• Hey, waar zijn de Tripreports van de Maand gebleven?

    Ben je de Tripreports van de Maand en andere toptripreports kwijt? Deze hebben we onlangs verzameld in een eigen subforum, getiteld Tripreport Toppers. In dit subforum staan alle toppers in chronologische volgorde verzameld. Lekker makkelijk terugzoeken!

ALD-52 100ug: Trippend door verschillende landen in de bus, duane struggles en prachtige zonsopkomst

Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop

Veyla

Newbie
Wie: ikzelf
Wat: 100ug ALD-52
Waar: In een touringsbus onderweg naar Engeland via Calais

Ik zal eerst een beetje achtergrond informatie geven. Ik ben Veyla en ik ben 20 jaar. Ik heb al een keer eerder getript op 150 ug ALD-52. Het plan was om met 4 vriendinnen een dagje Londen te doen. We zouden dan met de bus vanaf Utrecht naar Calais gaan, daar met de boot naar Dover en dan naar Londen. Ik kwam met het geniale idee (kuch) om in de bus een tabje ALD te nemen. Nu komt het stomme, mijn vriendinnen vinden het gebruik van drugs slecht en zijn het hier dus ook absoluut niet mee eens. Maar ik dacht, ajoh het is slechts een lage dosis, ze zullen het niet merken en het duurt 6 uur tot we bij Calais zijn en de boot op moeten, dit kan wel, de piek zou dan al wel over zijn, en dan zou het nog ruim 5 uur duren tot we bij Londen zouden zijn. Bovendien zouden hun proberen te gaan slapen in de bus, en zou ik alleen zitten. Om het zekere voor het onzekere te nemen had ik wel een vriend waarmee ik vaker heb getript ingelicht over het feit dat ik een tabje ALD zou gaan nemen in de bus. Deze zou wakker en bereikbaar blijven via WhatsApp door de trip heen.

Ik had 1 tabje ALD in een pakje zakdoekjes gestopt, met daar bij in valeriaan voor het geval als ik onrustig zou worden. We stapten om 8 uur s'avonds op in Utrecht, en hadden een fijne plek in de bus, bovenin, ik zat bij het raam achter mijn andere vriendinnen. We zouden onderweg nog stoppen in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Breda, om hier nog andere mensen op te halen. In de bus sloeg vervolgens keihard de twijfel in. Moest ik dit wel doen? Wat als het slecht zou gaan? Wat als mijn vriendinnen het zouden merken? Wat als het te heftig zou zijn en ik me niet meer zou kunnen gedragen? Ik heb meerdere keren op het punt gestaan om het tabje helemaal niet meer te nemen, maar dit was een eenmalige mogelijkheid, in deze setting. Ik zou me blijven afvragen wat het was geweest als ik het niet zou doen. Uiteindelijk had ik besloten om het tabje te nemen als we alle opstapplaatsen langs waren, en er niemand meer de bus in zou stappen. Bij Den haag ontstond er nog een argument in de bus, er was gedoe over een gezin die perse naast en bij elkaar wou zitten. Hiervoor zouden meerdere mensen van plek moeten wisselen, en zou er dus ook een vreemde naast me komen te zitten. Ik was direct opgelucht dat ik het tabje nog niet had ingenomen. Gelukkig was het argument snel opgelost door de chauffeur, en kon ik gewoon mijn plekje in m'n eentje behouden. Net uit Breda heb ik het tabje tussen m'n lip en tandvlees gestopt. Dit was om 22.06. De rest van de bus was toen al rustig, en de meeste waren bezig met film kijken, muziek luisteren, etc.

Om 22.35 is het inmiddels helemaal donker buiten. Ik merk op dat de lichten van de stoplichten wat harder binnen komen. Ook zie ik meer details. Voor de rest nog weinig effecten. Ik zou er compleet mee tevreden zijn als het hierbij zou blijven, ik zou alles accepteren wat er ook zou gebeuren. Op dit moment had ik verwacht dat het hierbij zou blijven. Om 22.44 wordt in ineens super misselijk. Gelukkig houd deze misselijkheid niet lang aan en vaagt na het drinken van wat water langzaam weg. De bus beweegt voor mijn gevoel enorm veel, en voelt aan als een achtbaan. Opzich niet heel vervelend. Tot op een moment de buschauffeur met de linkerkant van de bus op die strepen op de weg ging rijden. Dit zorgde ervoor dat je constant zo'n tik voelde. Dit irriteerde me enorm, en ik kreeg mijn aandacht op geen manier van dit getik af. Op het moment dat we een tunnel inreden, leek voor mijn gevoel deze tunnel de aarde in te gaan. Ik wist dat dit niet zo was, en genoot van dit gevoel van veranderde perceptie.

