelfde bevlogenheid kan later nogal giftig worden. Je geeft daar al genoeg voorbeelden van denk ik. Dat manipuleren is doodvermoeiend, en inderdaad moet je gewoon een streep trekken.

Jullie thuissituatie ken ik niet. Maar als ik het zo lees dan denk ik: "je kan zelf ook nog weg."
Je hebt het namelijk over haar op straat zetten en dat jij onder druk wordt gezet om haar in huis te houden. Als je zelf een koophuis hebt gekocht zonder haar, tja, dan is er wat dat betreft weinig keus. Je gaat niet jouw huis aan zo'n heks geven. Wat je wel kan doen is alvast een woning proberen te zoeken/regelen. Dan is dakloosheid verder geen bezwaar. Verder zou ik adviseren om gewoon bij jezelf te blijven. Haar aanwezigheid is niet goed voor jou, en je vindt het ook niet meer leuk. Dus helaas. Wat dat met haar doet moet ze zelf maar weten.

 

[Mindless]

Deels hetzelfde/vergelijkbaar meegemaakt, maar dan zonder samenwonen (thank god...)

Het is mij ook compleet duidelijk dat je beslist achter je besluit moet blijven staan.

Ik begrijp goed hoe moeilijk het kan zijn om ondanks dat het duidelijk een toxische relatie betreft, deze te beëindigen, immers: je hebt zoveel geïnvesteerd: tijd, geld, aandacht, liefde, moeite, pijn, bloed, zweet en tranen.

Maar neem nou alléén dit al:

Al ben ik continue duidelijk erover dat het stopt, word ik nog een soort van uitgelachen ook van "je kunt me toch niet op straat gooien" "je bent niets zonder mij" "ik ga niet weg"

Dit is een vrouw die NIETS om jou geeft. Dit is gewoon puur zij die jou gebruikt middels dreigementen en manipulatie/gaslighting. Dit heeft helemaal niets met liefde te maken.

Maar zo te zien voel je dat zelf ook al feilloos aan.

Blijf bij je besluit, anders gaat deze hel alleen maar erger en erger worden. Er is geen bodem aan.

 

[Kordie]

Een heel lastige casus. Want je verlangt wel naar liefde en die verdien je ook, maar krijgt ze niet.

Dat je alcohol en benzo's neemt is dat de redenen om de narigheid in deze relatie weg te stoppen?
Of gebruik je omdat zij je onder druk zet om te gebruiken?

Complimenten voor het verwoorden.
Heb je zelf professionele hulp waar je dit mee kan bespreken? Want dat kun je gelukkig.

 

[Mindless]

Want je verlangt wel naar liefde en die verdien je ook

Controversiële stelling:

Verdienen we per definitie liefde? Of bijvoorbeeld ook: verdienen we respect?

Imo niet. Want wie bepaalt dat? Het is slechts maar een idee dat iedereen liefde/respect zou verdienen. Het is een nobel idee, maar het heeft weinig met de werkelijkheid te maken.

Je krijgt pas liefde (en/of) respect van de wereld wanneer je jezelf liefhebt/respecteert. Ontbreken deze dingen, dan kan de wereld/de ander het je ook niet geven.

 

[Mindless]

@Ei-Salade

Hoe zit het dan met je huis? Heb jij die gekocht of jullie samen?

 

[StraatPiraat]

Je hebt hier duidelijk heel goed over nagedacht.
Wanneer je gaat twijfelen aan je beslissing of de knoop niet door kan/wil hakken, lees dan je post terug. Is een goeie reminder om jezelf te herinneren waarom dit jouw keuze was. Soms lijken alle redenen namelijk ineens te vervagen als de emoties hoog oplopen.

Heel veel succes.

 

[Mindless]

Je hebt hier duidelijk heel goed over nagedacht.
Wanneer je gaat twijfelen aan je beslissing of de knoop niet door kan/wil hakken, lees dan je post terug. Is een goeie reminder om jezelf te herinneren waarom dit jouw keuze was. Soms lijken alle redenen namelijk ineens te vervagen als de emoties hoog oplopen.

Heel veel succes.

Een hele goede dit.

Zeker als je met iemand hebt te maken waarbij gaslighting van nature komt. Die kan je zo makkelijk weer om haar vinger winden als je niet oppast. Voor je het weet twijfel je weer over alles, twijfel je over jezelf, verschrikkelijk is dat.

Geef haar de kans niet eens om dat te doen. Gooi haar je huis uit. Ik hoop voor je dat het jouw huis is @Ei-Salade

 

[StraatPiraat]

Geef haar de kans niet eens om dat te doen. Gooi haar je huis uit. Ik hoop voor je dat het jouw huis is

En zoals OP zelf al zei, onthoud dat je deze keuze voor jezelf maakt. Het klinkt heel gemeen maar hier moet je geen ruimte geven aan empathie of medelijden.
Het gaat om jouw leven hierin. Geef zo min mogelijk ruimte om haar nog een voet tussen de deur te steken.

 

[Mindless]

En zoals OP zelf al zei, onthoud dat je deze keuze voor jezelf maakt. Het klinkt heel gemeen maar hier moet je geen ruimte geven aan empathie of medelijden.
Het gaat om jouw leven hierin. Geef zo min mogelijk ruimte om haar nog een voet tussen de deur te steken.

Het klinkt misschien gemeen als je zelf nog nooit zo iemand mee hebt gemaakt.

