• Hey, waar zijn de Tripreports van de Maand gebleven?

    Ben je de Tripreports van de Maand en andere toptripreports kwijt? Deze hebben we onlangs verzameld in een eigen subforum, getiteld Tripreport Toppers. In dit subforum staan alle toppers in chronologische volgorde verzameld. Lekker makkelijk terugzoeken!

15g truffels en lachgas – wegsmelten in vrouwelijke energie en door stoplichtsymboliek zweven

Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories

Fenrir

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Tripreporter
Wie: Fenrir (Man/24/64kg/1m80)
Wat: 15 gram Psilocybe Dragon truffels en zo’n 15 lachgaspatronen
Waar: mijn broers huis, Nijmegen
Wanneer: dinsdag 26 juni 2018
Setting: een beetje rommelig, maar daar heb ik van tevoren wat aan gedaan. Verder knus en fijn, in de woonkamer een bank met kussentjes en een dekentje, in de slaapkamer een vers opgemaakt tweepersoonsbed.
Mindset: na een drukke week vol verhuizingen en klussen en reizen was ik lichamelijk toch vermoeider dan ik dacht. Mentaal voelde ik me wel prima. Ik was ook opgelucht dat ik de komende dagen gelegenheid had om uit te rusten.

(Ik heb het kort geprobeerd te houden, en bovendien ben ik veel vergeten, maar dit is toch een mooi overzichtje van hoe mijn dag verlopen is. :) )

Na vijf maanden zag ik een volgend truffeltripje wel zitten. Eigenlijk stond hij voor maandag ingepland, maar ik was even bij een vriend aangewipt en een paar uur langer gebleven dan ik verwacht had en was dus te laat om nog naar de shop te gaan.
Niet getreurd! De Sjamaan is geduldig.
Omdat ik op dinsdagmiddag de truffels al in huis had en verder geen verplichtingen had, besloot ik eens overdag een tripje te doen. Eerst heb ik boodschappen gedaan, een heerlijke vegetarische curry klaargemaakt voor na de trip, de woonkamer opgeruimd, cola en thee en pinda-M&M’s en lachgas klaargezet, het toilet bezocht en uiteindelijk geschoren en gedoucht; daarna was het tijd om de draakjes te verschalken. (Vijf uur 's middags om precies te zijn.)

Na het verschalken der draakjes begeef ik me naar buiten om een sigaretje te roken. Ik geniet zo van het zonlicht in mijn smoel dat ik er nog eentje soldaat maak.
Dan merk ik dat mijn perceptie begint te veranderen, en begeef ik me naar de woonkamer. Aldaar besluit ik om het album The Human Equation van Ayreon op te zetten. Ik neem het eerste ballonnetje van de avond tot me, en word (zoals verwacht) de trip in gekatapulteerd. Ik houd niet zo van dat “voel ik al iets?”-gezeik.
Na een paar nummers moet ik toegeven dat de materie me toch iets te heftig is – het album gaat over een man die na een auto-ongeluk in coma raakt, en zijn eigen emoties en geweten moet confronteren – en besluit ik om wat anders op te zetten.
Ondertussen merk ik dat ik wat meer last heb van bodyload dan normaal. Mijn ledematen zijn rusteloos, mijn maag draait rondjes, mijn spieren zijn erg strak. Is dit wat andere mensen altijd ervaren bij psychedelica? Bekijk het van de positieve kant, Fenrir, wees dankbaar dat je hier normaal geen last van hebt. (Maar het is wel kut.)
Visueel gebeurt er ondertussen van alles; elk oppervlak heeft overlays in die vreemde achtste kleur van het spectrum, een paarsig-groen dat je alleen kunt waarnemen tijdens een bezoek aan de psychedelische sferen. Het tapijt geeft licht, en ik heb tracers die mijn hele blikveld vullen. Kennelijk is lachgas een goede aanvulling om truffels visueel te laten shinen!
Het tweede album dat ik probeer is Mir, van Ott.
Ondertussen begin ik het best moeilijk te krijgen. Die misselijkheid wil maar niet weggaan, ik ben onrustig, ik voel toch de lichamelijke vermoeidheid. Het gaat prima, maar ik heb het niet naar mijn zin. De oplossing? Naar de slaapkamer verkassen!
... maar eerst nog een N2OVO’tje. (Lachgasje Voor Onderweg.) Zoef!

