Wat: Snuiftabak, Ayahuasca, Sante Maria
Wie: Ik, Adreno en m'n vriendin
Tripsitters: 0
Medetrippers: 20
Ervaring: één keer eerder Ayahuasca gedaan, Verder vrij veel getript afgelopen tijd.
Voorgeschiedenis
Ik heb voor de ceremonie al eens eerder een Ayahuasca ceremonie bijgewoond. Hier was ik in mijn eentje naartoe gegaan. De reden dat ik hiernaartoe was gegaan is dat ik kampte met veel depressieve gevoelens, een negatieve energie in me en ik zag ontzettend veel dingen die je normaal niet zou zien. Ik zag mensen op mijn kamer, dieren, energieën etc. In het begin vond ik dit erg interessant en een verrijking. Maar later merkte ik dat er ook soms negatieve dingen tussendoor kwamen en dat ik voor alles openstond.De dingen die ik zag kwamen alsmaar vaker terug en voor mijn gevoel was ik op het laatst nooit alleen op mijn kamer.Een resultaat hiervan is dat ik ook een slaapprobleem kreeg wat ook mijn gemoedstoestand tegenwerkte.
Toen heb ik besloten dat ik naar een Ayahuasca ceremonie moest gaan omdat dat wel eens een oplossing voor dit alles kon zijn.
Toen ik naar de ceremonie ging had ik toch zo mijn verwachtingen, ik dacht dat ik onderwezen zou worden misschien wel visioenen zou zien of in ieder geval iets.
Dat viel enorm tegen, er gebeurde maar heel erg weinig. Ik dacht hele tijd dat het niet werkte en dat ik meer moest nemen wat uiteindelijk resulteerde dat ik 3 grote koppen Ayahuasca had opgedronken.Maar nog steeds geen resultaat, behalve dat ik flink gekotst had (reiniging). De mensen die na de ceremonie aan me vroegen hoe het was en of ik een mooie reis had gehad moest ik dan ook vertellen dat ik eigenlijk niks had meegemaakt en het niet echt gewerkt had. Nou, dat had ik even te vlug geconcludeerd. De dagen, eigenlijk weken erna was ik een compleet ander mens.Ik was mezelf weer, de negatieve gevoelens/energieën waren weg en ik zag geen 'dingen' meer op mijn kamer. Dit was zo'n grote verandering, echt van de één op andere dag herkende ik mezelf amper.
Hierdoor werd ik weer enthousiast en schreef me weer in voor een ceremonie, voor anderhalve maand later. Omdat ik het idee had dat alle energie tijdens de ceremonie was gebruikt om al het slechte uit me te krijgen. Dacht ik dat ik nu waarschijnlijk verder en dieper kon gaan. Ik voelde hier een enorme drang toe en eigenlijk weet ik nog niet precies waar dat vandaan kwam.
Deze keer had ik van een nieuwe plek gehoord waar een ceremonie gehouden werd en had er erg positieve verhalen over gehoord. Ik vertelde Adreno hierover omdat ik wist dat hij ook aan het kijken was naar verschillende ceremonies. Uiteindelijk had hij zich ingeschreven en mijn vriendin die zag hoeveel positieve effecten Ayahuasca op me had was ook lekker gemaakt. Daar gingen we dan, met zijn 3-en naar de ceremonie met nog geen flauw idee wat ons te wachten stond...
De ceremonie
Daar stonden we dan, voor het huis waar de ceremonie gehouden werd. We gingen naar binnen en maakte kennis met iedereen die er al was. Je merkte dat de sfeer erg gespannen was en ook ik bemerkte bij mezelf toch al een flinke spanning die in de trein ernaartoe nog uitgebleven was. Gelukkig hadden we een tijd gepraat met een verzorger, die zijn ervaringen vertelde en ons eigenlijk bewust/onbewust daardoor gerust stelden, ook mijn vriendin die voor de eerste keer een ceremonie zou bijwonen en dus ook erg gespannen was. Nadat iedereen was gearriveerd gingen we een woonboot in, de ceremonie werd half onder water
gehouden! De ruimte was erg mooi ingericht, de eyecatcher was toch wel een drie meter breed schilderij waarop verschillende krachtdieren en hallucinerende planten werden afgebeeld en die samen ook een verhaal vertelden. Ook was er naast de grote ruimte een kleine tempel, deze was heel licht en ingericht met allerlei beelden, stenen en foto's. In deze ruimte werd ook andere muziek gedraaid, wat rustiger en zachter. Ik wist het toen nog niet maar ik zou veel aan deze ruimte gaan hebben.
We openden de ceremonie met een voorstellingsronde, we vertelden onze naam en als we wilden mochten we nog iets extra's toevoegen wat we wilden. Dit voorstellen was niet alleen voor de mensen maar ook om onze redenen naar de hogere krachten te sturen. Dit deden we door middel van een pijp te roken en de rook naar boven te blazen.
Als ik het zo opschrijf klinkt het misschien vreemd, maar in deze setting kwam je er heel geleidelijk in en voelde het goed aan. Na nog een korte trancereis/meditatie en een lied van de sjamaan was de cirkel geopend. We mochten nog even naar buiten terwijl de matrassen werden klaargelegd, nu ging het echt beginnen!
Voordat we de Ayahuasca gedronken ging worden snoven we eerst wat tabak. Dit zou reinigend werken. Ik had dit al een keer eerder gedaan en wist dat het best wel even steekt. Toen ik het opsnoof voelde ik het in mijn hoofd naar boven kruipen waarnaar het vervolgens ergens achter in mijn hoofd op hoogte van mijn oorlijn 'ontplofte'. Hierna voelde ik een kalmte over mijn lichaam kruipen, oké nu ben ik er klaar voor! (dacht ik)
Iedereen haalden zijn of haar Ayahuasca bij de sjamaan die bij elk van ons apart vroeg hoeveel hij voor ons in moest schenken. Iedereen kreeg verschillende doseringen, de één een klein laagje Ayahuasca en de andere een hele kop vol. Adreno was voor me en ontving zijn Ayahuasca, nu was het mijn beurt. Met het kopje in mijn hand concentreerde ik me nog op het doel van deze reis. Een richting vinden, me weer compleet voelen. Iets wat ik naar mijn gevoel al een hele tijd miste.
