Een maandje terug met een vriend (R) samen ieder zo'n 20 gram Golden Teachers gegeten.
Rond een uur of half 2 hadden we elk ons bakje leeg en begonnen we met wat lullen en muziek luisteren. Ongeveer een half uur later merkten we beide nog niets, hoewel we de paddo's op een nuchtere maag (alleen ontbijt) aten. Vijf minuten later keken we elkaar aan en sprongen de tranen ons in de ogen van het lachen. Blijkbaar werkten ze toch wel
Bij ons thuis zitten er schroten tegen het plafond met daarin nog allerlei patronen en bruine vlekken die vast een naam hebben. Dit begon wel ernstig te golven toen de paddo's eenmaal waren opgekomen. Ook leken de bruine vlekken erg op dierenogen, persoonlijk moest ik aan een savanne denken met wuivend gras en grazende impala's.
Toen ik naar die vriend keek die net als ik op de bank naar het plafond lag te staren, leek het net alsof zijn hoofd en armen los lagen van de rest van zijn lichaam. Je ziet wel eens van die tafels met daarop een poppenlijf en een gat erin om je hoofd doorheen te steken, zodat het lijkt alsof het poppenlijf op je hoofd zit en je zelf op tafel ligt. R had het erover dat het leek alsof mijn hoofd in de bank zat.
Voor ons allebei leek de hoek waarin mijn computer staat erg licht en plezierig. Hier begonnen inmiddels ook overal golvende patronen te ontstaan waar we allebei weer erg om moesten lachen. R liep met een zak Dorito's rond, ikzelf had een zak Wokkels. Voor ons gevoel hebben we constant van die chips gegeten, maar 3 uur later was die zak nogsteeds halfvol. Ook had R moeite om de zak Dorito's van zijn hand af te krijgen nadat hij een handje gepakt had. Hij heeft dan ook ongeveer een uur met die zak om zijn hand gelopen omdat hij hem er niet af kreeg.
Omdat we allebei graag buiten wilden zijn maakten we constant plannen om naar buiten te gaan, maar op de een of andere manier lukte het nooit omdat we gewoon te druk waren met praten over vanalles. Toen we eenmaal onze schoenen aanhadden hebben we nog drie keer tegen elkaar gezegd dat we naar buiten gingen, maar telkens vergaten we het waardoor we de laatste keer maar direct zijn opgestaan en naar buiten zijn gegaan. Toen we buiten waren vonden we het toch wel erg koud dus gingen we maar weer naar binnen...
Op de piek waren we allebei redelijk de weg kwijt. Elkaar verstaan ging zeer slecht (R komt uit de Achterhoek, maar hij is goed verstaanbaar als we nuchter zijn) waardoor gesprekken uitmondden in met de hand bij het oor op tien centimeter van elkaar staan schreeuwen. Omdat dit niet opschoot zijn we maar even gaan liggen, om weer naar het plafond te kijken. Dit keer was de savanne voor mij zeer levendig, inclusief grazende antilopes en denderende olifanten.
Nu kregen we flinke honger dus besloten we wat frikandellen te bakken (lekker verantwoord met je gekke kop). Dit werd een beetje hetzelfde verhaal als het naar buiten gaan, hoewel er nu heel weinig tijd zat tussen het vergeten van de frikandellen en erheen lopen om te controleren zodat we ons voelden alsof we een marathon hadden gelopen toen ze eenmaal eetbaar waren. Het eten was een aparte ervaring, het leek erg alsof er iemand anders aan het kauwen was waardoor ik ook regelmatig vergat dat ik aan het eten was, waardoor ik moest hoesten en bedacht dat ik moest kauwen.
Toen R even achter de computer ging zitten zag hij dat mijn vriendin tegen me had gepraat op MSN. Wanhopig probeerden we normale antwoorden te geven, wat nog knap tegenviel. Ik wilde per sé niet dat ze wist dat we aan de paddo's zaten, hoewel ze hier helemaal geen moeite mee heeft. Dit was ook wel redelijk killing voor de trip omdat we allebei heel hard probeerden normale dingen te zeggen, maar we steeds met onzin aankwamen waarna we dit weer weghaalden en niet verstuurden. Moet er voor haar ook redelijk vreemd hebben uitgezien, steeds het bericht dat ik iets aan het typen ben en dan weer niet, zonder dat er iets verstuurd wordt.
Hierna zijn we even gaan liggen op de bank waarna we allebei even hebben geslapen. Rond een uur of half zes waren we allebei weer nuchter en zijn we even naar de supermarkt gegaan om eten te halen.
De hele trip duurde zo'n vier uur, waarbij we constant gillend van het lachen elkaar de meest rare ideeën toespeelden. Ook hadden we allebei erg last van vergeetachtigheid: Soms wilden we een verhaal beginnen maar vergaten we voordat we de eerste woorden gezegd hadden waar het over ging. Ook leek de tijd ontzettend langzaam te gaan.Toffe ervaring
Het kan zijn dat mensen deze report al eerder hebben gelezen, heb hem namelijk al een keer eerder ergens anders gepost
Morgen of vanavond schrijf ik even een report van afgelopen zaterdag, wat voor mij de tweede keer paddo's was!
