1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.
  2. Hey, waar zijn de Tripreports van de Maand gebleven?

    Ben je de Tripreports van de Maand en andere toptripreports kwijt? Deze hebben we onlangs verzameld in een eigen subforum, getiteld Tripreport Toppers. In dit subforum staan alle toppers in chronologische volgorde verzameld. Lekker makkelijk terugzoeken!

    Ontzet Notitie

185 ug 1p-LSD, heel veel knopen

Discussie in 'Trip reports' gestart door Purplext, 6 jul 2019.

Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
  1. Purplext

    Purplext Belezen gebruiker

    Ik heb een aantal vrije dagen achter elkaar en het wordt mooi weer vandaag. Ik heb afgelopen keren halve doses genomen om er weer een beetje in te komen en besluit dit keer een volle dosis te nemen.

    Ik twijfel tussen 75 en 100 ug, maar omdat ik voor een lange wandelroute door de duinen ga in m'n eentje, ga ik voor de 75. Het is 12.00 uur, ik neem de zegel en ga naar de supermarkt om me goed voor te bereiden qua proviand. Ik ga er vanuit dat het zeker een uur gaat duren voordat het gaat werken, dus ik doe rustig aan.
    Ach, ik kan eigenlijk dat laatste stukje 25 ook wel innemen...

    De boodschappen zijn binnen. Ik heb mn rugzak geladen met 1,5 liter water, een flesje cola light, wat eiwitrepen, powerbank, paar pakjes sigaretten, mobiele asbak, veel aanstekers, want wat als er eentje t niet doet... Mn bikini, een strandlaken, zonnebrand, mn telefoon en oortjes voor de muziek.

    Ik ga fietsen naar de duinen. De hemel is strakblauw met hier en daar een wolkje. De zon schijnt volop en de temperatuur is perfect. Ik voel een heftige bodyload opkomen. Huh? Ik heb daar nooit zo'n last van en huh? Nu al, tis nog geen 30 minuten geleden dat ik mn zegel nam...?


    Ik voel me een beetje benauwd, mn gedachten gaan snel. Ik moet een steile heuvel op, dat gaat toch niet lukken zo?! Maar m'n benen doen het gewoon en ik voel niet eens dat ik inspanning lever met mn spieren, magisch.
    Ik ben moe opgestaan, niet echt ideaal om een trip in te gaan en de vermoeidheid wordt nu uitvergroot, terwijl ik me van binnen ook hyper voel en blij ben dat ik fiets op dit moment. Want stilzitten met dit gevoel is vast niet prettig.

    Ik kom bij de start van mn wandelroute. Gedachten gaan razendsnel.
    Waarom ben ik altijd bang om te gaan trippen? Ik ben juist banger in het echte leven. Ik kan dit heel goed aan. Juist beter. Juist alleen.

    Wat is het warm zeg. En is er nu blauwalg in het meertje? Het meer is diepblauw, groen, intens! Geen blauwalg, het is gewoon prachtig!

    Ik wil mn schoenen uit, ik wil contact met de aardbodem. Het wordt een heel gevecht ze aan mn tas te snoeren. Ik sta midden op het pad te klungelen en ik ben in helemaal in de knoop. Mensen kijken naar me, wat doet ze moeilijk? Het kan me niks meer schelen, wat mensen denken, ik heb grotere zorgen op dit moment.

    Ik verlaat nu het gedeelte waar mensen zijn en loop een zanderige heuvel op. Het zand is veel te heet. Ik ben geen fakir. Ik ren van schaduw naar schaduw, maar het is te intens, shit, moet ik die schoenen weer uit de knoop halen.

    Boven aan de heuvel heb ik een weids uitzicht over het duinlandschap. Ik sta even stil en zie dat de bomen deinen. Hé, deinen? Betekent dat nu dat ik visuals begin te krijgen? Dat heb ik niet snel... Overal gele bloempjes, wat mooi. Dat ik precies deze dag vrij heb gevraagd, het is dé perfecte dag!

    De muziek op mn playlist komt me helemaal niet meer bekend voor, heb ik dit er echt ooit op gezet? Het klinkt allemaal wel lekker. Ohhhh, ik wil een sigaret en cola. Ik moet goed opletten, peuk mag niet in de natuur, pak je asbakje. Wat een gedoe allemaal, tas op, open, dicht, tas om, weer eraf. Doorlopen nu. Nee, eerst nog een sigaret. Ik word onrustig, wil alles tegelijk doen.

    Ik kom nu in een bosgedeelte. Het voelt vertrouwd tussen de hoge bomen, ik voel me verbonden met de natuur. Ik ga even zitten en wil wat typen op mn telefoon. Ik wil een report bij gaan houden. Het toetsenbord op mn telefoon is heel raar, maar het typen gaat me geweldig af.