Ik dronk de Ayahuasca en vocht tegen de vieze smaak, het was deze keer veel viezer dan mijn eerste keer! Misschien omdat ik toen wel erger verwachte.
Daar lag ik dan, tussen Adreno en mijn vriendin in. ‘Nu maar wachten’ dacht ik, langzaam begon ik iets te voelen. Het begon met een lichte vaagheid en kleine dingen zien flitsen/bewegen. Maar dit was wel heel subtiel en ik vroeg me af of ik het me niet inbeeldde. Na voor mijn gevoel een half uur begon mijn vriendin opeens al te kotsen. 'werkt het nu al?' vroeg ik haar. 'Doe je ogen maar dicht dan merk je het ook' was haar antwoord. Helaas merkte ik heel weinig en ik besloot om nog een kopje te gaan halen bij de sjamaan. Weer vroeg hij hoeveel hij voor me in moest schenken waarna hij tot mijn teleurstelling een heel klein laagje inschonk. Na het zien van het kleine laagje Ayahuasca had ik er al bijna vrede mee genomen dat dit een lichte en net zoals mijn vorige keer een weinig visuele trip zou worden.
Hier werd de tijd vager, het volgende dat ik weet is dat ik opeens met mijn ogen dicht dingen begon waar te nemen. Ik zag allerlei netten vormen die zich 3D uitstrekten als een soort landschap. Ik vloog daarna door een tunnel en door de netten naar 'iets' toe. Opeens begon er een man ontzettend te schreeuwen: 'I LOVE HER! I LOVE MY GIRL!'. Eerst dacht ik dat hij gewoon nog niet zo vaak getript had en hij gewoon beetje gek reageerde. Maar het ging maar door, hij bleef maar schreeuwen en zijn buurman en buurvrouw omhelzen/lastig vallen. Echt precies alsof hij dronken was, later bleek dat deze man vroeger een alcohol/coke verslaving had en de negatieve energie die daar aan vast zat kwam er op deze manier uit. Na ongeveer een half uur werd de man naar buiten getild door de sjamaan en de begeleider. Hij kon zelf geen eens meer op zijn benen staan! Nadat deze man eindelijk weg was kon ik me weer concentreren op de visuals. Deze werden echter met de minuut sterker. Het volgende wat ik weet is dat overal waar ik keek wel iets aan de hand was, de mensen waren de mensen niet meer maar wezens, of soms zelf alleen nog maar energieën die rond vlogen. Waar was de wereld heen? Wat gebeurde er? De visuals waren zo intens, nog heftiger dan een flinke DMT pijp. Had echt niet gedacht dat er iets zo sterk kon zijn om dat te overtreffen. Ik keek naar een man die schuin van me zat, opeens was het een oude indiaan. Hij was in rust en beleefde zijn reis heel rustig en beheerst. Hierna hoorde ik opeens geschreeuw en gehuil, een man lag op de grond ZO hard te huilen, je voelde en hoorde echt dat het vanuit het diepste van zijn ziel kwam. Ik keek de man aan, vol medelijden eigenlijk. Ik keek naar zijn gezicht en opeens was de man die ik zag niet meer de man die het hoorde te zijn. Zijn ogen lichte opeens fel rood op, ze gaven echt licht in het donker. Heel zijn gezicht vertrok en het leek alsof ik de duivel zelf aankeek. Ik voelde alle slechte energie die in de man zat, en het bekeek mij!
Nu ik dit typ staan al mijn haren weer overeind.
Ik durfde de man niet aan te kijken maar ik zag een enorme grote zwarte vlek in de man, die vlek bekeek me. En bleef me bekijken alsof hij een uitweg zocht. Ik was inmiddels ontzettend bang geworden want ik was echt alle controle kwijt, het voelde alsof al m’n bescherming wegviel. Wel voelde ik de bescherming van andere krachten om me heen. Ik zag dieren, geesten, indianen overal waren er energieën en was er een gevecht van het goede tegen de slechte krachten.
Opeens voelde ik het komen, ik voelde alle slechte dingen in mijn lichaam. De drugs die ik veel te veel gebruikt heb laatste maanden, alles wat schade aandeed aan mijn lichaam stroomde door mijn lichaam. En kwam via mijn mond uit, ik kotste de helft van de teil meteen vol. Wow, waar kwam dit vandaan? Ik had de hele dag niet gegeten!
Ondertussen bleef de man huilen, schreeuwen tijdens het gevecht tegen de slechte kracht in hem. Hij stond op en begon over heel zijn lichaam te shaken. Wat was deze kracht die in hem zat? Het was echt niet normaal om te zien, het was beangstigend en indrukwekkend tegelijk.
Ik zag nu overal duivels en slechte krachten vanuit de man komen, de wereld werd overgenomen leek het. En ze hadden hun ogen op mij gericht. Ik vluchtte naar de tempel toe en vroeg mijn vriendin mee. Ze had na het geschreeuw van de ex-alchohol verslaafde zich niet meer echt kunnen concentreren en voor haar was de trip daar qua visuele effecten afgelopen. Ze was dus gelukkig een stuk helderder dan mij, want wat was ik ver weg zeg. Ik heb redelijk wat dingen geprobeerd in redelijke hoeveelheden maar dit overtrof echt ALLES. Ik was echt totaal overdonderd. Voordat de trip begon had ik ook gevraagd of Ayahuasca zich aan mij mocht openbaren in haar kracht, nou dat heb ik geweten. Op het heftigste moment was ik me echt aan het afvragen waarom ik dit had gevraagd. Ook in de tempel was ik nog erg bang, ik hoorde nog steeds de man schreeuwen en jammeren en kreeg het gevoel dat die slechte kracht me nog steeds in de gaten hield. Toen moest ik opeens naar de wc, ook kreeg ik het gevoel dat ik moest kotsen. Daar zat ik dan, op de wc met mijn teiltje op mijn schoot. Bijna te bang om naar buiten te gaan. Ik vroeg of mijn vriendin in de wc wou blijven omdat ik in mijn eentje gewoon gek werd leek het. Mijn vriendin was er gelukkig en nog steeds ben ik haar dankbaar vanuit het diepste van mijn hart, want wat had ik haar nodig zeg!
