1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.
  2. Hey, waar zijn de Tripreports van de Maand gebleven?

    Ben je de Tripreports van de Maand en andere toptripreports kwijt? Deze hebben we onlangs verzameld in een eigen subforum, getiteld Tripreport Toppers. In dit subforum staan alle toppers in chronologische volgorde verzameld. Lekker makkelijk terugzoeken!

    Ontzet Notitie

DPT 60 mg nasaal: een ontmoeting met mijn universele moeder

Discussie in 'Trip reports' gestart door NiandraLades, 11 jul 2019.

Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
  1. NiandraLades

    NiandraLades Bewuste gebruiker Tripreporter

    In alle jaren dat ik nu psychedelica gebruik denk ik dat dit mijn meest allesomvattende, vredige, liefdevolle ontmoeting met entiteiten was. Na al mijn zware trips van de afgelopen tijd wil ik nu graag deze prachtige ervaring delen. Helaas ben ik de meeste indrukken al kwijt én doen woorden ontzettend afbreuk aan de ervaring, maar ik ga toch mijn best doen het zo goed mogelijk te verwoorden.

    Juli 2019
    Tijd: 11.45 uur
    DPT 60 mg nasaal

    De voorbereidingen zijn getroffen. Ik doe de gordijnen dicht en zet de psytrance mix aan. Ik spreek mijn intenties in gedachten uit en haal nog één keer diep adem voordat ik de lijn van 60 mg rustig maar in één keer opsnuif. Zenuwen overvallen me een beetje, een nieuw middel, ben ik er echt klaar voor? Het voelt branderig in mijn keel en ik word wat misselijk van de smaak. Begin wat te ijsberen in de kamer, neem steeds een slok ijsthee als de smaak in mijn keel te vies wordt. Ga na 5 minuten naar de wc. Patronen op de tegeltjes ontstaan al, alsof ik aan het begin van een LSD trip zit.
    De trip wordt snel visueel. Intens, maar ik voel me niet overvallen. Ik ben wel onrustig; wil ik zitten, wil ik liggen, wil ik bewegen, wil ik drinken, wil ik andere muziek, moet ik naar de wc? Wat wil ik ook alweer, waarom trip ik, wat wil ik hiermee? Mijn lichaam begint te trillen, ik begin te klappertanden, krijg lichte spierspasmen. Het voelt eigenlijk wel lekker op de muziek.
    Ik voel de beperkingen van de klok. Ik probeer me vast te houden aan tijd. Ook al heb ik mijn horloge afgedaan en is de klok aan de muur allang niet meer te lezen, ik blijf kijken naar die klok en maak een inschatting van hoe laat het zou kunnen zijn. Laat die klok los, het doet er niet toe.

    Het duurt niet lang voordat ik er volledig inzit. Ik ben keihard mee aan het trillen op de muziek. De muurschildering van een adelaar vliegt met veel energie door mijn kamer. Er gebeurt veel tegelijk visueel, het maakt weinig uit of mijn ogen open of dicht zijn. Ik ga compleet op in de muziek. Zo veel detail, zo veel lagen, hoe kan het toch dat we ons daar normaal niet bewust van zijn? Zo veel wat ik nu voel, zie en hoor wat ik normaal niet waar kan nemen, maar wat er wel altijd is. Ik ben me enorm bewust van alle sensaties van mijn lichaam en hoe ongelooflijk complex het lichaam en de aansturing daarvan in elkaar zit. Voel al van ver aankomen dat ik moet gapen, voel hoe alle lichaamsprocessen constant balans met elkaar zoeken, voel ruim van tevoren wanneer er een beweging aan zit te komen die ik normaal gesproken als onwillekeurig zou bestempelen. Ik zie hoe mijn hersenen mijn lichaam instructies geven en hoe ik daardoor nog prima kan functioneren als het nodig is. Ik zoom in, bekijk het leven binnenin mijn lichaam. Zie mijn spieren, het bloed wat door mijn aderen gepompt wordt. Vooral de spieren in mijn rug zijn goed zichtbaar, omdat ik me daar door de pijn het meest bewust van ben. Ik wil nog verder inzoomen, op celniveau. Ik zie een wereld in een wereld in een wereld. Ik wil het verder verkennen, maar er gebeurt zo veel dat ik het weer vergeet.

    De geluiden van de muziek klinken zo niet-aards. Zo niet te beschrijven. Ik weet nog niet helemaal wat ik ervan vind. Maar ik hoef er ook niets van te vinden, ik moet het doorlopen. Het voelt mechanisch, leeg, er zitten energieën in die niet van mij zijn. Ik wil ze wel onderzoeken, maar vraag me af of ze me afleiden van mezelf.
    Er komen een soort smerige associaties naar boven. Lomp, lelijk, oncharmant. Ook daar moet ik doorheen. En dan vervliegt het alweer, ik kan me niet op één ding focussen. Ik moet bewegen, ik moet meebewegen op de muziek. Teveel rugpijn om te staan, dan maar liggend meebewegen, mijn armen en vingers trillen hard mee op het ritme, het voelt goed, euforisch zelfs op sommige momenten. Toch voelt het onnodig, alleen maar voor de ‘leuk’. Ik had de muziek oorspronkelijk aangezet omdat het me naar plekken kan nemen die ik zelf niet kan bereiken, maar het weerhoudt me er nu juist van dieper te gaan. Ik heb het gevoel dat er boodschappen aankomen, dat ze een ingang zoeken, maar dat ik zo niet goed kan luisteren. Ik luister toch nog langer dan nodig is, totdat ik besef dat ik er niet naar luister omdat ik dat wil maar omdat andere mensen zeggen dat dit goed is, leuk is, stoer is, dat je er zo meer uit kan halen etc. Het komt van buiten mij. Ik heb dit niet nodig als houvast. Ik voel me vrij, ik ben niet bang, ik weet dat er nog vervelende aspecten aan gaan komen waar ik me doorheen moet worstelen maar laat ze maar komen.

    De muziek is uit, ik haast me want ik voel dat er iets belangrijks zou kunnen gaan gebeuren en ik wil deze staat van zijn niet verliezen. Ik ga op de grond liggen met mijn ogen dicht. Nog te veel licht, ik moet met afsluiten van alles wat van buiten komt, trek de deken helemaal over me heen. Zo veel geluiden, onder mij, boven mij, in mij, zo veel bewustzijn op lagen waar ik normaal geen toegang tot heb. Alles wat ik aandacht geef groeit. Welke kant ik ook op ga, het wordt groter. Focus je op het nu. Lichaamsfuncties gaan op automatische piloot, als ik het benauwd krijg kom ik onbewust ineens in actie en sla de deken van me af. Daar hoef ik me dus geen zorgen over te maken.
    Zonder dat ik het bewust probeer kom ik in een soort meditatieve staat terecht. Ik ben me er pas bewust van als ik er even uit ben, als er gedachten of invloeden voorbij komen die niet van mij zijn maar van dit aardse leven. Zoals invloeden van de maatschappij, muziek in mijn hoofd, oordelen van mezelf of anderen, reclameborden of gesprekken met mensen in mijn hoofd. Maar waar was ik toen in die gedachten niet had?

    Ik voel mijn zelfvertrouwen groeien. Als ik naar mezelf luister weet ik de weg. Als ik naar mezelf luister hoeven anderen mij niet te vertellen hoe ik het moet doen. Ik kan mijn eigen keuzes maken. Alleen de hevige sensatie van rugpijn voel ik nog. Geeft niks. Blijf luisteren. Heel af en toe komen er nog prikkels voorbij die niet van mij zijn, de laatste laagjes niet-ik worden eraf gepeld.