    13.45. Lopen is toch beter. Verdergaan.
    Weer een meer, er ligt heel veel lichtgroen mos op het water, hier moet ik een foto van, nog nooit gezien dit.
    Ik heb veel herinneringen ineens aan vroeger, sentiment. Het is allemaal goed geweest, de goede dingen die voorbij zijn gegaan, zijn nu een mooie herinnering. Ze zijn niet echt weg. Wat geruststellend. Ik voel me dankbaar en zalig.

    Helaas veel mensen rondom het meer, hier heb ik geen zin in hoor. Mensen zijn eigenlijk het enige element dat mn trip kan verstoren, snel door.

    14.42. Ik ben in de buurt van het strand nu en weet niet of ik daar nu zin in heb.
    Maar als het zand zie en de zeelucht ruik, ga ik toch maar even een kijkje nemen. Het uitleggen van mn strandlaken voelt heerlijk en als ik erop ga liggen, zak ik weg in een zacht kussen vol warmte en liefde. Ik neem 37,5 ug erbij, het is nog binnen de 3 uur, dat heeft soms nog wel effect bij mij. Even weer een peuk en naar de zee kijken. Er is ineens een heel berglandschap aan de horizon achter de oceaan, wat wonderlijk. Vanaf de zee komen er stroken van licht en schaduw over de golven, over het zand op me af. Ik heb strakke kaken en rillerige handen.

    Ik probeer water te drinken en mn zegeltje niet door te slikken. Moeilijk zeg. Weer een peuk, zegel niet doorslikken. Wat een knoop weer zeg, ik zit continu in de knoop met alles. Met mn tas, m'n schoenen, zegeltjes, asbakjes, overal knopen.

    15.23. Ik heb gewoon heel erge honger en dorst. Ik pak een compleet gesmolten proteinreep uit mn tas en slurp die op. Ik kijk naar de wolken en die dansen, vervloeien en creëren een visueel spektakel. Lang leve de wolken, als ik al ooit visuals heb, dan is het altijd op wolken. En ze stellen me niet teleur.

    Ik denk aan de liefde en besef me dat het niks uitmaakt als de ander niet van mij houdt. Dat ik die liefde voel voor een ander is genoeg, dat is waar het uiteindelijk om draait. Wat een geruststelling!
    Uiteindelijk staan de wolken stil en lijkt de lucht een geschilderd perkament. Ik moet m'n telefoon weg doen, veel te lastig.

    Ik had veel water bij, maar ik had niet gerekend op een uur op t strand liggen en ik moet ook plassen. Damn, een missie. Dat wilde ik juist voorkomen door goed voorbereid op pad te gaan. En wil hier blijven liggen, het is perfect hier.

    Gelukkig lig ik in de buurt van een strandtent. Ik zie er tegenop, naar binnen, de weg vinden, mensen, maar ik moet!
    Moeilijk, de weg vinden naar de wc. Ik vraag het maar aan het personeel, ook al durf ik niemand aan te kijken, ik ben zo high... De wc? Daar waar u net vandaan kwam. Oh ja, dankje, shit, ik ben niet helder. Zoveel gangen hier en hoekjes.

    Op de wc krijg ik een zweetaanval. Ik moet hier weg, maar waar is dan water??? Moet ik het personeel vragen mn fles te vullen? Dat kan toch niet, maar ja, ik moet water.

    Weer een hoekje om. Yes een fonteintje! Een fonteintje met pastelkleuren! Oh er komt warm water uit. Van de 1 naar de andere kraan, dan komt er nog koud water uit. Er zijn nog drie mensen en die kijken wat beduusd toe hoe ik van kraan naar kraan ga met m'n fles. Ik zie mezelf in de spiegel, ik lijk wel een wildeman. Ik ben bezweet, zit onder het zand, mn ogen lijken wel dropmunten en ik kijk verwilderd.

    Shit mn rechteroortje doet t niet meer. Dit meen je niet, m'n muziek weg!!! Ik koos voor een hele lange route door de duinen om urenlang muziek te kunnen luisteren en meerdere keren neer te kunnen ploffen hier en daar. Ik ben zo goed voorbereid, wie neemt er nou extra oortjes mee? Kut, tyfus, tering. Dat wordt heel hard doorlopen naar huis. Ik MOET muziek.

    Wat een tripkiller. Shit man. Kutzooi. Ik moet nog zo lang man. Met aan 1 kant een beetje muziek, dit klinkt zo vreemd. Is het niet gewoon m'n oor die plots doof is?! Probeer het te fixen, knijp wat nin die kabels, blaas in dat oortje, fix het! Lukt niet. Doorlopen. Heet, water, roken. Waar laat ik die peuk en mn schoenen weer. Zie je, nu is alles verpest. Ik heb er zwaar de pee in, ik ben chagrijnig met een hoofdletter C. Zo'n perfecte dag en Sennheiser verpest het, ik ga ze aanklagen. M'n hele trip verneukt, tegen de tijd dat ik thuis ben is de trip voorbij. Wat een afknapper. Doorlopen, zo snel je kan.