Nadat ik toch van de wc was gekomen en weer in de tempel was gaan zitten kwam er in mijn trip een oude wijze indianen oma naar me toe. Ze zwaaide met een onderwijzende vinger naar me. Je wilde toch harde en overweldigende ervaringen? Je zoekt toch naar de spanning door zoveel drugs te gebruiken? Daar zat ik dan, in mijn hoekje in de tempel. Ik moest het onder ogen komen en werd even op mijn plek gezet. Daarna begon ik verder te denken, ik heb zoals ik in het begin al zei veel entiteiten/krachten gezien. Hierdoor ben ik voor veel 'paranormale' dingen bang geworden, die angst is nu totaal weg. Maar die kwam er dus op deze manier uit, doordat ik ontzettend bang werd voor een man die een slechte kracht in hem had. Ook nu 2-3 dagen later merk ik helemaal niks meer van de angst en sta ik juist ontzettend sterk in mijn schoenen. Dit was dus een gevecht in mezelf wat ik uiteindelijk overwonnen heb! Toen ik hierachter kwam was ik opeens helemaal verlicht leek het. Alle last viel van mijn schouders en ik was niet langer bang. Niet lang daarna hoorde ik dezelfde man ook lachen, hij was van de krachten af. Het was gedaan!
Ik voelde een deken van enorm veel liefde en dankbaarheid zacht over me heen trekken. Ik had de strijd overwonnen, Ayahuasca heeft me geholpen. Ik ben er weer! Na een reis tussen uitersten, van diepe dankbaarheid en verwachtingen naar de diepste krochten van de hel. Alles had ik gezien, maar ik had het overwonnen. En kwam er sterker uit dan ooit! Ik heb nog een tijd nagenoten en nagedacht in het tempeltje. Ik zag in wat ik fout had gedaan en dat ik gewoon een stuk van mezelf kwijt was geraakt. Ik voelde me al een paar maanden zo incompleet en nu… nu voelde ik me precies zoals ik wezen moest. Ik was weer compleet mezelf, nog meer dan dat eigenlijk. Ik was nog nooit zo dicht bij mijn echte zelf geweest. Heel mijn leven was ik nog nooit zo in contact geweest met de pure ik. Wat was dit mooi, ik kon er niet over uit hoe heftig en mooi deze ervaring was!
Mijn vriendin en ik besloten om terug te gaan naar de hoofdruimte, waar ik Adreno aantrof met een smile op zijn gezicht van oor tot oor. Zijn reis was ook geslaagd dus, en ik kon alleen maar blij voor hem zijn. Want dit gevoel wat Ayahuasca je geeft, wens je iedereen toe. Wat een gevoel, ik kan er maar niet over ophouden!
Na wat gepraat te hebben met Adreno en mijn vriendin hoe mooi dit wel niet was besloten we dat een pijp met Sante Maria wel een mooie afsluiting zou zijn. Sante Maria is bevruchte wiet, zoals de begeleider uitlegde was het mannelijke deel ook weer aan de plant toegevoegd waardoor het weer gebalanceerd was, Ying en Yang. De Sante Maria sloeg er hard in en na 1 flinke trek had ik al genoeg. De high was wel anders als normale wiet, veel minder duf maar juist meer actiever. Maar wel met de mogelijkheid om je heerlijk te ontspannen. Wel fijn effect eigenlijk. Want ik was na de Ayahuasca zo actief dat ik niet rustig op m’n matje kon liggen. Ik wil nu juist actie ondernemen, ik wilde mezelf gaan beteren!
Mijn vriendin en ik besloten hierna om nog even naar het rustige tempeltje te gaan. Het grappig was dat toen ook de man langskwam die zoveel last had gehad van die slechte energie. Ik had de man voordat de ceremonie begon ook gesproken en het was nu echt een andere man! Hij kon alleen maar lachen en af en toe gewoon schreeuwen van geluk. Wat straalde hij zeg! Ook merkte hij bij mij ook meteen een verschil op: 'Je praat nu anders.' vertelde hij lachend. En er was meteen veel meer een klik tussen hem en mij. Tussen iedereen eigenlijk. Je had samen iets overwonnen, samen een reis volbracht met veel strijd maar met een euforisch einde. Ook spraken we nog wat andere mensen in de tempel, sommige huilend van geluk de ander een glimlach van oor tot oor. Iedereen was zo gelukkig, ik heb echt nergens zoveel oprechte liefde en geluk gevoeld. Na een tijd gepraat te hebben gingen we Adreno weer opzoeken die nog steeds een supergrote glimlach op zijn gezicht had.
Nu was het wachten totdat we soep gingen eten, ik schat dat het zon uurtje of 3-4 was. We aten soep met brood, en wat was dat lekker! Ik denk dat ik nog nooit zo genoten heb van soep. De reis had me uitgeput en ik had echt weer energie nodig! Mijn laatste kopje soep at ik onder de sterrenhemel, napratend met mijn vriendin en nog iemand anders die ook al weer wat geland was. Wat wel apart was, was dat sommige mensen nog echt midden in de trip zaten, de een was buiten soep aan het eten terwijl de ander buiten met zijn teiltje op de grond lag. Heel apart.