Er lopen mensen rond op deze aarde die niet in staat zijn tot zelf-liefde en jou zonder schromen mee zullen sleuren in de diepten van de hel. want: misery loves company.

Zo snel mogelijk uit je leven verwijderen zulke mensen.

Het is ergens ook zielig. Maar 1 iemand in zo'n hel is beter dan 2. En het gebeurt op zo'n manier dat je erin zit voordat je het weet. Oppassen hiermee.

 

[StraatPiraat]

Het klinkt misschien gemeen als je zelf nog nooit zo iemand mee hebt gemaakt.

Er lopen mensen rond op deze aarde die niet in staat zijn tot zelf-liefde en jouw zonder schromen mee zullen sleuren in de diepten van de hel. Zo snel mogelijk uit je leven halen zulke mensen.

Het is ergens ook zielig. Maar 1 iemand in zo'n hel is beter dan 2. En het gebeurt op zo'n manier dat je erin zit voordat je het weet. Oppassen hiermee.

Juist! En je trekt jezelf mee uit medelijden en valse hoop. De zieke geest van iemand met borderline die weet daar precies op in te spelen.

Je kan het ze moeilijk kwalijk nemen maar wel het best zo ver weg mogelijk van blijven.

 

[BrieMetDeBril]

Je hebt hier duidelijk heel goed over nagedacht.
Wanneer je gaat twijfelen aan je beslissing of de knoop niet door kan/wil hakken, lees dan je post terug. Is een goeie reminder om jezelf te herinneren waarom dit jouw keuze was. Soms lijken alle redenen namelijk ineens te vervagen als de emoties hoog oplopen.

Heel veel succes.

Ik doe dit regelmatig en ook met elke reactie om t beseffen dat ik het wel minder heftig had ingeschat. Vandaar dat ik nog niet reageer op de reacties.

A.s week gesprek met schoonouders en ga duidelijk maken dat het echt klaar is en zij z.s.m weg moet omdat het dus anders uit loopt op problemen die ik wil voorkomen.

Over de woning : ik ben hoofdhuurder en heb bij voorbaat (gelukkig ook) haar geen kans gegeven of gegund om medehuurder/bewoner te worden omdat dan de rechten even gelijk zijn.

Excuses dat ik weinig reactie geef, dit doe ik even bewust omdat alle puzzelstukjes ineens op z'n plek komen en ik ook bij elke reactie wel geconfronteerd word met de realiteit en ik even niet de kracht bij elkaar kan rapen om goed hierop een reactie te geven.
Wel erg veel dank aan de reacties, had het niet zo verwacht maar ben erg blij ermee dat mensen het herkennen en ook mij voor de gevaren waarschuwen wat ikzelf ook al had verwacht met dit gedrag dat het uit de hand zou lopen.

 

[Innerscoop]

Heel veel succes @Ei-Salade, goed idee om het gesprek met de ouders aan te gaan.
Het zou verhelderend kunnen werken als ze jou kant ook horen, maar ik kan zo niet inschatten of ze daar open voor staan.
Anders voorzichtig zijn met wat over kan komen als vingertje wijzen maar wel heel duidelijk zijn dat de relatie gewoon niet meer werkt.

 

[DametjeStep]

Jouw post sprak mij aan omdat ik zelf een vrouw ben gediagnosticeerd met borderline.

Bij mij is het juist andersom, ik wil graag nuchterder leven maar laat mij makkelijk beïnvloeden door mijn vriend, ondanks dat hij ook weet dat ik minder wil gebruiken en het gebruik vaak lijdt tot fysiek en mentaal onfit-heid wat resulteert in zware depressies en veel in bed liggen.

Bij mij gaan er meteen een hoop vragen door mij heen, waarschijnlijk omdat ik zelf dezelfde diagnose heb, maar zelf ook vaak het persoon ben wat juist zwart wordt gemaakt tegenover andere. Herken je patronen in jullie relatie/gedrag? Waar er 2 vechten hebben er toch ook vaak 2 schuld. Wat is de reden dat zij graag vaak gebruikt? Mijn vriend was bijvoorbeeld altijd negatief over mijn dagelijkse bezigheden of maakte express ruzie flak voordat ik wegging waardoor ik deze langzaam stukje bij beetje steeds minder ging doen tot ik alleen maar in bed lag en niks meer deed ("Onschuldige" dingen als oh bij die vrienden ga je zeker weer veel sigaretten roken, of oh dan mag jij alles opruimen op werk, alles wat ik deed was nooit goed) in deze periode ben ik heel veel gaan drinken en benzos gaan slikken en ook hem hierin meegenomen omdat ik niet alleen wou gebruiken omdat dan fout of evt als verslaving zou voelen, maar met zn tweeën was het dan normaal ofzo. Ik zeg niet dat jij zo tegen jouw vriendin hebt gedaan, maar misschien goed om te onderzoeken hoe dit gedrag is ontstaan. Mijn vriend en ik hadden de dagen erna ook vaak heftige ruzies omdat we misschien ook wel chagrijnig werden van de katers. Als het echt een heftige verslaving is zou ik er eigenlijk ook mee kappen hoe lullig dit ook is maar bij een verslaafde kom je altijd op nummer 2 terwijl zij op 1 staan bij jou.

