• Beste Bezoeker,

    Het zal je niet ontgaan zijn dat er een wereldwijde uitbraak is van een nieuw coronavirus met officiële naam SARS-CoV-2. De naam van de ziekte die dit virus veroorzaakt is COVID-19. De ziekte is besmettelijk en verspreidt zich snel. Het is niet 'zomaar een griepje'. De gevolgen van de ziekte, mede omdat er geen vaccin tegen is, kunnen ernstig zijn. Niet alleen voor ouderen en mensen met onderliggende medische problemen: momenteel betreft het in de helft van COVID-19 patiënten op IC's in Nederland mensen van onder de 50; de jongste patiënt is slechts 16 jaar oud.

    De overheid heeft maatregelen ingesteld om de snelheid van verspreiding af te remmen, zodat de druk op de gezondeidszorg en andere cruciale sectoren niet in een keer te groot is. Hoewel het aantal kritieke patiënten nog relatief klein is, betekent een IC-opname wel een verblijf van een paar weken en de noodzaak tot beademing. COVID-19 kan namelijk ernstige longproblemen veroorzaken.

    Veel mensen die besmet zijn met het virus zullen alleen milde klachten ervaren. Ook is het inmiddels erg aannemelijk dat mensen zonder klachten de ziekte kunnen verspreiden. Om deze reden is op 15 maart besloten tot vergaande maatregelen. Grotere bijeenkomsten worden geschrapt, scholen en horeca- en sportgelegenheden worden gesloten, iedereen wordt gevraagd sociale contacten te minimaliseren en in het dagelijks leven anderhalve meter afstand van elkaar te houden.

    Help mee om de verspreiding van dit virus af te remmen. Op deze manier kan voorkomen worden dat niet teveel mensen tegelijk de ziekte krijgen. Als iedereen een steentje bijdraagt, is het mogelijk om Italiaanse toestanden te voorkomen. Wil je weten hoe je kan helpen? Kijk dan op de website van de Nederlandse overheid, het RIVM of de WHO. Op deze pagina kun je zien hoeveel bevestigde COVID-19 meldingen er in Nederland zijn.

    Belangrijk: vermoed je dat je klachten hebben die duiden op een besmetting met het nieuwe coronavirus? Ga dan niet naar je huisarts toe, maar bel deze indien je hulp nodig hebt. Kijk op thuisarts.nl voor meer informatie.

    Stay safe!

Tripreport v/d Maand 1P-LSD - Ik heb het gevonden!

Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories

psycel

Belezen gebruiker
Tripreporter
Wie: Psycel, man 20 jaar
Wat: 150 mcg 1P-LSD + wat MDMA
Waar: Munay Festival, Breda, Catalonië, Spanje
Wanneer: zaterdag 13 juli 2019

Wat vooraf ging
Na een 4 jarige Mbo opleiding afgerond te hebben in combinatie met een contract van ±32 uur bij een werkgever heb ik besloten om een aantal weken mijn hoofd leeg te maken. Na wat kleine voorbereidingen mijn auto gereed gemaakt om vervolgens in mijn eentje naar Spanje te rijden om daar wat vrienden te gemoed te komen die in het godvergeten zuipparadijs genaamd Lloret de Mar in een villa verblijven. Na dat ik hier aangekomen ben besluit ik verdere plannen te maken voor mijn reis, die in totaal zo'n 3 tot 4 weken zal duren. Tijdens mijn verblijf in de villa zie ik een kleinschalig psytrance festival voorbij komen op Facebook waarop ik besluit om mij aan te melden als vrijwilliger. Op dat zelfde moment ben ik in contact met een kennis genaamd Hans, die op dat moment in een kraakpand in Barcelona woont. Hij vraagt of ik hem en een vriend van hem wil aanmelden als vrijwilliger voor het festival. Nadat ik dit gedaan heb besluit ik Hans op te zoeken in het kraakpand in Barcelona en de volgende dag richting het festival te gaan om alvast te helpen met het opbouwen van bepaalde dingen. Hans en zijn vriend Reto besluiten pas de daaropvolgende dag te komen.

Donderdag 12 Juli
Ik arriveer op het werkers kamp ergens in het eind van de middag. Ik word hartelijk ontvangen door de andere vrijwilligers, waarvan er helaas maar weinig Engels spreken. Gelukkig zijn er ook 2 Duitsers bij waarmee ik het al snel kan vinden.