Na 3 soepkommen en ongeveer een half brood later kon ik eindelijk lekker liggen op mijn mat. En ik heb nog zo'n 3 tot 4 uur geslapen. Een echte powernap want de volgende dag was ik zo uitgeslapen als wat! Ik werd wakker gemaakt door mijn vriendin omdat iedereen al bijna naar boven was om te ontbijten. Ik sliep dus goed vast, iets wat ik al tijden niet meer gedaan heb. Na een heerlijk verfrissende douche voelde ik me echt helemaal nieuw, ik herkende bijna mezelf niet meer omdat ik zo mezelf was! Tijdens het gezamenlijke ontbijt hing een superfijne sfeer en het weer was ook echt heerlijk! Zon, blauwe lucht en alleen maar blije mensen, wat wil je nog meer? Na heerlijk gegeten te hebben en nog heel veel nagepraat te hebben in de tuin met de mensen die allemaal zoveel te vertellen hadden. Iedereen was gewoon dolenthousiast en iedereen wou iets vertellen wat hij had meegemaakt. Heerlijk dat enthousiasme. Ik denk dat we om een uurtje of 12-1 de ceremonie gingen sluiten. Iedereen ging terug naar beneden en ging in de kring zitten. Nu ging de pijp weer rond zoals de voorstelronde in het begin. Ook nu moesten we onze naam zeggen en mochten we weer iets toevoegen. Bij de kennismakingsronde vertelde niet veel mensen over henzelf maar nu had iedereen wat te zeggen! Elk verhaal was doorspekt met een intense dankbaarheid. En hier en daar werd zelfs gestopt met vertellen omdat ze moesten huilen van dankbaarheid.Ook zei de verzorger een zin die ik meteen opschreef om niet te vergeten. Hij vertelde eerst over hoe zwaar de avond was geweest en dat het naar hun maatstaven ook erg heftig was. Daarna zei hij: 'De zwaarste lessen zijn voor de beste leerling.' Dit vond ik zo'n mooie zin, niet dat ik nou zo'n goede 'leerling' ben maar ik voelde hoe het sloeg op heel de groep. Heel de lijdensweg die heel de groep samen had overwonnen. Want je zit dan wel in je eigen trip, je ontving en stuurde (on)bewust toch ook kracht naar elkaar.
Tijdens mijn afscheidswoorden kon ik alleen maar iedereen bedanken en proberen een beetje uit te leggen wat voor liefde ik voelde. Maar ik wist dat dit niet hoefde als ik in de stralende gezichten van de mensen keek, hier waren geen woorden meer voor nodig. Ik kon ook echt alleen maar stralen de rest van de dag, wat was en wat ben ik gelukkig! Ik voelde hoe ik er weer was, in al mijn kracht. Dit gevoel zocht ik nou in al mijn trips, en nu eindelijk had ik het gevonden. Ik was weer één. Ik had mezelf gewoon weer gevonden!
Ook mijn vriendin had een ontzettend fijne afterglow, wat voelden we ons lekker. We konden maar niet zeggen hoeveel we van elkaar hielden en hoe goed we ons voelden. Het grappig is dat iedereen eigenlijk heel verschillende trips heeft, zij had deze keer een vrij milde trip. Maar toch met hele ingrijpende veranderingen. Eén van haar problemen waarmee ze naar de ceremonie ging was dat ze zich soms wat moeilijk kon uiten aan mensen die ze net ontmoette. En de gevolgen die hier dan bij komen kijken. Maar nu zag ik haar zitten bij het water en met verschillende mensen praten, vroeger zou ze hier moeite mee hebben. Nu ging het haar gemakkelijk af. Wat was dit mooi en wat mooi is het om te zien dat deze plant werkt op allerlei verschillende niveaus. Spiritueel maar bij sommige juist heel lichamelijk. De één was van zijn verslaving af, de ander van lichamelijke klachten en iemand anders juist weer helemaal geheeld op spiritueel niveau.
Na nog wat nagepraat te hebben in het zonnetje was het tijd om afscheid te nemen. Iedereen knuffelde iedereen, het leek wel een massive hippie bijeenkomst. Normaal ben ik niet zo knuffelig met vreemde mensen maar hier ging het los! Wat heerlijk was dat en alle gelukswensen en bedankjes van iedereen kwam ook echt uit de grond van het hart.
We waren rond een uur of 2 in de middag weg. Hierna hebben we afscheid genomen van Adreno op het station met een groepshug!
Hierna kochten mijn vriendin en ik wat eten en gingen we naar het bos toe. Daar hebben we heerlijk genoten van lekker eten, zon, natuur en muziek. Na een paar uur in de zon besloten we om naar huis te gaan, thuis aangekomen hebben we nog een heerlijke douche genomen en ben ik iedereen op MSN gaan vertellen hoe mooi Ayahuasca is, haha.
Na een paar uurtjes was ik echt op, geestelijk was ik nog klaarwakker en wilde ik superveel gaan ondernemen. Maar lichamelijk voelde ik de vermoeidheid hard inslaan. Ik lag op bed en in 10 minuten was ik vertrokken. Iets wat al echt een paar maanden niet meer zo makkelijk is voorgevallen. Ook sliep ik gewoon in één keer door en was ik de volgende dag echt heerlijk uitgerust. Ik werd wakker en keek naar mijn vriendin en alle twee konden we echt niets anders doen dan glimlachen en knuffelen. Nog steeds was ik overmand door een ontzettend gevoel van liefde en dankbaarheid. Ook merk ik dat ik erg in het nu leef, ben erg weinig bezig met het verleden of toekomst maar geniet echt van het moment. Ook dat is een tijd geleden dat ik dat bij mezelf opmerk.
Ook nu, 2 dagen later heb ik nog een ontzettend fijne afterglow. Ik heb bijna alleen maar positieve en liefdevolle gedachtes in mijn hoofd. Hier kan echt geen drugs tegenop.
Dit is echt mijn medicijn!
