• Beste Bezoeker,

    Het zal je niet ontgaan zijn dat er een wereldwijde uitbraak is van een nieuw coronavirus met officiële naam SARS-CoV-2. De naam van de ziekte die dit virus veroorzaakt is COVID-19. De ziekte is besmettelijk en verspreidt zich snel. Het is niet 'zomaar een griepje'. De gevolgen van de ziekte, mede omdat er geen vaccin tegen is, kunnen ernstig zijn. Niet alleen voor ouderen en mensen met onderliggende medische problemen: momenteel betreft het in de helft van COVID-19 patiënten op IC's in Nederland mensen van onder de 50; de jongste patiënt is slechts 16 jaar oud.

    De overheid heeft maatregelen ingesteld om de snelheid van verspreiding af te remmen, zodat de druk op de gezondeidszorg en andere cruciale sectoren niet in een keer te groot is. Hoewel het aantal kritieke patiënten nog relatief klein is, betekent een IC-opname wel een verblijf van een paar weken en de noodzaak tot beademing. COVID-19 kan namelijk ernstige longproblemen veroorzaken.

    Veel mensen die besmet zijn met het virus zullen alleen milde klachten ervaren. Ook is het inmiddels erg aannemelijk dat mensen zonder klachten de ziekte kunnen verspreiden. Om deze reden is op 15 maart besloten tot vergaande maatregelen. Grotere bijeenkomsten worden geschrapt, scholen en horeca- en sportgelegenheden worden gesloten, iedereen wordt gevraagd sociale contacten te minimaliseren en in het dagelijks leven anderhalve meter afstand van elkaar te houden.

    Help mee om de verspreiding van dit virus af te remmen. Op deze manier kan voorkomen worden dat niet teveel mensen tegelijk de ziekte krijgen. Als iedereen een steentje bijdraagt, is het mogelijk om Italiaanse toestanden te voorkomen. Wil je weten hoe je kan helpen? Kijk dan op de website van de Nederlandse overheid, het RIVM of de WHO. Op deze pagina kun je zien hoeveel bevestigde COVID-19 meldingen er in Nederland zijn.

    Belangrijk: vermoed je dat je klachten hebben die duiden op een besmetting met het nieuwe coronavirus? Ga dan niet naar je huisarts toe, maar bel deze indien je hulp nodig hebt. Kijk op thuisarts.nl voor meer informatie.

    Stay safe!

Tripreport v/d Maand Gedroogde paddo's 3.6 gram: gemis

Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories

NiandraLades

Bewuste gebruiker
Tripreporter
Remember how it used to be
When the stars would fill the sky
Remember how we used to dream
Those nights would never end


Wie: Niandra la Des
Wanneer: januari 2020
Wat: gedroogde paddo’s
Dosering: 3,61 gram

Donderdagochtend 10.00 uur. Het is een mooie, serene ochtend. Ik voel dat het tijd is om de paddo’s te nemen, welke ik een tijd terug van een vriend heb gekregen die - op mijn verzoek - de dosering op intuïtie voor me heeft bepaald. Ik weeg hoe veel het is – 3,61 gram. Lijkt me een prima dosering. Voordat ik de paddo’s neem stel ik ze de vraag: “hoe haal ik meer plezier uit het leven?” Dan eet ik ze rustig op en kauw ze goed fijn, een smakelijk ontbijtje wat mij betreft. Ik zet wat chai thee klaar, maak een kruikje en ruim wat laatste dingetjes op in huis. Ik zet het album Spira Mirabilis van Ajja op (dream trance/psytrance/ambient) en ga lekker met een dekentje op de bank zitten. Ik voel me kalm en ontspannen – ik weet nog niet wat me te wachten staat maar ik voel dat dit precies is wat ik moet doen. Zal ik spirituele inzichten krijgen? Wat zal ik vandaag gaan leren over het universum?

De omgeving begint rustig te ademen en te vervormen, kleuren vloeien in elkaar over en de cirkels van mijn doek aan de muur beginnen rustig in elkaar te draaien, patronen dansen en verschillende lagen en dieptes in de doek worden zichtbaar. Allemaal mooi, maar niet waar mijn aandacht naar toe moet. Ik ga lekker op de bank liggen en sluit mijn ogen.
-711610527971164685[1565].jpg
Warmte, droombeelden, het lijkt net alsof ik weer in mijn San Pedro trip zit van een maand geleden. Aardse associaties, bezieling. Typische trip effecten komen op waarbij ik ineens denk: o ja, dit heb ik eerder meegemaakt, ik was het alleen vergeten! Ineens herinner me die effecten weer van mijn vorige paddo trip: 7 jaar geleden, met mijn ex-man. Het voelt weer exact hetzelfde: de warmte, de liefde, de droomwereld waar we ons samen in begaven. Ik voel hem bij me, voel zijn adem op mijn huid, zijn warmte tegen mijn borst. Ik voel hoe onze energie precies hetzelfde is, hoe we in elkaar overvloeien zoals we dat 7 jaar geleden deden. Er was niets anders, alleen wij tweeën tegen de rest van de wereld. Ik zie ons weer voor me in onze flat, waanzinnig gelukkig waren we, we waren één en dezelfde. Ik voel hem, ik knuffel hem, mijn hart stroomt weer over van liefde zoals toen. Overal aardse warmte, pure liefde zoals het moet zijn. Eureka. Ik heb het gevonden. Ik heb het. En ik laat nooit meer los.

