Wie: Ik: vrouw van 40 jaar. 1.75. 95Kg samen met Karel: man van 42 jaar, 1,87. 99Kg
Wat: Speed en MDMA (Voor het eerst niet thuis, maar op een trance feest)
Wanneer: 17-02-2018
Dosering: Ik: 200mg 73% Speed (thuis van te voren) en 200mg XTC/MDMA (2x 100mg op het feest met 1,5 uur ertussen) Ook had ik voor eventueel tijdens een vervelende XTC comedown nog 100mg Speed mee, maar dit bleek niet nodig. Karel: 200mg XTC/MDMA (in 1x op het feest) en na 1,5 uur 50mg 73% Speed.
Setting: A State Of Trance festival
Ervaring: Ik: XTC, 2C-B, LSD, Hasj, Speed, Coke, 6-APB, Poppers. Verder rook ik, en drink ik geen alcohol. Karel: XTC en mini beetje Speed (Omdat bij een eerdere poging, het snuiven niet wilde lukken) Hij rookt niet en drinkt zelden alcohol.
Toedieningswijze: Ik: Speed: snuiven, XTC: Slikken. Karel: XTC slikken en Speed in een capsule.
Verwachtingen: Iedereen vertelde me dat XTC op een feest een magische ervaring zou zijn, ondanks dat ik wel dacht dat het super kon zijn nam ik dit, door al mijn sociale angsten, met een korreltje zout.
Angsten: Bang dat de drukte te heftig zou zijn en de inslag te heftig.
Stemming: Van te voren erg nerveus en angstig, in een mate dat het me haast verlamde. Na wat lijntjes Speed kreeg ik er zin in en was ik niet meer bang en maakte dat plaats voor openmindedheid, hyper, vrolijk en energie. Karel maakte zich, nuchter als hij altijd is, nergens echt druk om.
Voorbereiding: De juiste spullen mee. Verreweg de meeste voorbereiding ging zitten in het zorgvuldig bepalen van de hoeveelheid en de verpakking van de drugs.
Voorwoord: Ik heb al een aantal keren XTC gedaan, maar altijd thuis. Dit omdat ik al jaren geen stapper ben, en ik sociaal angstig ben, vooral op drukke plekken. Ook was ik erg onzeker (ik ben te oud, te lelijk, ik doe te raar, zie er niet charmant uit onder invloed van XTC enz.) en was het financieel voor mij op dit moment, en voorlopig, geen optie. Natuurlijk was het wel mijn droomwens om ooit over die angsten heen te komen om een evenement zoals ASOT of Transmission of zo te gaan bezoeken.
Karel is al jaren een goede vriend. Een echte “headbanger” met een grote liefde voor metal. Wij kennen elkaar al van voordat ik met drugs ging experimenteren en hij had zelf nog nooit iets van drugs gedaan (Zijn eerste reactie toen ik vertelde dat ik ermee experimenteerde maanden geleden: “Kijk je uit met die troep!?”). Na een tijdje mijn verhalen/ervaringen aanhoren wilde hij toch wel een keertje XTC proberen. Na een paar keer testen met verschillende doseringen en zijn vrij ongevoelige reacties erop, hadden we eigenlijk een beetje opgegeven dat een “veilige” dosis bij hem veel zou doen. Speed snuiven heeft hij ook nog een keer geprobeerd, maar mijn huidige Speed is extreem stoffig (Ik krijg het zelf ook maar via 1 neusgat normaal naar binnen) en hij kreeg het maar niet naar binnen zonder het direct weer uit te hoesten.
Hij vond sommige trance nummers leuk, maar ging normaal alleen naar concerten met rock bands, waar ik ook regelmatig wel eens mee ging. Uiteraard toen gewoon nuchter.
Het report bevat geen tijden. Puur omdat ik hier totaal niet mee bezig geweest ben. Ik zou het kunnen uitrekenen naar aanleiding van de sets die we gezien hebben, maar ik wil het report laten zijn zoals het was. Gewoon genieten zonder op dat soort dingen te letten.
