1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.
  2. Hey, waar zijn de Tripreports van de Maand gebleven?

    Ben je de Tripreports van de Maand en andere toptripreports kwijt? Deze hebben we onlangs verzameld in een eigen subforum, getiteld Tripreport Toppers. In dit subforum staan alle toppers in chronologische volgorde verzameld. Lekker makkelijk terugzoeken!

    Ontzet Notitie

2CB: Lachen om Gaston, huilen om de liefde (8mg)

Discussie in 'Trip reports' gestart door KropSla, 3 mrt 2019.

Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
  1. KropSla

    KropSla DF Staff Medewerker Moderator Tripreporter

    Op een ietwat druilerige zaterdagmiddag besluiten vriendje (@CapitaineNemo) en ik een mini-space-sessie te houden met wat 2CB. Vorige keer hadden we op 16-17mg al best een volwaardige trip, maar daar zijn we nu niet naar op zoek. Gewoon een beetje samen lachen en wegspacen is ons idee, wat perfect gaat met onze pillen van 8mg 2CB. Volgens het internet: Weinig trippy, maar wel empathisch, euforisch, en MDMA-like. Dat klinkt goed!

    Dosis: 2CB in pilvorm (getest op 8mg)
    Wie: V, 1.65, 56kg + M, 1.96, 85kg
    Tripreport van vriendje: De beer is het paard

    16.00
    'Proost!' en weg zijn onze pilletjes. Om een beetje iets te doen te hebben en niet telkens in de voel-je-al-wat modus te blijven hangen, besluiten we samen naar Bob Ross zijn 'Joy of Painting' te kijken en gezamenlijk een schilderij te maken. We lachen heel wat af: ons humeur heeft zeker een boost gekregen. Mijn vriend blijkt een ware Rembrandt, ik zelf voel me meer beschamend slechte versie van Jackson Pollock. Waar op zijn kant van het schilderij nog enigszins bomen zichtbaar zijn, is mijn deel van het papier één grote "Happy Accident" zoals onze lieve Bob het zou noemen. Maar Bob zegt gelukkig ook dat alles oké is en alles er mag zijn (wat een wijsheid had die man toch in pacht) dus lachend help ik mijn deel van ons bos nog wat meer in de vernieling in.

    bomenbos.jpg

    17.00
    We zetten (geïnspireerd door @Lichtjeshemel ) na onze creatieve uitspatting de film 'Coco' op, maar zonder geluid, zodat we ook nog muziek kunnen luisteren. Inmiddels voel ik de eerste lichamelijke effecten zich aandienen: licht misselijk en met een ongemakkelijke bodyload lopen we door de woonkamer heen te ijsberen of uit het raam te staren.

    Mijn zicht blijft maar trillen, waardoor alle voorwerpen al beginnen te ademen en perspectieven veranderen. Geluiden vervormen soms ook al. Boomtakken herhalen zich in voorzichtige patronen, en hebben een soort overlay in zachte, pastelachtige regenboogkleuren. Details zijn scherper en sommige mensen zijn echt moeilijk groot! Ook voelt het alsof we de mensen in slow motion kunnen laten bewegen of vooruit kunnen spoelen. Straks laten we nog iemand van zijn fiets pleuren hierdoor, dus we moeten voorzichtig zijn hiermee, besluiten we :thinking: . Ook zijn sommige mensen ineens belachelijk groot. Zo staat er een reusachtige, kale man met een groen rugzakje te wachten voor de spoorbomen. Hij lijkt net op een oversized hagedis, vriendje vindt het ook. Dan verdwijnt de man ineens in het hek waar hij naast staat, waardoor ik nu echt zeker weet dat hij een kameleon is :gekko:. Het is grappig hoeveel (gekke) associaties we telkens hebben.

    18.00
    Binnen kijken we verder naar de film. Deze is helemaal een hit door de gave beelden en kleuren, maar het verhaal ontgaat ons behoorlijk. Vriendje en ik doen een poging aan elkaar uit te leggen waar wij denken dat het verhaal over gaat, wat gepaard gaat met veel lachbuien.

    Die eerder genoemde associaties blijven een terugkerend thema. We leggen heel snel verbanden, heb ik het idee, alleen er is een probleem: ik kan ze zelf niet goed meer uitleggen. Vaak blijken die verbanden wel te kloppen, soms in een wat andere manier dan ik ze bedacht had, maar het is wel frappant. Alsof bepaalde banen in mijn hoofd ineens open staan en de connecties sneller gemaakt worden dan dat ik kan rationaliseren, als het ware.

    Tijdens de film realiseer ik me ineens dat ik één van de karakters uit de film ergens van ken. Ik roep tegen vriendje dat ik in elk geval zeker weet dat die gast een gladjakker is en dat hij dus lijkt op een andere gladjakker, maar dat ik niet meer weet welke. Het ligt op het puntje van mijn tong, maar ik kan er niet bij. Dan ineens schiet het mij te binnen: HIJ LIJKT OP GASTON!! 'Wie? Huh, welke Gaston?' vraagt vriendje verward. Ik weet het zelf niet zo goed en moet weer lang en diep nadenken. Welke Gaston eigenlijk? Ik ken maar één Gaston. Gaston van de Postcodeloterij natuurlijk! Ja, daar lijkt hij op, zeker weten. Mijn vriend schiet in de lach om deze behoorlijk inaccurate vergelijking, maar ik blijf bij mijn punt, en al gauw liggen we op de bank te schaterlachen.



    s-l300.jpg Gaston-Starreveld.jpg

    18.30
    Dit is het moment dat ik besluit een nuchter persoon erbij te betrekken: lijkt deze persoon nou op Gaston, of niet? Het mysterie moet opgelost worden. Ik stuur een stuntelige voiceclip naar een @Dedokter, een gezamenlijke vriendin van ons, waarin ik uitleg dat we 2CB hebben gebruikt en haar opdraag om de film 'Coco' even aan te zetten. Dit blijkt haar favoriete Disney film te zijn, dus we hebben de juiste nuchtere persoon te pakken om ons te helpen!