(sorry voor de lange tekst, korter kon ik het echt niet maken. Zelfs deze lange beschrijving kan nog niet in de verste verten tippen aan de echte ervaring. )
Wie: Ik, Adreno en m'n vriendin
Tripsitters: 0
Medetrippers: 20
Ervaring: één keer eerder Ayahuasca gedaan, Verder vrij veel getript afgelopen tijd.
Voorgeschiedenis
Ik heb voor de ceremonie al eens eerder een Ayahuasca ceremonie bijgewoond. Hier was ik in mijn eentje naartoe gegaan. De reden dat ik hiernaartoe was gegaan is dat ik kampte met veel depressieve gevoelens, een negatieve energie in me en ik zag ontzettend veel dingen die je normaal niet zou zien. Ik zag mensen op mijn kamer, dieren, energieën etc. In het begin vond ik dit erg interessant en een verrijking. Maar later merkte ik dat er ook soms negatieve dingen tussendoor kwamen en dat ik voor alles openstond.De dingen die ik zag kwamen alsmaar vaker terug en voor mijn gevoel was ik op het laatst nooit alleen op mijn kamer.Een resultaat hiervan is dat ik ook een slaapprobleem kreeg wat ook mijn gemoedstoestand tegenwerkte.
Toen heb ik besloten dat ik naar een Ayahuasca ceremonie moest gaan omdat dat wel eens een oplossing voor dit alles kon zijn.
Toen ik naar de ceremonie ging had ik toch zo mijn verwachtingen, ik dacht dat ik onderwezen zou worden misschien wel visioenen zou zien of in ieder geval iets.
Dat viel enorm tegen, er gebeurde maar heel erg weinig. Ik dacht hele tijd dat het niet werkte en dat ik meer moest nemen wat uiteindelijk resulteerde dat ik 3 grote koppen Ayahuasca had opgedronken.Maar nog steeds geen resultaat, behalve dat ik flink gekotst had (reiniging). De mensen die na de ceremonie aan me vroegen hoe het was en of ik een mooie reis had gehad moest ik dan ook vertellen dat ik eigenlijk niks had meegemaakt en het niet echt gewerkt had. Nou, dat had ik even te vlug geconcludeerd. De dagen, eigenlijk weken erna was ik een compleet ander mens.Ik was mezelf weer, de negatieve gevoelens/energieën waren weg en ik zag geen 'dingen' meer op mijn kamer. Dit was zo'n grote verandering, echt van de één op andere dag herkende ik mezelf amper.
Hierdoor werd ik weer enthousiast en schreef me weer in voor een ceremonie, voor anderhalve maand later. Omdat ik het idee had dat alle energie tijdens de ceremonie was gebruikt om al het slechte uit me te krijgen. Dacht ik dat ik nu waarschijnlijk verder en dieper kon gaan. Ik voelde hier een enorme drang toe en eigenlijk weet ik nog niet precies waar dat vandaan kwam.
Deze keer had ik van een nieuwe plek gehoord waar een ceremonie gehouden werd en had er erg positieve verhalen over gehoord. Ik vertelde Adreno hierover omdat ik wist dat hij ook aan het kijken was naar verschillende ceremonies. Uiteindelijk had hij zich ingeschreven en mijn vriendin die zag hoeveel positieve effecten Ayahuasca op me had was ook lekker gemaakt. Daar gingen we dan, met zijn 3-en naar de ceremonie met nog geen flauw idee wat ons te wachten stond...
De ceremonie
Daar stonden we dan, voor het huis waar de ceremonie gehouden werd. We gingen naar binnen en maakte kennis met iedereen die er al was. Je merkte dat de sfeer erg gespannen was en ook ik bemerkte bij mezelf toch al een flinke spanning die in de trein ernaartoe nog uitgebleven was. Gelukkig hadden we een tijd gepraat met een verzorger, die zijn ervaringen vertelde en ons eigenlijk bewust/onbewust daardoor gerust stelden, ook mijn vriendin die voor de eerste keer een ceremonie zou bijwonen en dus ook erg gespannen was. Nadat iedereen was gearriveerd gingen we een woonboot in, de ceremonie werd half onder water
gehouden! De ruimte was erg mooi ingericht, de eyecatcher was toch wel een drie meter breed schilderij waarop verschillende krachtdieren en hallucinerende planten werden afgebeeld en die samen ook een verhaal vertelden. Ook was er naast de grote ruimte een kleine tempel, deze was heel licht en ingericht met allerlei beelden, stenen en foto's. In deze ruimte werd ook andere muziek gedraaid, wat rustiger en zachter. Ik wist het toen nog niet maar ik zou veel aan deze ruimte gaan hebben.
We openden de ceremonie met een voorstellingsronde, we vertelden onze naam en als we wilden mochten we nog iets extra's toevoegen wat we wilden. Dit voorstellen was niet alleen voor de mensen maar ook om onze redenen naar de hogere krachten te sturen. Dit deden we door middel van een pijp te roken en de rook naar boven te blazen.
Als ik het zo opschrijf klinkt het misschien vreemd, maar in deze setting kwam je er heel geleidelijk in en voelde het goed aan. Na nog een korte trancereis/meditatie en een lied van de sjamaan was de cirkel geopend. We mochten nog even naar buiten terwijl de matrassen werden klaargelegd, nu ging het echt beginnen!
Voordat we de Ayahuasca gedronken ging worden snoven we eerst wat tabak. Dit zou reinigend werken. Ik had dit al een keer eerder gedaan en wist dat het best wel even steekt. Toen ik het opsnoof voelde ik het in mijn hoofd naar boven kruipen waarnaar het vervolgens ergens achter in mijn hoofd op hoogte van mijn oorlijn 'ontplofte'. Hierna voelde ik een kalmte over mijn lichaam kruipen, oké nu ben ik er klaar voor! (dacht ik)
Iedereen haalden zijn of haar Ayahuasca bij de sjamaan die bij elk van ons apart vroeg hoeveel hij voor ons in moest schenken. Iedereen kreeg verschillende doseringen, de één een klein laagje Ayahuasca en de andere een hele kop vol. Adreno was voor me en ontving zijn Ayahuasca, nu was het mijn beurt. Met het kopje in mijn hand concentreerde ik me nog op het doel van deze reis. Een richting vinden, me weer compleet voelen. Iets wat ik naar mijn gevoel al een hele tijd miste.