Om 23.30 heb ik tegen mijn 'tripsittende' vriend via WhatsApp gezegd dat deze wel mocht gaan slapen. De effecten waren zo subtiel en ik had eigenlijk als voornaamste effect dat kleuren en de bas in de muziek wat harder binnen kwamen. En aangezien het bijna anderhalf uur na inname was, verwachtte ik geen verdere effecten. Boy was I wrong..

Om 23.45 stopte de bus op een Belgische parkeerplaats. Hier konden we naar de wc en er was een soort supermarkt aanwezig. De weg naar de wc voelde aan alsof ik benen had van rubber, en dronken was. De meiden hadden gelukkig niets door. Uiteindelijk zat ik op de wc en naast me was een reclameplaatje van een macaron. Ineens kwamen de bekende visuals op en was ik een moment verloren in de roze tinten van het reclamebord op de muur in de wc. Dit duurde zo'n 10 minuten, en ik was eigenlijk voornamelijk verbaast dat het tabje nu pas inkickte. Na 10 minuten ben ik de wc uitgegaan, waar mijn vriendinnen ongeduldig aan het wachten waren en natuurlijk allemaal flauwe opmerkingen aan het maken waren over het feit dat ik zo lang op de wc had gezeten. In de spiegel bekeek ik mijn pupillen, die helaas voor mij echt wel flink groter waren als normaal. Vervolgens liepen we de winkel in, maar het was voor mij onmogelijk om een keuze te maken welk voedsel ik zou gaan eten. Het hele concept winkel en eten was eventjes super raar. Ik wist niet waar ik zin in had, ik wou eigenlijk alles maar ook weer niets. Uiteindelijk met veel te veel producten naar de kassa, waaronder een wrap, ijskoffie, snoepjes en energy drank. Ik moest afrekenen, maar zat al flink voor de kassa in de stres. Het was een goed beveiligde kassa, en de caissière zat achter van dat glas, voor het geval er een overval zou plaatsvinden. Ik vond 't op dat moment maar bizar dat zoiets nodig was. Dat mensen zo achter een barrière zaten voor hun eigen veiligheid leek mij maar naar. Ik probeerde aan mijn vriendinnen uit te leggen dat ik het maar naar vond dat zoiets nodig was. Maar die waren veel te exited over de reis naar londen om over zulke onderwerpen te praten. Ook afrekenen was maar raar. De vrouw vroeg of ik een tasje wou, maar dit kwam niet binnen ik antwoordde dan ook met: "pinnen graag" wat een lachsalvo van mijn vriendinnen uitlokte. Ik heb me maar geëxcuseerd naar de caissière met: "sorry beetje slaapdronken" en ze antwoordde dat ze dat wel vaker meemaakte hier. Buiten maakte mijn vriendinnen de ene flauwe grap na de andere, die voor mij op een of andere manier grappiger waren dan normaal waardoor ik de slappe lach kreeg. In de tussentijd kwamen er elke keer golfjes waarmee mijn perceptie veranderde in een psychedelische scène. We gingen zitten op een bankje, waar ik mijn ijskoffie probeerde te drinken, maar de rest bleef slurpgeluiden maken, waardoor ik elke keer weer in de lach schoot. Ik kreeg geen slok naar binnen. Alles was zoveel grappiger dan normaal. Uiteindelijk ben ik mezelf nog verloren in de klimop die tegenover het bankje groeide. Alles kronkelde over elkaar heen, en het vormde prachtige patronen. Het waren elke keer kleine golfjes, die opzich nog vrij controleerbaar en subtiel waren, maar niet meer te negeren.