    Ik probeer twee foto's onder elkaar te sturen, van gladjakker-uit-Coco en Gaston, om mijn punt te onderbouwen. Helaas blijkt dat typen echt een te grote uitdaging is, want mijn beeld blijft maar bewegen en trillen, te moeilijk! Op dat moment stuurt mijn vriendin op eigen initiatief al twee foto's over de Whatsapp om ze te vergelijken. Wat voelt ze onze situatie toch haarfijn aan, heerlijk.

    Als ik de twee foto's bij elkaar zie, bemerk ik duidelijke overeenkomsten in 'hoe hun mondhoek op dezelfde manier kwaadaardig omhoog krult'. Ze lijken echt SPREKEND op elkaar, vind ik dan. Vriendinnetje reageert met 'Nou echt hoor... Ik ken geen twee mensen die zoveel op elkaar lijken als deze twee...'. De tranen rollen over mijn wangen van het lachen.

    19.00
    De film komt ten einde,maar we zitten nog steeds maar mooi met dat mysterie van Gaston in ons maag. Waarom denk ik aan Gaston maar lijken ze volgens vriendje en vriendinnetje dan helemaal niet zo op elkaar? Terwijl ik probeer dit dilemma over te brengen in een voiceclip aan onze vriendin, valt bij mijn vriend nu ineens het kwartje. Terwijl ik nog stuntel om woorden uit te brengen roept hij ineens 'Jahaaaaa, je bedoelt Gaston van Belle & het Beest, niet van de Postcodeloterij!!!'

    download.jpg download (1).jpg

    JAAA DIE GASTON IS HET, die lijken meer op elkaar!! (Wat wel interessant is, want het is denk ik minimaal 20 jaar geleden dat ik Belle & Het Beest heb gezien.) Oooh, wat dom, roep ik schaterlachend. Hem bedoelde ik inderdaad dus... We kunnen niet stoppen met lachen om deze verwarring. Het mysterie is opgelost, dus nu kunnen we wel stoppen met trippen, vind ik. Dat blijkt niet helemaal zo te werken, dus we zetten op de achtergrond nog een andere film op om wat kijkmateriaal te hebben.


    20.00
    Vriendje neemt op ludieke wijze (snuivend) nog wat 2CB bij, omdat hij al wat nuchterder wordt. Ik daarentegen verwonder me nog steeds over herhalingen, details, reliëf, perspectieven en kleuren in de woonkamer, maar merk ook wel dat de piek nu op zijn einde loopt.

    Bijzonder is dat zodra het snuifexperiment van vriendje aan slaat, ik het gevoel heb ineens volledig mee te gaan in zijn space/trip, maar alleen als hij bij mij in de buurt komt. Hij slaat zijn armen om mij heen en ik word meegetrokken in een wereld van verwarring, overspoeld door golven van kleur, vormen, dimensies en vooral heel veel gevoel. Soms weet ik niet meer welk lichaam van wie is en zijn we helemaal weg, maar het voelt zo fijn. Ik voel zo'n intense liefde en warmte. Het voelt niet eens alsof we samensmelten, maar alsof we samen altijd al één zijn geweest, alsof we dezelfde kern delen. Ik wil dit uitspreken maar dat hoeft niet, we voelen het allebei en we weten dat we het beide hetzelfde ervaren.

    Dit is zo'n kort durende maar heftige en bijzondere ervaring, heel intiem en vol liefde en geborgenheid. Ik kan en wil het niet meer onder woorden brengen dan dit, maar we zijn beide geraakt. Als we iets meer landen, zijn we bij vlagen nog erg emotioneel. Tranen van ontroering of van verdriet, van verwarring of van liefde: alles loopt door elkaar. We praten hierover en voelen ons zo sterk verbonden. We concluderen eigenlijk beide een beetje hetzelfde: hoe bijzonder het is dat alles zo insignificant kan voelen op zo'n moment, en dat alleen de liefde voor elkaar en de mensen om ons heen er eigenlijk echt toe doet.

    The day after realiseer ik me dat ik deze gedachte, dit gevoel, heel graag wil meenemen in het dagelijks leven :heartexcla:
     
    Laatst bewerkt: 3 mrt 2019
    Casaan, Fenrir, AphexTwin en 8 anderen vinden dit leuk.
  2. Stonologie

    Stonologie Bewuste gebruiker

    Prachtig verhaal, ik ga zo met mijn vriendin naar het bos en we nemen +-5 - 8 mg. Ik ben benieuwd hoe sterk 2C-B een afrodisiacum is..
    Vorige week hadden we een echte trip, met 20mg in de stad (dat maakt het erg heftig) en wel ook 20 jointjes..

    Deze keer wat meer liefde, en seks :grin:.
     
  3. Patricio77

    Patricio77 Newbie

    Wauwwww wat een prachtig verhaal. Lig hier met mijn vriendin op mdma en 2cb (een shulgintje) heerlijk te genieten. Heb net hardop jouw verhaal voorgelezen, het was heel mooi en zoooo grappig met die Gastons. Thanks 4 sharing, wij trippen nog even door hier hahaha
     
  4. Stonologie

    Stonologie Bewuste gebruiker

    Ik besef me net dat er een kans is dat jij mij kent, als jij de kropsla bent die ik denk:P..
     
  5. Stonologie

    Stonologie Bewuste gebruiker

    Was je actief op youtube?
     
Laden...