    Ik ben op een andere plek. Ik ben gekomen waar ik altijd wilde zijn. De plek waar ik alles over heb gelezen, gehoord en waarvan ik wel wist dat het er was, maar nooit écht was geweest. Het is tot leven gekomen. En het is allemaal waar, alle psychedelische clichés kloppen. Ik wil zo veel weten. Ik heb zo veel vragen. Doe alles om nog dieper te komen, het niet kwijt te raken. Ogen stijf dicht, druk mijn handen hard tegen mijn ogen, lig op mijn buik op de grond, deken volledig over me heen. Wil zo veel tegelijk dat ik mijn aandacht niet op één ding kan focussen en mezelf niet de tijd geef om het antwoord uit te zoeken. Ik ben onderdeel van een machine, een groter geheel. We zijn samen, zijn het entiteiten of staan ze op gelijke hoogte met mij? We voeren iets uit, we zorgen ervoor dat de machine op gang blijft. Het voelt neutraal. Er is geen contact, maar ik weet dat het wezens zijn. We doen ons werk, we functioneren. Opnieuw zie ik een wereld in een wereld in een wereld en zo eindeloos door.

    Ik besef me dat ik dit allemaal creëer. Dat het er zo uitziet omdat ik denk dat het er zo uit zou moeten zien. ‘Ze’ zijn gekomen in een vorm die voor mij begrijpelijk en behapbaar is. Maar ze zijn vormeloos. Ik ben vormeloos. Dit is alleen maar mijn eigen interpretatie, mijn eigen referentiekader, iets waarvan ik denk dat het mogelijk is. Zo veel stemmetjes in mij, zo veel vragen en ook zo veel antwoorden. Ik probeer de antwoorden vast te houden, klamp me eraan vast, maar het gaat zo snel dat ik bijna alles direct weer vergeet. Te druk, te druk, word weer stil. Haal adem. Kom tot rust, zo kun je niet luisteren.
    Ik word stiller en stiller. Plots vraag ik me af: wat nu als ik stil ben, helemaal nergens aan denk en helemaal nergens naar luister.. wat blijft er dan nog over van mij? Wat ben ik dan?
    Het volgende beeld wat ik krijg is een soort samensmelten, mijn lijf met de rest, ik was uit een soort hout gesneden maar word er nu weer terug ingezet, er wordt nu met potlood een vierkant op het hout getekend, dat is mijn lichaam. De lijnen vervagen, er is geen duidelijk onderscheid tussen lichaam en de rest.

    Ik voel iets heel warms door mijn hele lijf gaan, het omvat me, vult me volledig. Zo warm. Zo veel liefde. Het is een vrouwelijke entiteit. Ze is mijn moeder. Niet mijn aardse moeder, maar mijn universele moeder.
    Ze is Goddelijk, haar warmte voelt Goddelijk, overvalt me, verbijsterd me, laat me stil vallen en neemt me helemaal mee. Zo zorgzaam, zo geborgen, zo veilig. Ik raak in extase, euforie, mentaal en fysiek. “Je bent er, mijn kind” lijkt ze te zeggen. Er is nog zo veel om te leren. Ik wil het allemaal zien. Ze is geduldig, lacht me liefdevol toe. "Alles op z’n tijd".

    Nog steeds godsgruwelijk veel rugpijn, het enige wat me nog weerhoudt van complete oplossing. Wat is deze pijn, waar komt dit vandaan? Om daar antwoord op te krijgen moet ik eerst door heel veel shit heen, he? bedenk ik me. Ja, daar moet ik dwars doorheen. Het is smerig, lomp, pijnlijk, bizar, alles moet overhoop getrokken worden, gaan we hier echt doorheen? Ik ben er toe bereid. Maar de focus verschuift weer, het is nog te moeilijk, ik kan er geen grip op krijgen. “Het is nog te groot voor jou, mijn kind” zegt ze.
    Vragen over mezelf dan. Wie ben ik? Niet in dit aardse leven, niet mezelf in relatie tot anderen, niet mijn persoonlijkheid. Mijn essentie. Ze laat het me zien, laat het me voelen. En dat ik óók alles om me heen ben. Dat ik zelf alles creëer. Dat ik háár ook ben of ga worden. En dat zij de vorm heeft van een moeder om het voor mij begrijpelijk te maken, maar dat ik dat zelf zo heb vormgegeven. Nog zo veel om te ontdekken. Ze laat me zien dat er nog veel meer mogelijk is, onvoorstelbaar meer dan ik ooit zou kunnen bevatten. Eindeloos.

    Ik voelde alles wat ik met San Pedro niet voelde, alles waar ik anderen om heb benijd. Alles wat ik wilde, droomde, en nog meer. Nu ervaar ik het eindelijk zelf. En ik wil nog dieper komen.
    Ik besef me dat muziek mijn zelfgekozen hulpmiddel is om beter bij mijn gevoelens te kunnen komen. Ik kom er nu niet goed bij, er zitten nog steeds stukken van mij op slot. Als ik dit aardse hulpmiddel nog even nodig heb, dan mag dat. Je leert het nog wel zonder. Hell, misschien leer je het zelfs nog zonder gebruik van psychedelica. Ik zet het album "Dreamtime Physics" van Entheogenic aan omdat ik denk dat deze bij mij past. Hemelse klanken. Met momenten word ik helemaal meegevoerd. Toch is het niet helemaal zoals ik ben, want het is niet door mij gemaakt, tenminste niet door deze versie van mezelf.
    "Je kunt zelf ook muziek maken", zegt de entiteit. Je kunt alle muziek maken die je maar wilt, binnenin jezelf. Wat sluit er nu beter bij dit stukje van jezelf aan dan muziek die uit jezelf komt? En wist je al, dat je nu een lichaam hebt? Bedenk je eens wat je daar allemaal mee kan!

    Ik zet de muziek snel uit, ga snel weer liggen. Ja, ik heb een lichaam, ik heb een lichaam en dat is niet voor niks! Ik heb een stem, om te zingen. Ik heb handen, om aan te raken. Ik heb benen, om te lopen. Ik heb longen, om te ademen. Ik kan zo veel met dit lichaam wat ik anders niet zou kunnen ervaren! Toch voel ik me mentaal vrij, maar fysiek nog niet. Durf nog niet vrij te bewegen, voluit te lachen van vreugde. "Dat komt nog, mijn kind". Het begint bij jezelf, in jezelf.
    Wat was ik ook alweer voordat ik dit lichaam kreeg? Ik voel steeds verdere vermenging met de entiteit, de wezens en alles wat ik om me heen zie. Het is allemaal vervlochten, het is niet nodig om onderscheid te maken, het zijn enkel mijn eigen bedachte kaders. Ik ben los aan het komen, enkel die doordringende rugpijn voel ik nog. Ik kan het niet fixen, dus visualiseer ik dat ik het stuk van mijn rug wat pijn doet afknip en achterlaat. Ik vervlieg, verder en verder en verder, wit licht...

    Dan ineens val ik, verder terug en terug, naar beneden, nog verder. Ik word teruggesmeten, alles wordt steeds leger, steeds vlakker. Ik zie mezelf plots staan in het midden van mijn woonkamer, ik zak door mijn knieën op de grond.

    NEE.
    NEEEEEEEEEEEEEEE!!!!!!!!!!
    Nee!!!
    Kom terug! Waar zijn jullie nou?!

