druggebruik naar de buitenwereld

[Forrest]

Misschien is hier al eerder een topic over geopend, maar ik ben benieuwd hoe jullie je druggebruik wel/ of niet uitdragen naar je omgeving.

Als overtuigd psychonaut is bewust middelengebruik een wezenlijk deel van mijn leven. Het geeft mij een zeer diepe mogelijkheid tot introspectie in mijzelf.
Ik ervaar o.a. door het nemen van sacrementen, goddelijkheid en liefde op een zeer intense manier. Begrijp mij goed het is slechts een middel. Het grootste gedeelte van liefde en goddelijkheid ervaar ik in de realiteit, hoewel deze soms beperkend en grensstellend is.
Ik ervaar dat het middelengebruik mij de mogelijkheid geeft om mijn ziel en levensweg uit te diepen. In mijn omgeving en eigen leven merk ik dat we dusdanig geconditioneerd zijn, dat hier in de huidige wereld amper tijd en ruimte aan wordt geschonken. En dat is jammer en soms zeer triest.
Ik krijg in de entheogene wereld handvatten aangereikt die mij sterker doen staan in de wereld zoasl vele deze zien/ ervaren en invullen.

Als wezenlijk bepalend deel van mijn leven vind ik het belangrijk om dit enigzins uit te dragen naar mijn dierbaren. Hoewel onbegrip/ veroordeling/ en het uiten van zorgen hierover consequent aanwezig zijn.

Ik heb er voor gekozen om mensen met deze begrijpelijke, maar helaas soms in mijn ogen beperkende denkwijze niet al te veel vertellen, behalve da ik mij hier wel eens mee bezig houdt. Dit werkt prima.

Gelukkig wordt de wereld van gelijksgezind denkende en begripsvolle mensen steeds groter om mij heen.

Hoe gaan jullie hier mee om? Waar ervaar je onbegrip of juist begrip en erkenning?

 

[Beseme]

Eehmm.. mijn vriend en beste vriend weten het en daar houd het denk ik wel mee op.Mijn vriend accepteerd het en doet het zelf ook en mijn beste vriend maakt zich ernstige zorgen om mij.
Ik zit in een politiek correcte omgeving en opleiding, dus tja...
Als mensen in mijn omgeving iets zouden weten zouden ze denk ik de schok van hun leven krijgen ofzo...

Dus nee ik deel het niet mee met mijn omgeving.

 

[Northawke]

Hangt van de persoon af. M'n ouders hou ik niet op de hoogte aangezien ze zich alleen maar nodeloos zorgen zouden maken. Bepaalde oude vrienden hoeven ook niet te weten dat ik wel 'ns wat gebruik. Binnen m'n huidige vriendenkring is het vrij normaal. Iedereen heeft wel 'ns een pilletje of een snuifje gehad en er is een select groepje dat zich ook veel bezig heeft gehouden of bezig houdt met entheogenen. Ik heb zelf ook geen behoefte om m'n gebruik super uit te dragen aan de buitenwereld. Ik beschouw dat als vrij privé. Bepaalde dingen wil ik wel 'ns delen met bepaalde mensen, maar voor de rest praat ik er eigenlijk niet veel over.

 

[Flugeltje]

Soms, met gebruikers

 

[Miriam]

Ach ik loop er niet mee te koop jehebt zo snel een stempel. En mensen die je niet begrijpen en mensen denken gelijk heel negatief over drugs, dus laten we het maar stil houden denk ik bij me zelf.

 

[mocridhe]

 

[Hillbilly bastard]

Misschien is hier al eerder een topic over geopend, maar ik ben benieuwd hoe jullie je druggebruik wel/ of niet uitdragen naar je omgeving.

