Geen drugs, wel een report; Psychotisch worden

[Frenzel]

Ik ben er nog steeds niet over uit of ik nou 2x een psychose heb gehad na een paddo-trip.

Ik ben dus 2x vrij diep gegaan in een paddotrip waarbij ik door de tijd reisde en totaal de link met het hier en nu verloor. Na de trip, toen mijn trip-buddy al weer gewoon de realiteit geaccepteerd had, zat ik nog steeds met de veronderstelling dat er iets niet klopte.

Ik probeerde dan net te doen alsof er niets aan de hand was naar die vriend en ging uiteindelijk maar gewoon slapen in de hoop dat ik de volgende dag weer wakker zou worden in mijn eigen leventje.

Toen ik de volgende dag wakker werd had ik vrij snel door dat dit toch echt de wereld en tijd is waarin ik thuishoor en kon het dan ook weer vrij snel accepteren.

Is dit een psychose te noemen? Het was echt typisch dat ik zeg maar de 2x precies dezelfde ervaring had, terwijl ik me de 2e keer had voorgenomen dat het niet meer zou gaan gebeuren. Ik sloeg me ook direct voor m'n kop de volgende ochtend dat ik weer in de mindfuck was getrapt.

Een psychose gaat vooraf aan veel blootstelling aan stress. Door de stress word je als eerst depressief en door een depressie kun je vervolgens in een psychose terecht komen. Dit gaat volgens een vrij langzaam verloop en ná een psychose volgt er weer een depressie.
Men spreekt pas van een psychose wanneer wanen en/of hallucinaties en/of verward denken minimaal 30 dagen aanhouden.

Psychedelische drugs kunnen dus een "trigger" zijn voor een psychose, maar dan ben je dus wél een persoon die drugs als negatief ervaart en ook hierbij gaat het weer volgens een verloop:
Er zijn voortekenen (b.v. neiging tot isoleren, schuw of angstig gedrag, concentratieproblemen, verminderde prestaties op school of werk, voorliefde voor magie, mystiek, het paranormale, religie of filosofie, problemen met sociale contacten).
Echter deze tekenen kunnen ook aan de leeftijd gebonden zijn (puberteit), maar opvallend is dat psychosen meestal rond het begin van de volwassenheid voor het eerst opduiken.

Psychosen hebben ook ernstige gevolgen; dat je je toekomstverwachtingen wel op je buik kunt schrijven. Na een psychose is het onderhouden van sociale contacten of een relatie moeilijk.
Het schijnt ook dat een aantal schizofrenen naast hun schizofrenie nog PTSS hebben, omdat een psychose als zeer angstaanjagend wordt beleefd.
Ik kan zeggen dat ik al heel wat bad trips heb meegemaakt, maar geen daarvan heb ik als traumatisch ervaren. Ik zou een bad trip dus niet met een psychose durven vergelijken.
In de wetenschap maakt men onderscheid tussen hallucinaties en pseudo-hallucinaties.
Pseudo-hallucinaties zijn hallucinaties die je zelf opwekt met een hulpmiddel.

Ben ook wel eens urenlang buiten westen geweest van de psilocine, dat ik even niet meer wist hoe ik in die status verzeild ben geraakt, maar met hard inspannen van het bewustzijn, kreeg ik toch altijd controle op mijn hallu's en wist ik weer dat ik champi's had geslikt.
Het valt me op dat pseudo-hallucinaties ook "stuurbaar" zijn, dwz dat je zelf het thema van je trip kunt bepalen of door anderen kunt laten bepalen.
Bij mijn weten zijn pseudo-hallucinaties dus beïnvloedbaar.

 

[maxpayne]

Zeer interressant stuk!