    Zo. Nu moet je het zelf weer uitzoeken. Leef, ervaar, zoals je zelf wilde. Je weet dat we er zijn, altijd. Ga nu je aardse leven leiden.
    En weg zijn ze.

    Ik lach en huil tegelijk. De schepping van het leven, zo prachtig, maar ook zo intens alleen ineens. Alles valt op z'n plek. Nu besef ik me pas dat ik net níet alleen was. De entiteiten, mijn moeder, nu ze er niet zijn weet ik pas dat ze er zijn geweest. En er ook altijd zullen zijn. Als ik enkel 'ben', dan voel ik niet, dan is er geen relativiteit. En daarom moet ik ervaren. Alles. Ik moet ervaren om te zijn. En daar is dit leven voor.

    Het voelt zo onbelangrijk en zo klein, nog minder dan een zandkorrel, dit aardse leven. Ik hou niet van het leven, heb het gevoel dat ik alleen maar aan het uitzitten ben totdat ik weer terug mag naar waar ik vandaan kom. Hoe kan ik voldoening uit het menselijke leven halen?
    Ze is er nog, want ik krijg gelijk antwoord.
    "Met interpersoonlijk contact. Dat is voor jou als mens waardevol."
    "Maar hoe dan? Ik vind mensen maar irritant, ik voel bijna geen binding met mensen".
    "Dat komt omdat je ze niet ziet voor wie ze zijn. Niet voor wie ze écht zijn. En omdat jij je niet laat zien voor wie je echt bent. Als je dat wel gaat doen, zul je écht gaan delen en daar veel voldoening uit halen."

    Ik merk dat ik de ervaring direct probeer te plaatsen in aardse termen. Aahh, ik wil niet, de onontkomelijke transformatie naar mens. Ik pak de spiegel, kijk in mijn ogen. Ik zie dat ik mezelf aardse oordelen toebedeel: lelijk. Wat een onzinnig laagje, weg ermee. Ik zie mensen, allemaal verschillende mensen. Allemaal levens die ik heb geleid, nu leid of nog zal gaan leiden. Ze maken contact met elkaar en met mij, ze zijn mij. Ik voel een vlaag van warmte en euforie, ik deel.

    Kan geen houding meer vinden, de grond is te hard, de bank is te hard. Ik ga naar boven, in bed. Wat een stilte. Ik geniet intens van de stilte en het vredige gevoel wat erbij hoort. En dan pas hoor ik hoeveel geluiden er zijn, de geluiden van de aarde. Vrede, kalmte, ik zak weg in een zachte serotonine-achtige rush. Daar is ze weer, de moederlijke liefde komt weer over mij heen. Minder intens nu maar duidelijk voelbaar in mijn zijn en in in mijn lichaam. "Mama", voel ik. "Mama." Ik word emotioneel. Ik voel me zo klein. Ik voel hoe ik verder terugga, het wordt weer licht, een soort explosie vol warmte en zachtheid waaruit ik ontsta. Geen big bang, maar de verwekking van mijzelf als mens. Het breidt zich niet verder uit, ik word ongemakkelijk van het idee dat ik moet aanschouwen hoe mijn ouders seks hebben. Een nutteloos oordeel, maar het is er wel.

    Ik voel me ineens weer een klein meisje.
    "Ohhh", zegt mijn universele moeder, "dit heb je gemist, he?" Hier komt heel veel verdriet vandaan, he?"
    Ik huil zachtjes. Ja. Ik was me er niet eens bewust van, ik ben in het dagelijks leven helemaal niet bezig met mijn ouders, gemis of het kind in mijzelf. Ik ben een volwassen vrouw, ik heb dat allemaal allang losgelaten.
    Toch niet dus. Onderdrukken is heel wat anders dan loslaten.

    Verder kom ik nog niet. Het zit nog op slot. Het is een thema voor de volgende keer. En ze gaat weer.

    Oh, wat een vreugde, wat een dankbaarheid, wat een intens verlangen om direct weer terug te gaan. Maar ook vrede voor hoe het nu is, en enthousiast om ervaringen op te gaan doen in dit leven.

    Liggen doet te veel pijn. Ik ga in bad, neem vers fruit en een koud flesje water mee. Zo heerlijk, mijn lichaam was uitgeput, uitgehongerd en ik voel mezelf met elke hap aansterken. Ik pak mijn telefoon erbij om even te laten weten dat ik er weer ben en dat alles goed is gegaan. Het is 14.30 uur, bijna 3 uur na inname dus. Nadat ik me gefocust heb op mijn telefoon merk ik dat ik er direct een stuk meer 'uit' ben. Wat doe je nou? Wat doe je nou??? roep ik tegen mezelf. Ik leg de telefoon weer weg en blijf wel 1,5 uur in bad liggen terwijl ik er af en toe heet water bij gooi. In mijn gedachten kom ik niet verder dan "wauw, wauw, waaaauuuww, shittt, wauw." Als ik uit bad ga neem ik een flinke wandeling. Nat ongeborsteld haar, geen make-up, slippers, geen spullen behalve sleutels, het maakt allemaal niks uit. De frisse lucht voelt heerlijk, de regen voelt heerlijk. Ik loop met een grote grijns rond die er de rest van de dag niet meer afgaat. Een lichte nastimulatie blijft aanhouden, om 01.00 uur kan ik nog niet slapen, maar het voelt zo lekker vredig dat het ook niet uitmaakt.

    Dankbaar. Het tij is gekeerd.
     
    Natadm, Albedo, PsyTekZ en 11 anderen vinden dit leuk.
  2. acht.zes

    acht.zes Badass junkie De Leukste Thuis!

    Ik krijg meteen zin om wat DPT te bestellen Lol!

    edit;
    Zit inmiddels in het winkelmandje :sunglasses:
     
    Laatst bewerkt: 11 jul 2019
  3. Eik

    Eik DF Staff Medewerker Moderator Tripreporter

    Wow! Prachtig reportje weer! Zullen we dit trip-report opsturen naar Minister Grapperhaus om hem te overtuigen dat niet alle drugs slechts zijn?!

    Interessant stofje zo te horen! Klinkt als een fantastische bevrijdende trip! Ik heb het hele report in een ruk uitgelezen... Indrukwekkend!
     
    acht.zes, Mindless en NiandraLades vinden dit leuk.
  4. Mezelf

    Mezelf Bewuste gebruiker

    Mooi report hoor inderdaad.
    Ook mijn interesse naar DPT is meteen gewekt :yum:. Ik liet deze stof een beetje links liggen omdat ik wat vaker las dat het de duivelse broertje van DMT zou kunnen zijn. Dat lees ik echt niet in jou report.
    Lijkt me verder erg lekker om met een middel lekker snel even te kunnen gaan trippen zoals met DPT dus.

    Is het verder te vergelijken met andere middelen?
     
    acht.zes, Mindless en NiandraLades vinden dit leuk.
  5. Neo-Shulginist

    Neo-Shulginist Bewuste gebruiker

    Ik heb DPT al een hele tijd liggen maar iets houdt me tegen, zoals dat ik ook een hele tijd huiverig ben geweest voor DMT. Het lijkt vrij intens spul, en het snuiven van psychedelica staat me ook een beetje tegen, mede vanwege de snelle come-up.

    Dankzij dit report toch wel weer hernieuwde zin gekregen. Al zal ik het bij voorkeur wel onder begeleiding doen want in je eentje een paar uur niet helemaal op de wereld zijn is ook niet heel handig. Je weet toch niet wat je gaat doen.

