Dit is dan toch ook een zoektocht?
Ja en nee. Het is zoeken zolang je nog denkt dat je er nog niet bent, zolang je nog denkt dat je iets (jezelf) moet vinden. Dit kan natuurlijk niet écht gedaan worden. Je kunt jezelf niet kwijtraken, dus kun je jezelf ook niet vinden. Je kunt alleen realiseren dat je al die tijd jezelf al had/was.
Het lijkt me bovendien nogal optimistisch om te denken dat je depressie met meditatie kunt genezen. Zeker als er allerlei stressoren in de ongeving zijn.
Het is niet echt genezen. Het is dat deel van jezelf zien dat niet genezen hoeft en kan worden. Het is een quantum sprong: in 1 keer die flits van realisatie: er is een meer fundamentele realiteit aan mij die al content, vervuld is. Zelfs tijdens de diepste depressie was deze er, ik was me er alleen niet bewust van.
Stressoren in de omgeving zullen blijven. Emoties in de psyche zullen blijven. Ze zijn alleen niet meer allesbepalend voor je welzijn als je begint in te trekken in dat "deel" van jezelf dat niet genezen hoeft te worden.
Maar het is zelfs optimistisch tegenover die stressoren en negatieve emoties, want zelfs die zullen hiermee verminderen, maar dat is wel een proces dat tijd kost (en soms kan laten denken dat je weer terug bij af bent, als je realisatie (nog) niet voldoende solide is).
En relevant in dat licht:
Hoe Westerse culturen wel de mindfulness uit het Boeddhisme hebben geleend, maar niet de daarbij horende holistische politieke bril, waardoor mindfulness in onze samenleving al snel gebruikt wordt om de schuld van het lijden te individualiseren, en verder niks te doen aan een neoliberale samenleving die bijdraagt aan het lijden.
The long read: It is sold as a force that can help us cope with the ravages of capitalism, but with its inward focus, mindful meditation may be the enemy of activism
www.theguardian.com
Slechts mijn opvatting, maar als mindfulness in een meer religieuze setting (met een doctrine) wordt toegepast, zoals bijvoorbeeld bij het boeddhisme, kan voorbij worden gegaan aan de spontane aard van deze realisatie. Het punt (imo) is nou juist dat middels spontaniteit een "hogere" (dit klinkt wat pretentieus, dat besef ik me) intelligentie de acties van het individu dicteert, waardoor deze in harmonie zijn met anderen/de wereld.
Als jij stopt of begint te stoppen met lijden en de "connectie" herstelt met dat in jezelf dat al die tijd al geen genezing nodig had, word je 1 van de "nodes" in een netwerk dat harmonieus is met elkaar. Je krijgt de informatie "gedownload" die leidt tot acties die het beste zijn voor het geheel. Een overkoepelende liefdevolle intelligentie neemt het over. Een liberale samenleving is een gevolg daarvan. Een onderdrukkende samenleving kan in ieder geval niet. Hoe kunnen mensen onderdrukkend zijn tegenover anderen als ze in verbinding staan met dat wat ze liefde, vrede, vervulling, wijsheid en al het andere goede van binnenuit geeft. Je kunt alleen onderdrukkend zijn als je zelf niet happy bent.
Het kan nog wel een bumpy ride worden voor mensen die niet zonder slag of stoot hun persoonlijke vrije wil op willen geven (ben er zelf 1 van...), maar uiteindelijk: good times are coming.
De overkoepelende liefdevolle energie is namelijk sowieso al "degene" in charge, altijd.