Overigens denk ik dat iemand zegt dat jij nuchter niet leuk bent sowieso geen goede match is. Wat jij omschrijft over jouw vriendin herken ik helemaal niet bij mijzelf, juist wat jij over jezelf omschrijft weer wel. Mijn vriend is narcistisch en dat herken ik dan weer wel bij haar. Ik lees heel veel pijn en onmacht in jouw verhaal en ik leef ontzettend met je mee. Aan de ene kant wil ik zeggen dat je moet rennen maar als ik dat zeg voelt alsof ik zeg dat mensen borderline niet geliefd mogen worden en alle vooroordelen die mensen over borderliners hebben kloppen en dat vind ik moeilijk. Ergens klinkt het ook alsof ze hulp nodig heeft, maar moet jij dat dan geven? En wil ze wel echt geholpen worden?

Het beste advies wat ik je kan geven is dat wanneer je de knoop doorhakt dit ook definitief te doen en het contact volledig te verbreken, bespaar jezelf de drama en probeer alsjeblieft geen vrienden te blijven. Probeer alle confrontaties uit de weg te gaan of vraag iemand erbij wanneer dit nodig is, (bijvoorbeeld bij het spullen uitwisselen) als ze aan de deur staat en je wil haar niet binnen, bel de politie, ga niet fysiek worden en haar tegen houden want dat gaat sowieso fout.

Nja goed ik zou hier echt nog uren over kunnen speculeren, ik wens je in ieder geval heel veel sterkte en kracht toe.


You got this.

 

[Kordie]

A.s week gesprek met schoonouders en ga duidelijk maken dat het echt klaar is en zij z.s.m weg moet omdat het dus anders uit loopt op problemen die ik wil voorkomen.

Dat doe je heel goed.
Dan voorkom je misschien op voorhand al een hoop problemen. Of heb je, hopelijk, vanuit hen steun.

Excuses dat ik weinig reactie geef, dit doe ik even bewust omdat alle puzzelstukjes ineens op z'n plek komen

Maakt niks uit.
Fijn om te lezen dat je wat aan onze reacties hebt. Deel wat je wilt delen, deel wat je niet wilt delen.
Weet dat jij zeker geen verkeerd persoon bent. En ik het top vind hoe netjes, je ondanks alles, het lijkt op te willen lossen

 

[Brakka Mang]

Jouw post sprak mij aan omdat ik zelf een vrouw ben gediagnosticeerd met borderline.

Bij mij is het juist andersom, ik wil graag nuchterder leven maar laat mij makkelijk beïnvloeden door mijn vriend, ondanks dat hij ook weet dat ik minder wil gebruiken en het gebruik vaak lijdt tot fysiek en mentaal onfit-heid wat resulteert in zware depressies en veel in bed liggen.

Bij mij gaan er meteen een hoop vragen door mij heen, waarschijnlijk omdat ik zelf dezelfde diagnose heb, maar zelf ook vaak het persoon ben wat juist zwart wordt gemaakt tegenover andere. Herken je patronen in jullie relatie/gedrag? Waar er 2 vechten hebben er toch ook vaak 2 schuld. Wat is de reden dat zij graag vaak gebruikt? Mijn vriend was bijvoorbeeld altijd negatief over mijn dagelijkse bezigheden of maakte express ruzie flak voordat ik wegging waardoor ik deze langzaam stukje bij beetje steeds minder ging doen tot ik alleen maar in bed lag en niks meer deed ("Onschuldige" dingen als oh bij die vrienden ga je zeker weer veel sigaretten roken, of oh dan mag jij alles opruimen op werk, alles wat ik deed was nooit goed) in deze periode ben ik heel veel gaan drinken en benzos gaan slikken en ook hem hierin meegenomen omdat ik niet alleen wou gebruiken omdat dan fout of evt als verslaving zou voelen, maar met zn tweeën was het dan normaal ofzo. Ik zeg niet dat jij zo tegen jouw vriendin hebt gedaan, maar misschien goed om te onderzoeken hoe dit gedrag is ontstaan. Mijn vriend en ik hadden de dagen erna ook vaak heftige ruzies omdat we misschien ook wel chagrijnig werden van de katers. Als het echt een heftige verslaving is zou ik er eigenlijk ook mee kappen hoe lullig dit ook is maar bij een verslaafde kom je altijd op nummer 2 terwijl zij op 1 staan bij jou.

Overigens denk ik dat iemand zegt dat jij nuchter niet leuk bent sowieso geen goede match is. Wat jij omschrijft over jouw vriendin herken ik helemaal niet bij mijzelf, juist wat jij over jezelf omschrijft weer wel. Mijn vriend is narcistisch en dat herken ik dan weer wel bij haar. Ik lees heel veel pijn en onmacht in jouw verhaal en ik leef ontzettend met je mee. Aan de ene kant wil ik zeggen dat je moet rennen maar als ik dat zeg voelt alsof ik zeg dat mensen borderline niet geliefd mogen worden en alle vooroordelen die mensen over borderliners hebben kloppen en dat vind ik moeilijk. Ergens klinkt het ook alsof ze hulp nodig heeft, maar moet jij dat dan geven? En wil ze wel echt geholpen worden?

Het beste advies wat ik je kan geven is dat wanneer je de knoop doorhakt dit ook definitief te doen en het contact volledig te verbreken, bespaar jezelf de drama en probeer alsjeblieft geen vrienden te blijven. Probeer alle confrontaties uit de weg te gaan of vraag iemand erbij wanneer dit nodig is, (bijvoorbeeld bij het spullen uitwisselen) als ze aan de deur staat en je wil haar niet binnen, bel de politie, ga niet fysiek worden en haar tegen houden want dat gaat sowieso fout.

