Nasch
Belezen gebruiker
Nee, wiskunde is niet mijn ding 😅
Deze ingeving is pas kortgeleden in me opgekomen, maar hij heeft zich inmiddels gevestigd en is nu een doelstelling waar ik -al dan niet op de achtergrond- naartoe werk.
Een lange tijd beschouwde ik drugs als intimiderend en gevaarlijk. Middelen waar ik koste wat koste moest afblijven, omdat verslaving altijd op de loer leek te liggen. Daarbij was mijn omgeving er ook sceptisch over, wat er nog een schepje bovenop deed. Ergens was het natuurlijk ook wel weer goed dat het me toen zo afschrok. Ik vind het bijvoorbeeld een fijn idee dat ik nu 25 ben, de leeftijd waarop je brein volgroeid is.
Tot nu toe heb ik alleen ervaring met psychedelica (Truffels, LSD, DPT). Ik weet nog dat ik een artikel over truffels las in een tijdschrift. Daarna raakte ik geïntrigeerd en besloot ik me goed in te lezen. Wat voor mij steeds naar voren kwam, was dat het geestverruimende middel de gemoedstand en zintuigen versterkt en er meer verbindingen worden gemaakt in de hersenen, wat ik opvatte als het simpelweg uitbreiden van iets wat er al is. Hierdoor leek het voor mij toch een beetje apart te staan van andere soorten drugs.
Vooral het afgelopen jaar heb ik veel groei doorgemaakt en ben ik steeds meer facetten van mijn persoonlijkheid gaan optimaliseren en vanuit dat perspectief ben ik anders naar drugs gaan kijken. Ze staan er bekend om het leven tijdelijk mooier te maken, maar ik denk dat als de optimalisering voortzet en ik genoeg voldoening uit mijn nuchtere dagelijkse haal en zelfbewust (dus met kwaliteiten en valkuilen duidelijk in kaart) in het leven sta, drugs juist een mooie toevoeging kunnen zijn in plaats van dat mijn beeld van de werkelijkheid vertekend raakt; de gedachte waardoor drugsgebruik me eerst tegenstond. Met deze verruimde kijk zie ik het juist als een uitbreiding van de mogelijkheden en inzichten bovenop alle mogelijkheden en inzichten die ik al heb opgedaan. Naar mijn inschatting zal die intentie het een stuk makkelijker maken om mijn gebruik straks in de hand te houden.
Er is nog één en ander waar ik aan moet werken, met name op sociaal vlak, dus ik ben er nog niet helemaal, maar ik zie mezelf in de toekomst wel op een verantwoorde manier gebruiken
Deze ingeving is pas kortgeleden in me opgekomen, maar hij heeft zich inmiddels gevestigd en is nu een doelstelling waar ik -al dan niet op de achtergrond- naartoe werk.
Een lange tijd beschouwde ik drugs als intimiderend en gevaarlijk. Middelen waar ik koste wat koste moest afblijven, omdat verslaving altijd op de loer leek te liggen. Daarbij was mijn omgeving er ook sceptisch over, wat er nog een schepje bovenop deed. Ergens was het natuurlijk ook wel weer goed dat het me toen zo afschrok. Ik vind het bijvoorbeeld een fijn idee dat ik nu 25 ben, de leeftijd waarop je brein volgroeid is.
Tot nu toe heb ik alleen ervaring met psychedelica (Truffels, LSD, DPT). Ik weet nog dat ik een artikel over truffels las in een tijdschrift. Daarna raakte ik geïntrigeerd en besloot ik me goed in te lezen. Wat voor mij steeds naar voren kwam, was dat het geestverruimende middel de gemoedstand en zintuigen versterkt en er meer verbindingen worden gemaakt in de hersenen, wat ik opvatte als het simpelweg uitbreiden van iets wat er al is. Hierdoor leek het voor mij toch een beetje apart te staan van andere soorten drugs.
Vooral het afgelopen jaar heb ik veel groei doorgemaakt en ben ik steeds meer facetten van mijn persoonlijkheid gaan optimaliseren en vanuit dat perspectief ben ik anders naar drugs gaan kijken. Ze staan er bekend om het leven tijdelijk mooier te maken, maar ik denk dat als de optimalisering voortzet en ik genoeg voldoening uit mijn nuchtere dagelijkse haal en zelfbewust (dus met kwaliteiten en valkuilen duidelijk in kaart) in het leven sta, drugs juist een mooie toevoeging kunnen zijn in plaats van dat mijn beeld van de werkelijkheid vertekend raakt; de gedachte waardoor drugsgebruik me eerst tegenstond. Met deze verruimde kijk zie ik het juist als een uitbreiding van de mogelijkheden en inzichten bovenop alle mogelijkheden en inzichten die ik al heb opgedaan. Naar mijn inschatting zal die intentie het een stuk makkelijker maken om mijn gebruik straks in de hand te houden.
Er is nog één en ander waar ik aan moet werken, met name op sociaal vlak, dus ik ben er nog niet helemaal, maar ik zie mezelf in de toekomst wel op een verantwoorde manier gebruiken