Als overtuigd psychonaut is bewust middelengebruik een wezenlijk deel van mijn leven. Het geeft mij een zeer diepe mogelijkheid tot introspectie in mijzelf.
Ik ervaar o.a. door het nemen van sacrementen, goddelijkheid en liefde op een zeer intense manier. Begrijp mij goed het is slechts een middel. Het grootste gedeelte van liefde en goddelijkheid ervaar ik in de realiteit, hoewel deze soms beperkend en grensstellend is.
Ik ervaar dat het middelengebruik mij de mogelijkheid geeft om mijn ziel en levensweg uit te diepen. In mijn omgeving en eigen leven merk ik dat we dusdanig geconditioneerd zijn, dat hier in de huidige wereld amper tijd en ruimte aan wordt geschonken. En dat is jammer en soms zeer triest.
Ik krijg in de entheogene wereld handvatten aangereikt die mij sterker doen staan in de wereld zoasl vele deze zien/ ervaren en invullen.

Als wezenlijk bepalend deel van mijn leven vind ik het belangrijk om dit enigzins uit te dragen naar mijn dierbaren. Hoewel onbegrip/ veroordeling/ en het uiten van zorgen hierover consequent aanwezig zijn.

Ik heb er voor gekozen om mensen met deze begrijpelijke, maar helaas soms in mijn ogen beperkende denkwijze niet al te veel vertellen, behalve da ik mij hier wel eens mee bezig houdt. Dit werkt prima.

Gelukkig wordt de wereld van gelijksgezind denkende en begripsvolle mensen steeds groter om mij heen.

Hoe gaan jullie hier mee om? Waar ervaar je onbegrip of juist begrip en erkenning?

Bij mij weten de meeste mensen die ik ken wel dat ik drugs pak. Ik probeer het ook helemaal niet te verbergen. Ik loop er ook niet echt mee te koop, maar ik schaam me er zeker niet voor. Ik probeer het wel wat te verbergen voor bepaalde mensen omdat ze anders onvermijdelijk beginnen te zeuren dat het gevaarlijk is etc...en die discussie heb ik al iets teveel gehad. Overigens nemen de meeste van mijn vrienden wel één of andere drug(s) en kan het hun dus weinig schelen.
Verder pak ik duidelijk wel drugs voor totaal andere redenen als jij. Ik ben echt het exact omgekeerde van een psychonaut. Geef mij maar geestvernauwende middelen zoals alcohol, speed, coke, ghb,... . Ik neem drugs omdat ze je een goed gevoel geven en om te feesten, zeker niet voor introspectie. Psychedelica interesseren me erg weinig. Rock'n'roll!

 

[-spaceman-]

Ik had het laatst wel met mn christenvriendinnetje over drugs, en die was verrassend nieuwsgierig en had geen vooroordelen. (Begrijp me niet verkeerd, ik heb níets tegen welke religie dan ook, maar ik vond dit wel cool, had het niet verwacht )

ANTI CHRIST!!

 

[Wile-E-Peyote]

Ik breng het sowieso niet naar buiten, mijn ouders gaan er altijd met z'n tweeën tegen in , maat niet uit wat ik zeg. Alleen de dingen die zei zeggen zijn goed, en tegenspraak wordt niet getolereerd. Dus dat is een lekkere discussie als ik erover zou beginnen. Een keer had ik het over medicinale wiet, werd er meteen gezegd:
"Ja en dan lopen die mensen de heledag stoned. en komen ze nooit meer aan het werk, wiet is gewoon drugs!!!"

en daarna werd gezegd, dat als ik ook maar een grammetje zou aanraken, ze meteen andere sloten op de deuren zetten, want als ik drugs zou gebruiken zou ik van de wal in de sloot raken, enzo

Toen deed ik niet eens mijn mond open om wat te zeggen, en begon de preek weer opnieuw, na 3 keer preken, werd er gezegd " en nu kop erover dicht, ik heb mijn mening erover en ik weet waar ik over ik het heb"

Dus ik wil ze met alle liefde vertellen dat je ook gewoon kan leven, en voor recreatie wat gebruikt, en zelfs geld overhoud. maar dan moet ik toch echt minimaal 250 kilometer bij ze vandaan wonen...