Nja goed ik zou hier echt nog uren over kunnen speculeren, ik wens je in ieder geval heel veel sterkte en kracht toe.


You got this.

Ik denk niet dat je in het geval van borderline kan zeggen waar er 2 vechten hebben er 2 schuld wat dat is niet zo. Dat weet ik op basis van kennis en ervaring. Het is gewoon heel moeilijk om met iemand die borderline heeft samen te leven. Gelukkig is er behandeling mogelijk en ook medicatie waardoor het beheersbaarder is. Borderline komt daarnaast vaak niet alleen, daar bedoel ik mee dat er vaak problematische jeugd , trauma, hechtingsproblematiek , emotionele verwaarlozing onder zitten.

 

[Kordie]

Borderline komt daarnaast vaak niet alleen, daar bedoel ik mee dat er vaak problematische jeugd , trauma, hechtingsproblematiek , emotionele verwaarlozing onder zitten.

Precies.
Die mensen die het treft kunnen er ook niks aan doen.
Volgens mij zijn ze ook nog eens heel verslavingsgevoelig. Ook voortkomend uit deze kl*te ziekte

 

[Mindless]

Mijn vriend is narcistisch

Ook echt gediagnostiseerd met narcistische persoonlijkheidsstoornis?

Want hoevaak ik wel niet van vrouwen hoor dat hun ex "narcistisch" was. O ja? Is dat zo?

We zijn allemaal mensen en hebben allemaal ego's. Dat betekent dat we praktisch allemaal weleens narcistische trekjes kunnen vertonen (kijk alleen al naar de selfie cultuur: dat geeft precies het narcisme in mensen weer en zowat iedereen is daar weleens schuldig aan (geweest)). Vooral jongere mensen.

Maar iemand echt narcistisch noemen impliceert een beetje dat diegene een échte narcist is, ofwel: een narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft.

Het kán natuurlijk. Want ze zijn er wel. Maar dat houdt nogal wat in. Je krijgt die diagnose niet zomaar.

 

[DametjeStep]

Ook echt gediagnostiseerd met narcistische persoonlijkheidsstoornis?

Want hoevaak ik wel niet van vrouwen hoor dat hun ex "narcistisch" was. O ja? Is dat zo?

We zijn allemaal mensen en hebben allemaal ego's. Dat betekent dat we praktisch allemaal weleens narcistische trekjes kunnen vertonen (kijk alleen al naar de selfie cultuur: dat geeft precies het narcisme in mensen weer en zowat iedereen is daar weleens schuldig aan (geweest)). Vooral jongere mensen.

Maar iemand echt narcistisch noemen impliceert een beetje dat diegene een échte narcist is, ofwel: een narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft.

Het kán natuurlijk. Want ze zijn er wel. Maar dat houdt nogal wat in. Je krijgt die diagnose niet zomaar.

Hij is echt gediagnosticeerd met kwetsbaar narcisme

 

[BelowTheFlow]

@Ei-Salade soms weet je van tevoren dat in gesprek gaan vrijwel zeker niet werkt. Maar in gesprek gaan lijkt dan nuttig voor jouw zieleheil (& benzo-gebruik): het gevoel er alles aan gedaan te hebben.
Ultiem in gesprek blijven, zonder wezenlijke verandering voor wat je wil vewranderen.

Ik ken helaas het spelletje van in gesprek proberen te blijven. Dat liep voor mij niet goed af. Voor hem nog minder, maar dat stond misschien al in de sterren.

Jouw situatie ken ik niet. Maar kan zomaar zijn dat je op een punt komt van een uiteindelijke keuze.
Wat je hebt verteld (ook in het Forum-verleden) maakt dat ik wel een idee kan geven: volg het advies dat je nu aan jouzelf geeft.
Je hebt nog kleine 10 dagen om dit te regelen - hoe rot het ook voelt.
Zo'n vakantiewindow komt snel tot een einde.

Er komen meer van dit soort windows ... de moeilijkheidsgraad neemt toe.

Dat is puur mijn idee natuurlijk - geen absolute waarheid.

 

[Mindless]

Hij is echt gediagnosticeerd met kwetsbaar narcisme

Interessant!

Ik kende de naam niet. Maar dat komt omdat ik er meestal in het Engels over lees. Het is hetzelfde als covert narcissism zie ik.

Dat moet flink lastig zijn voor jou(?)

 

[BrieMetDeBril]

Weet even niet meer wat ik wil en moet doen.
Er zijn namelijk ook wat dingen waarvoor ik het nog eens wil proberen maar aan de andere kant besef ik ook dat het waarschijnlijk toch niet lang op een manier gaat waardoor ik me kan aarde in m'n woning en voortdurend geconfronteerd ga worden met achterlijk gedrag.

Toch vind ik omdat we al best een tijd bij elkaar zijn en we wel zwaardere tijdens gekend hebben.
Is liefde gewoon niet iets wat op en neer gaat en ik me maar even door de dip moet trekken?
Merk nu ik een aantal dagen alleen ben dat hetweer behoorlijk wennen is en ik nu ook wel van de grond komt, echter voelt het totaal niet compleet, eenzaam en waarvoor ga ik nu verder?

Tis nu heel lastig aan het worden om nou de beslissing te maken, want er gaat zo gigantisch veel veranderen dan (los van de relatie)
Ene kant wil ik graag dat het werkt en wil daar wel voor vechten. Maar als ik de ruimte niet krijg die ik nodig heb, weet ik zeker wat mijn keuze gaat zijn en dit geldt ook voor het toxische gedeelte.