Report:
Eén week geleden sprak Karel me via Facebook aan.
Karel: hey hoestie?
Karel: Zin om mee te gaan naar A State of Trance volgende week zaterdag? Krijg je dat voor je verjaardag.
Ik: o.o
Ik: O.o
Ik: o.O
Ik: O.O
Ik: Omg!
Ik: Waar wat
Ik: O.o
Karel: Utrecht
Ik: Omgggg
Ik: Hoe gaaf!!
Karel: Ja of ja?
Ik: *stuitert op de bank
Ik: Jaaaaaaaa
Ik: Omggg
Zaterdag was het zover. Ik was extreem zenuwachtig. Ik had inmiddels online gezien dat het uitverkocht was, en dat er 14.000 mensen alleen al via Facebook hadden laten weten dat ze gingen. 14.000 mensen. Ik werd nerveus. Zo erg dat ik als verlamd op de bank bleef zitten, terwijl ik nog zoveel moest doen. Het is bizar hoe graag je iets kunt willen maar toch belemmerd te worden door angst. Uiteindelijk nam ik maar een paar flinke lijnen Speed. Onwijs onverstandig om Speed als een soort medicijn in te zetten maar ik wilde gewoon kunnen voor genieten zoals anderen dat zouden doen. De lijn was amper ingewerkt of ik kreeg een totaal andere mindset. Trance ging hard aan en binnen no-time was ik totaal klaar om te gaan. Karel had nog patat meegenomen maar ik kreeg door de Speed uiteraard geen frietje meer weg.
Enkele uren later gingen we dan onderweg. Lekker lui en luxe met een taxi. We hadden ook met de trein gekund maar Karel vond dat we het meteen ook goed moesten doen. Ik had mee wat we berekend hadden nodig te hebben: 2 XTC pillen van 200mg per stuk, een capsule met ongeveer 50mg Speed, en nog wat losse Speed, zo'n 100mg voor mijzelf eventueel voor na mijn XTC comedown. Mijn XTC ervaringen zijn de laatste tijd vrij heftig maar kort en wilde geen risico nemen in een vervelende XTC comedown te komen nog voor het feest ten einde zou zijn.
Karel had tot nu toe geen echte goede ervaring gehad met XTC, eerdere pogingen, zelfs tot 400mg, leverden vrijwel geen effecten bij hem op behalve een praatkick. Inmiddels hadden we dat dus opgegeven en zou hij het bij 200mg laten, met eventueel de Speed capsule voor een energie boost later in de nacht.
Korte tijd later waren we er, nog een klein stukje door de kou lopen en daar stonden we, totaal onervaren in de rij.
De kaarten werden gescand, en het was doorlopen naar het volgende deel. Daar mocht je eerst je spullen in een E-locker doen, en pas dan moest je door de echte doorgang waar je gefouilleerd werd.
Daarna maar eens oriënteren. Waar is wat, en vooral; Jemig wat is het groot!!
Zodra we een beetje een overzicht hadden besloten we maar direct de XTC te gaan nemen. In de gangen en ruimtes buiten de DJ stages was het best verlicht, dus hopten we de Main Stage in om in het donker totaal onopvallend de XTC te kunnen nemen.
Direct kwam de sfeer die daar hing als een warme deken ons tegemoet. Mega groot, de DJ's (NWYR) waren niet meer dan twee kleine stipjes in de verte. Maar het geluk van alle mensen om ons heen.... Bizar hoe dat binnen komt samen met het dikke uplifting nummer de DJ's op dat moment draaiden en een bijpassende lichtshow waar je u tegen zei. Dit zou een nacht worden om nooit te vergeten.
Na bijgekomen te zijn gekomen van de eerste indruk gingen de pillen erin. Karel een hele pil (200mg) en in een halve (100mg). Er was ook een flinke tribune waar je kon zitten. Handig, aangezien mijn inslagen de laatste keren steeds vrij heftig waren.
