1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.
  2. Hey, waar zijn de Tripreports van de Maand gebleven?

    Ben je de Tripreports van de Maand en andere toptripreports kwijt? Deze hebben we onlangs verzameld in een eigen subforum, getiteld Tripreport Toppers. In dit subforum staan alle toppers in chronologische volgorde verzameld. Lekker makkelijk terugzoeken!

    Ontzet Notitie

5-MeO-MiPT op Psy-Fi 2019: alles is liefde

Discussie in 'Trip reports' gestart door NiandraLades, 6 sep 2019.

Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
  1. NiandraLades

    NiandraLades Bewuste gebruiker Tripreporter

    PSY-FI 2019
    Zaterdag, dag 3, de dag van de DF Psy-Fi meet
    Wat: 5-MeO-MiPT, ongeveer 5 + 5 + 5 mg

    Het zonnetje lacht, de lucht is blauw. Ik ben fris gedoucht en sprokkel hier en daar wat restjes ontbijt bij elkaar. Het is dag 3 van mijn Psy-Fi avontuur en ik zit met twee van mijn campingmaatjes buiten in de zon terwijl er één nog bezig is met zijn schoonheidsslaapje. Het is prachtig weer en het leven is goed. Het is lang geleden dat ik me zo prettig en op mijn gemak heb gevoeld in gezelschap en ik ben dan ook onwijs blij dat ik zo warm in de groep ben opgenomen. P komt ook nog even langs en ik luister naar de droge humor tussen de mannen terwijl ik geniet van de warme zon op mijn huid. Na een tijdje vindt één van ons ‘plotseling’ een pakje coke tussen zijn voorraad en is hij zo gul deze met ons te delen, zodat we na twee lijntjes hebben genuttigd vrolijk en zelfverzekerd richting festivalterrein lopen.

    Aangekomen bij de ontmoetingsplek zie ik al een aantal bekende gezichten zitten en worden er hier en daar wat warme knuffels uitgedeeld. Aanwezig van het forum zijn @verwondering, @acht.zes, @psycel, @Jmths, @Eik, @Spacey Ostrich, @Fenrir, @Rupsen God ❤ en @Wiz. Ik raak in gesprek met de lieve vriend van Eik die gister een prachtige LSD trip heeft beleefd, en ik raak ook met Spacey aan de praat. Er waren nog een aantal mensen met wie ik graag nog had willen kletsen maar dat is er die dag niet meer zo van gekomen.
    Ik wil op tijd beginnen dus neem mijn 5-MeO-MiPT rond 13.30 uur in. Ik wil aanvankelijk de afgewogen 10 mg in één keer innemen voor een leuke subtiele trip maar na advies van een expert besluit ik toch voor iets minder te gaan. Terwijl ik het effect afwacht besluit ik, net zoals J, ook maar even in het gras te gaan liggen. Ik vind het altijd even lastig om mijn draai te vinden in zo’n groep dus laat ik de boel maar even voor wat het is. Nog een ander volgt mijn voorbeeld en we liggen gemoedelijk te relaxen in de schaduw. J straalt vrede en rust uit (niet zo gek als je slaapt) en terwijl mijn trip langzaam op begint te komen voelt hij voor mij als een veilig anker. Wat er ook gebeurt, als ik het even niet meer weet kan ik altijd weer gewoon naast hem gaan liggen en dan komt alles goed.

    Na een tijdje vind ik het wel weer even prima en begin weer te kletsen met iemand die een heerlijke positieve energie heeft. Terwijl ik dat doe begint zijn gezicht langzaam te veranderen van kleur en van vorm. Er lopen gekleurde patronen over zijn gezicht en het lijkt alsof er wormpjes onder zijn huid bewegen. We hebben een fijn gesprek en ik wil hem graag beter leren kennen maar het wordt moeilijker om me te concentreren en het is ook steeds lastiger om de juiste woorden te vinden. Ik ben eigenlijk verbaasd hoe sterk het effect al op begint te komen op zo’n lage dosering en voel me er redelijk ongemakkelijk door.

    Ik weet niet zo goed wat ik ermee aan moet en besluit me even af te zonderen, ik wil de zon in. Ik loop een stukje verder en ga op mijn handdoek liggen in het zand. Het is druk en het is makkelijk om mee te gaan in angstgevoelens over raar gevonden worden of nagestaard worden door de mensen die om me heen zitten, maar eigenlijk boeit het me ook niet echt en kan ik het vrij snel van me afzetten. Ook het gevoel van eenzaam en alleen zijn op de wereld, op mezelf aangewezen zijn door mijn scheiding, komt even voorbij maar laat ik niet overheersen. Dan ook nog maar even dealen met gevoelens van onzekerheid, het gevoel te hebben te falen omdat ik gesprekken voeren zo moeilijk vind als ik trip, het gevoel dat ik anderen tot last ben en het nooit iets gaat worden met mij. Het is allemaal niet de eerste keer dat dit voorbij komt en ik probeer er dan ook niet al te zeer in mee te gaan en besluit eerst gewoon te genieten van het hier en het nu, wat daarna komt zien we dan wel weer. Want wat is het mooi. Alles glinstert en glittert, iedereen is open en relaxt, de mensen zijn vrolijk en vrij. De trip is prachtig visueel; wolken bewegen en vervormen, alles flikkert, prachtige kleuren en vervormingen. De warme zon geeft stralen van liefde af op mijn huid en ik voel hoe alles in mij zacht en warm wordt. Als de eerste klanken van de muziek bij de chillout ineens beginnen overvalt een kalm gevoel van euforie me. Ik laat alles even los en voel de vrede en liefde over me heen vallen waar ik terstond even emotioneel van word. Ik laat de tranen gaan, maak me even nergens zorgen om en geniet van dit pure moment van in het nu zijn. De muziek klinkt zo mooi dat ik besluit naar de chillout stage te lopen om te gaan dansen. Ik ga vooraan staan tussen de andere 10 mensen die aan het dansen zijn en kijk naar hoe ze bewegen. Ze hebben allemaal hun eigen unieke stijl en energie. Ik heb het gevoel dat ik precies kan zien hoe ze in elkaar zitten als persoon door de manier waarop ze bewegen. Hoe ze zich voelen, wat voor karakter ze hebben, wat voor intenties ze hebben en welke coping mechanismen ze gebruiken in het dagelijks leven. Ik voel hun vreugde maar ook hun pijn en verdriet en zie voor me welke wegen ze nog moeten bewandelen. Wegen die ik zelf ook al heb bewandeld of nog zal gaan bewandelen. De eindeloze cirkel.
    Ik sluit mijn ogen en probeer de klanken uit te beelden zoals ze zijn, zoals ik ze voel. De muziek is langzaam maar toch lukt het, en zo beweeg ik op mijn eigen unieke manier. Vroeger zou ik me zorgen hebben gemaakt of het er misschien raar uit zou zien, maar dat maakt me nu niks uit: het is hoe ik de muziek voel en dat kan nooit fout zijn. Tevreden stel ik vast dat ik de afgelopen maanden al heel veel dingen los heb kunnen laten en dichter bij mijn gevoel durf te staan, en me steeds minder aantrek van wat ‘men’ ervan zou kunnen vinden.

    Ik vind mijn draai in mijn trip en met mijn opnieuw hervonden zelfvertrouwen vind ik dat ik de intensiteit nog wel wat op kan schroeven met het restje van de 10 mg wat nog over was. Eerst maar even mijn flesje vullen en naar de wc. De modder rondom het waterpunt voelt zo heerlijk aan mijn blote voeten dat ik er spontaan een paar minuten mee blijf spelen. Na het plassen huppel ik vrolijk rond en bedenk ik me wat ik zal gaan doen. Ik zie plots het DF groepje weer zitten en zie hoe twee ervan me stralend aankijken. Ze zien er zo vrolijk uit dat ik besluit er weer bij te gaan zitten. Dat was een goede keuze want ik vind de mensen allemaal super lief en voel direct alle eenzaamheid uit me wegtrekken en mijn vredige anker ligt er ook nog steeds ogenschijnlijk onbewogen bij.
    Sociale regels snap ik allemaal niet meer en meedoen met gesprekken is ook lastig maar ik besluit niet te streng voor mezelf te zijn en het maar gewoon te accepteren zoals het is. Ik luister met een glimlach naar de gesprekken en krijg af en toe de slappe lach omdat ik de verhalen die ik om me heen hoor zo beeldend voor me zie. Ik hoor een interessant gesprek aan tussen twee mensen: de één vertelt over de illusie van het systeem, het doorbreken ervan, de eindeloze mogelijkheden tot liefde en vrij zijn en aan het systeem ontsnappen. De ander ziet vooral de praktische bezwaren en zoekt concrete antwoorden voor de problemen in zijn leven. Ik kan me vinden in allebei de kanten want de inzichten waarover ze het hebben heb ik zelf ook al vaker gehad en zijn zo veel echter dan de dingen die ik om me heen zie, maar ook ik worstel met de implementatie ervan.