 

[Kordie]

Er zijn namelijk ook wat dingen waarvoor ik het nog eens wil proberen maar aan de andere kant besef ik ook dat het waarschijnlijk toch niet lang op een manier gaat waardoor ik me kan aarde in m'n woning en voortdurend geconfronteerd ga worden met achterlijk gedrag.

Voorbeeld: hier bij mij thuis gaat het door mijn ziekte ook niet lekker.
Er is professionele hulp betrokken bij mijn hele gezin.

Kan dat ook in jullie situatie? Heb je dat eens uitgezocht?
En dan bedoel ik bv niet stichtingen, maar echt goede prof's die weten over welke ziektebeelden ze het hebben EN niet veroordelend maar JUIST verbindend werken.

Toch vind ik omdat we al best een tijd bij elkaar zijn en we wel zwaardere tijdens gekend hebben.
Is liefde gewoon niet iets wat op en neer gaat en ik me maar even door de dip moet trekken?
Merk nu ik een aantal dagen alleen ben dat hetweer behoorlijk wennen is en ik nu ook wel van de grond komt, echter voelt het totaal niet compleet, eenzaam en waarvoor ga ik nu verder?

Tuurlijk.
Liefde gaat altijd op en neer.
Mensen die zeggen dat het altijd perfect gaat geloof ik niet.
Maar ik denk dat bij jullie de combi van haar ziekte en jouw ziekte de grondslag ligt. Dat is een andere insteek.

Ik zal de laatste zijn die zegt dat het niet kan en ik ben altijd voor kansen.
Maar denk wel dat jullie het niet alleen samen kunnen.

Maar als ik de ruimte niet krijg die ik nodig heb, weet ik zeker wat mijn keuze gaat zijn en dit geldt ook voor het toxische gedeelte.

Je weet heel goed (waarvoor respect) wat je nodig hebt.
En dat zou je moeten uitspreken nar een prof mijn inziens.

Als je er goed over na heb gedacht op den duur en wel echt voor open staat.

 

[BelowTheFlow]

Zou zomaar kunnen dat er al veel professionals betrokken zijn.

Maar ik denk dat bij jullie de combi van haar ziekte en jouw ziekte de grondslag ligt.

Dat beperkt dan de mogelijkheden om tot een werkbare en gelukkige toekomst samen te komen.
Bij een onmogelijke liefde wint de liefde ten koste van de mensen.

Ik voel mee met @Ei-Salade : die periode van tijdelijk alleen zijn is zo anders dan het normale leven. Voor mij was het een escape: in die periode deed ik dingen die anders niet mogelijk waren en genoot ik enorm. En dan heb ik het niet over "stoute" dingen. Ik voelde mij geen moment eenzaam, anders dan hij. Dat meevoelen gaat vooral over hoe lastig het is om drastische stappen te ondernemen.

Bij elkaar blijven vanwege het verleden en vanwege het samen al zwaardere tijden doorstaan hebben, is naar mijn idee geen goede reden.
Juist de toekomst, richt je in op de toekomst !

 

[Feliii]

Misschien niet de juiste plek om het de droppen want het gaat niet over drugs maar gedrag.
Echter ben ik niet actief en bekend op andere forums dus probeer het hier.

Ik sta op het punt de relatie stop te zetten omdat continue de grens niet gerespecteerd word zowel van mij als haar eigen grens, continue iedere dag gaat het eroverheen.
Maar hoe kan ik verwachten van iemand met Borderline dat de persoon niet over de grens gaat?

Ook laatst bij haar therapie sessie gevraagd waarom ze me vaak pusht om middelen te gaan gebruiken, het antwoord was dat ik saai en niet leuk ben nuchter.
Dit is zeer toxisch kun je wel zeggen.
Dit vermoeden had ik al langer, maar wat me nogal in m'n hart steekt is het feit dat ze ervan bewust is dat ik zo nuchter mogelijk leven wil leiden en ik word hier niet in gesteund, sterker nog ze verergert het voor haar eigen tijdelijke gewin.
Hierdoor is mijn vertrouwen eigenlijk wel verdwenen, dit was de laatste druppel.

We zitten al een tijd in de irritatie's naar elkaar sinds het samen wonen, liefde is sporadisch aanwezig maar vooral is het naar elkaar wijzen en vergelijken, elkaar pijn doen in woorden en sinds laatste paar weken bereik ik agressie levels die ik sinds de basisschool niet meer gehad heb.
Dit kan mij in de problemen brengen.
Ook het feit dat zij zich zo naar de klote rookt dat we al weken apart slapen van elkaar omdat ze als een zeehond zich kapot hoest dag en nacht wat ik niet kan aanzien omdat ze destructief is en mijn irritatie zo hoog zit met dat gehoest heel de dag en ook keihard, tis niet alsof je je even verslikt dat ik gedachten krijg haar wat aan te doen omdat het zo hoog zit. Ik begin steeds meer grenzen te verliezen door dit gedoe.