Ik keek mijn ogen uit, filmde wat kleine stukjes en had nauwelijks aandacht voor de inwerkende XTC. Als dit nu al zo magisch is, hoe kan dit in hemelsnaam nog intenser worden met XTC? Ergens maakte ik me zelfs een beetje zorgen. Gaat de vaagheid die de XTC geeft, juist geen afname doen aan deze beleving? We hebben de set voor een groot deel gezien/gehoord en voor 100% genoten.
Ineens voelde ik de XTC, een duidelijke inslag maar minder heftig dan dat ik bang voor was geweest. We zijn kort gaan zitten voor de zekerheid maar vervelend is het niet geweest. Bij Karel kwam hij geleidelijker maar toen we weer opstonden voelde hij hem ook goed. Karel is een vrij nuchter persoon en vooral een binnen genieter maar ik zag duidelijk aan zijn dikke smile dat de XTC (allicht door de gehele sfeer) voor de eerste keer bij hem echt zijn werk deed. Vrij kort daarna was het ook duidelijk te zien, zijn ogen waren bijna volledig zwart door zijn grote pupillen.
Anders dan dat ik dacht, werd de magie nog groter. Ik had het gevoel alsof ik in een andere dimensie was, waar alleen liefde, vrolijkheid en mooie dingen bestonden en dat al deze mensen daar onderdeel van waren. En alsof die mensen mij dat konden horen denken, werden de eerste contacten gelegd. Willekeurige mensen waarmee we één blik wisselden en die met een duim omhoog bevestigden dat ze er ook zo over dachten en zich net zo voelden. Soms met een korte woordenwisseling met zoiets als; Ga je ook lekker? Maar soms ook alleen die blik en een alles zeggende glimlach en duim omhoog. Ondanks dat vele mensen mij dit van te voren gezegd hadden dat dat zou gebeuren, je kan je werkelijk, vooral als sociaal angstig persoon, echt niet voorstellen hoe zoiets is. Echt waanzinnig. Karel was ook totaal verbaasd en onder de indruk van de sfeer en de saamhorigheid.
De gehele piek is vreselijk intens geweest en duurde voor mijn gevoel heerlijk lang. We zijn bij verschillende hallen geweest, in wc rijen me in de meest uiteenlopende gesprekken gemengd met andere wachtenden. Totaal geen sociale angsten of terughoudendheid. Ik was ook voor het eerst helemaal niet bezig met wat mensen van me konden vinden, iedereen was één, we waren allemaal gelijk. Jong, oud, dik, dun, mooi, minder knap het maakte allemaal niet uit.
Pas na 1,5 uur heb ik het tweede halfje bijgenomen, en Karel de 50mg Speed capsule.
Toilet bezoeken was op dit moment eigenlijk een zinloze bezigheid. Voor de eerste keer ooit op XTC, kon ik niet plassen. Af en toe ging ik wel maar het was nutteloos. Tijdens één van die pogingen ben ik maar een selfies gaan maken. Karel had gezegd hoe groot mijn pupillen waren en dat moest natuurlijk op een foto. Leuk, voor later.
(Note: Niet bang voor herkenning. Mijn eigen moeder herkende me niet eens op deze foto.)
Nadat we na een kort bezoek aan de rookruimte gedaan hadden, liepen we naar de “Who is afraid of 138?!” stage. Hier stonden meerdere DJ's die ik vrij goed ken. Stiekem wil je natuurlijk gewoon overal zijn en niks missen maar dat is natuurlijk onmogelijk. De afstanden tussen de hallen was erg groot en veelal één richting verkeer, dus je liep vrij veel.