    Laat Grapperhaus het maar niet horen. Als hij hoort dat je 'gek' wordt van legaal aan te schaffen stoffen en 'denkt' dat je contact hebt met een andere God dan de christelijke, dan weet hij niet hoe snel hij DPT moet verbieden.
     
    Albedo, acht.zes, Roze Olifant en 4 anderen vinden dit leuk.
  6. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Wat een geweldig report weer!! :grinning::grinning:

    Je leidt ons weer prachtig jouw gevoelswereld in. Daar heb je echt een groot talent voor!

    Dit is hét. Dé vraag... om alle andere vragen het zwijgen op te leggen. En je kunt hem niet zomaar zelf stellen. Hij komt vanzelf in je op als je eerst stil genoeg bent. Alsof iets anders wakker in je wordt en die vraag stelt.


    Wat fijn voor je dat je nu de trip hebt gekregen die je eigenlijk wilde. ^_^ Ook met betrekking tot je rugpijn en al het lijden dat daarmee gepaard gaat... Ben echt heel blij voor je dat je een antwoord hebt gekregen :blush:

    Je maakt mij nu trouwens ook wel benieuwd naar dit middel. :tonguewink: Had er wel van gehoord, al heb ik er nooit zoveel onderzoek naar gedaan. Misschien ook wel omdat snuiven voor mij eigenlijk een beetje een no-go is. Maar als ik dan lees wat voor trip jij hierop hebt gehad... Dat ligt toch wel erg in mijn straatje. Jaloers! Maar ook altijd weer mooi om bevestigingen van anderen te horen dat wat je zelf ook ongeveer mee hebt gemaakt echt was en niet je eigen verzinsel. (maar in bepaalde zin eigenlijk ook weer wel, want we creëren zelf dit universum haha! Lekker paradoxaal dit allemaal...) Alsnog, een trip heeft altijd een einde en met dat einde komen ook altijd weer twijfels, ondanks de extreem overtuigende ervaring die je had.

    Bedankt voor het delen van je ervaring!
     
    Albedo, acht.zes, Roze Olifant en 3 anderen vinden dit leuk.
  7. NiandraLades

    NiandraLades Bewuste gebruiker Tripreporter

    Ha, wat leuk dat jullie na dit report meer interesse hebben in dit middel! Vind ik tof! Ik zou het iedereen aanraden. Share the love! :redheart::redheart::redheart:

    @Mezelf nee, ik vond hier niets duivels aan, integendeel! Af en toe wat donkere randjes, maar dat kun je altijd wel tegenkomen. Maar één ervaring zegt niet zo veel natuurlijk.
    Qua vergelijken met andere middelen denk ik dat het gezien omschrijvingen van anderen het het meest in de buurt komt van DMT, maar dat heb ik zelf nog niet geprobeerd, dat roken blijft een dingetje...
    In ieder geval was dit heel anders dan alle andere psychedelica die ik heb gebruikt.
     
  8. NiandraLades

    NiandraLades Bewuste gebruiker Tripreporter

    Dankjewel Mindless! Tof! En ik snap wat je zegt met je laatste stukje haha.
    DPT hoef je niet te snuiven, je kunt het ook oraal nemen (heb je er alleen iets meer van nodig). Dus misschien nog het overwegen waard.
     
    Mindless vindt dit leuk.
  9. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Interessant! Zal eens wat meer onderzoek gaan doen.
     
  10. verwondering

    verwondering Bewuste gebruiker Top Tripreporter

    Ha, dit report daar zat ik al naar uit te kijken!

    Erg leuk om je ervaring nu in detail te lezen. En ik herken er veel uit van mijn eigen ervaringen op dit middel. Het heeft mij ook veel inzichten gegeven, het houdt je haarfijn een spiegel voor. Maar dan niet een spiegel waarin je je gezicht ziet, maar één die je echt naar binnen laat kijken.

    Op sommige momenten komt jouw report echt griezelig dichtbij ervaringen die ikzelf ook heb meegemaakt.

    Ik ga maar even gewoon wat losse stukjes quoten. Ik quote maar raak en zeg maar wat.

    Zo abstract een probleem visualiseren. Bij mij kwam het beeld van een grote kluwen touw die finaal in de knoop zat. Bij elke lus die ik probeerde te ontwarren kwam ik ergens anders in de knoop. Het heeft geleid tot de definitieve keuze om met mijn opleiding te stoppen: ik kan het nu mentaal niet aan en het geeft me daardoor alleen maar stress om het toch te blijven proberen.

    Volgens mij zie ik waardoor je hier geïnspireerd bent (maar ik kan ernaast zitten). Maar dit is in ieder geval ook heel sterk mijn eigen ervaring geweest. Het heeft mijn ogen geopend en me veel meer open laten staan voor anderen - die helemaal niet zoveel anders zijn dan ik.

    Precies dat! Er zijn wel belangrijker zaken om je druk om te maken. Zoals de vrijheid daar allemaal schijt aan te hebben en erbij te lopen zoals jij dat wilt. Het leven is veel te interessant om je tijd te verkwisten aan onbenulligheden.

    Jouw leven. Jij weet het beste wat goed voor je is, in dit leven. Jij bent ervaringsdeskundige in het 'jou' zijn. Niemand anders.

    Alleereerst: wow, om in te lijsten dit stukje.

    Ten tweede: dit komt zó dichtbij wat ik op DPT heb meegemaakt, maar dan exact andersom.

    Bij jou betrof het je terugkeer naar jouw verwekking. Bij mij was het de visualisatie - niet het daadwerkelijk ondergaan - van een orgasme mijnerzijds, welk in potentie kan zorgen voor een 'explosie' van materie, energie, kleur, liefde en wat al niet: het ontstaan van nieuw leven dat zonder deze verwekking dit universum niet had kunnen ervaren.

    Een (wellicht wat betwistbare) theorie luidt overigens dat het bewustzijn niet een verschijnsel is dat zich binnen het universum manifesteert, maar dat het universum een verschijnsel is dat zich binnen het bewustzijn manifesteert. Letterlijk mind over matter dus: het bewustzijn creëert de illusie van een materiële wereld. Deze theorie zou wellicht enige duiding kunnen geven aan het visualiseren van een 'big bang' - het ontstaan van het universum - middels het verwekken van een nieuw leven.

    Moeder DPT spreekt hier wijze woorden. Ieder mens heeft zijn of haar eigen verhaal, ieder mens is interessant op zijn of haar eigen manier. Hoe meer je jezelf openstelt naar anderen, hoe meer anderen dat naar jou zullen doen. En er gaan werelden voor je open.

    Vergeet ook vooral niet jezelf lief te hebben.
     
    Albedo, acht.zes, Roze Olifant en 3 anderen vinden dit leuk.
  11. Portobello

    Portobello Belezen gebruiker

    Prachtig geschreven. Ik heb ook meteen zin om iets te bestellen. Wat was de rugpijn, denk je?
     
    acht.zes en NiandraLades vinden dit leuk.
  12. NiandraLades

    NiandraLades Bewuste gebruiker Tripreporter

    @verwondering dankjewel voor je mooie uitgebreide reactie!

    Mijn trip had inderdaad allerlei overeenkomsten met jouw ervaringen en andere ervaringen die ik online heb gelezen, en boeken die ik ken over dit onderwerp, etc. Ik ben nog aan het onderzoeken in hoeverre bepaalde inzichten écht van mij waren of toch nog beïnvloedt zijn door alles wat ik erover heb gelezen en waar ik in geloof. Ik had wel het gevoel dat ik mijzelf echt zag voor wie/wat ik ben, dat het pure zuivere eerlijke inzichten waren, maar ik vraag mij af hoe de ervaring was geweest als ik van tevoren nog niks van dit onderwerp af had geweten en er dus open in was gegaan. Ik denk dat dit soort dingen me nog wel duidelijker gaan worden in toekomstige trips.