Uiteindelijk na deze pauze konden we de bus weer in waar ik muziek (psyrock) op had gezet en mezelf ben verloren in prachtige beelden die mijn hoofd vormde bij de muziek. Hele verhalen en dilemma's kwamen voorbij. Het waren opzich geen opdringerige visuals. Het was meer alsof het zich in mijn hoofd afspeelde in plaats van voor mijn ogen. Het was 1 ding tegelijk, in tegenstelling tot bij de keer dat ik 150 ug had gedaan. Dat zou ik toen omschreven hebben als alles, en alles tegelijk. Dit was zeer goed te controleren. Wel nam mijn hoofd loopjes met me. Soms zat ik een bepaalde gedachte te volgen, en dat kon echt diep en soms de verkeerde kant op gaan.

Voorbeeldje, op een gegeven moment kon ik mijn goede vriend via WhatsApp niet bereiken. Ik had hem namelijk verteld dat hij kon gaan slapen, wist ik veel dat het later pas echt zou inkicken. Ik raakte compleet in de stres, en was al bijna in staat om andere mensen wakker te bellen, of om mijn inmiddels slapende vriendinnen wakker te maken en vertellen dat ik aan het trippen was. En dat terwijl er eigenlijk niets aan de hand was. Ik kan me niet voorstellen hoe groot het drama was geweest als ik dit had gedaan. Uiteindelijk heeft deze vriend wel weer gereageerd, en was het allemaal mijn hoofd die een loopje met me nam. Er was namelijk niets aan de hand.

Ander voorbeeldje, ik was op een gegeven moment een discussie aan het houden met mezelf. Ik had mij als persoon in m'n hoofd voor me gezet. Het zag er uit als zo'n spotlight, waar 2 personen stonden. 1 persoon was ik, en de ander was ook ik maar stond voor me als gedaante, zonder gezicht of details. Ik had een discussie met mezelf alsof de ik uit 2 delen bestond. Maar ik kwam er niet uit hoe en wat dit nou precies was. Het is een soort puzzel of geheim waar ik niet uit kom. Misschien kom ik er later nog achter wat dit is geweest, ik wil deze puzzel ooit nog oplossen.

Ik heb denk ik zo'n 3 uur zo gezeten, in gedachten met muziek genietend van alle dingen die ik zag en de gedachtepatronen die ik volgde. Het effect kwam echt in golfjes. Ook voelde ik me intens gelukkig. Alsof alles in de wereld even oké was en er niets fout kon gaan. Alsof er een bak liefde over me werd uitgegoten. Dit gevoel duurde denk een uur. Tot op een gegeven moment de lichten in de bus aan gingen. We waren bij de duane... Daar had ik dus geen rekening mee gehouden! Bij Calais lijkt het tegenwoordig net of je een gevangenis in rijd. Overal hoge hekken, met prikkeldraad, beveiliging, zwaailichten etc. Ik schoot direct in de stres, wat als ze door zouden hebben dat ik iets had genomen? Wat als ze in mijn ogen gingen kijken? Zouden ze me ondervragen? Zouden ze denken dat ik wat aan het meesmokkelen was? Wat als mijn vriendinnen het dan zouden weten?

Dus ik met enorme stres samen met mijn vriendinnen naar de duane. We moesten in een rij gaan staan, waar al zo'n 100 man stond. Het was warm binnen, en overal waren camera's, beveiligers en mensen. En nog steeds zag en voelde ik duidelijk de effecten van de ALD. Ik wist mezelf rustig te houden, maar mijn vriendinnen viel op dat ik stil was. Ik heb maar gefluisterd dat het door de warmte kwam en dat ik net wakker was. Het voelde allemaal als een politiek spelletje, en mijn hoofd bleef maar malen over de duane. Uiteindelijk aan de beurt bij de duane, je werd in je eentje naar voren geroepen. M'n benen wouden voor mijn gevoel niet van hun plek, en m'n ademhaling was oppervlakkig. De man van de duane keek me 1x diep aan, scande mijn ID, keek me nogmaals aan en ik mocht gelukkig doorlopen. Mijn hart zat in m'n keel, en had een droge mond. Ik voelde me spontaan een stuk nuchterder toen ik weer in de buitenlucht stond. Het voelde alsof ik op het nippertje aan iets groots ontsnapt was(wat natuurlijk wel mee viel). Vervolgens mochten we de bus weer in en even later ging de bus de boot op.

