Kimburliej
Newbie
Hallo iedereen,
Ik heb mij vaak ingelezen op dit forum, maar het werd wel eens tijd om mijn eigen ervaringen te vertellen.
Ik zal het in detail vertellen dus het kan best een lang verhaal zijn. Wees niet bang om mij feedback te geven in iets wat ik misschien verkeerd heb aangepakt. Ik sta altijd open voor een gesprek dus een privé bericht mag altijd.
Ik had al ervaring met XTC, truffels en wiet maar was heel nieuwsgierig naar speed omdat mijn (ex) vriend dit regelmatig gebruikte.
Op een dag dat ik bij mijn (ex) vriend was heb ik samen met hem besproken over mijn interesse naar speed en hoe dit nou voor hem werkte. Ik las hier op DF vaak verschillende verhalen en was benieuwd of ik hetzelfde zou ervaren. Nee tuurlijk niet ieder mens is verschillend, maar er zijn altijd een paar vergelijkingen. Met hem duidelijke regels afgesproken dat ik maar 2/3 lijntjes over de gehele avond zou nemen, omdat hij natuurlijk ook niet wist hoe ik hier op zou reageren. Rond 20:00 legde hij een lijntje voor mij klaar, maar het heeft wel 45 minuten geduurd voor ik de moed had verzamelt om het lijntje op te snuiven. Ik was erg gespannen, maakte mij druk en wist niet wat ik kon verwachten. Eenmaal toen ik het had gedaan sprongen de tranen mij in de ogen.. Jeetje wat een branderig gevoel in mijn neus, maar na een tijdje wende ik daar wel aan.
Na 20 minuten '' gechillt '' te hebben begon ik wat te voelen. Ik werd heel helder, maar niet echt actief of de wilde verhalen die ik er van heb gehoord en gezien. Ik raakte een beetje teleurgesteld en zij vrijwel na 45 minuten na inname dat ik graag bij wou nemen omdat ik niks voelde mijn ex vertellende dat als ik nu bij zou nemen het wel harder kon inklappen. En ja hoor na het tweede lijntje begon ik het te voelen. Het brandde al niet zo erg meer in mijn neus als voorheen eigenlijk begon het wel een beetje lekker te voelen. Ik had de muziek wat harder gezet en voor ik het wist dacht ik als een echte danser te kunnen dansen net als de mensen in de videoclip. Het maakte mij niet uit wat de mensen er van zouden vinden die er bij waren het voelde alsof ik zelf mee deed in de videoclip en vet beroemd was. Achteraf wel een beetje gek want ik kan totaal niet dansen en heb totaal geen ritme gevoel. Na dit een halfuur gedaan te hebben zeiden ze dat ik wat moest drinken, maar had hier totaal geen zin in. Ik wou blijven bewegen, praten niet, alleen maar bewegen. Na enig aandringen heb ik toch maar wat gedronken.
Na 1,5 uur pakte ik inmiddels mijn 3e lijntje en mijn drang om steeds meer bij te nemen werd steeds groter. Ik kon wel tegen mijzelf zeggen dat ik moest oppassen en niet mijn grenzen over moest gaan. Helaas is dit niet gelukt want 2 uur later had ik inmiddels al 2 keer bijgenomen.
We kwamen met het idee naar buiten te gaan en rondjes te gaan lopen want daar had ik heel veel zin in. De omgeving waar ik woon is best veel natuur dus namen ook het besluit door de natuur te lopen. Ik weet niet hoelang ik heb gelopen, maar ik heb de hele weg niet gepraat.. Ik had geen zin in praten ik leefde in mijn eigen wereld, bomen waren voor mij geen bomen maar ik observeerde en zag in elke boom een bepaald dier. Tot iemand op een plant ging staan, het was voor mij een '' tijger '' maar ook weer niet. Ik werd boos en begon te huilen en te schreeuwen. Want waarom had hij dit dier vermoord? Voor mijn neus? Hij verdiende dit helemaal niet. Ik bedacht me niet en begon de persoon in kwestie te slaan en schreeuwde dat hij een moordenaar was. Vrienden van me hebben me van hem afgetrokken en kalmeerden mij door te vertellen dat dit allemaal niet echt was en ik speed heb gebruikt. Heb me erg schuldig gevoeld tegenover de persoon bij wie ik dit deed en na een goed gesprek was het ook goed.
Na deze gebeurtenis heb ik me de avond alleen gevoeld, het gevoel had dat ik er nu alleen voor stond op de wereld, ik voelde me lamlendig, had nergens meer zin in. Ik werd verdrietig en toen kreeg ik een praatkick. Ik bleef maar praten en praten over dingen die ik lastig vond in het leven, en hoe meer ik ging praten hoe onzekerder ik werd. Mijn vriend en mijn vrienden probeerden het positieve wel naar boven te halen, maar op het moment dat ze dat probeerden dacht ik waarom willen ze hier niet met me over praten? Ik heb echt 4 uur lang in deze toestand gezeten en zag echt geen uitweg meer, ik miste het gevoel wat ik in het begin van de avond heb gehad.
Later ging het allemaal wel weer oke, en na iets langer dan 24 uur wakker te zijn geweest kon ik slapen. Ik heb na het 5e lijntje niks meer bijgenomen. Achteraf toch mijn grens over gegaan?