De verandering doet me goed. Het is hier iets donkerder, iets koeler, iets knusser – het feit dat de muziek nu door mijn telefoon afgespeeld wordt in plaats van door de stereo is een onverwachte bonus, omdat het zo iets minder heftig is. Nog steeds vind ik de muziek echter tegenvallen, maar ik kan het niet uitstaan dat dit toffe album nu niet goedgekeurd wordt en ik luister koppig door. Dit begint een negatief effect te krijgen op mijn beleving van de trip.
Wanneer ik in bed kruip en mijn ogen dichtdoe, zie ik adembenemende dingen. Alles is overweldigend oranje, en de ruimte om me heen is gevuld met een soort gebouwen in Romeinse stijl (met van die boogjes, en driehoeken op het dak, en pilaren) die naar alle richtingen strekken om een soort driedimensionele mandala te vormen, die ik niet zie veranderen maar die toch langzaam evolueert. Naarmate mijn gedachten echter donkerder worden, geleid door mijn groeiende ergernis om de muziek, verandert de aard van de visuals. (Overigens is het niet zo dat ik de duisternis in geleid word. Het is meer zo dat ik de gedachten en beelden te fascinerend vind om een ander pad in te slaan, net zoals wanneer je ’s nachts ligt te piekeren over dingen die je toch niet kunt veranderen. Ik wil deze gedachten verkennen en meer leren over mezelf.)
Eerst overdenk ik mijn nichtjes, en het feit dat ik het steeds heftiger vind om op ze te passen. Als depressieve, angstige jongeman twee of drie dagen per week verantwoordelijk zijn voor twee mensjes van twee en vier is eigenlijk niet te doen. Binnen de gebouwen die ik zie, groeien allemaal baby’s, maar het zijn van die plastic poppen die een beetje luguber zijn. Dan denk ik aan een vrouw die op straat in Nijmegen altijd bedelt (die ik die dag toevallig tegenkwam), en die heel lelijk doet als ik zeg dat ik geen geld heb – begrijp me niet verkeerd, als ik geld heb deel ik het graag met minderbedeelden, en ik behandel ook daklozen en bedelaars als mensen. Ik heb altijd tijd om naar iemand te luisteren, en ken veel van de verschoppelingen in Nijmegen bij naam. Maar deze vrouw kan zo ontzettend giftig doen... en opeens zat ik in een grijze trein, in grijs licht, en zat zij tegenover me en zei heel schamper: “Je hebt zeker geen geld voor me, he?”

Een kleine hoeveelheid mentale zelfkastijding verder vind ik het mooi geweest. Potverdikkeme Fenrir, dit was het eerste uur van je trip al. Negatieve gedachten en zelfverwijt ken je al, ga eens op onderzoek uit!
Ik besluit om Mir halverwege af te breken, en neem een redelijk bizar besluit. Het album dat ik nu wil horen is Pafuera Telarañas van Bebe. Geweldige muziek, begrijp me niet verkeerd, maar niet iets dat ik ooit tijdens een trip zou willen horen – dacht ik!
Gedurende de eerste drie nummers verkneukel ik me om het feit dat ik zo gelukkig kan worden van Spaanse popmuziek, en naarmate de psilocybinegolf die me draagt heftiger word snap ik steeds minder van muziek, totdat ik het hele concept niet meer begrijp. Ik verwonder me zo over de verschillende geluiden, waarvan ik niet begrijp hoe ze geproduceerd worden (“Is dat een gitaar? Een toetsenbord? Een snare drum?!”) dat ik een kwartier lang lig te schaterlachen in bed.
Dan begint het nummer Siempre Me Quedara, dat niet alleen een heel mooi nummer is maar ook een heel bitterzoete tekst heeft (het gaat over een miskraam). Ik begin na te denken over relaties en eenzaamheid en interpersoonlijke connectie, en hoewel ik toe moet geven dat ik wat dat betreft wat tekort kom, word ik vooral overspoeld met liefde en overweldigd door de mogelijkheden die er nog zijn. Door deze mindset realiseer ik me ook waardoor deze muziek zo goed valt: het feit dat dit door zang gedreven muziek is maakt dat ik me verbonden voel met de zangeres. Het is een soort verliefdheid – niet op Bebe, maar op het concept van De Vrouw. Wat een wonderlijke, fijne, heerlijke, prachtige wezens zijn het toch.

Ondertussen voel ik me zo verbonden met De Vrouw dat ik wegsmelt uit de werkelijkheid en opga in vrouwelijke energie. Visueel gezien gebeurt er niets, maar de rest van het album zweef ik in een wolk van liefde en geborgenheid waar tijd betekenisloos is en perceptie volgens de klassieke zintuigen niet bestaat – alleen gevoel.
Wanneer het album af is wordt Fenrir weer geassembleerd. De volgende tien, vijftien, twintig? minuten trommel ik een melodietje op mijn telefoon, en ga ik erin op alsof het tribal drums zijn en ik een cactusvretende sjamaan die eindexamen moet doen. Dan besluit ik de trend van Popmuziek met Zangeres voort te zetten, en zet ik Nine Objects of Desire van Suzanne Vega op. Ik word weer meegespoeld met een golf, en de drie-dimensionele mandala’s maken hun rentree. Mijn brein is inmiddels zo verstrooid dat de enige coherente gedachte die ik af en toe heb bestaat uit “Wow, ik snap er echt geen fuck meer van” of gelijkaardige sentimenten. Ook dit album loopt af, en ik besluit terug te keren naar de woonkamer.