    Mooi he om dat zo duidelijk voor je te zien? Wel een heftige beslissing om te maken, maar dat is soms ook nodig.

    Er is een theorie over een Ei of zo... :wink:
    Vóór deze trip was ik hier al steeds meer mee bezig, met een open blik kijken, omdat ieder deeltje zijn eigen les moet leren. Waarom zou ik ze (mezelf) dat verwijten en erover oordelen? Gedachten in die richting zijn nog eens duidelijk bevestigd.

    Dit is een hele interessante om over na te denken. Ik ga hier meer over lezen.

    Ik geloof het gelijk. Het is alleen zo moeilijk om dit in de praktijk te ondervinden. Ik kom vaak niet voorbij die laag van sociale wenselijkheid en oppervlakkigheid. Ik doe er zelf net zo hard aan mee, en dan zijn er ook nog mijn eigen blokkades. En dan voelt het contact op een gegeven moment nep en dan hoeft het van mij niet meer. Ik weet dat daaronder veel meer is, dat het even een kwestie is van door die sociale wenselijkheid heen kijken. Maar daar ben ik niet zo goed in. Wel heel hard mee bezig.
     
    verwondering, Albedo, acht.zes en 2 anderen vinden dit leuk.
  13. NiandraLades

    NiandraLades Bewuste gebruiker Tripreporter

    Leuk! Ik heb nu 3,5 jaar constant rugpijn (en inmiddels uitbehandeld). De eerste tijd heb ik gedacht dat het iets fysieks was, maar ik raak er meer en meer van overtuigd dat er iets 'mis' is op zielsniveau wat zich op een gegeven moment is gaan manifesteren in mijn lichaam. Denk aan onderdrukking van emoties, herinneringen, het niet goed in contact staan met mezelf etc. Ik hoop dat ik er ooit achter kom wat het precies is en hoe ik het op kan lossen. :)
     
  14. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Het is een theorie maar het is ook meer dan dat. Het is een manier van kijken. Net zoals materialisme een manier van kijken is, is dit dat ook. Pas hiermee op, want dit kan je wereldbeeld volledig op zijn kop zetten. Ik merk dat ik langzaam steeds meer de wereld ga bekijken alsof deze zich in mijn bewustzijn bevindt, in plaats van dat ik mij in de wereld bevind. Wanneer iets even lastig is en ik mij verzet tegen de wereld, dan komt de materialistische kijk (ik zit in mijn lichaam en mijn lichaam is in de wereld) vaak toch weer tevoorschijn. Je zou het een theorie kunnen noemen, maar hoe vaker ik de wereld zie als zijnde ín mijn bewustzijn, hoe absurder materialisme lijkt te zijn. Materialisme lijkt de meest onwaarschijnlijke ware manier van kijken. Materialisme is als een soort trip die we ondergaan, waarin we tijdelijk echt geloven dat we in een lichaam zitten, in een wereld. Het is natuurlijk allemaal erg subjectief, maar is onze gehele ervaring dan ook eigenlijk niet compleet subjectief?

    De wereld zien als zijnde ín jouw bewustzijn is trouwens een soort tussenstap waarin er nog jouw bewustzijn én de wereld is. Een stap verder en deze twee smelten samen en worden gezien als 1.


    Om maar weer even Shunyamurti te quoten (doe ik veel te vaak, maar imo is de man dan ook een ware hedendaagse profeet):

    "All illnesses are spiritual. Because the physical is spiritual. So how could it be otherwise."

    Dit is iets wat ik steeds meer begin te zien/geloven. Ik wil dit niet brengen als waarheid, want ik weet hoe erg mensen hier aanstoot aan kunnen nemen. Het is mijn persoonlijke geloof hierin.
     
    Mezelf, verwondering, Iskra en 1 andere persoon vinden dit leuk.
  15. Roze Olifant

    Roze Olifant DF Staff Medewerker Moderator Top Tripreporter

    Wow! :hearteyes: Amai, zo mooi.

    Toevallig heb ik zelf ook recentelijk DPT aangeschaft (had hier op het forum nog een klein oproepje geplaatst om te vragen of iemand er meer van wist/ervaring mee had, want ik kon er online betrekkelijk weinig over vinden). Las toen al het e.e.a. interessants hierover van Verwondering, maar dit middel is nog best wel onbekend terrein.

    Des te fijner dat een van mijn favo reporters hier dan nu zomaar ineens een report over DPT komt posten! Ideaal! Je schrijft het weer zo gevoelig en gedetailleerd op ook. Ik ben ineens heel tevreden met de impulsieve aankoop van m’n grammetje ‘The Light’, hoewel ik er ook een beetje een stiekeme schijthaas voor ben, zoals ook voor DMT sinds ik de kracht daarvan heb mogen meemaken, dus ik weet nog niet hoe en wat en wanneer ik het ga doen. But I will. Jij hebt me sowieso definitief overtuigd nu. :wink:

    Ik vind het in zekere zin herkenbaar hoe je je report afsluit met het woord ‘dankbaar’. Het ervaren van dankbaarheidsgevoelens is natuurlijk een frequent voorkomend fenomeen tijdens en/of na psychedelische ervaringen. Maar na de kennismaking met DMT vond ik dit heel kenmerkend het primaire gevoel waar ik de volgende dag mee wakker werd, en dat bleef ook best lang nazinderen, die dankbare after glow, dat enorme ‘wauw’ gevoel.

    Thanks voor het delen van dit report!
     
    NiandraLades en Mindless vinden dit leuk.
  16. Roze Olifant

    Roze Olifant DF Staff Medewerker Moderator Top Tripreporter

    @Mindless ik vind je reacties hier altijd over het algemeen erg interessant, en lees ze graag zoals je weet, maar bij beweringen zoals je laatste krijg ik altijd even een system error. Ik kan het gewoon niet lezen zonder een paar seconden kortsluiting in m’n bovenkamer te krijgen haha. Niet omdat ik denk dat het in individuele gevallen niet waar kan zijn, maar omdat... nou ja. Ik snap denk ik enigszins wat je ermee wil zeggen maar het kan ook heel erg naar geïnterpreteerd worden.

    Laat ik er vandaag onder dit mooie stukje tekst maar een keer niet op ingaan, het zonnetje schijnt en de lucht is blauw. Ieder zo zijn geloof en standpunt. :wink:
     
    Mezelf en Mindless vinden dit leuk.
  17. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    System error. Ja dat is een goeie beschrijving van hoe ik het vaak ook ervaar. :tonguewink:

    Ik gooi het ook even op, omdat ik weet dat NiandraLades er een vrij gelijke kijk op heeft. Maar ik zie ook in hoe ik in het verleden teveel dit soort dingen als waarheid heb gebracht, ook al denk ik er persoonlijk wel zo over. Ieders standpunt moet echter wel gerespecteerd worden en ik heb (hoop ik) geleerd van hoe ik dit soort controversiële dingen presenteerde in het verleden. Alsnog, ik ben wel van mening dat er geen taboes zouden moeten zijn, hoe controversieel iets ook is.
     
    Albedo, Roze Olifant en NiandraLades vinden dit leuk.
  18. acht.zes

    acht.zes Badass junkie De Leukste Thuis!