Los van dit, de manipulaties en het niet serieus nemen van mijn punten die ik aankaart en ook vaak gezegd heb dat ik zo niet meer verder wil worden niet gehoord en vaak aan de kant geschoven of ik word weer zodanig beïnvloed/gemanipuleerd dat ik weer een kans geef.
Weer grens verleggen dus
Al ben ik continue duidelijk erover dat het stopt, word ik nog een soort van uitgelachen ook van "je kunt me toch niet op straat gooien" "je bent niets zonder mij" "ik ga niet weg"
Het liegen van haar over situaties thuis en dat ik dan van schoonouders een heel verdraaid verhaal krijg en dat zij hun overtuigd heeft over dat ik weer de boosdoener was en het liet escaleren en zij mij partijdig gaan lastigvallen met eenzijdige informatie is ook voor mij onbegrijpelijk.

Ze is vanaf vandaag 2 weken op vakantie alleen.
Dit zie ik als kans om tot mezelf te komen en eerlijk te gaan kijken wat ik wil en nodig heb.
Ik ben vandaag toch op de conclusie gekomen dat het beter is voor mijn gezondheid dat ik het beëindig.
Maar... Nu komen de herinneringen, gevoelens en pijn naar voren waardoor ik nog hoop blijft houden dat het goed komt. Maar dit pad heb ik al vaker gelopen door het toch weer te proberen en dit loopt altijd slecht af. Ik heb dus nog maar één keuze en dat is voor mijzelf kiezen, hoe pijnlijk en jammer het ook is.

Het probleem wat ik heb is dat ik niet aan mezelf kan werken want zij neemt (on)bewust alle capaciteiten die ik beschik af door het dagelijkse stennis wat we hebben en dit gaat al zo lang door dat ik al te lang stil sta en niet ben waar ik wil zijn. De focus is weg, ik ben verwijderd van mezelf en trek dit echt niet langer meer.
Alle energie die zij van me vraagt wat duidelijk ook niet genoeg is voor haar door mijn tekortkomingen is het ook voor mij duidelijk dat we het hierom beter kunnen laten gaan.

Het is onmogelijk voor mij (en ik denk ook van haar) om op ons zelf te focussen en de problematiek die wij ervaren op te lossen zolang we niet apart wonen en of de relatie word gestopt.

Toch doet het enorm veel sinds ik hier echt een streep achter wil zetten.
Twijfels borrelen op, door de goede herinneringen, leuke momenten en bijzondere momenten.
Ik heb nog nooit zoveel gehuild in 10 jaar omdat ik het eigenlijk niet wil, maar weet dat het niet anders meer kan. Dit word of een delict voor mij, zij verwond. Of ik ga ten onder aan m'n eigen gedrag.

Na haar vakantie zal het erop uitlopen dat ik waarschijnlijk onder druk gezet ga worden door haar ouders en haarzelf om haar niet de woning uit te zetten. Jammer voor haar/hun want dat gaat gebeuren. Al moet de politie komen.
De verantwoordelijkheid word ook iedere keer bij mij gelegd dat ze geen alternatief heeft om te slapen/wonen. Maar d'r ouders hebben een groot genoeg huis dus dat zoeken ze zelf maar uit waar zij gaat verblijven, is mijn probleem ook helemaal niet maar ze laten mij iedere keer het gevoel krijgen alsof het wèl zo is.

Heeft iemand ervaring/tips waarmee ik kan praten in PM over hoe ermee te leren omgaan.

Heb zelf ook ervaring(en) met zulke situaties en weet hoe lastig dit kan zijn omdat je veel van de persoon houdt maar niet van zijn (haar) acties. Op het punt wanneer het al meerdere keren is besproken en niks mee word gedaan + jij ziet dat je er zelf door achteruit gaat en beïnvloed word, is het echt even tijd om aan jezelf te denken en aan je toekomst. Wat je kan proberen is, jou dubio bespreekbaar maken en kijken hoe zij er op reageert. Misschien denkt ze wel hetzelfde over het uit elkaar gaan. Mensen met borderline etc kunnen vaak hun gevoelens niet uiten en of liegen ze over hun echte gevoelens.

Ik hoop dat het goed komt en je even goed gaat nadenken en voor jezelf kiest. Als je nog vragen hebt of andere dingen kan je appen😎

 

[Mindless]

Weet even niet meer wat ik wil en moet doen.
Er zijn namelijk ook wat dingen waarvoor ik het nog eens wil proberen maar aan de andere kant besef ik ook dat het waarschijnlijk toch niet lang op een manier gaat waardoor ik me kan aarde in m'n woning en voortdurend geconfronteerd ga worden met achterlijk gedrag.

Als je wilt zijn er áltijd dingen, redenen te bedenken om ermee door te gaan.

Ik herken dat goed van een vorige relatie: ook het zeker weten dat er weer achterlijk gedrag zal komen. Maar zolang je dat allemaal goed wílt praten, zul je dat ook kunnen. Of dat ook slim is? Daar weet je denk ik zelf het antwoord wel op.

Is liefde gewoon niet iets wat op en neer gaat en ik me maar even door de dip moet trekken?

Ik denk dat dit dus je hoofd is die probeert te rechtvaardigen ermee door te gaan.

Tuurlijk, het klopt wel: (het gevoel van) liefde gaat altijd op en neer. Dat is opzich waar. Maar is dat een rechtvaardiging van doorgaan met een relatie die écht toxisch is? Als iemand die in zo'n relatie zat zeg ik zelf: nee.

Maar dat moet je natuurlijk voor jezelf tegenover elkaar leggen.

 

[Deadwing]

Oeff..Lang verhaal en ik kan weinig nieuws toevoegen aan wat al niet is opgemerkt hier of aan advies gegeven. Maar eerlijk gezegd denk en vrees ik ook dat je niet veel meer van deze relatie moet verwachten. Eerder getoonde gedragspatronen lijken niet gewijzigd en zullen zich gaan herhalen in de nabije toekomst.