    Ik probeer m'n gedachten nog om te zetten en te genieten van de wandeling en de natuur, maar het gemis van goede kwaliteit en volume aan muziek overschreeuwt alles. Jezus, nu valt het geluid ook ineens in drops weg, wat is dit nu weer? Ik pak m'n telefoon en het blijken appjes te zijn. Ik zou ze normaal compleet negeren, maar het is een vriend van me die vraagt hoe m'n dag is en of ik zin heb om iets te doen en hij woont vlakbij de duinen. En hij is 1 van de weinige die ik eerlijk antwoord kan geven.

    Ik app terug dat ik met acid in mn door de duinen aan het struinen ben en dat ik sennheiser ga sue-en, godverdeklere.

    Hij antwoordt dat hij wel oortjes voor me heeft. Stuur me een foto van waar je bent, dan kom ik ze wel brengen.
    Ik maak een foto van de lucht en wat boompjes.
    Screenshot Google maps is handiger antwoordt hij. Ja vast wel, als mn telefoon niet danste en het toetsenbord niet driedimensionaal was. Ik ben ineens de weg kwijt. Mn telefoon is niet meer te bedienen. Weg ermee.
    In 1 oortje hoor ik dat ik op de road to zion loop. Hey, een aanknopingspunt! Voor R. Ik meld hem dat Nas zegt dat ik daar loop en hij vraagt wie Nas is. Jeetje, moeilijk, ik maak een screenshot van m'n Spotify en stuur het hem. Wat een lifesaver die screenshots. Maar ze zijn overal, is dit nu mn gewone beeld of een screenshot?? Inception everywhere. Geen bereik? Huh, moeilijk, jeetje wat een wirwar weer.

    Fuck it, naar huis lopen, ergens oortjes kopen, zweet eraf wassen, ik moet muziek. Eeeey, het wordt niks meer, je trip is verpest. Het is naar huis gaan en nog uren uitzitten. Misschien kan je toch beter naar R. gaan en daar uittrippen, is in ieder geval nog wat gezelliger.

    Ik app hem weer; vind je t goed als ik bij jou kom uittrippen? Ja hoor, kom maar. Okay. Een plan. Ik ga naar huis fietsen, douchen, Duvel drinken en dan naar R.

    Deze weg komt me helemaal niet bekend voor, maar dat zal wel een mindfuck zijn. Ehh, okay, nee, ik weet niet waar ik ben. Google maps aan, ik zit in een ander dorp. Kut, 30 minuten terug fietsen, sukkel!

    Ik stap mn woning in en schrik van de vloer, wie heeft al die zooi gemaakt op de vloer? Oh nee, het zijn visuals, huh?
    Plan, organiseer, haal de knopen eruit, verzamel al je zooi op 1 punt. Je kan het.

    Ik loop in m'n blootje trap op en af met kattenvoer, Duvel, een speaker, tassen, plakkende kleding, wirwar, chaos. Nog maar 50 ug erbij, verlengt misschien nog wat. Muziek! Ja, eindelijk echte muziek. Ik zet mn speaker voluit en ga onder de douche staan.

    18.00. De trip is nu wel op z'n einde. Even R. appen of ik bij hem muziek kan luisteren, want dat is het enige wat ik nog wil. En dat ik heel druk en irritant ben. Prima zegt ie.

    Ik fiets naar R. die een hele grote tuin heeft in the middle of nowhere. Hij vraagt hoe het gaat en ik vertel hem dat de visuals voorbij zijn. De trip is klaar. Binnen 5 minuten heb ik 3 puinhopen gemaakt in zijn tuin. Ik zet muziek op, maak een Duvel open, steek een sigaret op en verkruimel wat wiet in een pijpje. Ik hoop dat die wiet nog even een opleving gaat geven.

    Hij praat tegen me, maar ik begrijp er geen snars van. Het gaat veel te snel. R. zegt dat ik door het fietsen adrenaline heb aangemaakt en dat de trip nog wel terugkomt als ik rustig stilzit. Hmm, tijdstechnisch gezien zou ik nog wel wat uurtjes moet hebben inderdaad, maar ik zie het niet meer gebeuren.

    Ik probeer hem dingen te vertellen maar voel me net een dronkaard. Ik kan geen coherent verhaal maken en geef t maar op. Hij zet een ligstoel met kussen voor me neer zodat ik nog wat in de zon kan chillen. Heerlijk, eindelijk wat rust.

    19.45 de supermarkt gaat zo dicht, hij heeft nog dingen nodig, ik wil niet naar de supermarkt. Word ik weer ontnuchterd en ik heb al 22 km afgelegd vandaag. En de tuin is heel mooi, ik wil hier blijven. Hij gaat alleen en geeft me voordat hij gaat, twee glazen uit een caleidoscoop bril. Misschien dat je je daar nog mee kan vermaken.

