Buprenorfine = wondermiddel?

[Usha]

Buprenorfine: door de ene verguisd, door de andere heiligverklaard.

Of het nu een wondermiddel is of niet, wat er op het forum over gezegd wordt klinkt veelbelovend.

Ik zou graag meer weten over de ervaringen die jullie ermee hebben. De voordelen zijn duidelijk (dank je, Fnea), maar wat zijn de nadelen?

 

[speeseend]

Ik denk dat het daar redelijk bij in de buurt komt!

 

[r@r@]

Hoihoi,

Jazeker, voor mij wel, zij het tijdelijk. Uiteindelijk wil ik het toch weer per se hélemaal zelf kunnen en ga ik weer afbouwen. Zoals nu dus.

Mijn implantaat Naltrexon gaf me slaapproblemen en spierpijn en (voor mij was dat het allerergste!): ik kwam kilo's aan.

Vervolgens over gaan stappen op Nal-pillen... had ik dus niet moeten doen: een aantal dagen zitten kloten met opiaten en Nal (beetje opiaat, vervolgens beetje Nal om zo snel mogelijk weer afgekickt te zijn etc.) Tot ik te veel opiaat had genomen om nog Nal te kunnen nemen (= namelijk levensgevaarlijk door versnelde afkick).

Vorige week kwam ik weer bij zinnen, ("Waar ben je in GODSNAAM mee bezig, kutje noga!") ben abrupt gestopt met opiaten en ik ben nu weer snel aan het afbouwen in 5 dagen (met Temgesic= Buprenorfine). Morgen zit ik op nul, spannend weer...

Ja weer ja, ik ben nu 30 jaar en ben vaker aan het afkicken of afbouwen geweest dan dat ik stoned was van de opiaten (heroïne, methadon of Temgesic).



Nu jouw vraag beantwoorden:

Ik word erg blij ervan (ben ik al van nature meestal, maar nu dus echt een stralende R@r@, zeg maar...). Verder ben ik dus blij, zonder hyper te zijn. Rustiger, zonder stoned/suf/onverschillig te zijn etc. Ja, het bevalt meer dan goed!

Waarom ik ermee aan het afbouwen ben? Het oude liedje: ik wil per se zonder kunnen; de eeuwige strijd in mij dus...

Groetjes!

 

[ArieKanariE]

ik vind het niet meer dan logisch dat je zonder wilt.
Uiteindelijk is ook een bupeonderhoudsdosis iets waar je afhankelijk van bent ... en wie wil er afhankelijk zijn als dat niet echt per se nodig is tenslotte

met vallen en opstaan maakt weinig uit r@r@ als je er maar van overtuigd bent dat je er uiteindelijk wel komt

 

[speeseend]

Wat dat vrolijke betreft kan ik dat alleen maar beamen. Meestal begin ik een half uur na inname al wat opgewekter te worden, fanatieker deel te nemen aan discussies en dergelijke. Het is net geen lul-kick zoals met pep maar het lijkt er met vlagen op.

Rara,

Misschien is het voor dit moment beter voor jou om langer met Buprenorfine door te gaan?! Je geeft aan dat jij je daar wel goed op voelt. Keer op keer op de plat op de bek gaan is ook niet bepaald stimulerend / motiverend denk ik dan. Je bent dan vaak nog verder dan terug bij af, vanwege die knauw van het falen.

Helemaal niks meer gebruiken is natuurlijk het mooiste. Maar als je dit in het vooruitzicht hebt, is een lange weg de moeite waard.

Good luck,

Eend