Ik herken wat van mijn periode toen ik veel blowde. Ook een eventuele opkomende psychose?
Ik zat namelijk heel erg over 'het leven' na te denken. Tijdens het blowen dacht ik wel eens of de wereld wel echt was.
Ik brak mijn hoofd over de volgende vragen:
"Was het hele leven niet gewoon allemaal fantasie? Ik bedoel: Waarom ben ik, ik? Waarom zit ik in dit tijdstip, als het universum al oneindig lang bestaat en oneindig lang gaat bestaan? Waarom van de ontelbare wezens op deze planeet en (misschien) andere planeten ben ik nu gewoon Tim? Wat voor nut heeft dit leven als over een miljard jaar ALLES wat je hebt achtergelaten toch niks meer betekend?"

Tijdens een te grote portie truffels en ook een keer tijdens een grote hoeveelheid spacecake sloegen deze gedachten helemaal door:

Eerst kwam ik erachter dat we allemaal 1 zijn. Even later kwam ik erachter dat IK dat enige bewustzijn ben. Alle levens en dingen op deze aarde is gewoon mijn grote universele bewustzijn. Tijd bestaat niet, ruimte bestaat niet, zelfs ik besta niet. Alles is verzonnen door dat eeuwige bewustzijn. Ik meende zelfs verborgen herinneringen terug te halen van levens wat ik hiervoor gehad (bedacht) zou hebben. Die vriend waar ik mee praatte, was in feite gewoon mij. Want ik was alles. Tijdens die truffeltrip dacht ik ook dat zelfmoord geen optie zou zijn want dan zou ik gewoon weer een nieuw leven verzinnen, mijn energie en bewustzijn zou opgaan in een nieuwe wereld. Mijn lichaam is immers toch niet echt.
Wat zijn geluiden? Waarom is blauw, blauw? Is het blauw wat ik zie, hetzelfde blauw als wat jij ziet? Waarom is het op die manier blauw?

Kortom, het kwam erop neer dat ik mij mijn hele leven al voor de gek hield.

Gelukkig ben ik toen maar eens gaan minderen en is dit veel minder geworden. Toch breek ik soms nog wel eens mijn hoofd over de vragen van het leven. Alleen niet zo vaak meer en alleen wanneer ik echt weer eens veels te stoned ben.

 

[maxpayne]

Paranoia herken ik ook een beetje. Maar dat heb ik meer als ik geblowd heb en dat ik dan denk dat mensen het over mij hebben (mijn fouten en stomheden, hoe ik eruit zie etc.). Dit komt eigenlijk alleen voor als ik de drukte opzoek tussen de nuchtere mensen. . Meende zelfs een keer te horen: "Zooo die gast is stoned! moet je hem zien kijken!" Maar dit heb ik waarschijnlijk in mijn eigen hoofd gehoord. Op zo'n moment voel ik me wel aardig depressief en een sukkel.
Ik kan er op sommige momenten best wel onzeker van zijn. Maar ik heb ook het idee dat paranoia een veelvoorkomend verschijnsel is van canabis.
Voorbeeld was wanneer Ik met een maat knetterleip met een boog om een groep jongeren lopen omdat we denken dat ze wel eens een mes kunnen hebben.
Of denken dat de buren slaande ruzie hebben terwijl ze gewoon een normale discussie hebben. Dit hadden we later pas door: "ow ze zijn helemaal niet aan het vechten, ze praten gewoon".

 

[kaasbaas]

Ik herken de denkwijze meteen. Al bijna een jaar geleden heb ik ook een psychotische episode mee gemaakt maar ik ben gelijk op diezelfde dag volgepropt met medicatie (waarvan ik op dat moment dacht dat het placebo's waren en ik een proefpersoon was). Maar een paar maanden daarna kon ik het wel waarderen en heeft 't me zeker gered van doorslaan.

Ik vind 't knap dat je er zo over hebt gepraat , ja wat kan ik erover zeggen? Je bent wie je bent en ik persoonlijk wil dat niet voor mensen achterhouden (tenzij de wanen natuurlijk weer op beginnen te komen ).

Het was fijn om is iets te lezen van een ander persoon!