    Nou en of, het onverwachte gebeurt; ik beland in een keiharde visuele trip. In mijn handen de twee kristallen die door het zonlicht in felle kleuren worden gebroken en met elke beweging ontstaan er nieuwe patronen, kleuren en danst het heen en weer. Ik zit helemaal verkrampt, want de zon gaat nu snel, en ik moet m'n handen precies zo houden om het schouwspel intact te houden. Ik besef me hoe debiel ik erbij zit en dat R. me straks zo zal aantreffen, maar ik probeer het los te laten.

    In m'n handen ontstaat een nieuwe wereld. Een soort kijkdoos met ingewanden, die fel belicht wordt. In het midden zie ik een soort embryo. Het is aandoenlijk, ik mag dit nieuwe leven aanschouwen. Dit is hoe we allemaal starten, de kern. En nu zie ik het. De felle kleuren blijven de boel mooi belichten en ik kan de visuals niet meer omschrijven. Ik ben in een andere dimensie.

    R. kom terug en ik vertel hem dat het dikke bingo is, maar dat de zon bijna weg is en die heb ik nodig voor mn kristallen. R. haalt me over om in zijn boomhut te gaan zitten, want zo hoog is er nog 2 uur langer zon. Ik durf niet. Het is een touwladder omhoog en hij begint met instructies over hoe ik daar met m'n kont eerst moet gaan zitten enz. enz. Verschrikkelijk moeilijk, ik weet niet eens meer waar mn armen en benen zitten en hoe ik die moet besturen

    Ken je die nachtmerries dat je op hele hoge hangbruggen loopt en dat je weet dat het fataal is, omdat je zo hoog bent en niet geborgd en onvast op je benen en dat je denkt; ik val maar gewoon, want dit is het einde?

    Daar bevond ik me op het hoogst van de ladder. Ik was kapot van het klimmen en doodsbang en zag geen mogelijkheid om op dat plateau te komen. Met een Tarzanzwaai en de flair dat ik toch niet meer naar beneden durf en doodga, beland ik wonderbaarlijk genoeg veilig op het plateau. R. brengt alle spullen naar boven die ik wil hebben; speaker, wiet, peuken, water. Ik kan hier voorlopig uren blijven. Dat moet wel, want ik durf nooit meer naar beneden...

    En het is waar, hier is nog zon. Ik lig tussen de enorme takken van de bomen en zie de zon door een Hebron gate. (Albumcover van Groundation) Het is een lantaarn, maar ik zie een poort naar weer een nieuwe dimensie. Ik pak jet kristal er weer bij en houd dat voor het zonlicht. Daar doorheen zie ik de carriben. Oneinding veel palmen en Miami beach. Dit is een goedkope vakantie!

    R. gaat in de hangmat liggen die daar ook nog hangt, iets boven mij. We kletsen wat en ik speel met het licht en de kleurtjes. Miljoenen caleidoscopische palmen in blauw, rood en paars, overal regenboogjes op de hangmat. Ik trip de pan uit. Ik probeer uit te leggen waar ik ben en besef me dat hij helemaal niet tript en ik daar in m'n eentje ben.

    Er is niks meer met mij te beginnen en hij gaat naar beneden en laat mij daar doortrippen. Ik moet plassen. Shit, die ladder af. En weer op. Made it. De zon gaat nu echt onder en R. rekent uit dat ik nog maar even heb voordat de trip zal eindigen. Ik baal. Ik wil dat het nog uren zo blijft. Het laatste zonnestraaltje zakt weg en ineens is er schemer. R. zegt day als het donker is, het nog beter is, want hij heeft allemaal gekleurde lichtjes in zn tuin.

    Ik kan er niet op wachten, ik heb het koud, ik wil naar m'n bed. Ik moet hier weg. Een kille deken valt over me, ik voel me niet meer op m'n gemak. Ik graai mn spullen bij elkaar en zeg snel gedag. Sorry, ik moet weg nu. Ik fiets naar huis en het is lastig, de weg, bussen ontwijken, golvend asfalt, komt er nu wel of niet een auto aan. Ik kan niet meer vertrouwen op m'n zintuigen.

    22.00 ik ben thuis. Thee, tas, bed. Wiet, muziek. Hier ga ik nog even natrippen. Op mn dekbed en lampjes en mn triptasje waar ik 15 jaar geleden op spacete. Maar nee, het is nu echt gedaan. Ik ben doodmoe. Ik zet Exodus op en val in slaap.

    10.00 uur;
    Ik word doodmoe wakker, alsof ik een kater heb. Koppijn. Normaal word ik blij wakker en kan ik nog een dag nagenieten. Maar nu ben ik vooral leeggezogen. Ik moet dit verwerken, wat heb ik veel geschreven?! Dit kan ik echt niet op het forum dumpen, veel te lang.