    E en zijn vriend A gaan even wat eten. Ze willen MDMA gaan doen als ze terugkomen. Ik spreek met A af dat ik lekker hier blijf zodat we straks samen lekker kunnen spacen. Ik kijk er al naar uit.

    Er ontstaat iets tussen P en mij. We staan open naar elkaar, onze ogen maken echt contact. Hij praat, ik luister. Het maakt hem niet uit dat ik geen woorden kan vinden om terug te zeggen, want we verstaan elkaar. Mijn visuals passen zich aan aan zijn woorden. Als hij praat over liefde zie ik alleen maar licht en glitters en voel ik warmte door mijn hele lijf gaan. Hij vertelt over zijn belevenissen en zijn inzichten, over het systeem, over doorbreken, buitenaards leven, satanisme, andere dimensies, de apocalyps, ons ontstaan, synchroniciteit, onze kern, universele liefde. Zaken die de dagen daarvoor ook al eens ter sprake waren gekomen, maar die ik nu écht voel. Naarmate we langer praten begint alles op z’n plek te vallen. Wéér. Ik krijg het ene déjà vu na het andere. Ik zie hoe ik dit gesprek lang geleden in een ander leven eerder met hem heb gevoerd. Ik zie mezelf teruggaan naar mijn kern, herinner me plots weer hoeveel wegen ik al heb bewandeld, hoeveel levenscirkels ik al heb gemaakt, wat ik ben geweest voordat ik mens was. Ik wist het allemaal al, maar was het weer vergeten. Hij gaat zo razendsnel en blijft maar praten, ik kijk hem gefascineerd aan en het komt me allemaal zo verdomd bekend voor. Hij weet dat ik nu toegankelijk ben voor informatieoverdracht en wil het allemaal op me overbrengen maar hij vertelt sneller dan ik kan verwerken. Ik weet dat ik hem niet voor niets ben tegengekomen, ik weet dat dit perfect past in alle andere onverklaarde toevalligheden, openbaringen en de merkwaardige opeenstapeling van gebeurtenissen die de laatste tijd in mijn leven plaatsvinden.
    Hij heeft antwoord op alle vragen, precies in de richting waarin ik zelf ook al dacht, enkel kon ik er zelf geen uitdrukking aan geven. Terwijl hij tegelijkertijd toegeeft ook eigenlijk helemaal niets te weten. Dat als je denkt dat je alles weet… zo herkenbaar. Op sommige momenten spreekt hij letterlijk uit wat ik op dat moment denk ik mijn hoofd. Hij is zo vrij, zo los van alles. En toch voel ik ook zijn eenzaamheid omdat hij niet van hier is en niet kan leven zoals andere mensen dat doen. We wisselen emoties uit, ik zie hem huilen, ik bewonder hem om zijn kwetsbaarheid en openheid. We wisselen liefde uit, geen romantische liefde, ook niet seksueel geladen, maar universele liefde. ik zie hem lachen en zijn ogen geven licht net zoals de mijne dat doen. Dit is liefde. Echt contact. En daarom bestaat romantische liefde niet, want je kunt liefde niet vastgrijpen aan iets of iemand. De liefde is er altijd en zit in alles en iedereen. Je moet alleen je ogen openen om het te kunnen zien.

    Hij vraagt of ik mee ga naar de mainstage om te dansen. Ik zie inmiddels alleen nog maar zijn gezicht en alles eromheen is één grote waas, ik ben compleet ingezoomd, waardoor ik niet meer goed weet wie er bij zijn op dat moment en wie ik wel of geen gedag heb gezegd. Ook de afspraak met A ben ik vergeten. We besluiten met een deel van de groep naar de main te gaan en ik zoom weer uit. Het kost een hoop moeite om dit allemaal te organiseren omdat we allemaal nogal verstrooid zijn en ik niet de enige ben die hard aan het trippen is. Onderweg voel ik me alsof ik bijbelse toestanden aan het meemaken ben, maar ik kan er niet precies de vinger op leggen.
    Somehow raken we onderweg iemand kwijt die zijn slippers nog ging halen, en ergens bij een punt met een bruggetje overleggen we op een zeer verstrooide manier wat we moeten doen. Ik besluit terug te lopen om te kijken of ik hem kan vinden, maar vergeet halverwege wat ik ook alweer ging doen. Als ik het me weer herinner kijk ik goed rond maar ik kan hem niet vinden en loop maar weer terug. De één wil alvast naar de mainstage en de ander wil loyaal blijven aan zijn vriend, wat hem siert. En als we dan weer een nieuw plan hebben bedacht is er wéér iemand weg of ligt er ergens ineens een tas of spullen waarvan we niet weten van wie het is. Mijn humor en creatief denkvermogen worden gestimuleerd en met een beetje teamwork lukt het me om de verloren persoon te bellen, die helaas niet opneemt. We besluiten het los te laten en naar de main te gaan. Ondanks dit voorval zit ik nog steeds in een geweldig positieve flow en ik ben niet de enige.

    Dansen voelt goed, dansen voelt lekker. We laten ons gaan, denken niet na, leven enkel nu in dit moment en vieren het leven met deze bewegingsode. Dit is het, zo hoort het te zijn, allemaal vrij en in harmonie. Ik voel weer dat ik dit eerder heb gedaan, in andere levens. Ik ben al eerder op dit punt geweest. Liefde, liefde, nog meer liefde.

    Iemand geeft aan te gaan zwemmen. Ik besluit mee te gaan. We trekken onze kleren uit en rennen naakt het water in. Ik voel verbinding. Het water voelt koud maar o zo lekker. Drijven, eerst alleen, dan met z’n tweeën tegen elkaar aan als één. Ik ben gewichtloos, ik kijk naar de prachtige strakblauwe lucht vol beweging, stralen van glitter, wit licht en liefde. Eén en al zoetsappige cliché’s. Deze plek is het Paradijs, ik ben weer thuis. Kon alles maar altijd zo blijven.
    Ik laat hem los, hij maakt een duik onder mij door terwijl ik drijf en ik lach en ik voel me alsof ik weer een kind ben, herboren in het hof der gelukzaligheid.

    Het wordt wel koud, dus ik ga er weer uit. Terwijl we naar onze kleedjes lopen kijken we in de stralende ogen van P die als trotse Jezus naar zijn kindjes kijkt die genieten van het vrije leven. Ik voel me als Eva in het hof van Eden en de mensen om me heen voelen als mijn familie die ik altijd al heb gekend. Ik voel de liefde die ik in me heb, ik ben lief, ik ben mooi, iedereen is lief en mooi. Eenmaal aangekleed ga ik terug de dansvloer op. Eenmaal daar merk ik dat het effect af aan het nemen is. Het is inmiddels 18.30 uur, T+5.

    Ik denk na. Ik heb het gevoel dat er vandaag nog grotere doorbraken aan gaan komen. Ik kan dit niet aan me voorbij laten gaan uit angst. Angst of liefde, kies maar. Het is nu of nooit.
    Ik voel me onoverwinnelijk en neem nog wat 5-MeO-MiPT uit mijn capsule van 10 mg plus nog een Oxycodon (mijn pijnmedicatie) omdat mijn rug er eigenlijk allang klaar mee is. Ik pak ongeveer 5 mg 5-MeO-MIPT maar erg precies gaat het niet. P vraagt nog of ik zeker weet dat ik het aankan, maar in mijn arrogantie denk ik dat ik alles aankan. Ik maak ook nog even kennis met @OlderPsyEr die me wat vertelt over zijn prachtige trip van eerder.

    Terug de dansvloer op naar mijn maatjes. Alles goed, alles lekker, goh ik trip eigenlijk toch nog wel best hard. Was dit wel een goed idee? Hoeveel heb ik eigenlijk genomen? Wat als het straks donker wordt? En ik niks meer kan door mijn rugpijn?