 

[Frenzel]

Dat is het hem ook nog...
eenmaal psychotisch geweest, is de kans groot dat er een volgende komt.
En paranoïa ben ik altijd. Is me eens jarenlang gelukt om met therapie van drugs af te blijven, maar ik leefde gewoon hetzelfde als wanneer ik drugs gebruik.
Bij mij maakt het geen verschil. Ik meen zelfs dat het leven met drugs beter gaat, omdat die de gevoelens van verlegenheid wat verminderen.
Canabis vind ik 1 van de sterkste drugs en nog een voordeel is dat het lang duurt eer dat het tolerant gaat worden

 

[spacelord]

Echt wel zeer boeiend geschreven, hoedje af! Het maakt het extra boeiend doordat je het schrijft vanuit je eigen ervaring.

Het lijkt me echt geen pretje om met jou stoornissen te maken te hebben. Met een groep mensen praten die er niet zijn en dan plots 'wakker' schrikken, damn.. Ik hoop dat het allemaal betert.

 

[Angramar Temenos]

Ik heb tegenwoordig gelukkig nergens last meer van . Vandaar ook dat ik er zo vrij over kan praten..

 

[luchtigtoetje]

Oh mijn god.. en ik mezelf altijd maar wijsmaken dat ik gek was.. damn dit is echt een eye-opener.. Ik zit al een uur verbaasd voor me uit te staren.. ik kan me zowel in jou (AT) als in de replies heel goed vinden.. Ik maak mezelf al 15 jaar wijs dat ik er maar mee moet leven en niemand vertellen het beste is..

Fuck zeg... ik ga hier vanavond verder op in, ik ben nu op mn werk en heb niet echt de tijd om een superlang verhaal te typen..

Ik ben helemaal flabergasted

 

[Dione]

Ontzettend goed geschreven AT. Ik heb meerdere psychoses van anderen mee gemaakt en herken heel veel van jouw verhaal daarin. Daarbij denk ik dat ik zelf een psychose heb gehad en ook daar herken ik weer heel veel van in jouw omschrijving. Ik heb verder niet veel toe te voegen aan je topic, maar wilde wel even zeggen dat ik het echt goed omschreven vind.

 

[Aalpoepert]

Ik zie deze omhoog staan en heb hem nogmaals gelezen. Ik vind het een goed geschreven report en het heeft best indruk op me gemaakt.

 

[Balance]

@Angramar Temenos, in de eerste post vertel je dat je HPPD hebt, kan je me wat meer vertellen over de onset, waardoor het is ontstaan en hoe het nu is en hoe je ermee omgaat?

 

[Angramar Temenos]

Het is nu min of meer voorbij, ik had er ongeveer anderhalf jaar last van. Het kwam door veel en vaak trippen op allerlei verschillende RCs.

 

[luchtigtoetje]

Edit: ik heb tch besloten om het weg te laten. Sorry!

 

[lolnoob]

Ik zou zeggen ga eens een keertje langs de huisarts, die kan je dan wel doorverwijzen naar iemand die je misschien kan helpen.

En ik zou niet teveel over je dromen denken. Deze zijn meestal heel erg vaag bij iedereen. Ik droom wel eens dat ik soep aan het opscheppen ben en er mensenhoofden in drijven, maar dit vind ik niet raar op dat moment.

 

[luchtigtoetje]

edit: Same here

 

[dj87]

Wat een mooie verslaglegging, het geeft een heldere blik in een psychotische episode, met veel van zijn aspecten. Knap dat je deze ervaringen kunt delen met anderen, bewonderingswaardig.

Het gedeelte waarin je dieper ingaat op de waanideeën, en de irreeële verklaringen ervoor, vond ik erg intressant om te kunnen lezen. Bedankt.

 

[spacelord]

ik heb al een afspraak gemaakt bij de huisarts voor idd een doorverwijzing. zoals ik zei, dit was echt een eye opener..