    @Mindless
    Ik ben het wel eens met @Roze Olifant

    Ik bedoel, aannemen dat lichamelijke ziekte iets spiritueels is, is verkondigen dat de zieken onder ons zelf verantwoordelijk zouden zijn voor hun ziekte (die doen immers spiritueel iets verkeerds dus worden ze ziek) en dan ga je mensen nog een schuldgevoel aanpraten.
     
    Laatst bewerkt: 12 jul 2019
    Roze Olifant vindt dit leuk.
  19. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Ieder mens heeft zijn eigen vrije wil en is een soeverein wezen. En hoeft daarom niet gekrenkt te worden door het geloof/standpunt van een ander. Zolang dit standpunt respectvol wordt gepresenteerd is er niets aan de hand toch? Als mensen een standpunt complete onzin vinden, dan hoeft er toch ook geen waarde aan gegeven te worden?

    Maar laten we alsjeblieft niet verder gaan hierover. Ik wil NiandraLades' topic niet vervuilen met een discussie hierover. Het verleden heeft wel uitgewezen dat daar niets uit voortkomt.
     
    Roze Olifant vindt dit leuk.
  20. NiandraLades

    NiandraLades Bewuste gebruiker Tripreporter

    @Roze Olifant dankjewel voor je mooie complimenten! Wat leuk dat jij het ook in huis hebt! Ik snap je angst wel hoor. Alles op z'n tijd. :wink: Het is een intens middel. Maar zoooo de moeite waard! Ik zou het iedereen aanraden, ik vind dat iedereen die er klaar voor is dit eens zou moeten ervaren. Kan ook niet wachten tot ik zelf weer terug kan (niet zo makkelijk met een gezin), al weet ik dat het ook zomaar weer een hele andere ervaring kan worden.
    Dankbaarheid, ja. Ik ervaar na trips ook altijd wel dankbaarheid, maar bij LSD of psilo voel ik me nadien vaak nogal depressief omdat ik dan niet terug wil naar mijn 'onzinnige' leven. Na DPT voelde ik wel direct een intens verlangen of een soort heimwee naar de plek waar ik zojuist was geweest, maar kreeg ik ook ineens zin om te leven, ik besefte me hoe dankbaar ik mag zijn dat ik een lichaam heb en dat ik mag ervaren. Ik voelde me ook heel erg gesteund door die universele moeder, alsof ik nooit meer alleen zou zijn. Dat is voor mij wel een groot verschil tussen DPT en andere psychedelica.
    Trouwens, heb je het boek van John C Lilly al gelezen? Hij schrijft namelijk ook een klein stukje over ziektes, en dat hij zichzelf er aan moet blijven herinneren dat alles wat gebeurt in zijn leven en om hem heen zijn eigen creatie is. Door de manier waarop hij dat schrijft (goed onderbouwd en kritisch/objectief blijven kijken), vanuit zijn achtergrond als wetenschapper en (neuro)arts, voel je misschien iets minder weerstand voor dit standpunt dan wanneer er over wordt geschreven door meer spirituele, zweverige schrijvers.

    Verder vind ik het niet erg dat deze discussie over ziektes gevoerd wordt. Wel denk ik dat het inderdaad niet zo heel zinvol is omdat de 2 standpunten erg uit elkaar liggen en ook uit elkaar blijven liggen denk ik. Ik heb het er pas ook al even met Mindless over gehad dus hij wist inderdaad mijn gedachten hierover, ik ben blij met alle tips, ik probeer naar alle mogelijkheden te kijken. Ik moet daarbij wel zeggen dat ik hier 1 of 2 jaar geleden nog niks over wilde weten, er was fysiek iets mis, punt. Totdat alle intensieve behandelingen, medicijnen en revalidatietrajecten niet aanslaan en uit elk onderzoek blijkt dat mijn rug er perfect uit ziet. Dan ga je toch verder nadenken. Bij mijn San Pedro ceremonie was een vrouw die 2 jaar lang rugpijn had door een hernia. Zij is toen een boek gaan lezen waarin stond dat rugpijn vaak veroorzaakt wordt door het onderdrukken van angst en boosheid. Na het lezen van dat boek is ze haar emoties toe gaan laten en binnen een paar weken was ze van haar rugpijn af. Dat soort dingen zetten mij dus wel aan het denken (ook al is mijn pijn na het lezen van dat boek niet weggegaan helaas :tonguewink:). Ik denk dat voor mij de sleutel wel in deze hoek ligt. Maar dat gaat over mij persoonlijk. Ik doe liever geen algemene uitspraken over het ontstaan van pijn en ziektes want ik weet het ook gewoon niet.
     
    Albedo, Roze Olifant en Mindless vinden dit leuk.
  21. Albedo

    Albedo Bewuste gebruiker

    Ik heb onlangs een artikel gelezen over de Feldenkraismethode en de Anat Baniel-methode die daarop gebaseerd is. https://feldenkrais.nl/methode

    Het hanteert een tegenovergestelde benadering als die van de traditionele westerse geneeskunde, die zich richt op iedereen en vooral symptoombestrijding. Elk mens is anders. Bewust worden wat er met een individu gebeurt, wat de hersenen vasthouden. Misschien houden die de pijn vast. Via scherpe observatie kijken hoe de hersenen de pijn creeren en van daaruit beginnen. Het doel is de hersenen te verleiden om los te laten en alle spanning te laten varen. Gewoonten in denken en bewegen veranderen door het aanleggen van nieuwe zenuwbanen. De ademhaling is hierbij een belangrijk onderdeel.

    Ik weet niet of het specifiek wat aan jouw klachten zou kunnen doen, maar al eens over gehoord?
     
    Laatst bewerkt: 13 jul 2019 om 00:50
    NiandraLades en Mindless vinden dit leuk.
  22. Roze Olifant

    Roze Olifant DF Staff Medewerker Moderator Top Tripreporter

    @NiandraLades, bedankt voor je reactie! Weer iets enorm herkenbaars in deze woorden voor mij. Ook ik ervaar na een psilo of LSD-trip vaak een beetje een ondefinieerbare maar duidelijke down de dag(en) erna. @Eik kan dit verifiëren haha want we hebben het hier regelmatig over gehad, dat het zo gek is dat ik dat wel heb en hij juist niet (integendeel). Ik heb er nog niet zo lang geleden een topic over geplaatst op het forum en daar bleek geloof ik ook uit de reacties dat de meerderheid eerder een positieve after glow ervaart dan milde triestigheid of ‘melancholie’ zoals ik het daar omschreef. Het is precies wat jij verwoordt. Je moet na zo’n bijzonder belevenis terug naar een onzinnig bestaan, zo voelt het dan. Het is niet dat ik dan ineens ondankbaar ben, maar het gevoel van ‘ik ben hier en dat is bijzonder’ is totaal afwezig. Ja, zoals jij zegt, echt een beetje depressief. Wat grappig en toevallig dat wij beide op dit type drug (want de effecten schijnen inderdaad erg te overlappen met DMT) exact het tegenovergestelde hebben ervaren.

    Nog even over de discussie over ziekten, het was niet mijn bedoeling om iets vervelends te zeggen in ieder geval. Dat ik zo fel reageer op dit onderwerp heeft wellicht ook wat met mezelf te maken, ik heb sowieso werk wat draait om ongeneeslijk zieke mensen maar heb in mijn directe omgeving ook de nodige dingen gezien gebeuren op het gebied van het onderwerp ernstige/terminale ziekte in de combinatie met (veel te) jonge mensen. Uitspraken als ‘illnesses are spiritual’ raken mij daardoor toch onbewust altijd weer persoonlijk, hoe (goed) ze ook bedoeld zijn. Ik weet dat de intenties van Mindless prima zijn.