    Al na 20 minuten worden de visuals een stuk heviger en word ik nog een stuk chaotischer in mijn hoofd. Ik loop gauw terug naar de kleedjes, want ik heb zomaar het idee dat ik het straks niet meer kan vinden. P is er nog met een vriend van hem en hij begint weer intens tegen me te praten over het universum, liefde en waarheid. Ik ga te hard. Ik snap het allemaal niet meer en ik ga liggen op de grond met mijn ogen dicht om me wat af te sluiten van prikkels. Dat lukt niet echt. Ik zie dat er meer mensen bij ons zijn gekomen waaronder @Psilocyloner maar ik kan ze allemaal niet meer van achtergrond onderscheiden. Ik moet plassen maar ik weet dat het me in deze staat niet gaat lukken om door de mensenmassa heen te lopen en een wc te vinden (en vooral de weg weer terug te vinden). Ik word misselijk, heel misselijk, en mijn hoofd en rug doen pijn. Ik voel me licht in m’n hoofd en ben bang out te gaan als ik overeind kom. De zon verdwijnt achter de wolken, en met het donker worden van de lucht wordt plots ook mijn trip donker.

    BAM. Mijn innerlijke demonen spelen op. Zie je wel, jij waardeloos stuk vreten. Jij kunt dit niet. Iedereen kan lekker sociaal blijven doen maar jij niet. Jij moet het weer verpesten, jij moet anderen weer tot last zijn. Ga terug, ga naar huis, wis jezelf uit de levens van anderen en laat jezelf nooit meer zien want jij maakt alleen maar alles kapot.
    Met hangende pootjes terug naar huis dus. Huis. Wat is huis? Een thuis? Heb ik niet. Ik woon nu nog met mijn ex, maar ook hij zal er binnenkort niet meer voor mij zijn.
    Ik ben alleen.
    Niets om naar terug te gaan.
    Waar doe ik het eigenlijk nog voor.

    Don’t go there. Laat je niet meeslepen. Blijf in het hier en nu. Kijk rond voor een plek waar je kan overgeven en kijk of je naar de wc kan gaan.
    P begint weer te praten over liefde en de maakbaarheid van het leven, maar ik zie het niet. Ik maak bekend in de groep dat ik te hard ga en vraag om een benzo. Die heeft niemand, ik had er zelf ook niet aan gedacht. Ik krijg wel hulp en ik zie lieve bezorgde blikken die het goed met me voor hebben, maar de schaamte is te groot. Ik ga toch maar zelf naar de wc. Daar ga ik in mijn hoofd door dezelfde negatieve cirkeltjes als aan het begin van de middag en toen ik een paar dagen terug 2C-B nam, maar dan 10x zo heftig. Ik weet precies waar ik allemaal nog doorheen moet. En dat is veel, heel veel. Dit is nog maar het begin. Ja, jij wilde toch trippen? Je gaat weer compleet afgeranseld worden. Kleed je maar uit en incasseer de zweepslagen. Leven is geen liefde, hier komt de andere kant van de medaille.

    Het lukt zowaar om naar de wc te gaan. Daarna ren ik zo snel mogelijk terug, want mijn trip is nog steeds verder aan het opbouwen en het zal niet lang meer duren voordat ik totaal niet meer weet wie ik ben of waar ik ben. Terwijl ik ren voel ik hoe ik weer een dier word, compleet instinctief, compleet in beslag genomen door mijn fysieke actie. Ik word weer één met de natuur, ik weet dat ik dit altijd geweest ben, bewustzijn van bewustzijn verdwijnt. Het voelt als thuiskomen. Ik weet het weer.

    Terug bij de kleedjes. Liggen maar weer, voordat ik moet kotsen. Ik word even gelaten terwijl de rest relaxt met elkaar praat en dat voelt prettig. Acht.zes stelt me gerust en langzaam begint het alweer wat beter te gaan. Ik weet dat hij me naar m’n tent zal brengen als het nodig is, maar ik wil juist niet weer de trip van een ander verpesten. Langzaam kan ik wel weer mensen van achtergrond onderscheiden en misschien moet ik hier gewoon even doorheen en gaat het straks beter. Ik kan alweer een beetje lachen, want humor is de oplossing voor alles.

    Het begint ineens keihard te regenen. P had het al voorspeld, en we hadden natuurlijk kunnen weten dat onze Jezus gelijk had. Het wordt er helemaal donker bij en ik heb geen idee wat ik moet doen. Iedereen staat op dus sta ik ook maar op. Ik voel mezelf helemaal nat en koud worden en word weer licht in mijn hoofd. Er worden snel spullen bij elkaar geraapt voordat alles nat is. A drukt een telefoon en geld in mijn handen en zegt me licht paniekerig het op te bergen in mijn tas. Ik probeer hem nog duidelijk te maken dat het niet van mij is maar hij zegt dwingend dat het er niet toe doet. Ik begrijp hem niet, ik ben toch zeker geen dief?? Nee, ik ben geen dief! Maar er is geen tijd om het uit te leggen en ik stop de spullen in mijn tas. We gaan gauw onder een stuk tent staan waar iedereen op elkaar gepakt aan het schuilen is en waar we nog net bij passen. Ik druk me er ook bij, zwaar verward met de tas in mijn handen, en doe mijn uiterste best niet te kotsen. Ik wil die telefoon niet in mijn tas. NEE, HAAL DIE TELEFOON UIT MIJN TAS! Dit is teveel. Als A dan ook nog zegt dat híj nu te hard gaat besluiten we weg te lopen. Zo erg is het ook weer niet om nat te worden.

    Ik begin te begrijpen waarom de telefoon en het geld in mijn tas moest, maar ik vind het maar niks dus ik zadel A er maar mee op. Gelukkig heeft hij een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Ik weet niet wat ik verder nu nog zou kunnen doen dus ik vraag hem me terug te brengen naar de camping. Ik voel me er lullig over maar gelukkig vindt hij het geen probleem, ondanks dat hij zelf ook zwaar aan het trippen is op DOC en nog wat andere dingen.

    Tijdens het lopen begint het langzaam steeds een beetje beter te gaan en zie ik de humor er wel weer van in. We dragen de kleedjes over ons hoofd en dat geeft weer bepaalde bijbelse associaties. Praten lukt wel weer een beetje en ik voel me veilig bij hem. Het komt wel goed nu.

    Eenmaal aangekomen op de camping stopt het met regenen en treffen we daar nog een vriend aan. Ik ben nu eindelijk niet meer misselijk en de donkere tripelementen van eerder lijken als sneeuw voor de zon verdwenen. Het gaat weer goed, ik vind het nu juist wel weer erg gezellig met z’n drieën en ik vind de hele situatie toch wel weer onwijs humoristisch. Plots komen er ook nog twee anderen aan die blijkbaar in de groepschat hadden gelezen dat wij een telefoon en geld hadden gevonden, en zo komt het weer bij de rechtmatige eigenaar terecht. A neemt nog wat andere middelen bij om de boel nog wat te intensiveren en is een echte stuiterbal geworden, net als V die aan de uppers zit. Na nog wat ballonnetjes en de nodige humor besluit A om mee terug naar het terrein te gaan met V en W om nog te gaan dansen. Ik ben er blij om, want ik voelde me nogal lullig dat hij door mij weer terug naar de camping moest terwijl hij duidelijk nog lang niet klaar was.

    We zijn nog met twee over en we genieten in stilte. Onze energie is heel anders dan dat van de rest: we zijn rustig, moe, traag, wappie. We zijn nog flink aan het trippen. Hij heeft een donker randje, net als ik. Ik voel me al langer tot hem aangetrokken en vind hem fascinerend.
    Het is koud, en hij geeft nogmaals aan behoefte te hebben aan een warm lichaam om tegen aan te kruipen. Het komt niet uit de lucht vallen. Er is een innerlijk conflict gaande in mij maar ik wil nu niet nadenken en voel heel sterk dat ik er ook behoefte aan heb, met hem. En zo geschiedde.

    Als A en V vroeg in de ochtend terugkomen is mijn trip wel grotendeels voorbij.

    Ik heb enorm veel indrukken te verwerken en heb veel overwonnen die dag. Het is er weer één om niet snel te vergeten.
     
    Perenijsje, OlderPsyEr, Purplext en 13 anderen vinden dit leuk.
  2. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Wat een prachtig report weer! Eenmaal aan het lezen zuigen jouw reports mij altijd in jouw beleving en is er ook geen ontsnappen meer aan. :wink:

    Heel vervelend dat je innerlijke demonen toch weer even roet in het eten kwamen gooien, maar aan de andere kant is het uiteindelijk natuurlijk ook goed dat ze in je bewustzijn komen, daar waar je ze kunt confronteren. De negatieve zelfkritiek komt mij persoonlijk heel bekend voor, dus dat doet altijd wel echt wat met me. Die stem is er echt op uit om alles wat goed is kapot te maken. Het is de "duivel". Misschien dat het een schrale troost is om te weten dat je echt niet de enige bent die die zelfkritiek ervaart. En dat die duivel eigenlijk een grote zwakkeling is die uiteindelijk zal verliezen.