    Zal ik het inkorten? Nehh, schreef dit report voor mezelf. Ik deel het toch maar.
     
  2. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Wat een dag heb je gehad joh. Leuk om te lezen. :)

    Je kunt het voor jezelf waarschijnlijk wel een stuk makkelijker maken als je je even neerlegt bij dingen die even niet gaan zoals je wilt. :wink: Dopje kapot? Prima, dan luisteren naar de omgevingsgeluiden. Zonlicht weg, prima dan kun je de visuals straks beter zien in het donker.

    Misschien ook wel de reden dat je doodmoe wakker werd. Je moet zoveel van jezelf.
     
    Albedo vindt dit leuk.
  3. Purplext

    Purplext Belezen gebruiker

    Een terugkerend thema in al m'n trips... Zo'n uitvergroting van waar ik in m'n leven steeds tegen aanloop.
    Ik ben me daar ook altijd heel bewust van tijdens m'n trips en probeer het los te laten, maar het blijft terugkomen.

    Denk niet aan de roze olifant.... Laat het los, geniet van het moment. Maar ik wil m'n volgende peuk al opsteken als ik er al 1 aan het roken ben, zo vermoeiend (heb 40 sigaretten weggepaft dit keer, terwijl ik normaal nauwelijks rook tijdens het trippen).
    En ik moet altijd doorgaan waar ik op dat moment mee bezig ben, dus de muziek moest doorgaan!

    Misschien nog hoger gaan qua dosis, de volgende keer en de controle echt verliezen...
     
  4. Portobello

    Portobello Belezen gebruiker

    Tof report! Moest hardop lachen om je aanklagen van Sehnheiser.

    Denk dat je meer hebt aan psilo als ik je zo lees. Ik vind zelf LSD te actief (maar ik ga het zeker nog een kans geven, ik nam te weinig voor een echte trip). Misschien ook naar een echt stil iets gaan? Ik zou gek worden van al die afleiding.
     
  5. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Of dagelijks wat gaan oefenen met kleine dingetjes. Betrap je jezelf erop dat je weer iets moet van jezelf, dan even NEE zeggen tegen jezelf. Doe dit vaak genoeg en je begint jezelf te herprogrammeren.

    Het is een soort dwangneurose. Zelf ook weleens last van tot bepaalde mate. Geef je toe aan dat stemmetje, dan maak je het sterker. Zeg je nee, dan maak je het zwakker.
     
  6. Purplext

    Purplext Belezen gebruiker

    Ik vind lsd zoveel fijner dan psilo, juist door het actieve! Ik las jouw verslag nog de dag ervoor en was verbaasd dat je zo weinig effect had van de 1p.

    Ik vind psilo veel te kort duren en dat hangerige kan me niet bekoren. Heb ooit een hele trip gedacht dat ik een keukenrol was. Kon alleen maar van mn matras rollen en weer terug.

    Het stille opzoeken vind ik lastig. Ik ben een enorme druktemaker die altijd in beweging is, maar misschien weer eens de uitdaging aangaan.
     
  7. Purplext

    Purplext Belezen gebruiker

    In m'n dagelijks leven heb ik mijn dwangneurose heel goed onder controle gekregen. Maar acid opent weer poortjes....
     
  8. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Hmm, dan toch proberen tijdens het trippen zelf dit ook toe te passen denk ik. Ondanks de drang toch NEE zeggen tegen jezelf is een heel krachtig iets.

    Een wat hogere dosering de volgende keer zoals je zei kan eventueel ook helpen.

    Edit:

    Het is het ding ook wel wat met (1P-)LSD:

    Het geeft je de vrijheid om je eigen ding te doen. Je eigen wil. Maar vaak weten we niet wat goed voor onszelf is en doen we maar gewoon wat ons leuk/lekker lijkt en even later ondervinden we daar de consequenties van. Denk dat Portobello wel een punt heeft door psilocybine aan te raden. Dat geeft je vaak niet de mogelijkheid om jezelf te saboteren, maar confronteert je keihard met je zelf-sabotage door het voor je neus te houden zonder mogelijkheid om ervan weg te kijken. Het is in die zin een veel therapeutischer middel dan LSD. Op die manier kun je daadwerkelijk werken aan zulke geestelijke problemen.
     
    Laatst bewerkt: 6 jul 2019
    Albedo en Portobello vinden dit leuk.
  9. Portobello

    Portobello Belezen gebruiker

    Die keukenrol :sweatsmile:

    Ben het eens met Mindless. Ik microdoseer met LSD omdat ik best wel afwachtend ben en niet zo sociaal. Dus dat helpt me wel om die allesoverheersende twijfelstem in mijn hoofd minder luid te maken.