    Nu vind ik pijn ook wel weer een ander verhaal dan ‘ziekte’ in het algemeen, want pijn is zeker iets wat kan bestaan zonder dat er ooit een fysieke oorzaak wordt gevonden, net als een hoop andere psychosomatische klachten. Dat betekent dat je het bij sommige mensen zeer waarschijnlijk uiteindelijk ook alleen maar zou kunnen behandelen door onderliggende psychische problemen aan te pakken. Ik vind dat helemaal niet zweverig ansich, in de geneeskunde/psychologie/psychiatrie wordt psychosomatiek bij mijn weten ook gewoon al heel lang hartstikke serieus genomen. Zou goed kunnen dat daar de sleutel voor jou ergens ligt en als je al zo lang pijn hebt kan ik me ook goed voorstellen dat je op zoek gaat naar de misschien in eerste instantie wat minder voor de hand liggende mogelijke oplossingen. Niks mis met een open blik. En als jij daarbij het ‘alternatieve’ wil verkennen, dan is dat ook helemaal niet verkeerd.

    [ En @Mindless je hebt gelijk, er is in wezen niks op tegen om impopulaire meningen te verkondigen hier, zo lang ze respectvol gepresenteerd worden. Vind ik ook. ]

    Dat boek van Lilly, nee, goed dat je het zegt, ik ben wel aan een van zijn twee andere boeken begonnen die ik hier heb liggen, maar die van jou moet ik niet vergeten om op de lijst te zetten! Klinkt super boeiend. Kijk, daar is een burn-out dan weer goed voor, eindelijk wat tijd om over leuke dingen te lezen. ^^

    (Wat die burn-out betreft trouwens, als ik al skeptisch zou zijn geweest over psychosomatiek dan was ik nu al wel keihard op mijn plek gezet. Ik heb dit bij uitstek ervaren als iets wat zich heel erg fysiek uitte, terwijl het eigenlijk een sluimerende depressie bleek. Lichaam en geest zijn per definitie heel sterk met elkaar verbonden, en zijn eigenlijk samen één, maar ik vind dat zelf dan toch al wel weer heel anders klinken dan ‘ziekte is spiritueel’. Het ene lichamelijke probleem is mentaler dan het andere, en andersom.)

    Mooie discussies ontstaan hier toch af en toe. ^^ Fijne avond iedereen! :)
     
    NiandraLades, Eik en Mindless vinden dit leuk.
  23. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Een soort yoga dus? Bewustwording door middel van het lichaam. Denk ook dat het cruciaal is om ieder als een individu te behandelen ja en die link tussen lichaam en geest niet kwijt te raken.


    Heb vast ook wel gereageerd in je topic, maar dit is iets wat ik nu ook weleens ervaar. Terwijl ik vroeger eigenlijk steevast een positieve afterglow had in de dagen na een trip. Maar het is denk ik ook weer een les. Een trip in je geheugen opslaan en meedragen als een herinnering is niet genoeg. En terugkeren naar dat onzinnige bestaan is onacceptabel. Iets in mij zal nooit meer akkoord gaan met de wereld die ik vroeger voor lief nam. Als er geen magie in het leven is, is het leven het niet waard om te leven. Alsnog weet je dat die magie er is, dus ga je door. Maar het lijkt vaak een onmogelijkheid en het leven wordt dan weer een sleur, vandaar denk ik de depressie.

    Ik begrijp natuurlijk dat een uitspraak als "alle ziekten zijn spiritueel" opgevat kan worden als: mijn ziekte/aandoening wordt niet serieus genomen.

    Ik denk persoonlijk niet dat het een kwestie is van: als we maar de juiste perceptie hadden vanaf het begin, dan hadden we deze ziekte en alle bijkomende leed kunnen voorkomen. En ook niet: als we nu de juiste perceptie verkrijgen, dan kunnen we alle ziekten genezen.

    Ziekte en leed is iets wat bij het menselijk bestaan lijkt te horen. Iets wat komt met het hebben/zijn van een lichaam. Als mens is het iets waar je onoverkomelijk mee krijgt te maken in mindere of meerdere mate. De spiritualiteit is denk ik meer dat er te midden van alle pijn en leed iets kan groeien. Het idee van 'The rose that grew from concrete'. Een realisatie dat men niet alleen het lichaam is, maar meer dan dat. Dat het wezen het lichaam bewoond, ja. Maar dat het daar niet tot gelimiteerd is. En dat wanneer het wezen in contact komt met dat gedeelte van zichzelf dat niet in het lichaam is, dit een effect heeft op het gedeelte dat wel in het lichaam is. Maar dat het niet zo simpel is als "ik denk mijn ziekte weg". Wellicht staat men in contact met zijn diepere wezen, maar blijft men op het niveau van het lichaam ziek. Uiteindelijk hebben we geen controle op wat voor uitwerking onze spiritualiteit heeft op ons wereldse bestaan. Ondanks dat men ziet dat mind en matter verbonden zijn aan elkaar, weten we niet hoe de twee in onze ervaring van ons bestaan in relatie zullen staan tot elkaar. Het is denk ik ook niet 'mij' die helende invloed heeft op mijn realiteit en gezondheid. Eerder dat in de afwezigheid van 'mij' dat wat zelf niet van deze wereld is en zelf niet ziek kan worden mijn realiteit binnen kan komen en daar invloed op heeft.

    Er is verschil tussen hoe mentaal en hoe fysiek iets is ja.

    Maar mentaal staat niet per se gelijk aan spiritueel in mijn ogen. De materiële wereld die we ervaren is (imo) niets anders dan bewustzijn zelf. Het eigenlijke 'spul' dat we ervaren is niet gemaakt van materie, maar van bewustzijn. Je kunt de gesuggereerde materiële wereld niet kennen, omdat je er zelf voor in de weg staat. Je ziet alleen je eigen bewustzijn. Dat betekent niet dat er (op een bepaald niveau) geen conceptueel verschil is tussen mentaal en fysiek. Er is een verschil in hoe we dingen benaderen. Maar onze manier van kijken (bijvoorbeeld een materialistisch wereldbeeld of een wereldbeeld met bewustzijn aan de basis) heeft wel degelijk (grote) invloed op onze wereld. Je realiteit veranderd door je perceptie.

    Vind ik ook. :)
     
    Laatst bewerkt: 13 jul 2019 om 11:52
    Roze Olifant, NiandraLades en Albedo vinden dit leuk.
  24. acht.zes

    acht.zes Badass junkie De Leukste Thuis!

    Lichaam en geest staan onmiskenbaar met elkaar in verbinding, en het een heeft invloed op het ander, dat is feitelijk bewezen.

    Maar dat wil natuurlijk nog niet zeggen dat alle ziektes dan maar een psychische oorzaak hebben. Een goed voorbeeld hiervan is dat je met bepaalde genen een veel hogere kans hebt om een bepaalde ziekte te krijgen, hoe spiritueel je ook bent. Ook is aangetoond dat je van bepaalde invloeden van buitenaf ziek kan worden, zo heb je kankerverwekkende stoffen en zijn er vele andere giftige stoffen waarvan je ziek wordt. En dan kan je mediteren tot je een ons weegt, vooraf of tijdens de ziekte, ziek is ziek.

    Deze voorbeeldjes lijken mij al genoeg om de stelling van @Mindless totaal en compleet onder tafel te vegen.