Ik zet mijn tentje op en besluit te helpen met de werkzaamheden onder het genot van lekkere psytrance en wat wiet, wat natuurlijk niet kan ontbreken op zo'n hippie festival. Ik voel me thuis. Diezelfde avond krijgen alle vrijwilligers te horen welke diensten er gedraaid moeten worden, welke tijden en wat er van ons verwacht wordt, uiteraard onder het genot van een paar jointjes.

Vrijdag 13 juli
Het festival is begonnen. Mijn vrienden Hans en Reto zijn in de ochtend gearriveerd en we besluiten het festivalterrein gronding te bestuderen terwijl er langzamerhand meer mensen arriveren. Met een lekker zonnetje, een temperatuurtje van een graadje of 28, een paar jointjes en een paar koude biertjes klinkt de muziek bij de mainstage best wel goed. Ik begin wat losser te komen en kan mezelf prima manoeuvreren door de menigte op de dansvloer, die net als mij enorm lijken te genieten van dit moment. Ik heb eigenlijk best veel zin om hier te gaan trippen en even later hoor ik Hans hetzelfde zeggen. Tegen het begin van de avond, terwijl Hans me een paar druppeltjes vloeibare LSD wilt aanbieden schiet het schema wat ik de vorige dag gekregen heb door mijn gedachten. Ik bedenk me net dat ik vannacht een dienst als beveiliger heb van 00:00 tot 06:00 dus ik sla het aanbod af. Ik besluit om wat te eten en mijn tent op te zoeken om alvast wat voor te slapen. Zo gezegd zo gedaan.

Het is inmiddels 00:00 en ik meld mij bij mijn leidinggevende, een vriendelijke hippie met dreadlocks die tot aan zijn knieën reiken en ik heel de dag nog niets anders heb zien doen dan joints roken zo dik als mijn duimen. Ik draai deze dienst met de 2 Duitsers, Jonas en Simon, die ik gisteren al heb ontmoet. Mijn plek voor deze nacht is achteraan de MainStage terwijl Jonas en Simon hun plek aangewezen krijgen bij de Alternitive Stage. Ik besef me dat dit nog best wel meevalt, zeker wanneer mijn leidinggevende mij vertelt dat ik moet zorgen dat er niemand in de buurt van de stroomgenerator komt (die afgezet is door een hek) en dat er ook best wel wat gedanst mag worden als ik daar zin in heb.

Zaterdag 14 juli, de grote dag
Na een leuke en feestelijke nachtdienst die om 06:00 eindigde, word ik om 10:00 wakker in mijn tent, doorweekt van het zweet. De muziek van de mainstage vult het festivalterrein en camping. Ik schud de gedachte dat ik vreselijk moe en brak ben snel van me af. Ik verwen mezelf met een heerlijk verfrissende koude douche, prikkel mijn smaakpapillen met wat vers fruit en ik maak mijn weg naar het festivalterrein. Zo kom ik Reto tegen, die kennis gemaakt heeft met wat Spanjaarden die hun dag lijken te starten met wat verse uitgekookte ketamine. Ik krijg wat aangeboden maar ik sla het af.

Na wat rondjes over het festivalterrein gelopen te hebben kom ik Hans tegen die vervolgens vertelt over zijn LSD avontuur van afgelopen nacht. Met veel plezier en bewondering luister ik naar zijn verhaal en zo kom ik tot de conclusie dat ik eigenlijk ook wel zin heb om een tripje te doen maar ik vrees dat vandaag niet uit komt omdat ik vanavond een dienst heb van 18:00 tot 00:00. Terwijl we wat staan te dansen bij de mainstage kom ik mijn leidinggevende tegen die me met een knipoog een flinke joint in mijn hand drukt en al lijkt te weten waar ik mee zit. Ik vertel hem dat ik mijn dienst van vandaag liever verplaats naar morgen zodat ik vandaag wat meer van het festival kan genieten. Natuurlijk weet hij dat ik zin heb om te trippen en hij geeft aan dat het mogelijk is.