Ik weet nog goed dat het tweede halfje insloeg. ik filmde net een stukje van de set van John O' Callaghan en er net een vreselijk intense drop kwam. Die kwam zo hard binnen dat ik er helemaal emotioneel van werd. Tranen in ogen en van binnen voelde ik een overstroming van liefde en geluk. Ik ben achteraf echt vreselijk blij dat ik dat stukje op film heb. De kwaliteit is niet best. Dit was een kleinere zaal dan de Main Stage, dus je stond dichter bij de boxen en ik filmde het met mijn inmiddels hoogbejaarde telefoon. Maar toch, goud waard voor mij.
(Het is het eerste stukje uit dit filmpje waar ik verschillende korte opnames van de nacht achter elkaar heb gezet)
Karel ging heerlijk op de XTC en Speed en had het ook enorm naar zijn zin, hij genoot zichtbaar net zo hard als ik. Had klemmende kaken, en hopte mee op de beats. Ook was hij opvallend attent! Niet dat het normaal nou een onattente boer is of zo, maar dit was echt next level. Als niet roker steeds aan me vragen of ik wilde gaan roken, of dat ik even wilde zitten of iets drinken misschien. Haha! En de nodige knuffels uiteraard!
We hebben kilometers gelopen, overal gaan kijken en vooral genoten van alle magie.
De Speed die ik nog voor mezelf achter de hand had, heb ik uiteindelijk niet eens genomen. De coming down van de XTC werd pas bij het wandelen naar de uitgang merkbaar voor mij en was niet vervelend. Pas in de taxi terug merkte ik dat ik vrij heftig richting crash ging. Karel had een betere parachute en lande wat geleidelijker.
Thuis aangekomen rond 7:00 nog kort nagepraat maar veel meer als “Wow. Dit was de mooiste nacht van mijn leven”, kwam er bij mij niet uit. Kort erna zijn we gaan slapen.
Ik zou een half boek kunnen schrijven maar ik heb me beperkt tot deze hoogtepunten. Absoluut onvergetelijke nacht en nu in de dagen erna komen steeds meer van de “officiële” opnames naar buiten via de social media en Youtube, en ik blijf maar nagenieten van opnames van alle sets die we gezien/gehoord hebben en alsnog genieten van alle sets die we hebben moeten missen door onze keuzes.
Wat: Speed en MDMA (Voor het eerst niet thuis, maar op een trance feest)
Wanneer: 17-02-2018
Dosering: Ik: 200mg 73% Speed (thuis van te voren) en 200mg XTC/MDMA (2x 100mg op het feest met 1,5 uur ertussen) Ook had ik voor eventueel tijdens een vervelende XTC comedown nog 100mg Speed mee, maar dit bleek niet nodig. Karel: 200mg XTC/MDMA (in 1x op het feest) en na 1,5 uur 50mg 73% Speed.
Setting: A State Of Trance festival
Ervaring: Ik: XTC, 2C-B, LSD, Hasj, Speed, Coke, 6-APB, Poppers. Verder rook ik, en drink ik geen alcohol. Karel: XTC en mini beetje Speed (Omdat bij een eerdere poging, het snuiven niet wilde lukken) Hij rookt niet en drinkt zelden alcohol.
Toedieningswijze: Ik: Speed: snuiven, XTC: Slikken. Karel: XTC slikken en Speed in een capsule.
Verwachtingen: Iedereen vertelde me dat XTC op een feest een magische ervaring zou zijn, ondanks dat ik wel dacht dat het super kon zijn nam ik dit, door al mijn sociale angsten, met een korreltje zout.
Angsten: Bang dat de drukte te heftig zou zijn en de inslag te heftig.
Stemming: Van te voren erg nerveus en angstig, in een mate dat het me haast verlamde. Na wat lijntjes Speed kreeg ik er zin in en was ik niet meer bang en maakte dat plaats voor openmindedheid, hyper, vrolijk en energie. Karel maakte zich, nuchter als hij altijd is, nergens echt druk om.
Voorbereiding: De juiste spullen mee. Verreweg de meeste voorbereiding ging zitten in het zorgvuldig bepalen van de hoeveelheid en de verpakking van de drugs.