Maar hij is er niet meer. Ik ben hem kwijt.
Nee. Dit kan ik echt niet aan. Deze pijn is ondraaglijk, dit kan ik echt niet aan. Ik kom overeind, slaak een kreet terwijl de tranen in noodgang over mijn wangen rollen.
En dan valt alles op z’n plek. DIT IS HET, dit is precies het probleem, hier ja, dit is het! Dít is wat er onder mijn eetbuien zit, onder mijn irritatie, onder mijn onrust. Onder mijn verwarring, onder mijn onverschilligheid, onder mijn leegte. Onder mijn woede. Onder mijn verschrikkelijke woede door hoe onze relatie geëindigd is. Het gaat helemaal niet om woede. De boosheid is slechts een emotie die aan de oppervlakte ligt. Daar onder ligt het verdriet. Het verdriet waarvan ik dacht dat het er niet echt meer was – ik was al over hem heen, klaar voor de volgende fase in mijn leven, zonder hem. Vlak voordat ik ging trippen appte een vriend nog naar me: “ik voel dat je hart niet bij mij ligt”. Ik zei hem dat dat klopte, dat mijn hart bij niemand ligt. Dat dacht ik echt.
Maar het is niet waar, het is verre van waar. Mijn hart ligt nog bij mijn ex. Nu pas heb ik het door en het is allemaal zo logisch. Het was zo pijnlijk dat mijn geest een beschermingsmechanisme in werking heeft gezet. Hierdoor voelde ik het verdriet niet. Onbewust is het er al die tijd geweest en dat uitte zich op allerlei niet-constructieve manieren waar ik niks mee kon.

De gedachte aan het gemis doet mijn maag omdraaien en ik geef bijna over. Hoe kan het, hoe kan het dat we dit kwijt zijn geraakt? Nog meer droombeelden komen over me heen, van de warmte van het samenzijn. Ik kan hem bijna voelen, hier tegen me aan op de bank. Alles wat ik mis en kwijt ben toont zich voor me. Het doet zo verschrikkelijk veel pijn.
Het gaat toch om de liefde, als dat er is komen we alles toch te boven? Liefde is alles wat nodig is, de rest van de problemen zijn slechts onze illusies op lager bewustzijnsniveau. Zo dankbaar waren we dat we het gevonden hadden - wie had dit kunnen voorzien? Nee, ik trek dit echt niet. Ik wil weg, weg van deze beelden. Kan je hart letterlijk breken van verdriet?
De beelden en associaties worden me niet opgedrongen, ik voel dat ik zelf de keus heb of ik er doorheen ga of niet. Ik sta op en draai me weg van ‘hem’. En dit is dus precies wat er gebeurt in het dagelijks leven, maar dan op onbewust niveau – ik keer me ervan weg. Hoe ondraaglijk het ook voelt… deze kans moet ik grijpen. Niet wegrennen… er doorheen gaan. Laat het toe. Het is zo kristalhelder. Nog nooit heeft een trip me zulke duidelijke, concrete inzichten gegeven die betrekking hebben op mijn persoonlijke leven en waar geen twijfel over mogelijk is.

Eindelijk. Daar komen de waterlanders. Het stroomt vol tot aan de metershoge dijk, de druk neemt nog verder toe tot deze volledig en met volle kracht doorbreekt. Alles overstroomt, eindelijk de druk eraf. Laat maar komen, laat alles maar komen, dat werd tijd.

Na een uur of twee een moment van ademruimte. Even opstaan, even plassen. Mijn ogen doen pijn en ik ben zo moe ineens, alsof ik jaren niet geslapen heb.
Niemand meer die er altijd voor me is, waarom heb ik niet meer gewaardeerd wat ik had? Zal ik me altijd zo alleen en eenzaam voelen? Altijd incompleet zonder mijn andere helft? Hoe kan ik zo dom zijn geweest? Waarom heb ik niet beter mijn best gedaan, waarom heb ik niet harder gevochten om de relatie te redden?
Maar het werkte niet meer, het ging gewoon niet meer en ik wil niet terug naar hoe het was. Liefde is de ander gelukkig willen zien, en juist niet hem bij me willen houden koste wat het kost. Ook al voelt het zo dubbel, ik weet dat ik het juiste heb gedaan. En de liefde mag blijven bestaan… we kunnen slechts niet meer samen zijn.