    Los van dat negatieve, klonk dit al met al als een bijzondere mooie ervaring. :grin:
     
  3. verwondering

    verwondering Bewuste gebruiker Top Tripreporter

    Na elke alinea van jouw report hoor ik in mijn achterhoofd een stemmetje. "Drugs are bad. Mkay?"

    Het blijft verbazingwekkend wat psychedelica je over jezelf kunnen leren. De negatieve gedachten die op sommige momenten zo heftig naar boven komen. Het is een confrontatie met je eigen angsten. Een verwerkingsproces. Diep vanbinnen weet je wel dat ze ongegrond zijn. Want waarom zou jij nu niet de moeite waard zijn, anderen tot last zijn en maar beter naar huis kunnen gaan? Integendeel, je aanwezigheid is zeer gewenst, en ik denk dat je juist heel erg opbouwend bezig bent in plaats van alles kapot maakt.

    Maar psychedelica zijn slecht en dus verboden. Inzicht in jezelf en liefde voor jezelf zijn blijkbaar slecht. Het blijft een raar modern cultureel dingetje dat het bezit van de meeste psychedelica strafrechtelijk vervolgd wordt.

    Fantastisch inzicht. We kunnen dat wel rationeel tegen onszelf zeggen, maar we moeten het ook vóelen. Angst om raar gevonden te worden is ontzettend hardnekkig. Het is voor ons allen een lange weg.

    Wanneer ik net de dansvloer op loop voel ik me ook altijd onwennig. Zeker wanneer ik nuchter ben. Ik moet er even inkomen, en mezelf continu actief verzekeren dat ik niet raar overkom, en indien toch, dit geen fluit uitmaakt.

    Op de Vierdaagsefeesten een aantal weken geleden stond ik met een aantal vrienden bij de Matrixx te dansen. "Je moet er toch echt eens iets aan doen want hoe jij danst dat ziet er niet uit. Zo moeilijk is het niet," vertrouwde een vriend mij plots toe. Zonder hetgeen psychedelica mij de laatste jaren geleerd heeft zou het feestje hierbij terstond afgelopen zijn geweest. Mijn vrolijkheid weg, mijn gedachten enkel bij hoe vreemd ik wel niet overkom. Maar ik reageerde meteen: "Dit is hoe ik ben. Ik durf mezelf te zijn en daar ben ik blij om."

    Op psytrance zie ik inderdaad iedereen op zijn of haar volstrekt eigen manier dansen. Daardoor is níets raar en alles goed en mooi. Bij andere muziekstijlen is dit wat minder vanzelfsprekend.

    Hier ben ik het niet mee eens. Je hebt echte, 'universele' liefde, en je hebt wat je zou kunnen noemen 'fish love'. Ik haal hier Abraham Twerski aan, die het met zijn grijze haren en wijze stem veel beter kan uitleggen dan ik. Ik heb dit filmpje al eens eerder elders op DF geplaatst maar het is ook hier erg op zijn plaats.



    Verliefdheid is fish love. Seks puur uit geilheid is fish love. Wat jij hierboven beschrijft is echte liefde.

    Een romantische relatie is er één waarin beide versmelten. Cliché gezegd, het begint met verliefdheid en vervolgt geleidelijk steeds meer in 'houden van'. Uit fish love voel je je tot elkaar aangetrokken, uit liefde blijf je bij elkaar welk een tekortkomingen de ander ook heeft en in welk een moeilijke tijden je ook verkeert.

    Mijn ex-vriendin heeft tegen mij gelogen bij het leven, de baas over mij gespeeld en bijna dagelijks ruzie gemaakt om onbenulligheden die het vernoemen niet eens waard zijn. Toen ze er uiteindelijk met een andere dame vandoor ging wilde ik vooral dat zij met haar geluk zou vinden en heb ik haar losgelaten. Dat is liefde, en ik ben dankbaar dat ik dat heb mogen meemaken.

    Ik geloof dus wel degelijk in romantische liefde, en ik denk ook dat dit veel waardevoller is dan fish love. Dat sluit overigens geenzins vrije omgangsvormen of polyamorie uit. Elkaar vrij laten is ook liefde.

    W heb ik met de fietstaxi terug bij haar tent gebracht. Vervolgens heb ik snel A weer opgepikt en heb ik hem eens geleerd hoe of dat je ook alweer een nachtje goed doorhaalt. :wink: Dat is ons beiden bijzonder goed bevallen. :thumbsup2:

    Fijn dat jouw 5-MeO-trip zo goed is bevallen, op wat moeilijke momenten na. Maar ik denk dat die uiteindelijk vooral leerzaam zijn.
     
    Eik, Zinnentuimel, NiandraLades en 3 anderen vinden dit leuk.
  4. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Wauw... zeer tactische opmerking pfff :confused:

    Ik weet niet hoe goed ik dat had gehandeld, want dat is toch wel bot hoor... Aan de andere kant, als je oprecht danst hoe jij je goed voelt, dan is dat het enige dat belangrijk is. Na een tijdje dansen gaat bij mij die zelfbewustheid altijd ook wel weg.
     
    verwondering, Eik en Albedo vinden dit leuk.
  5. Aagje

    Aagje Newbie

    @NiandraLades Wat een prachtig geschreven report zeg!! En wat weet je alles nog super gedetailleerd, ik heb het in 1 ruk gelezen, heel open en echt en ik voelde alle liefde eraf spatten❣️
     
    NiandraLades vindt dit leuk.
  6. NiandraLades

    NiandraLades Bewuste gebruiker Tripreporter

    Mooie reactie. Niets mooiers juist om te zien hoe iemand in zijn of haar bewegingen echt zichzelf durft te zijn. Ik geniet er daarom ook altijd van om jou te zien dansen. Vooral dicht bij jezelf blijven staan dus, heerlijk!
    Ik heb er ook goed mee kunnen oefenen op Psy-Fi, ook een aantal keer bij de Freakfloor toen ik alleen was, en wat voelt het toch heerlijk om helemaal los te laten wat anderen zouden kunnen denken. Grappig is dan ook weer dat als ik er helemaal in zit het me zo'n zelfvertrouwen en positieve vibe geeft dat de mensen dan juist vaak een positieve reactie geven. Want echte mensen zijn mooi.
    De eerste keer dat ik jou op een psytrance feestje zag dansen toen ik aan de 4-HO-MET was kreeg ik steeds associaties met een lieve krokodil trouwens, jeweetwel, uit van die prentenboeken. Geen idee waarom maar zo zag je er gewoon uit. Toen ik je af en toe in het voorbijgaan op Psy-Fi af zag dansen dacht ik dan steeds weer: "ahh, daar is die lieve krokodil weer." (niet relevante kanttekening maar daarom moet ik vaak glimlachen als ik jou zie dansen)

    Mooi gezegd maar ik vind dit wel heerlijk naïef. Ik denk dat veel stellen op de lange termijn namelijk juist bij elkaar blijven uit fish love: doordat de ander ze dingen verschaft die ze nodig hebben. Denk aan stabiliteit, financiën, status, veiligheid, gezelschap, hulp. Zogenaamd blijven ze bij elkaar omdat ze van de ander houden, maar ik zie vooral eigenbelang. Omdat ze van zichzelf houden en zelf dingen uit de relatie halen waar ze beter van worden. Je ziet juist vaak dat de tekortkomingen van de ander niet echt worden geaccepteerd en dat de één de ander wil veranderen of zich stoort aan de mindere eigenschappen van de ander. Romantische liefde zie ik op de lange termijn eigenlijk vrijwel nooit werken. Behalve dus wanneer je geheel zonder eigenbelang de juiste dingen doet voor de ander, maar zijn er echt mensen die constant volledig zonder eigenbelang handelen?

    Het loslaten uit liefde herken ik wel. Ik heb mijn ex lang bij me willen houden. Omdat ík dat fijner vond, omdat ík daar beter van werd. Maar hij niet. Ik besefte me uiteindelijk dat als ik echt van hem hield, ik hem los moest laten zodat híj gelukkig kan worden, ondanks dat ik er zelf ongelukkiger van word. Dat heb ik nu gedaan en ik zie hem groeien, het doet pijn maar ik weet dat het het juiste is. Vooral het loslaten was dus liefde. De relatie was dat niet ook al was ik wel intens verliefd op hem en wilde ik hem wel gelukkig maken en hadden we allebei goede intenties.