    Maar voor introspectie is het echt psilo voor me. Echt feestelijk is het niet per se, maar je hebt denk ik ook introspectie nodig. Ik in ieder geval wel. Ik ben zeer rationeel en kan mijzelf in alles tegenspreken middels logische argumentatie. Psilo legt me op een emotionele manier iets uit, iets dat ik nuchter gewoon niet kán. Daarom zou ik het inderdaad ook therapeutisch noemen. Ik heb weleens psychotherapie gevolgd, dan zit je daar te lullen. Ik kan daar echt niets mee en krijg echt niets te horen wat ik zelf ook al niet tot in den treure had bedacht (and again and again and again).

    Ik had overigens te wenig LSD genomen hoor, ik kwam bij lange na niet aan de 185mcg.
     
    Purplext, Albedo, Iskra en 1 andere persoon vinden dit leuk.
  10. NiandraLades

    NiandraLades Bewuste gebruiker Tripreporter

    Wat een mooi verslag! Er zitten ook een aantal herkenbare dingen tussen voor mij. Het geklooi met spullen, in het openbaar naar de wc moeten, de chaos, mensen overal.
    Heel typerend voor LSD allemaal. Was leuk om te lezen.
     
  11. Purplext

    Purplext Belezen gebruiker

    Ik snap wat jij en Mindless bedoelen, maar ik heb echt even geen zin in psilo. Ik heb al genoeg therapieën gehad en ben met psilo ook heel wat tegengekomen.

    Sommige dingen horen gewoon bij me en dat accepteren is ook goed.
     
  12. Purplext

    Purplext Belezen gebruiker

    Ik heb een aantal van je reports teruggelezen en inderdaad erg herkenbaar! (Ik ging kapot om de kinder wc's! )
    Maar dat je je ook zo druk maakt om wat anderen van je vinden, daarom trip ik zo graag alleen, niet die energieën van anderen en je daar door laten beïnvloeden...
     
    NiandraLades vindt dit leuk.
  13. Purplext

    Purplext Belezen gebruiker

    M'n ouders waren vandaag op bezoek en ik vertelde over mijn ervaring en dat ik eigenlijk nog wel een trapje hoger wil qua dosering voor controleverlies, maar dat ik dat niet meer alleen durf, maar ook niemand weet die ik in m'n buurt zou willen als ik zo hoog ga (vanwege die energieën)

    M'n vader wil het dus wel doen. Ik zei nog; weet je het zeker? 12 uur langs een ijlende neuroot zitten? Maar hij vindt het best.
    M'n moeder heeft er geen zin in, die wil wel een keertje MDMA doen met mij
     
    lampenkapje vindt dit leuk.
  14. Mezelf

    Mezelf Bewuste gebruiker

    Leuke ouders hoor. Mijn ouders weten wel van mijn gebruik en dan vooral van psychedelica maar ze gaan echt niet tripsitten haha.
    Verder ook een erg leuke report!
     
  15. Purplext

    Purplext Belezen gebruiker

    M'n vader heeft heel veel meer ervaring dan ik en ook met middelen die ik nooit zou aanraken. M'n moeder kon er ook wel wat van. Heb ook weleens met hun samen getript.

    Maar ze zijn wel met pensioen nu. Alleen m'n moeder wil nog even wat M ineens haha
     
    lampenkapje vindt dit leuk.
  16. Mezelf

    Mezelf Bewuste gebruiker

    Tjah ik had wel graag nog eens met vooral m'n vader willen trippen, maar die heeft daar de lichamelijke en vooral de geestelijke kracht niet meer voor sinds enkele jaren.
    Voor sommige dingen is het "zomaar" wel eens te laat helaas.

    Maar fijn toch dat het zo kan met je ouders? Als ze tenminste niet een stel verslaafden zijn natuurlijk.....:wink:
     
  17. Purplext

    Purplext Belezen gebruiker

    Wat jammer dat je dat niet meer met je vader kan delen. Dat 'zomaar' is echt iets waarom ik dit nog wel met m'n ouders wil doen.

    Ze zijn geen verslaafden, verre van dat. Ze lijken heel burgerlijk voor anderen
     
    Mezelf vindt dit leuk.
  18. Roze Olifant

    Roze Olifant DF Staff Medewerker Moderator Top Tripreporter

    Dit is een van de meest pure reports die ik de laatste tijd hier heb gelezen! Heel beeldend geef je in simpele bewoordingen de kern van trippen weer. Bij veel stukjes dacht ik ‘já, precies dát’. Dit is wat een trip is. Zoals hierboven ook al door anderen gezegd kwam ook mij heel veel bekend voor; het hele gevoel van in de knoop zitten (bijna letterlijk), de chaos, het dromerige, de kwetsbaarheid voor zowel het positieve als het negatieve. Het plots wegvallen van de muziek kan voelen alsof je alle houvast kwijtraakt. Alles lijkt verloren. Maar even later komt alles via een simpele zijweg toch weer goed. Gelukkig!