Waar df al niet goed voor is ! Ik hoop dat je snel van die vervelende verschijnselen af bent. Heb je zelf nooit de alarmbel geluidt toen je die symptomen merke? Ik zou al veel sneller iets ondernomen hebben denk ik..

 

[luchtigtoetje]

zoals ik zei. ik accepteerde gewoon van zo ben ik, en heb een heel systeem bedacht om er mee om te gaan. Als je me zou ontmoeten en dit verhaal niet zou kennen, zou je het ook niet merken. In de omgang ben ik verder vrij normaal.

maar ik heb besloten om het toch weg te laten.. ik voel me er niet fijn bij. mijn excuses.

 

[Einstein]

Geniaal report in ieder geval, al gaat het niet (direct) over drugs. Heb er een hoop van geleerd.

 

[Theupsetter]

Zo inderdaad een hoop dingen weer bijgeleerd.
Als je dit toch een leuke kant wil geven raad ik je Melk, Speed, En Alby Starvation aan.

 

[jcutter]

Holy shit! Volgens mij ben ik dus ook vaak licht psychotisch geweest, maar ik had het niet zo erg. Het uit zich bij mij in: paranoia, geen vertrouwen in jezelf en in de mensheid, denken dat mensen je pijn willen doen (zigeuners die je willen overmeesteren op Ruigoord), aanwezigheid voelen op je kamer, veel piekeren, overal de zogenaamde consequenties van inzien, stemmingswisselingen, nachtmerries en vooral als ik wil gaan slapen dan hoor ik opeens allerlei mensen praten in mijn kop en zodra ik mij daar bewust van word schrik ik wakker, veel in jezelf praten, rare bewegingen maken (zo ging ik destijds maffe dansjes maken, terwijl ik mezelf praatte), andere kledingstijlen en kapsels nemen, en nog meer van die dingen...

Kids, dont do drugs...

 

[Fretzel]

Misschien een erg late reactie.

Maar een erg interresant stuk. Ik ben van mening dat iedereen in zekere zin te maken krijgt met een psychose(Volgens de criteria ervan). Ik kan me in paar dingen wel in leven.
Het geeft een informatieve inside over hoe een psychose zou kunnen zijn.

Hallucinaties
Bij een psychose denkt men toch het snelst aan hallucinaties, meestal "stemmen horen". Audieve en daarna visuele hallucinaties zijn het meest voorkomend. In mijn geval was dit voornamelijk gesprekken horen in herhalende achtergrondgeluiden, zoals bijvoorbeeld een ventilator of verkeerslawaai. Die gesprekken zijn dan meestal over jou; Het begint bijvoorbeeld met het feit dat je toevallig aan 2 vrienden van je denkt. Je "zoomt uit" als het ware, en voor je het weet bedenk je een scenario van die mensen, en praten zij over jou; dit hoor je dan in het achtergrondgeluid.

Het is hier lastig dit alleen onder hallucinaties te betrekken want het geeft ook een karakteristiek trekje weer van Paranoïa. Maar hier in kan ik me wel verplaatsen vanuit eigen ervaring (Te weinig slaap en teveel drugs). Gelukkig kon ik blijven relativeren dat dit te wijden was aan eigen fouten en mijn psyche het niet meer aan kon zeg maar.


Mijn idee achter een psychose vloeit voort uit de gedachte dat de menselijke psyche niet meer in staat is objectief te denken wat ook bij extreme Emoties ontstaat. Waarbij de belangrijke informatie in de meeste gevallen niet meer te onderscheiden is van de minder belangrijke informatie. Waarbij een verstoord denk patroon al zijn intreden heeft gedaan.

Ik vraag me alleen af in hoe verre je een psychose de baas kan zijn want op een zeker punt zal je psyche het toch afleggen tegen een zware psychose?

Het is namelijk moeilijk te geloven dat bepaalde mensen genoeg weerstand kunnen bieden tegen een psychose?

Of is mijn visie daarop totaal fout?