    Je kunt liefde ook niet vastpakken en er een ring om doen, want dat is ook maar een kader wat wij als maatschappij hebben bedacht. Hoezo zou liefde zich beperken tot één persoon wanneer er overal liefde is? Waarom zouden we niet van iedereen kunnen houden zoals we van onszelf houden? En waarom zouden we ons hechten als met iedereen verbinding te maken is? Ik denk dat we dus relaties aangaan uit eigenbelang. En daarmee is het geen liefde meer. Liefde is geven, genieten van hoe de ander ontvangt, en dan weer verder gaan zonder zelf iets te vragen. Het is eenzaam maar uiteindelijk is samenzijn toch een illusie.

    Ik heb liefde gegeven op Psy-Fi en ik heb ook liefde ontvangen. Ik heb gezien hoe anderen (soms pijnlijke) lessen over liefde kregen. Ik ben zelf ook weer een stapje verder gekomen en ik probeer mensen te helpen zich beter te voelen net zoals anderen mij weer helpen. Maar ik handel nog altijd niet zonder eigenbelang, want ik ben ook gewoon een mens die behoefte heeft aan steun, gezelschap, gezelligheid. Toch denk ik dat het loslaten van dat eigenbelang uiteindelijk juist de sleutel naar geluk is. Maar dat betekent dus ook dat ik geen (romantische) relaties meer aan zal kunnen gaan.

    @psycel kan trouwens denk ik véél beter uitleggen waarom romantische liefde een illusie is.
     
  7. acht.zes

    acht.zes Badass junkie De Leukste Thuis!

    dansen is gewoon bewegen op muziek en daar helemaal in opgaan.

    wat een ander daar van denkt of hoe het er uit ziet boeit niet. niet kunnen dansen bestaat gewoon niet. eventuele danspolitie gaat zonder waterpassen direct door het doucheputje.
     
    verwondering, Mindless en NiandraLades vinden dit leuk.
  8. Eik

    Eik DF Staff Medewerker Moderator Tripreporter

    Hoi @NiandraLades , mooi geschreven report weer hoor! Je weet me elke keer weer mee te nemen in hoe jij de wereld ervaart. Met alle schoonheid die je ziet, met alle onzekerheid die je ervaart. Heel mooi en boeiend om te lezen!

    Supermooie en liefdevolle reactie ook @verwondering !

    Interessant thema: "bestaat Romantische liefde"? In principe ben ik het met Niandra eens. Als je maar diep genoeg graaft zul je moeten erkennen dat mensen in principe alles doen uit egoisme. Zelfs de meest liefdevolle gebaren en meest alruistische acties komen er uiteindelijk uit voort dat het diegene een goed gevoel geeft.

    Op een wat lager abstractieniveau kun je volgens mij wel prima onderscheid maken tussen pure egoistische acties en handelingen die meer "altruistisch", "liefdevol" en "empathisch" zijn. Op dit niveau geloof ik ook echt wel in echte (romantische) liefde. Zowel het loslaten, wat jij aanhaalt Niandra, kan geboren zijn uit "echte" liefde maar ook veel andere onzelfzuchtige dingen die mensen voor elkaar doen zie ik als voorbeelden van echte liefde.

    En als je dan toch al in echte liefde gelooft zoals ik dat doe dan is het slechts een onderscheid maken tussen romantische en niet-romantische liefde. Dat vind ik wel een lastige. Ik voel voor veel mensen oprechte liefde. Voor mijn vrouw, mijn kinderen, mijn vrienden en familie... Het onderscheid tussen de reguliere "echte" liefde en romantische liefde is volgens mij of ik verliefd ben/kan worden op iemand en dat heeft dan ook weer met je seksuele geaardheid te maken. In mijn geval volwassen vrouwen dus.

    Met ouder te worden neig ik ook steeds meer richting "vrije" omgangsvormen of polyamorie. Maar ik zie dat eerder als teken van een "teveel" aan liefde die een weg naar buiten zoekt dan als teken van een tekort aan liefde.

    P.S.
    Amen! Prachtig geschreven!
     
  9. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Elkaar vrij laten om meerdere romantische en/of seksuele relaties te hebben is imo net zo goed fish-love. Je laat elkaar vrij omdat jullie beiden meer spanning, meer afwisseling, meer nieuwigheid, meer seks, meer plezier willen. Imo heeft het weinig van doen met echte (platonische) liefde. Echte liefde is (echte) vriendschap. Niets willen van de ander, terwijl al de bovenstaande dingen daar tegenin gaan.


    Helemaal mee eens. Inherent in de definitie van romantische liefde zitten ego verlangens opgenomen. Als die verlangens er allemaal niet zijn, is het geen romantische liefde, maar pure liefde. Als die verlangens er wel zijn, dan is dat de fundatie van de relatie. En als je wat verlangt van een ander - wat dan ook - dan kun je teleurgesteld worden. Wat hetgeen is dat in elke romantische relatie gebeurd. Mensen nemen dan vervolgens die teleurstellingen voor lief, tolereren ze. Maar is dat liefde?

    Precies...


    Edit:



    Het is denk ik zo simpel als dat.
     
    Laatst bewerkt: 7 sep 2019
    NiandraLades en Mezelf vinden dit leuk.
  10. Mezelf

    Mezelf Wijs gebruiker

    Is het loslaten van je ex niet stiekem (een mini beetje) ook uit eigen belang? Heel mooi door te zeggen dat je dat uit liefde deed voor je ex, maar ook dit is deels uit eigen belang natuurlijk. Want als je haar niet los had gelaten dan zou je je zelf alleen maar pijnigen. Bewust of onbewust weet je zelf dit ook dus zal je sneller kiezen voor het loslaten van je ex.

    Maar zo kunnen we alles op 1 hoop gooien dat romantische liefde wel of niet bestaat.

    Ik heb vaak relaties gehad dat ik toch nog open stond voor een ander. Hoe mooi of lief die dames ook waren. Maar ik zocht stiekem toch meer en was dus niet compleet.
    Maar in mijn huidige relatie ervaar ik dit niet zo. Ik zie nog steeds leuke en of mooie dames, maar ze trekken me niet meer zo aan omdat ik door mijn huidige relatie me compleet vol. Soms kan ik me natuurlijk nog wel een lichamelijk aangetrokken voelen maar niet zoals ik bij mijn vorige relaties had. Terwijl mijn huidige vriendin verre van de knapste is, toch voel ik me zo compleet dat ik me al vele jaren nooit meer psychische aangetrokken heb gevoeld tot een ander. Hoe lief, mooi of grappig die andere persoon ook is.
    Heerlijk om mijn vriendin te verwennen of te verrassen zoals we bijna elke dag bij elkaar doen. Je 1 voelen met de ander op alle vlakken zal je echt niet zoeken naar meer spanning of seks buiten de deur. Tenminste dit is mijn ervaring op dit moment.
     
    Laatst bewerkt: 7 sep 2019
    Albedo, Mindless en NiandraLades vinden dit leuk.
  11. Mezelf

    Mezelf Wijs gebruiker

    Precies helemaal mee eens.
     
  12. NiandraLades

    NiandraLades Bewuste gebruiker Tripreporter

    Yesss. Precies dit. :bowingwoman::heartsuit:
     
    Mindless vindt dit leuk.
  13. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Maar is dat ook niet precies romantische liefde? 1 iemand die 'speciaal' is ten opzichte van alle anderen? 1 iemand die jou 'compleet' maakt?

    Het voelt een beetje flauw om dat zo te zeggen en ik wil daar ook niet over oordelen want ik heb zelf soms zulke verlangens naar dat en denk dat het ook normaal is om zulke verlangens te hebben.

    Ik denk dat de queeste naar onvoorwaardelijke liefde ook de lat enorm hoog leggen is. Zoals in mijn hierboven geposte filmpje wordt gezegd, is het denk ik een toelaten van "God" (noem het onvoorwaardelijke liefde als je allergisch bent voor die term :tonguewink:) in je leven, of dat nu bij jezelf is of in een relatie met een ander. Het is de lat voor onvoorwaardelijke liefde extreem hoog leggen door alles wat niet puur is in jezelf te onderzoeken en weg te geven (aan "God"). Een purificatie proces van liefde is het denk ik. Want alleen die pure liefde kan je verlangens wegnemen. Ik realiseer me dat zonder God, zonder die echte liefde, die verlangens te sterk zijn. 'Ik' kan daar niet tegenop. Het is enkel Goddelijke liefde die dat gat op kan vullen. En in een oprechte relatie zou dat denk ik altijd het doel moeten zijn: beiden meer en meer ontvankelijk worden voor dat.
     