Ik heb mij vaak ingelezen op dit forum, maar het werd wel eens tijd om mijn eigen ervaringen te vertellen.
Ik zal het in detail vertellen dus het kan best een lang verhaal zijn. Wees niet bang om mij feedback te geven in iets wat ik misschien verkeerd heb aangepakt. Ik sta altijd open voor een gesprek dus een privé bericht mag altijd.
Ik had al ervaring met XTC, truffels en wiet maar was heel nieuwsgierig naar speed omdat mijn (ex) vriend dit regelmatig gebruikte.
Op een dag dat ik bij mijn (ex) vriend was heb ik samen met hem besproken over mijn interesse naar speed en hoe dit nou voor hem werkte. Ik las hier op DF vaak verschillende verhalen en was benieuwd of ik hetzelfde zou ervaren. Nee tuurlijk niet ieder mens is verschillend, maar er zijn altijd een paar vergelijkingen. Met hem duidelijke regels afgesproken dat ik maar 2/3 lijntjes over de gehele avond zou nemen, omdat hij natuurlijk ook niet wist hoe ik hier op zou reageren. Rond 20:00 legde hij een lijntje voor mij klaar, maar het heeft wel 45 minuten geduurd voor ik de moed had verzamelt om het lijntje op te snuiven. Ik was erg gespannen, maakte mij druk en wist niet wat ik kon verwachten. Eenmaal toen ik het had gedaan sprongen de tranen mij in de ogen.. Jeetje wat een branderig gevoel in mijn neus, maar na een tijdje wende ik daar wel aan.
Na 20 minuten '' gechillt '' te hebben begon ik wat te voelen. Ik werd heel helder, maar niet echt actief of de wilde verhalen die ik er van heb gehoord en gezien. Ik raakte een beetje teleurgesteld en zij vrijwel na 45 minuten na inname dat ik graag bij wou nemen omdat ik niks voelde mijn ex vertellende dat als ik nu bij zou nemen het wel harder kon inklappen. En ja hoor na het tweede lijntje begon ik het te voelen. Het brandde al niet zo erg meer in mijn neus als voorheen eigenlijk begon het wel een beetje lekker te voelen. Ik had de muziek wat harder gezet en voor ik het wist dacht ik als een echte danser te kunnen dansen net als de mensen in de videoclip. Het maakte mij niet uit wat de mensen er van zouden vinden die er bij waren het voelde alsof ik zelf mee deed in de videoclip en vet beroemd was. Achteraf wel een beetje gek want ik kan totaal niet dansen en heb totaal geen ritme gevoel. Na dit een halfuur gedaan te hebben zeiden ze dat ik wat moest drinken, maar had hier totaal geen zin in. Ik wou blijven bewegen, praten niet, alleen maar bewegen. Na enig aandringen heb ik toch maar wat gedronken.
Na 1,5 uur pakte ik inmiddels mijn 3e lijntje en mijn drang om steeds meer bij te nemen werd steeds groter. Ik kon wel tegen mijzelf zeggen dat ik moest oppassen en niet mijn grenzen over moest gaan. Helaas is dit niet gelukt want 2 uur later had ik inmiddels al 2 keer bijgenomen.
We kwamen met het idee naar buiten te gaan en rondjes te gaan lopen want daar had ik heel veel zin in. De omgeving waar ik woon is best veel natuur dus namen ook het besluit door de natuur te lopen. Ik weet niet hoelang ik heb gelopen, maar ik heb de hele weg niet gepraat.. Ik had geen zin in praten ik leefde in mijn eigen wereld, bomen waren voor mij geen bomen maar ik observeerde en zag in elke boom een bepaald dier. Tot iemand op een plant ging staan, het was voor mij een '' tijger '' maar ook weer niet. Ik werd boos en begon te huilen en te schreeuwen. Want waarom had hij dit dier vermoord? Voor mijn neus? Hij verdiende dit helemaal niet. Ik bedacht me niet en begon de persoon in kwestie te slaan en schreeuwde dat hij een moordenaar was. Vrienden van me hebben me van hem afgetrokken en kalmeerden mij door te vertellen dat dit allemaal niet echt was en ik speed heb gebruikt. Heb me erg schuldig gevoeld tegenover de persoon bij wie ik dit deed en na een goed gesprek was het ook goed.
Na deze gebeurtenis heb ik me de avond alleen gevoeld, het gevoel had dat ik er nu alleen voor stond op de wereld, ik voelde me lamlendig, had nergens meer zin in. Ik werd verdrietig en toen kreeg ik een praatkick. Ik bleef maar praten en praten over dingen die ik lastig vond in het leven, en hoe meer ik ging praten hoe onzekerder ik werd. Mijn vriend en mijn vrienden probeerden het positieve wel naar boven te halen, maar op het moment dat ze dat probeerden dacht ik waarom willen ze hier niet met me over praten? Ik heb echt 4 uur lang in deze toestand gezeten en zag echt geen uitweg meer, ik miste het gevoel wat ik in het begin van de avond heb gehad.
Later ging het allemaal wel weer oke, en na iets langer dan 24 uur wakker te zijn geweest kon ik slapen. Ik heb na het 5e lijntje niks meer bijgenomen. Achteraf toch mijn grens over gegaan?