Ik realiseer me dat ik al zo’n drie, drie en een half uur verder ben. Fenrir, je moet het meeste uit de trip halen! Lachgas!
Door deze aansporing ga ik nadenken over kansen en wat ik ermee doe, en raak ik enorm gemotiveerd om dingen te veranderen. Je moet groeien! Verbeteren! Spreek mooie vrouwen aan, ga weer vast werk zoeken! Maak kunst! Bel je ouders eens! Je kunt het!
Na een kwartier ijsberen en auto-peptalken besluit ik maar eens een ballonnetje soldaat te maken. Ik kijk toevallig uit het raam, en bedenk me dat de overburen misschien wel mee zouden kunnen kijken – en het kan me niet schelen. Wat een vrijheid!
Ik heb nog zo’n 10 lachgaspatronen liggen, en ze gaan allemaal op. Het is heel lastig om de ervaring te omschrijven van lachgas op een euforisch moment in een truffeltrip, vooral omdat ik me het niet allemaal kan herinneren, maar ik ga proberen een beeld te schetsen:
De stilte wordt oorverdovend – je oren tuiten, het wordt zwart voor je ogen, het voelt alsof je gekatapulteerd wordt. Met elke trip worden de closed eye visuals meer gereduceerd tot de oorsprong, totdat je wereld uiteindelijk bestaat uit symboliek die zo geintegreerd is dat je hem normaal niet opmerkt: rood-geel-groen, fluitsignalen, klokken, duiven, uitroeptekens, ... met het betreden van de normale werkelijkheid vervaagt het beeld en bestaat de wereld alleen nog maar uit geluid, waarbij het gezoem van de lachgas een hemels akkoord vormt en elk extern geluid dat tot je doordringt een soort niet-seksueel orgasme teweegbrengt.

... en toen was de trip voorbij, en het lachgas op. :unamused:

Het duurde jammer genoeg uren voor ik in slaap viel, en de volgende dag (vandaag dus) had ik best moeite met het slaaptekort, bovenop het verwerken van de indrukken. Gelukkig was vandaag een dag zonder verplichtingen! Oh ja, maar de curry die ik om negen uur, half tien 's avonds at smaakte heerlijk (vooral ook omdat Fenrir-uit-het-verleden die zo liefdevol had gemaakt voor mij)!

That's all! Bedankt voor het lezen :)


Edit: ik ben vergeten te vermelden dat ik, bij mijn bezoek aan DF in de avond, erg dankbaar was voor het feit dat @Psychedelibee aan mijn verijdelde tripje van maandag dacht en hem mij dinsdag alsnog toewenste: om precies vijf uur 's avonds, toen ik net de truffels genomen had! Mooi toeval.
 
Laatst bewerkt:

Psychedelibee

Badass junkie
Oppersjamaan
Emeritus Mod
Tripreporter
Leuk report man! Klinkt als een mooie en boeiende trip.

Ik heb als ik lachgas bij psilo neem eigenlijk standaard dat ik dan uit mijn lichaam treedt, alleen neem dan ook vaak 3 a 4 patronen in een keer. Herken je dat toevallig?

Edit: ik ben vergeten te vermelden dat ik, bij mijn bezoek aan DF in de avond, erg dankbaar was voor het feit dat @Psychedelibee aan mijn verijdelde tripje van maandag dacht en hem mij dinsdag alsnog toewenste: om precies vijf uur 's avonds, toen ik net de truffels genomen had! Mooi toeval.
Wat een mooie timing zeg! Ik dacht echt rond dat tijdstip, hè fenrir ging nog truffels doen toch. @Mindless zou het synchronisiteit noemen. Ikzelf denk ook gewoon aan toeval, maar dat maakt het niet minder bijzonder in mijn optiek.
 

Fenrir

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Tripreporter
Leuk report man! Klinkt als een mooie en boeiende trip.

Ik heb als ik lachgas bij psilo neem eigenlijk standaard dat ik dan uit mijn lichaam treedt, alleen neem dan ook vaak 3 a 4 patronen in een keer. Herken je dat toevallig?


Wat een mooie timing zeg! Ik dacht echt rond dat tijdstip, hè fenrir ging nog truffels doen toch. @Mindless zou het synchronisiteit noemen. Ikzelf denk ook gewoon aan toeval, maar dat maakt het niet minder bijzonder in mijn optiek.
Of het nou toeval of lot was, het was inderdaad wel bijzonder.

Bij deze gelegenheid trad ik niet uit mijn lichaam; eerder het tegenovergestelde. Ik ging diep mezelf in en kwam dingen tegen die ik als zo vanzelfsprekend beschouw dat ik er normaal geen gedachte aan kwijt.
Ik herken wel wat je bedoelt hoor. Bij vorige gelegenheden waarbij ik alleen lachgas nam, of lachgas onder invloed van MDMA, vloog ik hele lichtjaren door het universum, of kwam ik als onafhankelijke toeschouwer terecht in mijn herinneringen. Kennelijk verandert psilo de dissociatie van lachgas bij mij in introspectie!
 
Ik begrijp elk woord dat jij schreef en mits ik ooit inspiratie nodig heb voor een gedicht ofzo zal ik wederkeren naar deze post om inspiratie te vergaren.
 
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories

Similar threads

Reacties
12
Weergaven
2K
Bovenaan