    Je beschrijft prachtig de grilligheid van een psychedelische reis. En hoe alles dan ook altijd weer blijkt te draaien om de basis. Zo ingewikkeld en tegelijkertijd juist zo voor de hand liggend basaal.

    Ik vind dit report zo tekenend en herkenbaar dat ik het naar mijn moeder heb gestuurd om uit te leggen wat een trip is, lol. Ze snapt het nu nog altijd niet, want waarschijnlijk moet je het daarvoor toch zelf kennen. Maar ik denk dat dit toch binnen de grenzen van ‘duidelijk kunnen maken aan een leek wat het is’ een heel goed idee geeft!

    Dus dankjewel voor het delen van dit mooie stuk tekst. :) Wel lef hoor, dat je alleen naar buiten gaat, al trippend... dat blijft iets wat ik helaas zelf niet durf in mijn eentje, ik vind dat te bedreigend, terwijl het denk ik de meest directe manier is om de kracht van een middel te ervaren.

    Ik zou het op hogere dosissen denk ik wel afraden. Teveel invloeden van buitenaf die de boel de verkeerde kant op kunnen sturen. Dan ben je toch beter niet ergens in the middle of nowhere in je uppie.
     
    verwondering, Eik, Mezelf en 1 andere persoon vinden dit leuk.
  19. Roze Olifant

    Roze Olifant DF Staff Medewerker Moderator Top Tripreporter

    Het ‘denk niet aan een roze olifant’ maakte mij wel even een heel klein beetje verdrietig. :disrelieved:

    We zijn over het algemeen best oké hoor, geloof ik, hoop ik. :)

    Verder is het ‘je moet zoveel van jezelf’ stukje ook erg herkenbaar. Trips zijn juist een hele goede oefening om dat los te leren laten, i.m.o. Dat gaat alleen niet zomaar vanzelf, het kost tijd en de nodige moeite. De dingen lopen niet altijd zoals ze (volgens jezelf) zouden moeten lopen. Je moet gaandeweg dus creatieve manieren vinden om de knopen die je tegenkomt via alternatieve methoden te ontrafelen. Jouw report beschrijft juist zo goed hoe je dat deze keer hebt gedaan.
     
    Mezelf vindt dit leuk.
  20. Purplext

    Purplext Belezen gebruiker

    Omarm de roze olifant! Negeren is zinloos. 1 liefde
     
  21. Purplext

    Purplext Belezen gebruiker

    Superbedankt voor je comment, vind ik heel leuk om te lezen!
     
    Roze Olifant vindt dit leuk.
  22. Eik

    Eik DF Staff Medewerker Moderator Tripreporter

    Hoi @Natadm ,

    Wat een leuk trip-reportje zeg! Helemaal eens met wat @Roze Olifant schrijft... Je schetst een heel goed beeld van wat het is om te trippen. Heel herkenbaar die chaos in je hoofd en alles tegelijk willen doen. Dat heb ik ook soms tijdens een trip. Kan me goed voorstellen dat dat nog sterker wordt als je in je eentje buiten bent en voor jezelf moet zorgen... Heb zelf ook echt een keer een slecht moment gehad tijdens een trip omdat mijn muziek uitviel. Ik dreigde echt in een bad trip terecht te komen door dat ene incident... Dat was op 220 ug... staat hier nog wel ergens een trip report van.

    Supertof trouwens dat je ook met je ouders getript hebt. Mijn ouders zijn best open-minded en kennen mijn enthousiasme over psychedelica maar hebben zelf nog nooit zoiets gebruikt...

    Lijkt me leuk om meer van je te horen/lezen...
     
    Purplext vindt dit leuk.
  23. Kwak

    Kwak Experimenterende gebruiker

    Klinkt "NEE" zeggen niet te negatief. Net als bij honden die iets doen wat 'niet mag' moet je niet "foei" zeggen maar afleiden. Of is jouw (Mindless) idee dat je Linguïstisch aan het Programmeren bent?

    Leuk report. Ik heb al jaren niet meer goed getript maar ik denk dat ik net als jij gigantisch chaotisch ben. Tas uitpakken, tas inpakken, heb ik alles, controleren, tas uitpakken inpakken
     
    Purplext vindt dit leuk.
  24. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Nou ja als je tegen jezelf zegt "geeft niet hoor, is niet erg" wanneer je dwangmatige compulsieve dingen doet, dan gaat er denk ik weinig veranderen. :tonguewink:

    Het is ook niet zozeer een boze NEE, meer een duidelijk signaal aan jezelf dat je iets niet moet doen als je er graag vanaf wilt.
     