Ik dronk de Ayahuasca en vocht tegen de vieze smaak, het was deze keer veel viezer dan mijn eerste keer! Misschien omdat ik toen wel erger verwachte.
Daar lag ik dan, tussen Adreno en mijn vriendin in. ‘Nu maar wachten’ dacht ik, langzaam begon ik iets te voelen. Het begon met een lichte vaagheid en kleine dingen zien flitsen/bewegen. Maar dit was wel heel subtiel en ik vroeg me af of ik het me niet inbeeldde. Na voor mijn gevoel een half uur begon mijn vriendin opeens al te kotsen. 'werkt het nu al?' vroeg ik haar. 'Doe je ogen maar dicht dan merk je het ook' was haar antwoord. Helaas merkte ik heel weinig en ik besloot om nog een kopje te gaan halen bij de sjamaan. Weer vroeg hij hoeveel hij voor me in moest schenken waarna hij tot mijn teleurstelling een heel klein laagje inschonk. Na het zien van het kleine laagje Ayahuasca had ik er al bijna vrede mee genomen dat dit een lichte en net zoals mijn vorige keer een weinig visuele trip zou worden.
Hier werd de tijd vager, het volgende dat ik weet is dat ik opeens met mijn ogen dicht dingen begon waar te nemen. Ik zag allerlei netten vormen die zich 3D uitstrekten als een soort landschap. Ik vloog daarna door een tunnel en door de netten naar 'iets' toe. Opeens begon er een man ontzettend te schreeuwen: 'I LOVE HER! I LOVE MY GIRL!'. Eerst dacht ik dat hij gewoon nog niet zo vaak getript had en hij gewoon beetje gek reageerde. Maar het ging maar door, hij bleef maar schreeuwen en zijn buurman en buurvrouw omhelzen/lastig vallen. Echt precies alsof hij dronken was, later bleek dat deze man vroeger een alcohol/coke verslaving had en de negatieve energie die daar aan vast zat kwam er op deze manier uit. Na ongeveer een half uur werd de man naar buiten getild door de sjamaan en de begeleider. Hij kon zelf geen eens meer op zijn benen staan! Nadat deze man eindelijk weg was kon ik me weer concentreren op de visuals. Deze werden echter met de minuut sterker. Het volgende wat ik weet is dat overal waar ik keek wel iets aan de hand was, de mensen waren de mensen niet meer maar wezens, of soms zelf alleen nog maar energieën die rond vlogen. Waar was de wereld heen? Wat gebeurde er? De visuals waren zo intens, nog heftiger dan een flinke DMT pijp. Had echt niet gedacht dat er iets zo sterk kon zijn om dat te overtreffen. Ik keek naar een man die schuin van me zat, opeens was het een oude indiaan. Hij was in rust en beleefde zijn reis heel rustig en beheerst. Hierna hoorde ik opeens geschreeuw en gehuil, een man lag op de grond ZO hard te huilen, je voelde en hoorde echt dat het vanuit het diepste van zijn ziel kwam. Ik keek de man aan, vol medelijden eigenlijk. Ik keek naar zijn gezicht en opeens was de man die ik zag niet meer de man die het hoorde te zijn. Zijn ogen lichte opeens fel rood op, ze gaven echt licht in het donker. Heel zijn gezicht vertrok en het leek alsof ik de duivel zelf aankeek. Ik voelde alle slechte energie die in de man zat, en het bekeek mij!
Nu ik dit typ staan al mijn haren weer overeind.
Ik durfde de man niet aan te kijken maar ik zag een enorme grote zwarte vlek in de man, die vlek bekeek me. En bleef me bekijken alsof hij een uitweg zocht. Ik was inmiddels ontzettend bang geworden want ik was echt alle controle kwijt, het voelde alsof al m’n bescherming wegviel. Wel voelde ik de bescherming van andere krachten om me heen. Ik zag dieren, geesten, indianen overal waren er energieën en was er een gevecht van het goede tegen de slechte krachten.
Opeens voelde ik het komen, ik voelde alle slechte dingen in mijn lichaam. De drugs die ik veel te veel gebruikt heb laatste maanden, alles wat schade aandeed aan mijn lichaam stroomde door mijn lichaam. En kwam via mijn mond uit, ik kotste de helft van de teil meteen vol. Wow, waar kwam dit vandaan? Ik had de hele dag niet gegeten!
Ondertussen bleef de man huilen, schreeuwen tijdens het gevecht tegen de slechte kracht in hem. Hij stond op en begon over heel zijn lichaam te shaken. Wat was deze kracht die in hem zat? Het was echt niet normaal om te zien, het was beangstigend en indrukwekkend tegelijk.
Ik zag nu overal duivels en slechte krachten vanuit de man komen, de wereld werd overgenomen leek het. En ze hadden hun ogen op mij gericht. Ik vluchtte naar de tempel toe en vroeg mijn vriendin mee. Ze had na het geschreeuw van de ex-alchohol verslaafde zich niet meer echt kunnen concentreren en voor haar was de trip daar qua visuele effecten afgelopen. Ze was dus gelukkig een stuk helderder dan mij, want wat was ik ver weg zeg. Ik heb redelijk wat dingen geprobeerd in redelijke hoeveelheden maar dit overtrof echt ALLES. Ik was echt totaal overdonderd. Voordat de trip begon had ik ook gevraagd of Ayahuasca zich aan mij mocht openbaren in haar kracht, nou dat heb ik geweten. Op het heftigste moment was ik me echt aan het afvragen waarom ik dit had gevraagd. Ook in de tempel was ik nog erg bang, ik hoorde nog steeds de man schreeuwen en jammeren en kreeg het gevoel dat die slechte kracht me nog steeds in de gaten hield. Toen moest ik opeens naar de wc, ook kreeg ik het gevoel dat ik moest kotsen. Daar zat ik dan, op de wc met mijn teiltje op mijn schoot. Bijna te bang om naar buiten te gaan. Ik vroeg of mijn vriendin in de wc wou blijven omdat ik in mijn eentje gewoon gek werd leek het. Mijn vriendin was er gelukkig en nog steeds ben ik haar dankbaar vanuit het diepste van mijn hart, want wat had ik haar nodig zeg!