    NiandraLades vindt dit leuk.
  14. Mezelf

    Mezelf Wijs gebruiker

    Snap die vraag niet zo? Of ik zei ik ergens dat dit geen romantische liefde zou zijn? :thinking:

    Onvoorwaardelijke liefde moet juist geen queeste worden want als het een queeste is zal je het niet vinden. Tenminste, ik vond mijn liefde op het moment dat ik er niet naar zocht. En vond het op een plek of situatie waar ik nooit geweest zou zijn als ik er naar zocht. Ook als het een queeste is, zoals ik ook lange tijd had, ga je op verkeerde dingen letten.. Bijvoorbeeld uiterlijk, status, humor etc. Maar als je de "ware" persoon tegen het lijf loopt, dan weet je het gewoon. Ik heb vriendinnen gehad die meer humor of knapper of meer status hadden dan mijn huidige.. Toch voelt het bij mijn huidige totaal anders en dat al vanaf dag 1 en nu 7 jaar later nog steeds. Soort gevoel van zielverbondenheid.
    Neemt niet weg dat ik enige vorm voor liefde ervaar voor iedereen om mij heen. Ik hou in zekere zin van jullie allemaal.

    Snap deze zin niet precies al zegt mijn gevoel wel dat ik het er mee eens ben :):
    "Het is enkel Goddelijke liefde die dat gat op kan vullen. En in een oprechte relatie zou dat denk ik altijd het doel moeten zijn: beiden meer en meer ontvankelijk worden voor dat."

    Mega mooi report trouwens hoor Niandra!!!!
     
    Mindless vindt dit leuk.
  15. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Hmm, had ik dat verkeerd aangenomen. Sorry :wink:

    Ik denk dat er zeker sprake is van een queeste terug naar onvoorwaardelijke liefde. Om eerst al op het punt van de zogenaamde 'Brahmacharya' te komen. Iemand die God verkiest boven alle andere lagere vormen van "liefde". Het opgeven van jezelf zoeken in de wereld is geen makkelijk iets. Ik dacht dat ik klaar was voor Brahmacharya, maar ik had het mis. En dat is slechts het begin terug naar pure liefde. De queeste is ook meer een opgeven- dan een vergaren van dingen.

    Slechts zeggen dat we onvoorwaardelijke liefde zijn, is Neo-Advaita (waar ik me ook vaak genoeg schuldig aan heb gemaakt). Maar die onvoorwaardelijke liefde echt realiseren, daar gaat denk ik zeker een queeste aan vooraf. Een queeste terug naar jezelf, naar pure onschuld.

    Uiteindelijk draait het denk ik ook niet om een goede relatie te krijgen denk ik. Het enige dat uiteindelijk telt is de purificatie van liefde. Een goede relatie is daar denk ik slechts een bijeffect van. Maar de focus leggen op het creëren van een goede relatie is denk ik de grote misvatting van romantische liefde.
     
    NiandraLades en Mezelf vinden dit leuk.
  16. Mezelf

    Mezelf Wijs gebruiker

    Tjah als je het zo stelt is er wel een queeste ja. Ik zou alleen zelf de queeste naar jezelf los zien van de queeste naar onvoorwaardelijke liefde. Al ben ik het er wel mee eens dat je eerst de queeste naar jezelf gedaan moet hebben voor je onvoorwaardelijke liefde kan vinden of geven. Je kan immers geen onvoorwaardelijke liefde "geven" als je niet onvoorwaardelijk van jezelf houdt.

    Harry Jekkers had hier wel een leuk liedje over. "Ik hou van mij".
     
    Mindless vindt dit leuk.
  17. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Maar zelfs wanneer het 'punt' gevonden is waar liefde je wereld in komt, is de queeste nog niet over. Dan "moet" nog vanuit vrije wil die liefde in alle facetten van je leven gestroomd laten worden. Alle onzuiverheden opgelost.

    In mijzelf merk ik soms dat ik nog gewoon niet klaar ben sommige onzuiverheden op te laten lossen. Nog niet klaar voor sommige uitingen van onvoorwaardelijke liefde.

    Dat begrijp ik niet helemaal.

    Ik begrijp overigens wel dat het een apart soort queeste is. Want hoe kun je van jezelf naar jezelf gaan.
     
  18. Mezelf

    Mezelf Wijs gebruiker

    Wat ik eigenlijk gewoon bedoel is dat je niet onvoorwaardelijk van een ander kan houden voor je onvoorwaardelijk van jezelf houdt. Verder weet jij heel goed met "wat ik bedoel" met een queeste naar jezelf. Vele zijn namelijk niet " bij" hunzelf. Of weten niet wie hunzelf nou eigenlijk zijn. Mensen die zich gedragen zoals een ander of zoals een ander wil dat ze zich gedragen. Kortom zichzelf niet volledig accepteren.
    Je zal zelf eerst je eigen ware identiteit moeten liefhebben voor je een ander kan liefhebben. Dit omschrijf ik als een soort queeste naar jezelf.

    Ik zet met "wat ik bedoel" tussen haakjes omdat ik zoals ik al vaker heb gezegd je deze onderwerpen nooit in woorden kan vatten. Dus moet men woorden gebruiken die niet kloppen maar wel begrepen kunnen worden. Onderwerpen als liefde gaat namelijk veel verder dan deze materiële/3d wereld. Dus men zou je nooit iets kunnen omschrijven dat verder gaat dan deze materiële werkelijk met iets (woorden) dat in deze werkelijkheid is ontstaan.

    Soms is iets ook gewoon een gevoel. Maar ook gevoel gaat verder dan deze 3d bestaan. Dus heeft het dezelfde handicap dat gevoel niet in woorden is te omschrijven. Maar de kriebels die ik krijg als ik in de ogen van mijn vriendin kijk, is onbeschrijfelijk. In elkaar ogen kijken is trouwens zoiets moois. Ik heb met mijn vriendin dagelijks een moment van minuten dat we alleen maar in elkaars ogen kijken. Puur kijken... Het lijkt erg veel op verliefdheid maar het tintje is net anders.
     
    NiandraLades en Mindless vinden dit leuk.
  19. Albedo

    Albedo Bewuste gebruiker

    Moest door de ontstane discussie denken aan Jan Geurtz. Interessant denk ik als toevoeging.

    Hij maakt onderscheid tussen een egorelatie en een spirituele relatie. De eerste is prima zolang die goed werkt. De laatste geeft echter meer geluk dan een egorelatie.

    Bij het egoverliefd worden stroomt ook de echte liefde, maar wordt niet herkent als zodanig dat het uit onszelf komt maar we denken dat de geliefde dat ons geeft. Die willen we dan vasthouden en nooit meer kwijt. Uiteindelijk gaat de liefde weg of wordt wat anders.



    Volgens hem draait het in een spirituele relatie om; "Mekaar helpen zelfstandig te worden" en "Mekaar helpen van jezelf te houden, zoals je partner van jou houdt", maar uiteindelijk ook "Hoe hou je van jezelf als alles even niet meezit?" en "Je slechte kanten zijn niet slecht".

    Een relatie die dreigt stuk te lopen kan nog worden hersteld door het beoefenen van spiritualiteit, maar makkelijker is dat al te doen voordat je aan een nieuwe relatie begint.



    Knap hoe hij hier uitlegt waar onze negatieve denkpatronen en het ego vandaan komen. Heel vaak reageren we in een bepaalde situatie niet vanuit dat moment en die specifieke situatie, maar reageren we vanuit ons verleden.
     
    Laatst bewerkt: 7 sep 2019
  20. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    @Albedo
    Wat een leuke toegankelijke filmpjes en interessant perspectief. :) Aangename kerel die Jan Geurtz.

    Het is ook iets moois :)

    Ik had trouwens tijdens mijn 4-HO-MET trip een inzicht over anderen in de ogen kijken toen ik lang in de spiegel mezelf in de ogen stond aan te kijken. Kijken in het zwart van iemand's pupillen heeft een bepaald effect op mensen. Alsof dat een soort brug is tussen de ander zijn/haar wereld en die van jezelf. Alsof je in die zwarte diepte de 'ander' terug ziet kijken en dat jullie werelden zo een soort echte connectie krijgen. Maar ik zag dat op dat moment dus heel anders. Het werd mij toen heel duidelijk dat die verbinding er helemaal niet echt is. Je eigen wereld is een compleet gesloten systeem, net zoals de wereld van de ander. Zelfs in het zwart van de ogen van de 'ander' zie je alleen maar je eigen projectie. Er is geen 'ander' waarmee je op dat moment een connectie krijgt. Alles wat je ziet is je eigen bewustzijn, zelfs in de zogenaamde windows to the soul. Dit klinkt misschien negatief, maar ik ervoer dit juist als een prachtig iets. Het maakt contact met anderen ook mysterieuzer denk ik.
     