  25. Rosie

    Rosie Experimenterende gebruiker

    Mooi reportje! Heel beeldend geschreven
     
    Purplext vindt dit leuk.
  26. lampenkapje

    lampenkapje Bewuste gebruiker

    Tof report! Leest makkelijk weg.

    Meer meer meer!
     
    Purplext vindt dit leuk.
  27. Purplext

    Purplext Belezen gebruiker

    Net m'n bestelling binnen; 4-HO-MET. Wordt vervolgd
     
    Roze Olifant en lampenkapje vinden dit leuk.
  28. Roze Olifant

    Roze Olifant DF Staff Medewerker Moderator Top Tripreporter

    Nice! Ik ben al benieuwd naar je ervaring.

    Ik ga zelf ergens de komende weken 4-HO-MET ook voor het eerst proberen en ben dan ook van plan om weer eens een reportje te gaan fabriceren voor hier, is eeuwen geleden! Naar aanleiding van o.a. de recente toffe reports van jou, Mindless en Niandra Lades toch wel weer gerealiseerd dat ik er ook weer eens voor moet gaan zitten, heeft vaak toch wel meerwaarde om het op te schrijven, voor het forum uiteraard maar daarnaast zeker ook voor jezelf. :)
     
  29. Purplext

    Purplext Belezen gebruiker

    Mijn vader heeft een gedichtje gemaakt van mijn tripreport. Ik vind het leuk deze met jullie te delen;

    Ellis in Dissnieland

    -50 zinnen in zwartwit-


    Een reis die van moeten naar vrije tijd gaat
    Vrij nemen van alles wat vastzit of vaststaat
    Het lot wordt met vochtige lippen bezegeld
    Noodzakelijk kwaad moet worden ontregeld
    Een rugzak vol met eigen bagage bezwaard
    Een voettocht die zich voordoet als bedevaart
    Tegen dorst een fles met het goddelijke water
    Uiteindelijk blijkt het een tegenstander later
    Wildplassen als natuur in de mens verboden
    Niets is gratis hier, zelfs niet voor de doden
    Lopend in de snikhete duinen van fakirzand
    Hink-stap-springend naar elke schaduwkant
    Barrevoets geaard met diepe zachte gronden
    Intens met de natuur omringd en verbonden
    Uit het meer komt het vroeger met sentiment
    De mens rondom is het verstorende element
    De blauwe hemel van perkament is bewolkt
    Op de aarde hier is het helaas overbevolkt
    In het alleen zijn gaan bij mij alle remmen los
    Juist door alle bomen heen zie ik nu het bos
    Met zoveel gevoel van liefde voor de natuur
    Alleen de mensheid bouwt hierin zijn muur
    Onvoorwaardelijkheid naar de ander geeft rust
    Onnodig om te weten of je wordt terug gekust
    Vanzelfsprekende bewegingen gaan opdoemen
    Koude rillingen die het hete deken verbloemen
    Het uitgestippeld pad raakt langzaam ontspoord
    Magisch is de vermoeidheid die niets verstoort
    Gedachten die sneller gaan dan de voetstappen
    Zijn goed te volgen maar onmogelijk te snappen
    Gevoelens gaan tussen bevreesd en over hoop
    Helder voor mijn geest maar nog in een knoop
    Met het koortsachtig voortijlen als de doping
    Krijg ik een nieuw inzicht als een ontknoping
    Deinende bomen als vrienden met goed humeur
    Dansend creërende wolken stellen nooit teleur
    De geur van de zilte soep van Moeder Aarde
    Ze trekt me aan en laat me ook in haar waarde
    En de strandtent is ingericht als een labyrint
    Met de richting die je pas op je terugweg vindt
    Dropoutachtige pupillen als de gulzige leerlingen
    Weerkaatsen in spiegels de geworpen teerlingen
    Achterdocht neemt plaats achter mijn gedachten
    Ogen “blikken” die een opheldering verwachten
    In mijn hoofd een krakersbeweging van spoken
    Adempauzes moet ik nemen om ze uit te roken
    Mijn oren vol met gekozen muziek als soundtrack
    Een plotselinge gestoordheid verklaart me gek
    Stereotypische uitval dwingt een monotoon zijspoor
    Een vriendelijke verbinding geeft aan nood gehoor
    Van het padje af geleid naar een andere route
    Een zoektocht is het pad vinden van ont-moeten
    Touwladderzat de boom in naar het balkon
    Als acrobatische toer in het circus van de zon
    Loerend door de schaduwen van diamanten
    Schoonheid ontdekken via de andere kanten
    Caleidoscopisch vervat in het ondergaande licht
    De heersende orde met chaos in nieuw evenwicht
    Met Exodus de uittocht naar de nieuwe staat van rust
    En op ritmische alfagolven in een diepe slaap gesust.


    -Zandloper-


    NB: Ellis betekent: “Zij is mijn God”
     
    lampenkapje, psychedelicoo en verwondering vinden dit leuk.
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Laden...