Het eind van de middag breekt aan en ik besluit om maar even een dutje te doen in mijn hangmat. Na een uurtje heerlijk geslapen te hebben besluit ik om mijn auto overhoop te gooien om opzoek te gaan naar mijn LSD die ik vanuit Nederland mee genomen heb. Zo, na 5 boeken doorbladert te hebben kom ik eindelijk het zakje met in totaal 3 zegels van 100 mcg 1P-LSD tegen. Ik loop naar mijn tent en het welbekende twijfel moment komt weer opdagen. Moet ik dit wel doen? Ik ben in Spanje, weinig bekenden en.... Fuck it. Hier heb ik al lang naar uitgekeken en zo verdwijnt er 150mcg in mijn mond. Dit beloofd een mooie avond te worden.

Ik begin mijn avontuur door vanaf het werkers kamp naar de Alternitive Stage te lopen, om daar Hans en Reto te gemoed te komen. Zij hebben deze avond de verantwoordelijkheid gekregen de Alternitive Stage in de gaten te houden maar wanneer ik hun daar aan tref verneem ik dat ook zij hebben begrepen dat er ook wat gedanst mag worden als ik een zakje met MDMA rond zie gaan. Hans vraagt of ik ook wat wil maar ik besluit om te wachten en later wat MDMA te pakken zodat ik een 'Candyflip' kan doen.

Bij de Alternitive Stage wordt loeiharde techno gedraaid en terwijl mijn bezegeling langzaam zijn werk begint te doen na zo'n 40 minuten, besluiten we wat te dansen. Langzaam begint de muziek zich op te delen in zogenaamde "lagen" en m'n lichaam beweegt zich als een... Mens? Na een paar minuten dansen worden Reto en Hans aangesproken dat ze hun rol wel een beetje serieuzer mogen nemen. Ze krijgen allebei een plek aangewezen achter in het veldje en ik besluit om maar naar de mainstage te gaan.

Eenmaal aangekomen bij de MainStage besluit ik even achteraan te zitten om het spektakel van een afstandje toe te schouwen terwijl ik een lekker jointje voor mezelf draai. Dit is ongeveer een uurtje nadat ik de LSD genomen heb en focussen op het draaien van een jointje is nog niet zo makkelijk, zeker als ik mezelf na 15 minuten nog steeds met een vloeitje in mijn hand op de grond vind in de kleermakerszit terwijl mijn mond wagenwijd openstaat. De Mainstage heeft de vorm van een spaghetti sliert aangenomen en er dansen allemaal kabouters omheen. Ik besluit om maar geen jointje te draaien en even smoothie te drinken en even te chillen.

Terwijl ik naar het kraampje loop om een smoothie te drinken staat heel het terrein scheef. Ik sta er erg van te kijken dat m'n visuals zo sterk zijn maar stel mezelf gerust en leg mezelf er bij neer dat dit in ieder geval betekent dat de LSD werkt, goed teken dus. Eenmaal ik een smoothie in mijn handen heb zie ik niet ver van mij twee gasten zitten die er niet bepaald nuchter uitzien. Ik besluit me in het gesprek te mengen en kom al snel tot conclusie dat hun ook aan het trippen zijn en tegen het eind van hun tripje aanzitten. Als ze me vragen wat ik hier doe vertel ik hun dat ik vrijwilligerswerk op het festival doe. De jongens kijken me met een net iets te serieuze blik aan, waarop ik me niet op m'n gemak voel. Ze vertellen me dat ze van de organisatie van dit festival zijn en even lijkt het alsof ze het niet zo leuk vinden dat ik aan het trippen ben. Maar al snel schieten ze in de lach en zo volgt een leuk gesprek van een minuutje of 15. Het begint donker te worden en ik besluit om maar richting de Mainstage te gaan.

Bij de Mainstage tref ik een stelletje aan uit Polen die zich verassend vriendelijk voorstellen en vragen of ik een lachgas ballon wil. Dat wil ik best wel proberen tijdens zo'n trip. Terwijl we met zijn drieën voor de Mainstage staan en tegelijkertijd een ballon tot ons nemen, raak ik al snel de weg kwijt. Mijn beeld wordt steeds donkerder en ik zie niets anders meer dan mezelf die opgedeeld wordt in cellen en vervolgens opgezogen wordt in een UFO. "Het is voorbij, ik kom hier nooit meer uit. Dit was het dan." Langzaam begin ik weer muziek te horen en zo vind ik mezelf op de grond liggen, terwijl iedereen me met grote verbazing aan kijkt. Ik sta op en zie het Poolse stelletje ook weer een beetje helder worden. Pff, dat was best heftig. Ik probeer mijn ervaring uit te leggen maar uit ervaring weet ik dat dit nog niet zo makkelijk is. Ik besluit om het maar even los te laten en lekker te gaan dansen.