    Laatst bewerkt: 7 sep 2019
    Albedo vindt dit leuk.
  21. Albedo

    Albedo Bewuste gebruiker

    Ja en met een goede humor. Ik heb nog iets van 4 boeken van hem liggen. Is het juiste pad weet ik, maar kom er maar niet aan toe. Komt nog wel.
     
    Mindless vindt dit leuk.
  22. NiandraLades

    NiandraLades Bewuste gebruiker Tripreporter

    Interessant! Ik ga me er morgen eens in verdiepen.
     
    Albedo vindt dit leuk.
  23. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Wel opmerkelijk dat hij zegt dat we zeker niet allemaal per se een spirituele relatie moeten hebben. Aan de ene kant snap ik dat, want heel veel mensen leven zo (in een typische ego-relatie) met elkaar en beschermen elkaar zo ook door in een soort bubbel van schijn-veiligheid en schijn-vastigheid te leven. Aan de andere kant, al die zogenaamde ego-relaties (de standaard relatie dus zeg maar) brengen immens veel leed in de levens van partners op een manier die je misschien eerst niet eens goed opmerkt. En dat leed blijft natuurlijk niet binnen die relatie, maar vindt zijn weg de wereld ook in. Persoonlijk ben ik van mening dat het juist wel een goed iets zou zijn om de spirituele relatie als het ideaal te stellen in de maatschappij, als het streefdoel. Want hoe het nu is, streven we eigenlijk massaal naar middelmatigheid. "Als jij mijn schaduw tolereert, dan tolereer ik jouw schaduw en kunnen we een enigszins werkbare relatie onderhouden." Ondertussen zorgt de schaduw echter voor mayhem. Eerst onder de oppervlakte, maar later vaak ook in uitbarstingen van frustratie.

    Maar misschien is het ook weer het beste om iedereen voor zichzelf op dat punt te laten komen spiritualiteit toe te passen. Misschien is dat Jan's idee ook wel wat.

    Edit: wauw dat laatste filmpje (had ik nog niet gezien eerder) is mooi en zeer herkenbaar voor mij persoonlijk! :)
     
    Laatst bewerkt: 8 sep 2019
    Mezelf en Albedo vinden dit leuk.
  24. Albedo

    Albedo Bewuste gebruiker

    @Mindless

    Hij is behoorlijk vrij in mensen hun eigen gang laten gaan. Een egorelatie vindt hij ook goed als beide daarmee gelukkig zijn. Ze zijn eraan gewend en vinden het leuk en fijn zo. Mijn ouders waren altijd gelukkig (weet ik) met hun egorelatie. Voor zolang het duurde tenminste, want mijn moeder overleed vrij jong. Daarna is een ander verhaal en zou beoefening van spiritualiteit denk ik nut hebben gehad als mijn vader daarvoor open had gestaan.

    Als streefdoel zou ik voor zijn, maar is in deze maatschappij lastig te verwezenlijken met alle verschillende opvattingen, culturen en religies. Het zal namelijk inhouden dat monogamie niet meer de standaard is. Dat wil het ego juist. Seksualiteit is nog steeds een van de lastigste onderwerpen. Net een leuke video van hem daarover gezien.

    Hij zegt ook dat je eerst door je ego periode heen moet, maar niet zonder kan. Je hebt het nodig om je zelfbeeld te ontwikkelen en het is soms nuttig (ook in een spirituele relatie). Een kind egoloos opvoeden levert meer problemen op.

    Belangrijker vindt hij dat we het spel van het ego leren doorzien. Dat kan ook binnen een egorelatie, maar in principe is samenwonen slecht voor je spirituele ontwikkeling. Dat kan lastig zijn bij het opvoeden van kinderen. Daar heeft hij ook een boek over geschreven, gericht aan de ouders.

    Een tussenweg zou denk ik NVC kunnen zijn, oftewel Non Violent Communication van Marshall Rosenberg. Dat heeft namelijk spiritualiteit als basis. Ik heb daarover al eens met je gesproken via pm. Het is al toegepast in 120 landen en op vele scholen. Ook in Amsterdam zit intussen zo'n school. Ik denk dat hiermee een brug kan worden geslagen naar latere diepere spirituele ontwikkeling. Het leert ons alvast met compassie te communiceren. Ik kwam een video tegen van iemand die daarin les gaf en ze zei dat het haar van een depressie heeft afgeholpen. Laatst hadden we nog over het aantal burn-outs.
     
    Laatst bewerkt: 9 sep 2019
    Mezelf en Mindless vinden dit leuk.
  25. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Mijn ouders zijn er ook gelukkig mee en ik zou hen ook nooit willen opdringen een spirituele relatie aan te gaan. Tegelijkertijd zie ik ook alle kleine manieren waarmee ze elkaars ego juist in stand houden.

    Ja dat is wel een punt... De maatschappij zou er heel anders uit kunnen gaan zien. Al denk ik dat partners in een oprechte spirituele relatie (niet dat ik dat fenomeen ooit heb gezien) er nog steeds voor kunnen kiezen om bij elkaar te blijven wegens kinderen bijvoorbeeld.

    Ben ik het ook helemaal mee eens. De ego fase is absoluut noodzakelijk. Het is de grond waarin spiritualiteit kan beginnen te groeien.

    Dat dat ook kan in een egorelatie is denk ik puur theoretisch. In de praktijk versterken en bevestigen egorelaties de ego's van beide partners denk ik altijd. Dat is denk ik zelfs het doel en de functie van zo'n relatie.

    Als er nog geen compassie is tussen twee mensen, is dat misschien wat.


    Spiritualiteit is toch iets wat uit zichzelf moet komen. Maar misschien zullen mensen er interesse in krijgen als gezien wordt bij anderen hoe het ook anders kan dan dat nu de norm is. Maar ja, waar zijn de voorbeelden? Ik denk dat spirituele relaties nu nog extreem zeldzaam zijn en dat de mensen die claimen er een te hebben lang niet altijd de waarheid zeggen (bewust of onbewust). Wie stelt echt de relatie met het Goddelijke boven zichzelf, boven zijn/haar status en carrière, boven zijn/haar partner, boven zijn/haar kind? Dat zijn denk ik extreme uitzonderingen.
     
    Mezelf en Albedo vinden dit leuk.
  26. NiandraLades

    NiandraLades Bewuste gebruiker Tripreporter

    Heb de filmpjes bekeken. @Albedo dankjewel daarvoor!

    Het tweede filmpje heeft me mooie aanvullende inzichten gegeven over wat er precies is gebeurd in mijn huwelijk en hoe het één tot het ander heeft geleid en waardoor het uiteindelijk ook nodig was de relatie te verbreken. Ook hoe zo'n egorelatie eigen spirituele ontwikkeling in de weg staat, etc. En ook interessant hoe hij omschrijft hoe en in welke omstandigheden de spirituele ontwikkeling het meest op gang komt, zo vallen er weer wat puzzelstukjes op z'n plek.
    Heel herkenbaar ook, denk voor velen wel, dat ultieme gevoel van liefde met elkaar voelen (wat dus echt is), denken dat het van de ander komt en daardoor de ander voor altijd aan je willen binden. Terwijl die liefde uit jezelf komt. En dan het willen vasthouden van die liefde uit angst het kwijt te raken, waarmee je het juist om zeep helpt.

    'Het einde van de opvoeding' heet dat boek, lees ik. Over fundamentele fouten in ons basisprincipe aangaande opvoeding van kinderen. Ik zet hem ook op mijn lijstje.
    Opvoeding in een systeem gericht op ego, en daarbij nog eigen spirituele ontwikkeling vind ik een zéér uitdagende combinatie.
     
    Laatst bewerkt: 9 sep 2019
  27. verwondering

    verwondering Bewuste gebruiker Top Tripreporter

    Elkaar nìet vrijlaten is elkaar als bezit zien. De ander een pleziertje misgunnen. De ander helemaal alleen voor jezelf willen houden, bang om (een stukje van) die ander kwijt te raken.

    De ander loslaten, hoeveel je ook van hem of haar houdt, dat is liefde. Je gunt de ander de vrijheid, ook al kan dat ongemakkelijk voelen en geef je daarmee je alleenrecht op die ander een stukje op.

    Het klopt dat dat ook zeker redenen zijn om bij elkaar te blijven. Maar dat hoeft toch niet het énige motief te zijn? Je kunt je ook zodanig verbonden voelen met elkaar dat je vooral voor de ander het beste wilt. Maar misschien is het ook wel een stukje naïviteit mijnerzijds.