Voorwoord: Ik heb al een aantal keren XTC gedaan, maar altijd thuis. Dit omdat ik al jaren geen stapper ben, en ik sociaal angstig ben, vooral op drukke plekken. Ook was ik erg onzeker (ik ben te oud, te lelijk, ik doe te raar, zie er niet charmant uit onder invloed van XTC enz.) en was het financieel voor mij op dit moment, en voorlopig, geen optie. Natuurlijk was het wel mijn droomwens om ooit over die angsten heen te komen om een evenement zoals ASOT of Transmission of zo te gaan bezoeken.
Karel is al jaren een goede vriend. Een echte “headbanger” met een grote liefde voor metal. Wij kennen elkaar al van voordat ik met drugs ging experimenteren en hij had zelf nog nooit iets van drugs gedaan (Zijn eerste reactie toen ik vertelde dat ik ermee experimenteerde maanden geleden: “Kijk je uit met die troep!?”). Na een tijdje mijn verhalen/ervaringen aanhoren wilde hij toch wel een keertje XTC proberen. Na een paar keer testen met verschillende doseringen en zijn vrij ongevoelige reacties erop, hadden we eigenlijk een beetje opgegeven dat een “veilige” dosis bij hem veel zou doen. Speed snuiven heeft hij ook nog een keer geprobeerd, maar mijn huidige Speed is extreem stoffig (Ik krijg het zelf ook maar via 1 neusgat normaal naar binnen) en hij kreeg het maar niet naar binnen zonder het direct weer uit te hoesten.
Hij vond sommige trance nummers leuk, maar ging normaal alleen naar concerten met rock bands, waar ik ook regelmatig wel eens mee ging. Uiteraard toen gewoon nuchter.
Het report bevat geen tijden. Puur omdat ik hier totaal niet mee bezig geweest ben. Ik zou het kunnen uitrekenen naar aanleiding van de sets die we gezien hebben, maar ik wil het report laten zijn zoals het was. Gewoon genieten zonder op dat soort dingen te letten.
Report:
Eén week geleden sprak Karel me via Facebook aan.
Karel: hey hoestie?
Karel: Zin om mee te gaan naar A State of Trance volgende week zaterdag? Krijg je dat voor je verjaardag.
Ik: o.o
Ik: O.o
Ik: o.O
Ik: O.O
Ik: Omg!
Ik: Waar wat
Ik: O.o
Karel: Utrecht
Ik: Omgggg
Ik: Hoe gaaf!!
Karel: Ja of ja?
Ik: *stuitert op de bank
Ik: Jaaaaaaaa
Ik: Omggg
Zaterdag was het zover. Ik was extreem zenuwachtig. Ik had inmiddels online gezien dat het uitverkocht was, en dat er 14.000 mensen alleen al via Facebook hadden laten weten dat ze gingen. 14.000 mensen. Ik werd nerveus. Zo erg dat ik als verlamd op de bank bleef zitten, terwijl ik nog zoveel moest doen. Het is bizar hoe graag je iets kunt willen maar toch belemmerd te worden door angst. Uiteindelijk nam ik maar een paar flinke lijnen Speed. Onwijs onverstandig om Speed als een soort medicijn in te zetten maar ik wilde gewoon kunnen voor genieten zoals anderen dat zouden doen. De lijn was amper ingewerkt of ik kreeg een totaal andere mindset. Trance ging hard aan en binnen no-time was ik totaal klaar om te gaan. Karel had nog patat meegenomen maar ik kreeg door de Speed uiteraard geen frietje meer weg.
Enkele uren later gingen we dan onderweg. Lekker lui en luxe met een taxi. We hadden ook met de trein gekund maar Karel vond dat we het meteen ook goed moesten doen. Ik had mee wat we berekend hadden nodig te hebben: 2 XTC pillen van 200mg per stuk, een capsule met ongeveer 50mg Speed, en nog wat losse Speed, zo'n 100mg voor mijzelf eventueel voor na mijn XTC comedown. Mijn XTC ervaringen zijn de laatste tijd vrij heftig maar kort en wilde geen risico nemen in een vervelende XTC comedown te komen nog voor het feest ten einde zou zijn.