Ik heb het allemaal zelf ook meegemaakt vele jaren geleden met een ex die veertien maanden opgenomen is geweest in De Viersprong in Halsteren. De opname was mislukt en we probeerden toch even wanhopig door te gaan. Maar het ging echt niet meer en dat deed echt pijn.. Toch was er geen andere en betere oplossing denkbaar, maar dat is allemaal achteraf gezien. Ik zag dat toen niet.

 

[DametjeStep]

Dat moet flink lastig zijn voor jou(?)

Heel lastig voor ons om om te gaan met elkaars gebreken.
Je hebt blijkbaar binnen het narcisme ook weer allemaal verschillende varianten.

Want ons heeft "gered" zijn toch de systeem gesprekken die wij hebben gehad en het niet meer samenwonen. Ik ben heel gelukkig met een LAT relatie en ik denk niet dat ooit mede door mijn borderline nog met iemand samen zou willen of kunnen wonen. @Ei-Salade misschien een oplossing voor jou?

 

[BrieMetDeBril]

Want ons heeft "gered" zijn toch de systeem gesprekken die wij hebben gehad en het niet meer samenwonen. Ik ben heel gelukkig met een LAT relatie en ik denk niet dat ooit mede door mijn borderline nog met iemand samen zou willen of kunnen wonen. @Ei-Salade misschien een oplossing voor jou?

Ja dit hadden we maanden geleden al besloten, helaas is de woningmarkt behoorlijk schaars zoals zo goed als iedereen weet.

Therapie is pas begonnen voor haar, ik heb nogsteeds niets kunnen vinden/aangenomen kunnen worden.

 

[_shikantaza]

Misschien niet de juiste plek om het de droppen want het gaat niet over drugs maar gedrag.
Echter ben ik niet actief en bekend op andere forums dus probeer het hier.

Ik sta op het punt de relatie stop te zetten omdat continue de grens niet gerespecteerd word zowel van mij als haar eigen grens, continue iedere dag gaat het eroverheen.
Maar hoe kan ik verwachten van iemand met Borderline dat de persoon niet over de grens gaat?

Ook laatst bij haar therapie sessie gevraagd waarom ze me vaak pusht om middelen te gaan gebruiken, het antwoord was dat ik saai en niet leuk ben nuchter.
Dit is zeer toxisch kun je wel zeggen.
Dit vermoeden had ik al langer, maar wat me nogal in m'n hart steekt is het feit dat ze ervan bewust is dat ik zo nuchter mogelijk leven wil leiden en ik word hier niet in gesteund, sterker nog ze verergert het voor haar eigen tijdelijke gewin.
Hierdoor is mijn vertrouwen eigenlijk wel verdwenen, dit was de laatste druppel.

We zitten al een tijd in de irritatie's naar elkaar sinds het samen wonen, liefde is sporadisch aanwezig maar vooral is het naar elkaar wijzen en vergelijken, elkaar pijn doen in woorden en sinds laatste paar weken bereik ik agressie levels die ik sinds de basisschool niet meer gehad heb.
Dit kan mij in de problemen brengen.
Ook het feit dat zij zich zo naar de klote rookt dat we al weken apart slapen van elkaar omdat ze als een zeehond zich kapot hoest dag en nacht wat ik niet kan aanzien omdat ze destructief is en mijn irritatie zo hoog zit met dat gehoest heel de dag en ook keihard, tis niet alsof je je even verslikt dat ik gedachten krijg haar wat aan te doen omdat het zo hoog zit. Ik begin steeds meer grenzen te verliezen door dit gedoe.


Los van dit, de manipulaties en het niet serieus nemen van mijn punten die ik aankaart en ook vaak gezegd heb dat ik zo niet meer verder wil worden niet gehoord en vaak aan de kant geschoven of ik word weer zodanig beïnvloed/gemanipuleerd dat ik weer een kans geef.
Weer grens verleggen dus
Al ben ik continue duidelijk erover dat het stopt, word ik nog een soort van uitgelachen ook van "je kunt me toch niet op straat gooien" "je bent niets zonder mij" "ik ga niet weg"
Het liegen van haar over situaties thuis en dat ik dan van schoonouders een heel verdraaid verhaal krijg en dat zij hun overtuigd heeft over dat ik weer de boosdoener was en het liet escaleren en zij mij partijdig gaan lastigvallen met eenzijdige informatie is ook voor mij onbegrijpelijk.

Ze is vanaf vandaag 2 weken op vakantie alleen.
Dit zie ik als kans om tot mezelf te komen en eerlijk te gaan kijken wat ik wil en nodig heb.
Ik ben vandaag toch op de conclusie gekomen dat het beter is voor mijn gezondheid dat ik het beëindig.
Maar... Nu komen de herinneringen, gevoelens en pijn naar voren waardoor ik nog hoop blijft houden dat het goed komt. Maar dit pad heb ik al vaker gelopen door het toch weer te proberen en dit loopt altijd slecht af. Ik heb dus nog maar één keuze en dat is voor mijzelf kiezen, hoe pijnlijk en jammer het ook is.