Nadat ik toch van de wc was gekomen en weer in de tempel was gaan zitten kwam er in mijn trip een oude wijze indianen oma naar me toe. Ze zwaaide met een onderwijzende vinger naar me. Je wilde toch harde en overweldigende ervaringen? Je zoekt toch naar de spanning door zoveel drugs te gebruiken? Daar zat ik dan, in mijn hoekje in de tempel. Ik moest het onder ogen komen en werd even op mijn plek gezet. Daarna begon ik verder te denken, ik heb zoals ik in het begin al zei veel entiteiten/krachten gezien. Hierdoor ben ik voor veel 'paranormale' dingen bang geworden, die angst is nu totaal weg. Maar die kwam er dus op deze manier uit, doordat ik ontzettend bang werd voor een man die een slechte kracht in hem had. Ook nu 2-3 dagen later merk ik helemaal niks meer van de angst en sta ik juist ontzettend sterk in mijn schoenen. Dit was dus een gevecht in mezelf wat ik uiteindelijk overwonnen heb! Toen ik hierachter kwam was ik opeens helemaal verlicht leek het. Alle last viel van mijn schouders en ik was niet langer bang. Niet lang daarna hoorde ik dezelfde man ook lachen, hij was van de krachten af. Het was gedaan!
Ik voelde een deken van enorm veel liefde en dankbaarheid zacht over me heen trekken. Ik had de strijd overwonnen, Ayahuasca heeft me geholpen. Ik ben er weer! Na een reis tussen uitersten, van diepe dankbaarheid en verwachtingen naar de diepste krochten van de hel. Alles had ik gezien, maar ik had het overwonnen. En kwam er sterker uit dan ooit! Ik heb nog een tijd nagenoten en nagedacht in het tempeltje. Ik zag in wat ik fout had gedaan en dat ik gewoon een stuk van mezelf kwijt was geraakt. Ik voelde me al een paar maanden zo incompleet en nu… nu voelde ik me precies zoals ik wezen moest. Ik was weer compleet mezelf, nog meer dan dat eigenlijk. Ik was nog nooit zo dicht bij mijn echte zelf geweest. Heel mijn leven was ik nog nooit zo in contact geweest met de pure ik. Wat was dit mooi, ik kon er niet over uit hoe heftig en mooi deze ervaring was!
Mijn vriendin en ik besloten om terug te gaan naar de hoofdruimte, waar ik Adreno aantrof met een smile op zijn gezicht van oor tot oor. Zijn reis was ook geslaagd dus, en ik kon alleen maar blij voor hem zijn. Want dit gevoel wat Ayahuasca je geeft, wens je iedereen toe. Wat een gevoel, ik kan er maar niet over ophouden!
Na wat gepraat te hebben met Adreno en mijn vriendin hoe mooi dit wel niet was besloten we dat een pijp met Sante Maria wel een mooie afsluiting zou zijn. Sante Maria is bevruchte wiet, zoals de begeleider uitlegde was het mannelijke deel ook weer aan de plant toegevoegd waardoor het weer gebalanceerd was, Ying en Yang. De Sante Maria sloeg er hard in en na 1 flinke trek had ik al genoeg. De high was wel anders als normale wiet, veel minder duf maar juist meer actiever. Maar wel met de mogelijkheid om je heerlijk te ontspannen. Wel fijn effect eigenlijk. Want ik was na de Ayahuasca zo actief dat ik niet rustig op m’n matje kon liggen. Ik wil nu juist actie ondernemen, ik wilde mezelf gaan beteren!
Mijn vriendin en ik besloten hierna om nog even naar het rustige tempeltje te gaan. Het grappig was dat toen ook de man langskwam die zoveel last had gehad van die slechte energie. Ik had de man voordat de ceremonie begon ook gesproken en het was nu echt een andere man! Hij kon alleen maar lachen en af en toe gewoon schreeuwen van geluk. Wat straalde hij zeg! Ook merkte hij bij mij ook meteen een verschil op: 'Je praat nu anders.' vertelde hij lachend. En er was meteen veel meer een klik tussen hem en mij. Tussen iedereen eigenlijk. Je had samen iets overwonnen, samen een reis volbracht met veel strijd maar met een euforisch einde. Ook spraken we nog wat andere mensen in de tempel, sommige huilend van geluk de ander een glimlach van oor tot oor. Iedereen was zo gelukkig, ik heb echt nergens zoveel oprechte liefde en geluk gevoeld. Na een tijd gepraat te hebben gingen we Adreno weer opzoeken die nog steeds een supergrote glimlach op zijn gezicht had.
Nu was het wachten totdat we soep gingen eten, ik schat dat het zon uurtje of 3-4 was. We aten soep met brood, en wat was dat lekker! Ik denk dat ik nog nooit zo genoten heb van soep. De reis had me uitgeput en ik had echt weer energie nodig! Mijn laatste kopje soep at ik onder de sterrenhemel, napratend met mijn vriendin en nog iemand anders die ook al weer wat geland was. Wat wel apart was, was dat sommige mensen nog echt midden in de trip zaten, de een was buiten soep aan het eten terwijl de ander buiten met zijn teiltje op de grond lag. Heel apart.