Karel had tot nu toe geen echte goede ervaring gehad met XTC, eerdere pogingen, zelfs tot 400mg, leverden vrijwel geen effecten bij hem op behalve een praatkick. Inmiddels hadden we dat dus opgegeven en zou hij het bij 200mg laten, met eventueel de Speed capsule voor een energie boost later in de nacht.
Korte tijd later waren we er, nog een klein stukje door de kou lopen en daar stonden we, totaal onervaren in de rij.
De kaarten werden gescand, en het was doorlopen naar het volgende deel. Daar mocht je eerst je spullen in een E-locker doen, en pas dan moest je door de echte doorgang waar je gefouilleerd werd.
Daarna maar eens oriënteren. Waar is wat, en vooral; Jemig wat is het groot!!
Zodra we een beetje een overzicht hadden besloten we maar direct de XTC te gaan nemen. In de gangen en ruimtes buiten de DJ stages was het best verlicht, dus hopten we de Main Stage in om in het donker totaal onopvallend de XTC te kunnen nemen.
Direct kwam de sfeer die daar hing als een warme deken ons tegemoet. Mega groot, de DJ's (NWYR) waren niet meer dan twee kleine stipjes in de verte. Maar het geluk van alle mensen om ons heen.... Bizar hoe dat binnen komt samen met het dikke uplifting nummer de DJ's op dat moment draaiden en een bijpassende lichtshow waar je u tegen zei. Dit zou een nacht worden om nooit te vergeten.
Na bijgekomen te zijn gekomen van de eerste indruk gingen de pillen erin. Karel een hele pil (200mg) en in een halve (100mg). Er was ook een flinke tribune waar je kon zitten. Handig, aangezien mijn inslagen de laatste keren steeds vrij heftig waren.
Ik keek mijn ogen uit, filmde wat kleine stukjes en had nauwelijks aandacht voor de inwerkende XTC. Als dit nu al zo magisch is, hoe kan dit in hemelsnaam nog intenser worden met XTC? Ergens maakte ik me zelfs een beetje zorgen. Gaat de vaagheid die de XTC geeft, juist geen afname doen aan deze beleving? We hebben de set voor een groot deel gezien/gehoord en voor 100% genoten.
Ineens voelde ik de XTC, een duidelijke inslag maar minder heftig dan dat ik bang voor was geweest. We zijn kort gaan zitten voor de zekerheid maar vervelend is het niet geweest. Bij Karel kwam hij geleidelijker maar toen we weer opstonden voelde hij hem ook goed. Karel is een vrij nuchter persoon en vooral een binnen genieter maar ik zag duidelijk aan zijn dikke smile dat de XTC (allicht door de gehele sfeer) voor de eerste keer bij hem echt zijn werk deed. Vrij kort daarna was het ook duidelijk te zien, zijn ogen waren bijna volledig zwart door zijn grote pupillen.
Anders dan dat ik dacht, werd de magie nog groter. Ik had het gevoel alsof ik in een andere dimensie was, waar alleen liefde, vrolijkheid en mooie dingen bestonden en dat al deze mensen daar onderdeel van waren. En alsof die mensen mij dat konden horen denken, werden de eerste contacten gelegd. Willekeurige mensen waarmee we één blik wisselden en die met een duim omhoog bevestigden dat ze er ook zo over dachten en zich net zo voelden. Soms met een korte woordenwisseling met zoiets als; Ga je ook lekker? Maar soms ook alleen die blik en een alles zeggende glimlach en duim omhoog. Ondanks dat vele mensen mij dit van te voren gezegd hadden dat dat zou gebeuren, je kan je werkelijk, vooral als sociaal angstig persoon, echt niet voorstellen hoe zoiets is. Echt waanzinnig. Karel was ook totaal verbaasd en onder de indruk van de sfeer en de saamhorigheid.
