Metalcored00d
Bewuste gebruiker
November 2021
Na ettelijke ervaringen sedert enkele jaren met het plant medicijn was het deze keer de beurt aan een nieuwe plant om de revue te passeren.
Deze keer was ik, na een lecture van Terence McKenna te bekijken over deze plant, volledig in de ban van de Shepherdess.
Aangezien ik geen verse bladeren kon scoren en al helemaal niet van plan was om zelf een plantje te groeien, besloot ik voor een extract te gaan. Dit ging ik met zo’n metalen pijpje roken dat ik in een nightshop had gekocht en eerder had gebruikt om wiet mee te roken. It gets the job done!
Goed, het was zover. Ik zette me neer op de vloer en probeerde mijn hartslag onder controle te krijgen, want ik was best zenuwachtig.
Ik strooide een beetje van het extract in de pijp, blies alle lucht uit mijn longen en stak mijn Bic aan.
De rook smaakte vreemd, onnatuurlijk zelfs. Ik probeerde de rook zo lang mogelijk binnen te houden, maar moest hoesten en nam nog snel een tweede trek en hield de rook ongeveer 30 seconden binnen.
En toen begon het. Het gevoel begon vanaf mijn voeten, alsof er een pletwals over me reed. Het kwam steeds hoger en wanneer het aan mijn hoofd kwam was ik niet langer in mijn woonkamer.
Ik wil mijn best doen om dit zo goed mogelijk te beschrijven, maar onze woordenschat is helaas niet voorzien om andere dimensies te weer te geven, ik doe mijn best
.
Het eerste wat ik mij herinner is dat ik plots in een straat uit de jaren 90 was. Ik kende de straat niet en toch voelde het niet vreemd. Toen was ik plots in een woonkamer. Maar er was geen ik, ik was de zetel en het was vanuit de “ooghoek” van de zetel dat ik die woonkamer observeerde. Erg vreemd.
Mijn beste vriend was intussen verhuisd en toen ik hem weken na deze trip voor het eerst bezocht in zijn nieuwe thuis zei ik dat zijn straat wel erg vertrouwd leek en dat ik het gevoel was dat het een gelijkaardige straat was tijdens die trip. Weird.
Vervolgens was ik een draaiend voorwerp. Ik wist niet wat precies, totdat het uitzoomde en ik zag dat ik het “dak” was van een draaimolen. Achteraf deed dit me denken aan een scene uit Fear and Loathing in Las Vegas.
En toen was ik een open boek, maar niet zomaar een boek. Het was het fotoboek van mijn leven. Ik kon bladeren van mijn geboorte tot nu, en ik wist intuïtief dat ik zou kunnen doorbladeren tot het einde, maar koos ervoor om dat niet te doen.
En daarmee kwam die ervaring tot een einde. Dat mijn hele leven al in de sterren staat geschreven is een thema dat al vaker naar boven kwam in andere psychedelische avonturen met truffels, maar nooit zo expliciet als dit.
Salvia is ongelooflijk krachtig en is een categorie op zichzelf.
Het is niet “leuk” en voelt niet “lekker” maar is ook niet onaangenaam. Ik wil het zeker nog opnieuw doen, maar wil er zeker een erg lange tijd over laten gaan.
Dit alles heeft ongeveer 10 minuten geduurd. De naweeën hebben nog ongeveer een uur geduurd eer ik opnieuw baseline was. Dat uur voelde ik me high alsof ik wiet had gerookt.
Na ettelijke ervaringen sedert enkele jaren met het plant medicijn was het deze keer de beurt aan een nieuwe plant om de revue te passeren.
Deze keer was ik, na een lecture van Terence McKenna te bekijken over deze plant, volledig in de ban van de Shepherdess.
Aangezien ik geen verse bladeren kon scoren en al helemaal niet van plan was om zelf een plantje te groeien, besloot ik voor een extract te gaan. Dit ging ik met zo’n metalen pijpje roken dat ik in een nightshop had gekocht en eerder had gebruikt om wiet mee te roken. It gets the job done!
Goed, het was zover. Ik zette me neer op de vloer en probeerde mijn hartslag onder controle te krijgen, want ik was best zenuwachtig.
Ik strooide een beetje van het extract in de pijp, blies alle lucht uit mijn longen en stak mijn Bic aan.
De rook smaakte vreemd, onnatuurlijk zelfs. Ik probeerde de rook zo lang mogelijk binnen te houden, maar moest hoesten en nam nog snel een tweede trek en hield de rook ongeveer 30 seconden binnen.
En toen begon het. Het gevoel begon vanaf mijn voeten, alsof er een pletwals over me reed. Het kwam steeds hoger en wanneer het aan mijn hoofd kwam was ik niet langer in mijn woonkamer.
Ik wil mijn best doen om dit zo goed mogelijk te beschrijven, maar onze woordenschat is helaas niet voorzien om andere dimensies te weer te geven, ik doe mijn best
.Het eerste wat ik mij herinner is dat ik plots in een straat uit de jaren 90 was. Ik kende de straat niet en toch voelde het niet vreemd. Toen was ik plots in een woonkamer. Maar er was geen ik, ik was de zetel en het was vanuit de “ooghoek” van de zetel dat ik die woonkamer observeerde. Erg vreemd.
Mijn beste vriend was intussen verhuisd en toen ik hem weken na deze trip voor het eerst bezocht in zijn nieuwe thuis zei ik dat zijn straat wel erg vertrouwd leek en dat ik het gevoel was dat het een gelijkaardige straat was tijdens die trip. Weird.
Vervolgens was ik een draaiend voorwerp. Ik wist niet wat precies, totdat het uitzoomde en ik zag dat ik het “dak” was van een draaimolen. Achteraf deed dit me denken aan een scene uit Fear and Loathing in Las Vegas.
En toen was ik een open boek, maar niet zomaar een boek. Het was het fotoboek van mijn leven. Ik kon bladeren van mijn geboorte tot nu, en ik wist intuïtief dat ik zou kunnen doorbladeren tot het einde, maar koos ervoor om dat niet te doen.
En daarmee kwam die ervaring tot een einde. Dat mijn hele leven al in de sterren staat geschreven is een thema dat al vaker naar boven kwam in andere psychedelische avonturen met truffels, maar nooit zo expliciet als dit.
Salvia is ongelooflijk krachtig en is een categorie op zichzelf.
Het is niet “leuk” en voelt niet “lekker” maar is ook niet onaangenaam. Ik wil het zeker nog opnieuw doen, maar wil er zeker een erg lange tijd over laten gaan.
Dit alles heeft ongeveer 10 minuten geduurd. De naweeën hebben nog ongeveer een uur geduurd eer ik opnieuw baseline was. Dat uur voelde ik me high alsof ik wiet had gerookt.
Bijlagen
-
book of life.jpg
