Afgelopen vrijdag heb ik dus mijn eerste pilletje op. Hier mijn report 
We waren met z'n 3en en fietsten naar onze dealer. Nadat we onze 'napoleonetjes' hadden gekocht namen we ze om 5 uur in met goedkope ice-tea van de spar. Het regende, we stonden onder een afdakje. We besluiten een vriend te bellen om daar even lekker droog te zitten terwijl we wachten tot het inslaat.
Er wordt een Megadeth reportage opgezet. Het begin kan ik nog wel volgen maar dan..
Tintelingen? Wat is dit? Hoe kan dit?
Er beginnen vloeistoffen door mijn lichaam te lopen die alles lijken schoon te maken. Ik kijk naar de klok, het is half 6. Opeens hoor ik mezelf zeggen: 'Oh jongens, nou voel ik me echt wel vaag.' En bij 'vaag' slaat mijn stem over. Toen sloeg het pas echt in. Overal in mijn lichaam voelde ik een zalige aanwezigheid. Ik wist me er geen houding bij te geven. Vage gedachten kwamen in me op: moest ik op de vloer gaan liggen kronkelen? Het voelde allemaal erg overweldigend. Ik besloot met een big-smile naar het plafond te kijken.
'We gaan naar buiten nu.' En we beginnen met lopen.
We lopen over de dijk, constant te roken. Omdat het zo lekker is. Terwijl we lopen kunnen we het niet over veel anders hebben dan hoe relaxt we ons wel niet voelen. Het gesprek en het lopen gaan over niks, maar toch maken ze ons blij. We zijn blij dat we hier zijn, met z'n 3en. Het hoorde zo te zijn. De hele avond helemaal niks gedaan. Gelopen, gezeten en gerookt. Het was HEERLIJK.
We waren met z'n 3en en fietsten naar onze dealer. Nadat we onze 'napoleonetjes' hadden gekocht namen we ze om 5 uur in met goedkope ice-tea van de spar. Het regende, we stonden onder een afdakje. We besluiten een vriend te bellen om daar even lekker droog te zitten terwijl we wachten tot het inslaat.
Er wordt een Megadeth reportage opgezet. Het begin kan ik nog wel volgen maar dan..
Tintelingen? Wat is dit? Hoe kan dit?
Er beginnen vloeistoffen door mijn lichaam te lopen die alles lijken schoon te maken. Ik kijk naar de klok, het is half 6. Opeens hoor ik mezelf zeggen: 'Oh jongens, nou voel ik me echt wel vaag.' En bij 'vaag' slaat mijn stem over. Toen sloeg het pas echt in. Overal in mijn lichaam voelde ik een zalige aanwezigheid. Ik wist me er geen houding bij te geven. Vage gedachten kwamen in me op: moest ik op de vloer gaan liggen kronkelen? Het voelde allemaal erg overweldigend. Ik besloot met een big-smile naar het plafond te kijken.
'We gaan naar buiten nu.' En we beginnen met lopen.
We lopen over de dijk, constant te roken. Omdat het zo lekker is. Terwijl we lopen kunnen we het niet over veel anders hebben dan hoe relaxt we ons wel niet voelen. Het gesprek en het lopen gaan over niks, maar toch maken ze ons blij. We zijn blij dat we hier zijn, met z'n 3en. Het hoorde zo te zijn. De hele avond helemaal niks gedaan. Gelopen, gezeten en gerookt. Het was HEERLIJK.