Rond een uur of half 2 hadden we elk ons bakje leeg en begonnen we met wat lullen en muziek luisteren. Ongeveer een half uur later merkten we beide nog niets, hoewel we de paddo's op een nuchtere maag (alleen ontbijt) aten. Vijf minuten later keken we elkaar aan en sprongen de tranen ons in de ogen van het lachen. Blijkbaar werkten ze toch wel
Bij ons thuis zitten er schroten tegen het plafond met daarin nog allerlei patronen en bruine vlekken die vast een naam hebben. Dit begon wel ernstig te golven toen de paddo's eenmaal waren opgekomen. Ook leken de bruine vlekken erg op dierenogen, persoonlijk moest ik aan een savanne denken met wuivend gras en grazende impala's.
Toen ik naar die vriend keek die net als ik op de bank naar het plafond lag te staren, leek het net alsof zijn hoofd en armen los lagen van de rest van zijn lichaam. Je ziet wel eens van die tafels met daarop een poppenlijf en een gat erin om je hoofd doorheen te steken, zodat het lijkt alsof het poppenlijf op je hoofd zit en je zelf op tafel ligt. R had het erover dat het leek alsof mijn hoofd in de bank zat.
Voor ons allebei leek de hoek waarin mijn computer staat erg licht en plezierig. Hier begonnen inmiddels ook overal golvende patronen te ontstaan waar we allebei weer erg om moesten lachen. R liep met een zak Dorito's rond, ikzelf had een zak Wokkels. Voor ons gevoel hebben we constant van die chips gegeten, maar 3 uur later was die zak nogsteeds halfvol. Ook had R moeite om de zak Dorito's van zijn hand af te krijgen nadat hij een handje gepakt had. Hij heeft dan ook ongeveer een uur met die zak om zijn hand gelopen omdat hij hem er niet af kreeg.
Omdat we allebei graag buiten wilden zijn maakten we constant plannen om naar buiten te gaan, maar op de een of andere manier lukte het nooit omdat we gewoon te druk waren met praten over vanalles. Toen we eenmaal onze schoenen aanhadden hebben we nog drie keer tegen elkaar gezegd dat we naar buiten gingen, maar telkens vergaten we het waardoor we de laatste keer maar direct zijn opgestaan en naar buiten zijn gegaan. Toen we buiten waren vonden we het toch wel erg koud dus gingen we maar weer naar binnen...
Op de piek waren we allebei redelijk de weg kwijt. Elkaar verstaan ging zeer slecht (R komt uit de Achterhoek, maar hij is goed verstaanbaar als we nuchter zijn) waardoor gesprekken uitmondden in met de hand bij het oor op tien centimeter van elkaar staan schreeuwen. Omdat dit niet opschoot zijn we maar even gaan liggen, om weer naar het plafond te kijken. Dit keer was de savanne voor mij zeer levendig, inclusief grazende antilopes en denderende olifanten.
Nu kregen we flinke honger dus besloten we wat frikandellen te bakken (lekker verantwoord met je gekke kop). Dit werd een beetje hetzelfde verhaal als het naar buiten gaan, hoewel er nu heel weinig tijd zat tussen het vergeten van de frikandellen en erheen lopen om te controleren zodat we ons voelden alsof we een marathon hadden gelopen toen ze eenmaal eetbaar waren. Het eten was een aparte ervaring, het leek erg alsof er iemand anders aan het kauwen was waardoor ik ook regelmatig vergat dat ik aan het eten was, waardoor ik moest hoesten en bedacht dat ik moest kauwen.
Toen R even achter de computer ging zitten zag hij dat mijn vriendin tegen me had gepraat op MSN. Wanhopig probeerden we normale antwoorden te geven, wat nog knap tegenviel. Ik wilde per sé niet dat ze wist dat we aan de paddo's zaten, hoewel ze hier helemaal geen moeite mee heeft. Dit was ook wel redelijk killing voor de trip omdat we allebei heel hard probeerden normale dingen te zeggen, maar we steeds met onzin aankwamen waarna we dit weer weghaalden en niet verstuurden. Moet er voor haar ook redelijk vreemd hebben uitgezien, steeds het bericht dat ik iets aan het typen ben en dan weer niet, zonder dat er iets verstuurd wordt.
Hierna zijn we even gaan liggen op de bank waarna we allebei even hebben geslapen. Rond een uur of half zes waren we allebei weer nuchter en zijn we even naar de supermarkt gegaan om eten te halen.
De hele trip duurde zo'n vier uur, waarbij we constant gillend van het lachen elkaar de meest rare ideeën toespeelden. Ook hadden we allebei erg last van vergeetachtigheid: Soms wilden we een verhaal beginnen maar vergaten we voordat we de eerste woorden gezegd hadden waar het over ging. Ook leek de tijd ontzettend langzaam te gaan.Toffe ervaring
Het kan zijn dat mensen deze report al eerder hebben gelezen, heb hem namelijk al een keer eerder ergens anders gepost
Morgen of vanavond schrijf ik even een report van afgelopen zaterdag, wat voor mij de tweede keer paddo's was!