Terwijl ik op ga in de muziek komt er naast mij een vrouw van in de 30 staan waarmee ik eerder die dag al contact mee heb gehad. Ze geeft me duidelijke signalen dat ze met me wilt dansen en daarop zeg ik geen nee. Terwijl we onszelf verbinden met een soort van onzichtbaar energetisch koord voel ik me enorm verbonden met haar en het lijkt alsof ik haar gedachten kan lezen. Terwijl we dansen krijg ik sterk het idee dat ze meer wilt dan alleen dansen maar die behoefte voel ik zelf niet zo. Het nou niet zo dat ik zin heb om morgen bezweet in een tent wakker te worden met iemand die ik amper ken. Ik besluit om rustig aan het contact met haar te verbreken en ongezien te verdwijnen in de menigte.

Na enige tijd van de planeet geweest te zijn begin ik aardig terug te komen, waarop besluit om Hans te zoeken die nog wat MDMA heeft. Hans bevindt zich samen met Reto aan de rand van de Mainstage. Terwijl ik Hans wil aanspreken zie ik hem naar een vreemde man rennen die een slok uit een fles water wilt nemen, maar voordat dit hem lukt weet Hans de fles uit zijn hand te grijpen. Hans vertelt me dat hij en Reto water met MDMA hebben gemengd en dat die man daar bijna een slok van had genomen zonder dat hij wist wat er in die fles zat. Terwijl Hans uitlegt aan Reto dat dit maar net goed ging schieten we met zijn drieën hard in de lach. Dan bedenk ik me dat ik best wel graag een Candyflip wou doen en ik vraag Hans of ik een likje MDMA mag. Ik neem een vingertopje MDMA en bereidt me er op voor dat dit een waanzinnige ervaring gaat worden die ik niet snel zal vergeten.

We besluiten te dansen en met het besef dat mijn trip, die nu zo'n beetje op z'n piek is, waanzinnig goed verloopt met in gedachten dat ik straks de MDMA ga voelen kan de avond niet meer stuk. We dansen en de muziek is alsof het uit de hemel komt. Ergens in de middle of nowhere in Spanje, tussen de hippies (ik ben er inmiddels zelf al 1) alle zorgen en verplichtingen van ons afschudden alsof het de laatste keer is. Overal ruikt het naar wiet, wierook en Palo Santo en op de dansvloer is er alleen maar vrede aanwezig.

Kort hiervoor heb ik mijn heuptasje af gedaan en bij de rest van onze spullen gelegd zonder na te denken dat iemand iets zal stelen. Wie steelt er nou op een hippie festival? Niemand toch? Ik besluit mijn mobiel erbij te pakken om een foto te maken, maar wanneer ik mijn tasje zorgvuldig doorzoek, is mijn telefoon weg. Mijn telefoon is weg. Ben ik hem verloren of is hij gestolen? Ik vertel Hans dat ik mijn telefoon kwijt ben en hij besluit mij te helpen met zoeken. Terwijl ik aan het pieken ben op de LSD en de MDMA begint op te komen, staat Hans die aan de MDMA zit met zijn zaklamp te schijnen terwijl ik mijn telefoon zoek. Dit is echt onbegonnen werk. Terwijl ik me bedenk dat ik keihard trip en naar mijn telefoon aan het zoeken ben in het donker op een festival in plaats van de tijd van mijn leven te hebben, kijken ik en Hans elkaar tegelijkertijd aan. Met een Vlaams accent zegt hij: " Tja Marcel, ale da's heel vervelend dat ge uw telefoon kwijt ben maar nu zoeken is nie echt n optie hé. Ik zou zeggen, geniet van uw avond, laat het allemaal maar los. Misschien vindt iemand m wel."

