Dat het een ziekte is daar kan ik geen ja of nee op zeggen,
teveel argumenten voor en tegen zoals ik 't zelf zie.
Maar, stel dat het geen ziekte is heb je dus gewoon de keuze om het niet te doen, punt.
Stel dat het wel een ziekte is, heb je altijd nog de keuze om je drug te nemen of niet.
Als je bijvoorbeeld kanker hebt, kan je proberen om het weg te halen of je doet er niets aan.
De kans dat het weggaat is niet 100%, maar hij is er wel (de kans) dus wat doe je, je grijpt die kans aan om het medicijn/behandeling te nemen/volgen.
Met een verslaving als ziekte is het dan exact andersom, je grijpt je kans aan om nuchter te zijn ook al weet je dat dat je niet garandeert dat je voor de rest van je leven nuchter bent.
Maar ieder heeft z'n eigen kijk,
en hoe het nu precies voor een ieder is doet er niet heel erg toe.
Het gaat erom dat men op de juiste aansluitende wijze, die van persoon tot persoon verschilt, de verslaafden behandelt zodat ze om kunnen gaan met die verdorven leefstijl/ziekte.
@labradoor/flameon:
Een junk bestaat wel.
Ik zal eigenlijk nooit iemand zo noemen, maar mezelf wél.
Ik was een junk, een slechter woord kon ik niet bedenken en slechter kon ik ook niet zijn.
De gedachte dat ik dat was heeft mij als het ware bevrijd, het heeft mij laten inzien wat er nog van me over was en dat was puur en alleen mijn uiterlijke verschijning die nog enigszins op de oud klaas leek. Van binnen was ik afval, rotzooi; junk.