De gehele piek is vreselijk intens geweest en duurde voor mijn gevoel heerlijk lang. We zijn bij verschillende hallen geweest, in wc rijen me in de meest uiteenlopende gesprekken gemengd met andere wachtenden. Totaal geen sociale angsten of terughoudendheid. Ik was ook voor het eerst helemaal niet bezig met wat mensen van me konden vinden, iedereen was één, we waren allemaal gelijk. Jong, oud, dik, dun, mooi, minder knap het maakte allemaal niet uit.
Pas na 1,5 uur heb ik het tweede halfje bijgenomen, en Karel de 50mg Speed capsule.
Toilet bezoeken was op dit moment eigenlijk een zinloze bezigheid. Voor de eerste keer ooit op XTC, kon ik niet plassen. Af en toe ging ik wel maar het was nutteloos. Tijdens één van die pogingen ben ik maar een selfies gaan maken. Karel had gezegd hoe groot mijn pupillen waren en dat moest natuurlijk op een foto. Leuk, voor later.
(Note: Niet bang voor herkenning. Mijn eigen moeder herkende me niet eens op deze foto.)
Nadat we na een kort bezoek aan de rookruimte gedaan hadden, liepen we naar de “Who is afraid of 138?!” stage. Hier stonden meerdere DJ's die ik vrij goed ken. Stiekem wil je natuurlijk gewoon overal zijn en niks missen maar dat is natuurlijk onmogelijk. De afstanden tussen de hallen was erg groot en veelal één richting verkeer, dus je liep vrij veel.
Ik weet nog goed dat het tweede halfje insloeg. ik filmde net een stukje van de set van John O' Callaghan en er net een vreselijk intense drop kwam. Die kwam zo hard binnen dat ik er helemaal emotioneel van werd. Tranen in ogen en van binnen voelde ik een overstroming van liefde en geluk. Ik ben achteraf echt vreselijk blij dat ik dat stukje op film heb. De kwaliteit is niet best. Dit was een kleinere zaal dan de Main Stage, dus je stond dichter bij de boxen en ik filmde het met mijn inmiddels hoogbejaarde telefoon. Maar toch, goud waard voor mij.
(Het is het eerste stukje uit dit filmpje waar ik verschillende korte opnames van de nacht achter elkaar heb gezet)
Karel ging heerlijk op de XTC en Speed en had het ook enorm naar zijn zin, hij genoot zichtbaar net zo hard als ik. Had klemmende kaken, en hopte mee op de beats. Ook was hij opvallend attent! Niet dat het normaal nou een onattente boer is of zo, maar dit was echt next level. Als niet roker steeds aan me vragen of ik wilde gaan roken, of dat ik even wilde zitten of iets drinken misschien. Haha! En de nodige knuffels uiteraard!
We hebben kilometers gelopen, overal gaan kijken en vooral genoten van alle magie.
De Speed die ik nog voor mezelf achter de hand had, heb ik uiteindelijk niet eens genomen. De coming down van de XTC werd pas bij het wandelen naar de uitgang merkbaar voor mij en was niet vervelend. Pas in de taxi terug merkte ik dat ik vrij heftig richting crash ging. Karel had een betere parachute en lande wat geleidelijker.
Thuis aangekomen rond 7:00 nog kort nagepraat maar veel meer als “Wow. Dit was de mooiste nacht van mijn leven”, kwam er bij mij niet uit. Kort erna zijn we gaan slapen.
Ik zou een half boek kunnen schrijven maar ik heb me beperkt tot deze hoogtepunten. Absoluut onvergetelijke nacht en nu in de dagen erna komen steeds meer van de “officiële” opnames naar buiten via de social media en Youtube, en ik blijf maar nagenieten van opnames van alle sets die we gezien/gehoord hebben en alsnog genieten van alle sets die we hebben moeten missen door onze keuzes.