 

[nicolai]

ik loop er niet mee te koop...maar als het onderwerp ter sprake komt zal ik me daarentegen zeker niet stil houden. maar ik kom dan ook niet veel in aanraking met mensen die echt anti drugs zijn. zelfs met mijn oma kan ik erover praten en zij is wat dat betreft heel realistisch en nieuwsgierig. met mijn moeder kan ik er ook goed over praten, heb met haar zelfs weleens een jointje gerookt. voor de vrouw van mijn moeder geldt hetzelfde eigenlijk...met het verschil dat de vrouw van mijn moeder (dus mijn stiefmoeder) zelf ook veel weet van drugs, aangezien ze een echte hippie was. mijn vader heeft vroeger ook weleens geblowed en paddo`s gebruikt...hij was niet echt onder de indruk en vond ik zelf niet zo leuk. hij vindt net als ik dat sommige mensen beter wel dan niet drugs kunnen gebruiken...mijn stiefbroer bijvoorbeeld MOET gewoon elke dag blowen. hij heeft adhd en wordt heel agressief en ongeconcentreert als hij niet blowed. mijn vader zegt altijd;ik heb af en toe een biertje nodig, dus ik snap heel goed dat sommige mensen drugs nodig hebben.

voor mijn zus hoef ik het al helemaal niet te verbergen...ik ben braaf met wat zij allemaal aan drugs heeft gedaan.

mijn vrienden gebruiken over het algemeen ook wel drugs, gewoon voor de gezelligheid en altijd gecontroleerd.

mijn beste vriend daarentegen is wel redelijk antidrugs...eigenlijk is dat best jammer en soms zelfs vervelend. niet omdat mensen die geen drugs gebruiken saai zijn, want dat is niet zo, maar omdat hij wat dat betreft echt totaal niet openminded is. ik kan er met hem wel over praten, alleen voel ik me soms bezwaard tegenover hem, al zou dat niet nodig zijn.

en op mijn werk hoef ik het al zeker niet onder stoelen en banken te schuiven. zijn best wat mensen die blowen en sommige doen ook wel mdma en coke.

dus eigenlijk heb ik niet het gevoel dat ik me in hoef te houden ofzo nee.

 

[phy]

Ik ga het er zeker niet zomaar over hebben nee..
Ik weet hoe ik zelf was voordat ik aan stoeltjes begon. Ik lustte geeneens paddestoelen! Ik vond ze goor. En ik vond paddos al helemaal niks. Hoorde van een vriend van me dat hij gebruikte. Van hem heb ik 'de waarheid' gehoord.

Hij zei dat paddo's je bewustzijn verrijken. niet vernauwen zoals bv alcohol. Toen werd ik toch nieuwsgierig. Psyche intrigeert mij. Na de eerste trip was ik meteen verkocht!

Ik ben zelf helemaal niet van drugs, ja alcohol, soms geblowd maar daar houdt het echt mee op. Mijn omgeving is anti-drugs. Zelf ben ik anti-drugs opgevoed. Mijn vriendin weet dat ik het doe maar echt geweldig vindt ze dat niet volgens mij.

Ik vind het soms lastig. Soms wil ik iemand vertellen hoe mooi die wereld kan zijn. Maar die taboe en vooroordelen tegen paddo's houdt mij toch tegen. Nog niet zo lang geleden geloofde ik daar zelf nog in...

 

[Kimmerd]

alleen met gebruikers, en goede vrienden die ik vertrouw , Ouders niet ..ze zouden me dood schieten

 

[Argulas]

Ik kan het ook maar héééél moeilijk verzwijgen. De dingen die je gezien hebt, meegemaakt hebt, de inzichten die je ontdekt hetb, het nieuwe perspectief dat je verkrijgt op sommige zaken, de veranderde gedachtegang,... Ik kan dat niet voor mezelf houden en wil het delen met iedereen, en op de eerste plaats mijn dierbaren, de mensen die zich rondom mij bevinden.

