freespirit
Newbie
hallo allemaal,
ik ben nieuw hier op het forum en zit met een vraag. ik heb een half jaartje ongeveer een relatie gehad met iemand waarvan achteraf blijkt dat hij verslaafd is aan de crack maar tot op de dag van vandaag blijft ontkennen. omdat ik het linksom, rechtsom geprobeerd heb dit bespreekbaar te maken, echter zijn gedrag hetzelfde bleef heb ik het moeten beëindigen. het gaat me wel aan het hart en vroeg me zodoende af of ik aan de zijlijn hierin wellicht nog iets voor hem kan betekenen of het maar gewoon echt los moet laten....
ik ben namelijk niet helemaal op de hoogte van de emoties of maybe juist gebrek aan emoties ten gevolge van zo'n verslaving. ik zou daar graag meer over willen leren of snappen.
feitelijk begon ik geld te missen, kwam erachter dat hij zo'n beetje alles aan bezittingen kwijt was geraakt waar hij allemaal perfecte smoesjes bij had verzonnen, met als toppunt ik dus die crackpijp van hem gevonden had bij mij in huis. ook heb ik hem een keer betrapt op roken. hij zegt het al 14 jaar te gebruiken, vertelt soms ook over periodes van heftig gebruik, alleen steeds als ik het naar het hier en nu trek komt het erop neer dat hij niet rookt en is er verder geen discussie mogelijk. voor de andere praktische problemen die hij had ben ik met hem naar hulpinstanties meegeweest her en der en ontkend hij eveneens een verslavingsprobleem te hebben. zo krijgt hij nooit de hulp die eigenlijk nodig is. sterker nog, hij lijkt zelfs niet in te willen zien dat hij alles is kwijtgeraakt door dat spul te roken. de laatste keer dat ik over zijn gebruik begon is hij enorm boos geworden waardoor ik dat bespreekbaar maken maar niet meer tot mijn opties beschouw.
kortom, iemand zwaar in de ontkenning lijkt het zo, terwijl ik als dichtbijzijnde buitenstaander denk: hallooooo, word wakker man!! onmachtig gevoel. wat denken jullie? moet ik mn vingers er niet meer aan branden of zijn er instanties of hebben jullie tips in deze?
alvast bedankt.
ik ben nieuw hier op het forum en zit met een vraag. ik heb een half jaartje ongeveer een relatie gehad met iemand waarvan achteraf blijkt dat hij verslaafd is aan de crack maar tot op de dag van vandaag blijft ontkennen. omdat ik het linksom, rechtsom geprobeerd heb dit bespreekbaar te maken, echter zijn gedrag hetzelfde bleef heb ik het moeten beëindigen. het gaat me wel aan het hart en vroeg me zodoende af of ik aan de zijlijn hierin wellicht nog iets voor hem kan betekenen of het maar gewoon echt los moet laten....
ik ben namelijk niet helemaal op de hoogte van de emoties of maybe juist gebrek aan emoties ten gevolge van zo'n verslaving. ik zou daar graag meer over willen leren of snappen.
feitelijk begon ik geld te missen, kwam erachter dat hij zo'n beetje alles aan bezittingen kwijt was geraakt waar hij allemaal perfecte smoesjes bij had verzonnen, met als toppunt ik dus die crackpijp van hem gevonden had bij mij in huis. ook heb ik hem een keer betrapt op roken. hij zegt het al 14 jaar te gebruiken, vertelt soms ook over periodes van heftig gebruik, alleen steeds als ik het naar het hier en nu trek komt het erop neer dat hij niet rookt en is er verder geen discussie mogelijk. voor de andere praktische problemen die hij had ben ik met hem naar hulpinstanties meegeweest her en der en ontkend hij eveneens een verslavingsprobleem te hebben. zo krijgt hij nooit de hulp die eigenlijk nodig is. sterker nog, hij lijkt zelfs niet in te willen zien dat hij alles is kwijtgeraakt door dat spul te roken. de laatste keer dat ik over zijn gebruik begon is hij enorm boos geworden waardoor ik dat bespreekbaar maken maar niet meer tot mijn opties beschouw.
kortom, iemand zwaar in de ontkenning lijkt het zo, terwijl ik als dichtbijzijnde buitenstaander denk: hallooooo, word wakker man!! onmachtig gevoel. wat denken jullie? moet ik mn vingers er niet meer aan branden of zijn er instanties of hebben jullie tips in deze?
alvast bedankt.