    Maar goed, je kan wel degelijk lichamelijk ziek worden van psychische problematiek, net zoals je psychische klachten kan ontwikkelen door lichamelijk ongemak, dat is ook allemaal bewezen. Maar waarschijnlijk is dit niet genoeg voor enkelen en moet een en ander jamer genoeg tot in de extremiteit getrokken worden en wordt de wetenschap genegeerd omdat nou eenmaal de onderbuikgevoelens gekoesterd dienen te worden.
     
  25. Albedo

    Albedo Bewuste gebruiker

    Een voorbeeld uit dat artikel. Een internationaal musicus kwam na een hevige beroerte in het ziekenhuis en kon alleen nog onduidelijk praten, had aangezichtsverlamming en kon zijn armen niet meer optillen. Staan en lopen lukte niet meer zonder het evenwicht te verliezen. Zijn instrument vasthouden en bespelen was onmogelijk. Na ontslag uit het ziekenhuis was er binnen twee weken met deze therapie al vooruitgang en na 3 mnd. speelde hij weer op het podium en had zijn stem terug. Het enige wat niet volledig herstelde was zijn linkerpink.

    Deze therapie heeft (groot) effect bij veel aandoeningen, zoals chronische pijn en spanning, evenwichtsproblemen bij ms, angstreacties van het lichaam op dreiging/gevaar, verbetering mobiliteit bij atrose, zware sportblessures, een makkelijkere zwangerschap en bevalling met minder of geen pijn, kinderen met aangeboren lichamelijke afwijkingen en ook bij eetstoornissen blijkt het nut te hebben.
     
    Laatst bewerkt: 13 jul 2019 om 16:57
    acht.zes en Mindless vinden dit leuk.
  26. NiandraLades

    NiandraLades Bewuste gebruiker Tripreporter

    Mooie discussie is er ontstaan. Ik neem alle meningen in me op en zie dat er voor meerdere invalshoeken wat te zeggen valt. Het zet me aan het denken en daar ben ik blij mee, meer heb ik er nog even niet over te zeggen. :)

    Ja, dit werkt bij ons hetzelfde zo te lezen. :) Ik denk dat de mate waarin je tevreden bent met je leven en hoe je in je vel zit ook wel een factor is die mee zou kunnen spelen (in ieder geval bij mij). Ik weet nog dat toen ik begon met LSD gebruiken (periode 2011-2012) ik vrij relaxt in het leven stond, alles liep lekker, weinig zorgen en verantwoordelijkheden. In die tijd had ik geen last van melancholie, ik vond mijn leven juist alleen maar leuker na gebruik van psychedelica. Toen ik na een break van een paar jaar weer begon zag mijn situatie er heel anders uit, en sindsdien heb ik nooit echt meer zo'n positieve afterglow ervaren na het trippen. Ik lees zo hier en daar dat jij ook met wat dingen worstelt in je leven dus misschien zou het daar ook nog iets mee te maken kunnen hebben.
    Aan de andere kant is zo'n LSD ervaring dusdanig bijzonder dat het normale/materiële/fysieke leven er hoe dan ook een slap aftreksel van is, ik vind het dan moeilijk om daar genoegen mee te nemen terwijl ik weet dat er zo veel meer is.
    Bij DPT (en zal vast ook voor DMT gelden ja) heb ik dat inderdaad héél anders ervaren. Het verschil zit hem daarin denk ik dat DPT veel kosmischer was en het lijkt wel of deze 'entiteiten' een enorme positieve energie in mij achter gelaten hebben. En wat ook helpt is het besef dat als ik alleen maar in die 'kosmische' staat zou zijn, ik niet zou kunnen voelen. Dan 'ben' ik alleen maar. Ik moet juist ervaren om te kunnen voelen, dat is wat ik wilde, daarom is het leven gecreëerd. Zoiets. Het blijft moeilijk te plaatsen allemaal, in de trip was het kristalhelder, maar nu bemoeit het rationele denken er zich weer mee haha.
    Wel fijn dat je (ondanks vervelende omstandigheden) nu wat tijd hebt om over leuke dingen te lezen!

    @Albedo ik kende deze specifieke methode niet, maar ik zie wel overlap met andere therapieën waar ik mee bezig ben geweest en ik denk dat dit een hele nuttige manier is om naar klachten te kijken. Ik ga me er verder in verdiepen, dankjewel!
     
    Eik, acht.zes, Roze Olifant en 2 anderen vinden dit leuk.
  27. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Nee, ben ik met je eens. Je kunt denk ik ook niet alles zomaar wegdenken of weg-mediteren. Maar dat gaf ik in mijn post denk ik ook juist duidelijk aan.

    Dat "all illnesses are spiritual" betekent - zoals ook aangegeven in de bovenstaande post - naar mijn mening dat ziekten spiritueel zijn, omdat het bestaan zelf spiritueel is. Omdat (imo) letterlijk de wereld zelf spiritueel (bewustzijn) is, zijn ziekten dat ook. Hoe kan ik, als iemand die gelooft dat de wereld gemaakt is van bewustzijn en dus spiritueel is, ooit denken dat ziekten daarbuiten vallen. Dat zou niet logisch zijn. Dit is denk ik waar de (doorgaande) miscommunicatie ligt.

    Als onze definitie van spiritualiteit hetzelfde was geweest, dan had je mijn stelling compleet onder de tafel geveegd ja. Maar onze definitie is helemaal niet hetzelfde. Ook niet gek, want jij lijkt in de basis een materialistisch wereldbeeld te hebben en ik niet. We praten zo nogal bij elkaar langs heb ik het idee. Ik weet niet hoe ik mezelf duidelijker kan uitdrukken, maar nogmaals: ik denk dus niet dat je ziekten even kunt wegdenken/weg-mediteren. Wat ik wel denk, is dat ziekten spiritueel zijn, omdat álles spiritueel (bewustzijn) is. En dat spiritualiteit (het praktiseren van bewust zijn van bewustzijn) daarom grote invloed kán hebben op de mentale en fysieke wereld, maar dit hoeft niet.
     
    Mezelf, Eik, Albedo en 3 anderen vinden dit leuk.
  28. Psilocyloner

    Psilocyloner Belezen gebruiker

    Wauw! Wat een ervaring. Zo fijn om te horen ook dat je hebt gekregen wat je min of meer zocht in de huachuma. Ik hoop dat je veel uit deze ervaring mee gaat kunnen nemen in je dagelijks leven.

    Ik vroeg me eigenlijk af hè, kun je DPT in de doorgaans aangeboden vorm nou ook roken/vapen of dien je een hydrochloride- of fumaraatzout dan eerst om te zetten naar vrije base?
     
    NiandraLades vindt dit leuk.
  29. Psilocyloner

    Psilocyloner Belezen gebruiker

    Ik heb het antwoord al gevonden. Waar zou men zijn zonder het internet. Het schijnt dat het zout nogal veel rook geeft, onprettig is om te inhaleren en bovendien sneller verbrandt waarmee je dus actieve stof verspilt. Een extra probleem bij DPT in vergelijking met DMT en 5-MeO-DMT is dat de freebase doorgaans als een olieachtige substantie verschijnt en daardoor dus wat onhandig is in gebruik. Je moet er dus even wat meer moeite voor doen kennelijk.
     
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Laden...
Vergelijkbare Topics - DPT nasaal ontmoeting
  1. verwondering
    Reacties:
    8
    Weergaven:
    1.260
  2. Fool
    Reacties:
    0
    Weergaven:
    1.723
  3. underworld
    Reacties:
    16
    Weergaven:
    1.270
  4. erwin krol
    Reacties:
    11
    Weergaven:
    1.992
  5. psychedelicoo
    Reacties:
    3
    Weergaven:
    346