Na 3 soepkommen en ongeveer een half brood later kon ik eindelijk lekker liggen op mijn mat. En ik heb nog zo'n 3 tot 4 uur geslapen. Een echte powernap want de volgende dag was ik zo uitgeslapen als wat! Ik werd wakker gemaakt door mijn vriendin omdat iedereen al bijna naar boven was om te ontbijten. Ik sliep dus goed vast, iets wat ik al tijden niet meer gedaan heb. Na een heerlijk verfrissende douche voelde ik me echt helemaal nieuw, ik herkende bijna mezelf niet meer omdat ik zo mezelf was! Tijdens het gezamenlijke ontbijt hing een superfijne sfeer en het weer was ook echt heerlijk! Zon, blauwe lucht en alleen maar blije mensen, wat wil je nog meer? Na heerlijk gegeten te hebben en nog heel veel nagepraat te hebben in de tuin met de mensen die allemaal zoveel te vertellen hadden. Iedereen was gewoon dolenthousiast en iedereen wou iets vertellen wat hij had meegemaakt. Heerlijk dat enthousiasme. Ik denk dat we om een uurtje of 12-1 de ceremonie gingen sluiten. Iedereen ging terug naar beneden en ging in de kring zitten. Nu ging de pijp weer rond zoals de voorstelronde in het begin. Ook nu moesten we onze naam zeggen en mochten we weer iets toevoegen. Bij de kennismakingsronde vertelde niet veel mensen over henzelf maar nu had iedereen wat te zeggen! Elk verhaal was doorspekt met een intense dankbaarheid. En hier en daar werd zelfs gestopt met vertellen omdat ze moesten huilen van dankbaarheid.Ook zei de verzorger een zin die ik meteen opschreef om niet te vergeten. Hij vertelde eerst over hoe zwaar de avond was geweest en dat het naar hun maatstaven ook erg heftig was. Daarna zei hij: 'De zwaarste lessen zijn voor de beste leerling.' Dit vond ik zo'n mooie zin, niet dat ik nou zo'n goede 'leerling' ben maar ik voelde hoe het sloeg op heel de groep. Heel de lijdensweg die heel de groep samen had overwonnen. Want je zit dan wel in je eigen trip, je ontving en stuurde (on)bewust toch ook kracht naar elkaar.
Tijdens mijn afscheidswoorden kon ik alleen maar iedereen bedanken en proberen een beetje uit te leggen wat voor liefde ik voelde. Maar ik wist dat dit niet hoefde als ik in de stralende gezichten van de mensen keek, hier waren geen woorden meer voor nodig. Ik kon ook echt alleen maar stralen de rest van de dag, wat was en wat ben ik gelukkig! Ik voelde hoe ik er weer was, in al mijn kracht. Dit gevoel zocht ik nou in al mijn trips, en nu eindelijk had ik het gevonden. Ik was weer één. Ik had mezelf gewoon weer gevonden!
Ook mijn vriendin had een ontzettend fijne afterglow, wat voelden we ons lekker. We konden maar niet zeggen hoeveel we van elkaar hielden en hoe goed we ons voelden. Het grappig is dat iedereen eigenlijk heel verschillende trips heeft, zij had deze keer een vrij milde trip. Maar toch met hele ingrijpende veranderingen. Eén van haar problemen waarmee ze naar de ceremonie ging was dat ze zich soms wat moeilijk kon uiten aan mensen die ze net ontmoette. En de gevolgen die hier dan bij komen kijken. Maar nu zag ik haar zitten bij het water en met verschillende mensen praten, vroeger zou ze hier moeite mee hebben. Nu ging het haar gemakkelijk af. Wat was dit mooi en wat mooi is het om te zien dat deze plant werkt op allerlei verschillende niveaus. Spiritueel maar bij sommige juist heel lichamelijk. De één was van zijn verslaving af, de ander van lichamelijke klachten en iemand anders juist weer helemaal geheeld op spiritueel niveau.
Na nog wat nagepraat te hebben in het zonnetje was het tijd om afscheid te nemen. Iedereen knuffelde iedereen, het leek wel een massive hippie bijeenkomst. Normaal ben ik niet zo knuffelig met vreemde mensen maar hier ging het los! Wat heerlijk was dat en alle gelukswensen en bedankjes van iedereen kwam ook echt uit de grond van het hart.
We waren rond een uur of 2 in de middag weg. Hierna hebben we afscheid genomen van Adreno op het station met een groepshug!
Hierna kochten mijn vriendin en ik wat eten en gingen we naar het bos toe. Daar hebben we heerlijk genoten van lekker eten, zon, natuur en muziek. Na een paar uur in de zon besloten we om naar huis te gaan, thuis aangekomen hebben we nog een heerlijke douche genomen en ben ik iedereen op MSN gaan vertellen hoe mooi Ayahuasca is, haha. Na een paar uurtjes was ik echt op, geestelijk was ik nog klaarwakker en wilde ik superveel gaan ondernemen. Maar lichamelijk voelde ik de vermoeidheid hard inslaan. Ik lag op bed en in 10 minuten was ik vertrokken. Iets wat al echt een paar maanden niet meer zo makkelijk is voorgevallen. Ook sliep ik gewoon in één keer door en was ik de volgende dag echt heerlijk uitgerust. Ik werd wakker en keek naar mijn vriendin en alle twee konden we echt niets anders doen dan glimlachen en knuffelen. Nog steeds was ik overmand door een ontzettend gevoel van liefde en dankbaarheid. Ook merk ik dat ik erg in het nu leef, ben erg weinig bezig met het verleden of toekomst maar geniet echt van het moment. Ook dat is een tijd geleden dat ik dat bij mezelf opmerk.
Ook nu, 2 dagen later heb ik nog een ontzettend fijne afterglow. Ik heb bijna alleen maar positieve en liefdevolle gedachtes in mijn hoofd. Hier kan echt geen drugs tegenop.
Dit is echt mijn medicijn!
(sorry voor de lange tekst, korter kon ik het echt niet maken. Zelfs deze lange beschrijving kan nog niet in de verste verten tippen aan de echte ervaring.
)
