KapiteinPinda
Belezen gebruiker
Hallo,
De volgende vraag heeft weinig betrekking tot drugs, maar wel tot verslaving, en misschien dat jullie me kunnen helpen.
Iemand uit mijn omgeving is verslaafd aan automutilatie, en ik wil piet (verzonnen naam, maar praat makkelijker) van zijn verslaving afhelpen. Piet wil er zelf ook vanaf, maar voelt toch sterke drang om weer te automutileren. In rustige toestand kan Piet zonder, maar wanneer hij onrustig is, zich klote voelt, of zit te panieken, is automutilatie voor Piet een manier om weer rustig te worden. Piet is door mijn aandringen begonnen met een poging om te stoppen met a.m. Hij heeft het al enkele weken niet meer gedaan, en ik merk ook een vooruitgang bij Piet. In situaties die ik eerder beschreef neigt hij minder naar automutilatie, maar hij heeft nog wel een zeer sterke drang.
Ik heb hier meerdere vragen over:
1). Hoe kan Piet deze drang minder sterk, of dragelijker maken? Iets wat hij tegen zichzelf kan zeggen, of iets wat hem kan afleiden.
2). Hoe kan Piet er voor zorgen dat hij, na bijvoorbeeld een jaar niet meer te hebben geautomutleerd, niet meer terugvalt in zijn verslaving.
3). Hoe kan ik, of een andere buitenstaander, aan Piet merken of zijn drangen voor altijd wegblijven, of dat ze na een lange tijd weer terug kunnen keren, als dit al mogelijk is.
4). Zijn er betere manieren voor Piet om van de verslaving af te komen dan simpelweg niet automutileren?
Ik hoop dat ik de situatie duidelijk genoeg heb geschetst. Verder wil ik eraan toevoegen dat Piet's automutilatie lichamelijk niet gevaarlijk is, zijn verwondingen zijn (vergeleken met andere mensen die automutileren) niet heel ernstig. Toch maakt het dat niet minder erg: hij is geestelijk ongelooflijk verslaafd en zonder ingrijpen wordt het erger.
Ik snap dat dit forum over drugs gaat, en dat mijn vraag daardoor misschien lastiger te beantwoorden is, maar geestelijke verslaving is gewoon een bepaald mechanisme dat zowel bij drugs als bij automutilatie op soortgelijke wijze werkt. Eén ding wat hier níet zou werken is langzaam de dosis verlagen. Er is bij Piet geen sprake van "dosis", het is gewoon wel of niet.
Bedankt voor het lezen, en alvast bedankt voor jullie reacties.
De volgende vraag heeft weinig betrekking tot drugs, maar wel tot verslaving, en misschien dat jullie me kunnen helpen.
Iemand uit mijn omgeving is verslaafd aan automutilatie, en ik wil piet (verzonnen naam, maar praat makkelijker) van zijn verslaving afhelpen. Piet wil er zelf ook vanaf, maar voelt toch sterke drang om weer te automutileren. In rustige toestand kan Piet zonder, maar wanneer hij onrustig is, zich klote voelt, of zit te panieken, is automutilatie voor Piet een manier om weer rustig te worden. Piet is door mijn aandringen begonnen met een poging om te stoppen met a.m. Hij heeft het al enkele weken niet meer gedaan, en ik merk ook een vooruitgang bij Piet. In situaties die ik eerder beschreef neigt hij minder naar automutilatie, maar hij heeft nog wel een zeer sterke drang.
Ik heb hier meerdere vragen over:
1). Hoe kan Piet deze drang minder sterk, of dragelijker maken? Iets wat hij tegen zichzelf kan zeggen, of iets wat hem kan afleiden.
2). Hoe kan Piet er voor zorgen dat hij, na bijvoorbeeld een jaar niet meer te hebben geautomutleerd, niet meer terugvalt in zijn verslaving.
3). Hoe kan ik, of een andere buitenstaander, aan Piet merken of zijn drangen voor altijd wegblijven, of dat ze na een lange tijd weer terug kunnen keren, als dit al mogelijk is.
4). Zijn er betere manieren voor Piet om van de verslaving af te komen dan simpelweg niet automutileren?
Ik hoop dat ik de situatie duidelijk genoeg heb geschetst. Verder wil ik eraan toevoegen dat Piet's automutilatie lichamelijk niet gevaarlijk is, zijn verwondingen zijn (vergeleken met andere mensen die automutileren) niet heel ernstig. Toch maakt het dat niet minder erg: hij is geestelijk ongelooflijk verslaafd en zonder ingrijpen wordt het erger.
Ik snap dat dit forum over drugs gaat, en dat mijn vraag daardoor misschien lastiger te beantwoorden is, maar geestelijke verslaving is gewoon een bepaald mechanisme dat zowel bij drugs als bij automutilatie op soortgelijke wijze werkt. Eén ding wat hier níet zou werken is langzaam de dosis verlagen. Er is bij Piet geen sprake van "dosis", het is gewoon wel of niet.
Bedankt voor het lezen, en alvast bedankt voor jullie reacties.
. Nouwja in feite ben je met die trucjes nog wel je verslaving in stand aan het houden, maar verander je alleen de gevolgen ervan. Op zich is de lichamelijke schade (nu nog) beperkt, maar de geestelijke verslaving wel erg groot. 