BAM! De realiteit komt hard binnen. Alsof de grond vanonder mij vandaan valt. Ineens voel ik me heel erg klein. Daar sta je dan te trippen, ergens in een vreemd land met het besef dat je mobiel waarmee je alles regelt weg is. Maar ik besluit niet te lang in deze downward spiral te hangen, nee het is maar een fucking telefoon, enjoy life.
Zo vaag als een aap sleep ik mezelf naar de dansvloer. Ik probeer mezelf te focussen op de muziek, maar er is iets anders aan de hand. Het lijkt alsof ik iets moet zoeken. "Nee het is niet mijn telefoon, die is gewoon weg" zeg ik tegen mezelf, maar wat is het dan? Het lijkt alsof het in de lucht zit. Ik laat het maar gewoon op me afkomen. Ik begin te dansen en dit voelt aan als iets wat ik nog nooit gevoeld heb. Ik voel me zo licht, zo euforisch, dit is ongekend. Met iedere beweging die ik maak lijkt het net alsof er een kilo van me af valt. Er komen allemaal gedachten in me op: hoe ga ik dit oplossen? Wat ga ik hierna doen? Waar ben ik? Piefpafpoef. Daar gaan alle zorgen. En ik voel me steeds lichter. Waarom willen we zoveel spullen, waarom zoveel zekerheden en controle? Ik besef me dat die fucking telefoon daar ook onder valt. Ieder stukje behoefte wat je buiten jezelf zoekt is een beperking. Die telefoon beperkt me in heel mijn hebben en doen. Ik ben eigenlijk wel blij dat ik hem kwijt ben.

En terwijl ik de zorgen 1 voor 1 van me af dans blijft dat gevoel dat ik iets moet ontdekken of zoeken nog steeds. Er is hier iets. Is het misschien toch die vrouw die ik van me afgeschud heb? Of misschien is het een andere vrouw? En zo gaat het maar door. In iedere poging om mee te gaan in de muziek word ik geblokkeerd door dat gevoel. En dit gaat een paar uur zo door. "Maar wat is het dan?!" Zeg ik boos en teleurgesteld tegen mezelf. Ik geef de moed op. Ik accepteer dat de Candyflip, wat de meest geweldige ervaring van mijn leven zou moeten zijn, het toch niet is. Wat een kut avond. Ik besluit om achter in het veld in het gras te liggen om naar de sterren te kijken. Terwijl ik daar met gesloten ogen lig, lijkt het alsof ik aangekeken word. Ik open mijn ogen en zie de maan recht boven mij staan. What the fuck ben ik aan het doen? Laat ook allemaal maar doen, ik ga dansen!

Ik sprint terug naar de dansvloer en besluit daar te dansen. Met mijn ogen dicht beweeg ik me voort richting de voorkant van de Mainstage. Ik neem waar dat er rond mij heen alleen maar vreugde en plezier is. Overal voel ik het, wat hebben zij wat ik niet heb? Ik stoot me tegen een vrouw, recht voor de Mainstage en ik hoor de muziek langzaam opbouwen. Ik doe mijn ogen weer even dicht, hoor de muziek tot leven komen en mensen om mij heen juichen. Ik open mijn ogen en voor mijn neus zie ik de decoratie van de Mainstage licht geven met alle kleuren van de regenboog. Ik heb het gevonden, datgene wat ik al heel de avond zoek. Het is geen persoon, nee, het is liefde! MOTHERFUCKING LIEFDE! Liefde voor mezelf, liefde voor de wereld. Liefde. Alleen maar fucking liefde. Terwijl ik dit besef rollen de tranen over mijn gezicht en sommige mensen om mij heen zien dit gebeuren, waarop ze mij lachend aankijken en een knuffel geven. Ze vragen waar ik vandaag kom maar ik ben te hoog in de wolken om daar op te antwoorden.

Ik besluit om nog wat te dansen, maar ik begin al aardig uitgeput te raken. Ik besluit om de nacht af te sluiten met een mooie joint en ik val in slaap in mijn hangmat.

Love, all you need is fucking love.

De telefoon is nooit meer gevonden.
 
Laatst bewerkt:

Eik

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Tripreporter
WoW @psycel , mooi geschreven en interessant tripreport! En inderdaad een mooie reminder in deze tijd vol onzekerheid en drukte! Alles dat we nodig hebben is liefde! 🥰
 

psycel

Belezen gebruiker
Tripreporter
Even een berichtje zodat deze post weer bovenaan komt te staan zodat iedereen hem kan lezen en zich herinnert wat hij het meest nodig heeft, niet alleen in deze tijd maar altijd; liefde!
 
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories
Bovenaan