Ik had op dit moment duidelijk de piek al wel gehad, en was weer een beetje bijgekomen. Op de boot was ik nog vrij stil en zat ik vooral voor me uit te kijken, en na te denken. Toen we een uurtje op de boot zaten riep een vriendin dat ik buiten moest komen. Daar heb ik op de comedown van ALD de mooiste zonsopkomst ooit gezien. De lucht was de mooiste kleuren roze en blauw, welke met elkaar mixten. Van de foto's die ik heb gemaakt was het inderdaad een mooie zonsopkomst, al maakte de ALD deze nog 100x mooier.

Eenmaal weer aan land bij Dover moesten we nog 2,5 uur in de bus. De meeste effecten van de ALD waren inmiddels wel verdwenen al had ik nog steeds die specifieke diepgaande gedachtepatronen. Ik voelde me moe, maar wel gelukkig. Ik heb op dit moment een paracetamol ingenomen, en het blikje energy opgedronken. Al wou ik liever niet zo veel suiker binnen krijgen had ik wel 't idee dat als ik het niet op zou drinken, dat ik in Londen niet gezellig zou zijn. Eenmaal in Londen een leuke, gezellige dag gehad. Al had ik wel nog af en toe het idee nog niet 100% nuchter te zijn.

Conclusie, ik heb getript in Nederland, België, Frankrijk en Engeland. Ik ben met ALD op door de duane geweest, en heb een prachtige zonsopgang gezien. Ik heb geen idee of ik het zou aanraden om op deze reis te trippen in de bus. Ik heb 't idee als ik een iets hogere dosis had genomen dat het flink bad had kunnen gaan. Ook is het natuurlijk niet slim om te trippen met vriendinnen die van niets weten, al is dit me goed afgegaan. Ik heb een geweldige trip gehad, maar of alles nou heel slim was.. Ja.. Ach.. :)
 

Mindless

Badass junkie
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Jij durft wel zeg! Lijkt me een bijzondere ervaring, alleen bij de douane gecheckt worden is bijna wel de slechtste setting die je kunt hebben voor een trip. :laughing: Gelukkig ging alles goed!
 

Larocca1971

Experimenterende gebruiker
Tripreporter
Ik kwam met het geniale idee (kuch) om in de bus een tabje ALD te nemen.
:blushing: die ken ik. Echt mooi report. Zelf ook al zoiets beleefd. Je beschrijft exact hoe je je voelt dan en wat je beleeft. Vooral in interactie met derden. Mooi neergeschreven.
Ik ben ooit één keer niet binnengelaten geweest omdat ik te hard aan het gaan was, Zillion destijds. Was niet leuk. Wil ik niet meer meemaken. Slecht getimede inname toen.
 

verwondering

Bewuste gebruiker
Top Tripreporter
Ik heb een geweldige trip gehad, maar of alles nou heel slim was.. Ja.. Ach.. :)
Leuk report! Inderdaad gedurfd, heerlijke yolo-actie. :thumbsup2:

Ik heb zelf ook meermaals getript terwijl vrienden waarmee ik toen op stap was van niets wisten. In het zwembad, in de Efteling, in een Centerparcs-huisje, op Lowlands... Niet al te hoog gedoseerd uiteraard, maar toch, het voegt iets toe. :wink:

Welkom op het forum trouwens! Leuke binnenkomer! :handok2::wave:
 

mod4fun

Belezen gebruiker
Leuk verhaal!!
Ik heb een soortgelijke (road)trip gedaan in Australië. Deze kickte ook enorm in toen we even stopten om te tanken..
 

Eik

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Tripreporter
Welkom op het forum @Veyla! Leuk geschreven reportje! Lijkt me trouwens wel echt een fantastisch recept voor een bad-trip... Op jonge leeftijd flink trippen tussen de onbekenden op een plek waar je niet zomaar weg kunt terwijl je het verborgen moet houden voor je vriendinnen! Ben sowieso wel verbaasd dat ze niets doorhadden?!

Fijn dat het bij jou wel goed is gegaan!
 

Similar threads

  • Opiniepeiling
  • Vastgepind
Reacties
0
Weergaven
317
Bovenaan