Dit wordt inderdaad niet altijd in dank aangenomen. Ik krijg ook veel commentaar.. Mijn vader heeft me zelfs al eens buiten gesmeten (duurde zon maand, ben nu al terug, het gaat nu wel al veel beter)

Mijn moeder weet alles, ik praat er vaak over met haar. Ze wordt er zelf wijzer van, en geraakt ook wel precies lichtjes geïnteresseerd! Mijn vader zoals al te lezen was, vind het niet ok. Maar toch praat ik er heel soms over, ik heb zo bv vermeld dat de uitvinder van LSD onlangs 102 jaar is geworden enzo Af en toe wat weetjes erop af sturen en vooroordelen corrigeren. Hij weet wel niet alles. Misschien maar best.. Alhoewel ik vind dat hij vanalles mist. En als levende mens toch recht heeft op die ervaringen.

Men vrienden weten het allemaal. Ik vraag me eigenlijk af wat zij denken over mijn gebruik enzo..

De politie weet ook al een deel van mijn gebruik En zelfs dan kan ik het niet laten om te vragen waar de hypocrisie vandaan komt

Conclusie: ik kan het niet laten om de mensen te verlichten, te informeren! Ondanks de scheve blikken en commentaren die ik soms krijg..

 

[TechNora]

Ik heb mijn ouders een jaar geleden ofzo verteld dat ik af en toe xtc doe, en toen waren ze al zo bezorgd, en daar heb ik nog zo vaak bezorgde vragen over moeten beantwoorden, en kritiek over moeten horen, dat ik de rest maar heb laten zitten Ze zouden zich nodeloos druk maken, want ik red mezelf wel.

Veel van mijn vrienden gebruiken zelf ook, en we hebben het vrij veel over ons drugsgebruik, en gebruiken dus samen. Vrienden die niet gebruiken ben ik de laatste tijd bestwel kwijt geraakt eigenlijk... Maar erg vind ik dat niet. Ik heb er een paar (3) overgehouden waar ik tenminste echt iets aan heb, en die me niet gelijk afschrijven als ik iets doe wat niet helemaal in hun plaatje past! Ben alleen maar blij met die schifting!

De vrienden die niet gebruiken zijn soms bestwel bezorgd, en dat begrijp ik ook goed, want ik heb best extreme periodes gehad. Ik vind het lief dat ze zo bezorgd zijn, want dat betekent dat ze om me geven. Maar het is moeilijk om dat hele drugswereldje, en alles eromheen aan hen uit te leggen...

Ik ben er wel achter gekomen dat als ik me schuldig voel, of rot bv ten opzichte van mijn ouders/ buitenwereld over mijn drugsgebruik, dat dat voortkomt uit mijn eigen gevoel ten opzichte van mijn gebruik. Als ik bang ben over de meningen van anderen over mij, komt dat voort uit mijn eigen onzekerheid of wat ik doe wel goed is. En als dat gevoel niet goed is, dan is het ook niet goed. Dat is voor mij nu een teken om het rustiger aan te doen.

 

[raizeredge]

ik heb 2 vrienden groepen de kroeg gemeenschap daar weten ze wel dat ik drugs gebruik maar daar moeten ze ern iet veel van hebben

en 2 de drugs gemeenschap die vinden het wel best alleen het snuiven zijn ze het niet echt mee eens

 

[Wirwar]

mijn ouders weten van niks, maar bij mijn vrienden kan ik al mijn verhalen kwijt.
Ze doen namalijk allemaal gewoon gezellig mee net als mijn broer

 

[azgaza]

Bijna iedereen weet het van mij, mijn moeder, opa en oma, al mijn vrienden en zelfs een paar leraren. Niemand lijkt er echt ooit een probleem mee te hebben, dus zie ik geen rede het geheim te houden.

 

[Miss Kittin]

Ik schreeuw het niet van de daken, maar als mensen er naar vragen zeg ik het gewoon eerlijk. Ook mijn familie is op de hoogte, ik kom uit een heel ruimdenkend gezin gelukkig en we kunnen alles gewoon bespreekbaar met elkaar maken.