    Misschien moet ik me ook niet teveel met dit onderwerp bemoeien. Ik ben een groentje in de liefde dus wat weet ik er nu van? :wink:
     
  28. Albedo

    Albedo Bewuste gebruiker

    Klopt, maar ik denk dat het overal nut zal hebben. We doen het namelijk snel verkeerd met ons taalgebruik. Wat we (bijna) allemaal van jongs af aan hebben aangeleerd, noemt hij het spel van wie heeft er gelijk. Vaak als we iets vragen aan een ander, is het eigenlijk geen vraag maar een eis. Als we het oneens zijn met wat iemand doet, brengen we het als een beschuldiging (diagnose) of verwijt. We nemen het daarbij snel persoonlijk op en schieten in de verdediging en/of gaan gelijk terug in de aanval.

    Met NVC zullen we beter onze achterliggende behoeften en gevoelens uitdrukken en deze kunnen achterhalen bij de ander. Om daarmee conflicten te voorkomen.

    Ik wil het boek ook nog gaan lezen. Ik zag in een video daarover dat hij net als bij NVC af wilt van belonen en straffen. Dat is allebei een vorm van manipulatie. Als een kind iets niet wilt doen of brutaal is, schuilt er een behoefte achter. Die is bij jonge kinderen natuurlijk lastig te achterhalen, maar ipv straffen zeg je bijv. dat je dit gedrag niet leuk vindt of niet de bedoeling is. Hetzelfde als een kind iets goeds doet. Dan zeg je ook dat dit leuk is ipv goedzo. Kans is namelijk groot dat een kind zich nog meer gaat verzetten als deze zich niet begrepen voelt of nog meer wenselijk gedrag gaat vertonen vanwege de complimentjes. Als kinderen ouder zijn en zich beter kunnen uitdrukken, wordt het makkelijker de gevoelens en behoeften bij bepaalde acties te achterhalen.

    Ons openbare schoolsysteem, althans wat ik had, is gebaseerd op straffen en belonen. Dat heeft voordelen. Je gaat harder werken als je een laag cijfer haalt. Als je wilt leren tenminste en een diploma halen. Waar het mis kan gaan is dat ieder kind een eigen ontwikkeling en behoeften heeft. Jongens zijn bijv. op de middelbare school meestal wilder en speelser dan meisjes. Jongens krijgen daarom vaker straf of worden vaker daarop gewezen. Een zekere structuur is op scholen natuurlijk nodig, maar dit geeft een verkeerd signaal naar zowel jongens als meisjes.

    Hier een video met beknopte uitleg en een korte demo met een kind. Als er behoefte is, heb ik nog een (oude) video gevonden die goed weergeeft hoe lastig het is om in een schurende egorelatie op deze manier te leren communiceren.

    Voor mij is dit allemaal ook nog nieuw. Ik vind het allemaal boeiend en interessant, maar weet nog niet hoe ik dit allemaal zelf in de praktijk ga brengen.



     
    Laatst bewerkt: 9 sep 2019
    NiandraLades, Mezelf en Mindless vinden dit leuk.
  29. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Daar ben ik het op zich mee eens.

    Maar als dat een wederzijds vrijlaten is om zoals gezegd beide maar zoveel mogelijk spanning, nieuwigheid, seks, plezier te hebben, dan is dat imo wel 'fish-love'. Dan maak je een afspraak met elkaar zodat jullie beiden jullie lusten kunnen botvieren. Niet iets mis mee per se want beiden willen het, maar dat noem ik wel fish-love.

    Als iemand zijn/haar partner laat gaan omdat het ondanks het houden van elkaar niet goed is om bij elkaar te blijven, dan zou ik dat echte liefde noemen ja. Het beste willen voor de ander, ondanks dat je zelf iemand verliest.

    Ik ben misschien ook gewoon ouderwets. Ik ben persoonlijk geen voorstander van polyamorie omdat het imo gedaan wordt om bepaalde lusten te bevredigen (fish-love dus) en niet zozeer vanuit echte liefde.
     
    Mezelf en Albedo vinden dit leuk.
  30. Mezelf

    Mezelf Wijs gebruiker

    Ja hier ben ik het echt 100% mee eens... Gelukkig mijn vriendin ook dat nu naast me zit mee te lezen. :)
     
    Albedo en Mindless vinden dit leuk.
  31. NiandraLades

    NiandraLades Bewuste gebruiker Tripreporter

    (ik ga even heel erg offtopic hier, hoor het wel als het niet de bedoeling is)
    Klinkt alsof het veel weg heeft van de opvoedstijl 'onvoorwaardelijk ouderschap'. Niet straffen en belonen, maar juist in gesprek blijven met je kind, zoeken naar achterliggende gevoelens en gedachten en ervoor zorgen dat je kind zich begrepen voelt.
    https://www.jmouders.nl/interview-met-alfie-kohn-stop-met-straffen-en-belonen/
    Daar ben ik zeer bekend mee, dat is namelijk precies hoe ik het wilde gaan doen voordat mijn kinderen er waren.
    In de praktijk bleek dit voor één van mijn kinderen (van het type temperamentvol, driftig, opstandig) helaas niet haalbaar. 'Men' vond mij te lief en vond dat kind duidelijkere grenzen en een harder optredende ouderfiguur nodig had. Nu hebben we met hulpverlening en school een systeem ingevoerd wat juist voor een groot deel gericht is op belonen en straffen, aangezien dat het enige is wat een beetje aan lijkt te slaan (kind is erg competitief, wil altijd de beste zijn en is nogal materialistisch ingesteld zoals wel normaal is voor kinderen). Dat is in feite dus gewoon operante conditionering en dit voelt uiteraard niet goed. Ten eerste wil ik mijn kind niet manipuleren en ten tweede werkt het niet door op dieper vlak, want zonder beloning wordt het gewenste gedrag onmiddelijk gestaakt.
    Maar goed, ik bedoel te zeggen dat het in theorie een prachtige liefdevolle kijk op opvoeden is, maar dat er in de praktijk, in sommige gevallen, heel wat haken en ogen aan zitten. Ik denk dat in gesprek blijven met je kind en op zoek gaan naar wat er achter het gedrag schuilgaat altijd belangrijk is, maar wat doe je als ondanks dit alles het negatieve gedrag (zoals zeer agressief en ongehoorzaam gedrag) toch doorgaat?
    Ik weet niet of jij ook kinderen hebt of met kinderen werkt, @Albedo ?

    Onze hopeloze romanticus. :kissingheart:
    Je kunt altijd blijven dromen. Misschien heb je wel gelijk en misschien ben ik zelf gewoon een tikkeltje verbitterd.
    Maar ik denk dat zulke relaties zoals jij omschrijft, als het gaat om lange termijn, zéér zeldzaam zijn.

    Dan zou het inderdaad gaan om fish love. Je partner de vrijheid geven helemaal zichzelf te kunnen zijn is echter juist weer een uiting van onvoorwaardelijke liefde.
    Ik vind het maar een raar iets om liefde vast te willen zetten aan één iemand, dat je deze vorm van liefde dus maar aan één persoon mag geven en dat je van de ander verwacht dat hij/zij die liefde beperkt tot jou. Liefde is allesomvattend en waarom zouden we het maar aan één persoon geven? Ik ken zat mensen die méér willen geven, en ook meer willen ontvangen (ja ja, fish love dus). Liefde geven kan natuurlijk op vele manieren, zoals iets onbaatzuchtigs voor een ander doen, een luisterend oor bieden, iets 'goeds' doen, een oprechte vriendschap aangaan etc, maar op dieper niveau van verbinding kan daar ook intimiteit bij komen. Vaak is dit iets wat heel natuurlijk ontstaat en dit 'mag' dan niet omdat we al een partner hebben die die liefde al krijgt, dus mag je het niet meer aan een ander geven (??). Ik begrijp dat niet goed.
     
    Laatst bewerkt: 10 sep 2019
    OlderPsyEr, Albedo en Mindless vinden dit leuk.
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Laden...
Vergelijkbare Topics - 5-MeO-MiPT Psy-Fi 2019
  1. Psychedelibee
    Reacties:
    6
    Weergaven:
    2.170
  2. Snoeischaar
    Reacties:
    9
    Weergaven:
    2.288
  3. Jmths
    Reacties:
    12
    Weergaven:
    5.115
  4. KapiteinKoek
    Reacties:
    2
    Weergaven:
    647
  5. Grimm
    Reacties:
    5
    Weergaven:
    1.105