Het probleem wat ik heb is dat ik niet aan mezelf kan werken want zij neemt (on)bewust alle capaciteiten die ik beschik af door het dagelijkse stennis wat we hebben en dit gaat al zo lang door dat ik al te lang stil sta en niet ben waar ik wil zijn. De focus is weg, ik ben verwijderd van mezelf en trek dit echt niet langer meer.
Alle energie die zij van me vraagt wat duidelijk ook niet genoeg is voor haar door mijn tekortkomingen is het ook voor mij duidelijk dat we het hierom beter kunnen laten gaan.

Het is onmogelijk voor mij (en ik denk ook van haar) om op ons zelf te focussen en de problematiek die wij ervaren op te lossen zolang we niet apart wonen en of de relatie word gestopt.

Toch doet het enorm veel sinds ik hier echt een streep achter wil zetten.
Twijfels borrelen op, door de goede herinneringen, leuke momenten en bijzondere momenten.
Ik heb nog nooit zoveel gehuild in 10 jaar omdat ik het eigenlijk niet wil, maar weet dat het niet anders meer kan. Dit word of een delict voor mij, zij verwond. Of ik ga ten onder aan m'n eigen gedrag.

Na haar vakantie zal het erop uitlopen dat ik waarschijnlijk onder druk gezet ga worden door haar ouders en haarzelf om haar niet de woning uit te zetten. Jammer voor haar/hun want dat gaat gebeuren. Al moet de politie komen.
De verantwoordelijkheid word ook iedere keer bij mij gelegd dat ze geen alternatief heeft om te slapen/wonen. Maar d'r ouders hebben een groot genoeg huis dus dat zoeken ze zelf maar uit waar zij gaat verblijven, is mijn probleem ook helemaal niet maar ze laten mij iedere keer het gevoel krijgen alsof het wèl zo is.

Heeft iemand ervaring/tips waarmee ik kan praten in PM over hoe ermee te leren omgaan.

Kies voor jezelf. Deze bullshit hoef je echt niet mee te leren omgaan. Dit is giftig gedrag.

 

[sonnoz]

Volg je hart! Ik vind je openhartigheid in ieder geval bewonderenswaardig. Veel liefde van mij jou kant op.

 

[Kordie]

Belangrijke vraag @Ei-Salade (misschien heb ik het antwoord over het hoofd gezien):

Denk je dat jouw alohol en ander verdovende middelen fors minder zal zijn als je weg bent bij haar? Of ben je "gewoon" ook wel een liefhebber van bv bier

 

[BrieMetDeBril]

Denk je dat jouw alohol en ander verdovende middelen fors minder zal zijn als je weg bent bij haar?

Dit is nu wel stuk duidelijker dan toen je de vraag stelde. Wat ik nu zie is dat ik echt stukken minder nodig denk te hebben en ook minder drink/gebruik.
Dat zegt al genoeg.

Het is ook duidelijk dat het tussen ons twee niet meer gaat. Net even denk ik 10 minuten gebeld, en tis alweer raak.
Altijd door mij heen praten, vragen niet beantwoorden of horen en vervolgens mij weer de schuld geven over ongeïnteresseerd zijn en later krijg ik ook weer appjes erover en begint ze weer kwetsende dingen te roepen om ruzie te zoeken of iets.
Ik ben er wel klaar mee.

Zondag komt ze terug en ga ik duidelijk maken dat het klaar is en ze z.s.m hier thuis weg moet.
Word het spuugzat, ben alweer zeer onrustig en zit voel met lichamelijke spanning en complexe problemen in het hoofd.

 

[Kordie]

Vreselijk zo'n teleoontje.
Goed dat je inzicht hebt gekregen in dat je minder gebruikt als ze niet om je heen draait.

Ben benieuwd naar haar reactie zondag.
Wat denk je hoe je het gaat lopen?

 

[Brakka Mang]

Dit is nu wel stuk duidelijker dan toen je de vraag stelde. Wat ik nu zie is dat ik echt stukken minder nodig denk te hebben en ook minder drink/gebruik.
Dat zegt al genoeg.

Het is ook duidelijk dat het tussen ons twee niet meer gaat. Net even denk ik 10 minuten gebeld, en tis alweer raak.
Altijd door mij heen praten, vragen niet beantwoorden of horen en vervolgens mij weer de schuld geven over ongeïnteresseerd zijn en later krijg ik ook weer appjes erover en begint ze weer kwetsende dingen te roepen om ruzie te zoeken of iets.
Ik ben er wel klaar mee.

Zondag komt ze terug en ga ik duidelijk maken dat het klaar is en ze z.s.m hier thuis weg moet.
Word het spuugzat, ben alweer zeer onrustig en zit voel met lichamelijke spanning en complexe problemen in het hoofd.

Ik zou het iets beter voor jezelf aanpakken. Denk dat samen in huis een escalatie tot gevolg heeft. Heb dit al zovaak gezien in zulke situaties. Misschien kan je naar veilige andere oplossingen kijken.

 

[BrieMetDeBril]

Wat denk je hoe je het gaat lopen?

Ik ga dit doen met haar ouders zodat ik met behulp van haar vader de manipulaties kan filteren en ik denk dat het voor ons beide heel emotioneel gaat worden.
Toch ben ik echt zeker van mijn keuze en doet dit wel pijn als ik eerlijk ben.
Dacht heel mooi wat op te kunnen bouwen en nu is dat hele idee veranderd in een werkelijke hell om in te leven.
De goede dingen in ons samen wegen zeker niet op tegen de negatievetijd die het brengt en ook de andere ergenissen naar elkaar waardoor het gewoon nooit normaal kan.
Ik ga niet gebruiken om met andere mensen om te leren gaan.