Ik ga aan tafel zitten, staar naar buiten. Zie voor me hoe hij in de tuin met de kinderen speelt, zich omdraait en mij een speelse lach geeft terwijl ik ze voor het raam gadesla. Ik zie hoe hij de kerstboom naar binnen sleept met enthousiaste kinderen er achteraan, hoe ik mopper als hij zijn schoenen niet uitdoet. Ik zie ons elkaar het ja-woord weer geven, zie hem stralen, pure liefde in zijn ogen. Voor altijd, voor eeuwig, onze dromen waren mooi en we hadden enkel goede intenties.
Zo veel herinneringen, zo veel wat had kunnen zijn maar er nooit meer zal zijn. Zo veel wat ik hem nu zou willen zeggen, en hoe graag zou ik hem niet even vast willen pakken, hem mijn haar laten strelen terwijl ik tegen zijn borst uithuil, net als vroeger. Maar dat kan niet meer.
Ik pak mijn inzichtenboekje en schrijf: “in alles wat ik zie, in alles wat ik doe, mis ik hem.” Ik heb het erkend. Ik heb het eindelijk erkend. Hij is overal, hij zit overal doorheen, maar hij is nergens. Ondanks het verdriet voel ik ook een intense opluchting. Het is er, het mag er zijn.

De trip gaat richting einde en aanvankelijk voel ik me behoorlijk depressief. De intense woede die ik al weken bij me draag is weg, de verwarring is weg, maar nu is moeilijkste begonnen: het verdriet. En dat verdriet gaat nog wel even blijven. Hoe lang voordat het slijt? Hoe veel staat me nog te wachten?
Maar ik weet dat het goed is. Verwerken begint met erkennen, accepteren. Het rouwproces is begonnen en dat was zó hard nodig.

Ik ga douchen, voel enkel de fijne sensatie van heet water op mijn pijnlijke rug en verder is er niets. Ik ga naakt in bed liggen, ben op en leeg. Liggen en zitten lukt niet goed meer door de rugpijn, dus ik raap mezelf bij elkaar en ga een stuk wandelen. De frisse wind en de geur van de bomen doet me goed, de mensen om me heen zijn prettig, ik neem me voor om dingen te blijven ondernemen en onder de mensen te blijven. Ik zie het allemaal alweer wat optimistischer in en weet dat ik ontzettend ben gegroeid vandaag.

Mijn vraag: “hoe haal ik meer plezier uit het leven?” was niet de juiste. Ik wil veel te veel en veel te snel. Ik wil al bloemen in mijn tuintje zien terwijl de giftige stoffen nog niet eens de grond uit zijn. De troep moet er nog uit, de grond moet stabiel en vruchtbaar worden, en dan kan ik pas zaaien en mogelijk na verloop van tijd oogsten. De paddo’s hebben me op een vriendelijke manier verteld dat ik eerst aan de basis moet werken, dat ik wel van alles over het universum kan willen weten, maar dat ik eerst met mijn voeten terug op de grond moet waar ik leef. Een solide basis creëren, onderaan beginnen, en dan pas omhoog gaan bouwen. En daar moet ik de tijd voor nemen.

Het is nu vier dagen na de trip en ik voel me diep gereinigd. De paddo’s hebben me niet gegeven wat ik wilde, maar ze hebben me precies gegeven wat ik nodig had. Hier kan geen therapiesessie tegenop. Ik ga de tijd nemen om te rouwen om wat ik kwijt ben. En ik ga de toekomst optimistisch tegemoet. This too shall pass en dit geeft mij alleen maar nieuwe kansen om te groeien als mens.


Remember how it used to be
When the sun would fill up the sky
Remember how we used to feel
Those days would never end

Remember how it used to be
When the stars would fill the sky
Remember how we used to dream
Those nights would never end

It was the sweetness of your skin
It was the hope of all we might have been
That fills me with the hope to wish
Impossible things

But now the sun shines cold
And all the sky is grey
The stars are dimmed by clouds and tears
And all I wish
Is gone away
All I wish
Is gone away
 
Laatst bewerkt:

Cerberus

Bewuste gebruiker
Ontroerend trip report. En wijze inzichten die je uit je trip gehaald hebt. Ik wens je heel veel succes met hier door te komen.
 

OlderPsyEr

Experimenterende gebruiker
Prachtig #pinkeentraantjeweg

Ik voel ook altijd de liefde weer van de liefde van mijn leven tijdens paddo trips, eeuwig zonde dat we er niet samen uitgekomen zijn.

Sterkte :kissingheart:
 

Eik

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Tripreporter
Prachtig geschreven report weer @NiandraLades ! Mooi hoe je het zo kunt verwoorden dat ik eventjes helemaal mee wordt gezogen in jouw leventje met jouw verdriet. Ik kan me goed voorstellen hoe pijnlijk dat moet zijn.

Veel sterkte toegewenst met het rouwproces!
 

Mindless

Badass junkie
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Zoals we van je gewend zijn weer een prachtig ophartig report!

Bijzondere trip ook weer. En dat met good old shrooms...
 

NiandraLades

Bewuste gebruiker
Tripreporter
Dank jullie wel! :heartsuit:
Heel bijzondere trip, zo down to earth. Zo gericht op emoties, associaties en droombeelden en ik kon heel gericht aan de slag, zonder dat het dwingend was. Heel anders dan andere trips die meestal veel chaotischer, vager en minder concreet gericht zijn op mijn eigen leven en aardse zaken.
Dit voelde als 20 goede therapiesessies in één. Zo zinvol!
 
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories

Similar threads

Bovenaan