De zomervakantie was al 2 weken in volle gang, en we besloten om voor de eerste keer van de vele keren in de vakantie weer eens paddestoelen te gaan halen, dit bespraken we op vrijdag avond en het zou een trip worden met 6 mensen, het was de 11e keer voor mij.
Twee maten van ons zijn de volgende dag naar de smartshop gegaan en wilden daar truffels halen, die waren op, maar ze hadden net weer nieuwe hawaiiaanse binnen gekregen, dus daar hebben ze er 5 van meegenomen, 2 mensen deelden een half bakje.
Het was rond 11 uur 's avonds, toen we naar het huis gingen van één van mijn maten, iedereen draaide zijn jointjes, ikzelf draaide er 3 en één blunt terwijl de paddo's in de mokken aan het dobberen waren om in te trekken in het lauw/warme water, na 10 minuten dronken we het op, de smaak viel reuze mee, meteen nadat ik het ophad voelde ik me al wazig, niet van de paddo's zelf, maar van het idee dat ik dadelijk weer een heel avontuur zou mee maken, dat heb ik altijd in het begin, een beetje nerveus denk ik.
Ik had nummers op mijn mp3 gezet, de jointjes in buisjes gedaan en dat nam ik mee, meer niet. We reden weg, het was toen zo'n tien over half 12, ik voelde me nu toch echt raar worden, de kriebels in mijn buik gaven aan dat het aan het beginnen was, terwijl we nog geen 100 meter van zijn huis reden, maar goed, ik stak mijn eerste jointje op, en de rest volgde, bijna allemaal een joint op de lip en we reden maar, we wisten niet eens waarheen, maar dat maakte weinig uit.
Terwijl we aan het praten en lachen waren, kwam de body high steeds erger aan, en ik merkte al lichte visuele verschijnselen, zo zag ik in de lucht allemaal rode stipjes, en alles zag er veel gedaileerde uit.
Ik vroeg of hun al wat voelde of zagen, en een paar tegelijk zo van jaaaaaa!! Toen lachten we ons helemaal dood, midden in een woonwijk, een van mijn maten zei lachend, "dadelijk maken we nog kinderen wakker" en dat zorgte voor nog een grotere lachbui, we schaterden de hele buurt bij elkaar, en reden vlot door.
Inmiddels hadden we ze zo'n 20 minuten op, en een van mijn maten had het nogal zwaar, hij zag alles ademen en voelde zich benauwd en misselijk, zijn hoofd vervormde en hij keek met gigantische doppen me aan en vroeg wanneer het leuk ging worden, ik zei "nog ff wachten, gaat zo over".
Toen we eindelijk de wijk uit waren zijn we een pad ingegaan die naar een park ging, daar stonden twee brede banken, dit was onze eerste bestemming, het was lekker stil en niemand was in de buurt, we hebben daar zo'n 20 minuten gezeten, toen voelde ik alsof ik moest lopen, ik kon niet meer stilzitten, dus ik pakte een jointje en stak hem op, een maat van me ging mee, de restrerende vier bleven daar zitten, toen ik eenmaal het donker inliep, zag ik allemaal beelden, ik zag draken in de bomen, en gezichten die heel stiekem langs een boom naar je keken, ook voelde ik me erg zwaar, maar toch heel fijn.
ik keek over het water op een brug, en zag een soort van moeras met allemaal slakken/kevers die zich snel over het water heen bewogen, ook kwam er groene mistige damp van het water, het leek net een heel oud moeras, en tegelijker tijd hoorde ik stemmen, die waren blijkbaar van mijn vrienden, alleen kon ik het niet verstaan, het leek wel gefluister maar dan achteruit afgespeeld.
Toen liepen we weer terug, en ik zette mijn muziek op, en toen werd alles helemaal lijp, de bomen dansten, de grond ademde hevig, en de bodyhigh drukte me zowat de grond in.
We kwamen aan bij het bankje met een grote grijns en de rest schoot weer de lach, de persoon die ff bad ging leek nu helemaal inorde, en ik bood hem mijn jointje aan die bijna aan zijn eind was.
Ik ging zitten en keek op de klok, het was toen 10 over 12, mijn achtergrond van de telefoon bewoog en ik dacht serieus dat het zo hoorde voor een moment, het was tijd om iets anders te gaan doen, dus we besloten naar een fijne rustige wijk te gaan, ideaal, allemaal objecten in de omgeving waar je fijn op kon trippen, we moeten alleen door de stad, of iniedergeval langs de rand.
Zo gezegt zo gedaan, we stapten op en reden weg, ik zag alles in de omgeving mee bewegen op de muziek, en de muziek klonk beter dan ooit.
We kwamen toen, weer op de grote weg, en kwamen hier en daar wat mensen op de fiets tegen, hun gezichten waren anders en om wat voor een reden ook, heel erg lachwekkend, want elke keer als er iemand langs kwam, moesten we ons lachen hard inhouden totdat we niet meer konden en het uit schreewden, we waren nu de stad genaderd, weinig mensen tot mijn geluk, of toch niet, we kwamen langs een druk bezochte discoteek en dit was niet fijn, want het leek of iedereen ons na en aankeek, hoewel dit niet zo was, is het toch moeilijk om jezelf te overtuigen daarvan.
Eindlijk, we waren eruit, het werd hier weer rustiger en staken de brug over, het leek net of we in een andere wereld terecht waren gekomen, het leek alsof deze buurt een ander thema had, en elke buurt dat eigenlijk wel had.
Ik stak de blunt op en ik voelde me helemaal buiten me lichaam, alles zat nu onder de bewegende patronen, ik kan me de gesprekken allemaal niet meer herinneren, maar ik hoor onze manier van praten nog steeds in mijn achterhoofd, en hoe hard we telkens weer niet in een deuk lagen, we kwamen nu door de nieuwbouw wijken heen, en alles leek van karton, zelfs de auto's, ik keek weer op de klok, en het was nu 10 over twee, we hadden dus nog een klein uur te gaan, ik nam flinke teugen van mijn blunt, die onbeschrijvelijk smaakte, we kwamen aan in een ander park, hier had je uitzicht over een licht veld met van alles en nog wat.
Maar ik keek alleen naar de lucht, de sterren, het leek alsof er wel 100x zoveel sterren waren die nacht. En nog steeds, al sinds het begin van de trip, zag ik die rode stipjes op mijn netvlies, als ik daar op begon te letten zag ik meer en meer dingen, toen sloot ik mijn ogen, en zag een heel spektakel van visioenen, kleuren, en vormen.
We besloten weer op pad te gaan, en ik stak de blunt aan die inmiddels al weer uit was, de schaduwen van vrijwel alles deden de raarste dingen.
De maat bij wie we de paddo's gegeten hebben, had zin om weer bij hem te gaan zitten, dus we draaiden ons om, en na een kwartier reden we de brug weer over, door de stad, enkeling liep er hier en daar een dronkenlap die niet recht kon lopen, maar voor de rest was het een stuk stiller dan zostraks. We zagen een politie wagen, die ons niet eens opmerkte omdat die het waarschijnlijk al veel te druk had, gelukkig maar. We kwamen aan in onze eigen wijk, het was hier net niemands land, de bodyhigh was nog steeds zwaar maar het visuele nam af.
Ik ging naar binnen, inmiddels gingen een paar vrienden al naar huis, ik keek in de spiegel, en mijn kop was even vervormd als altijd, ik pakte de laatste joint, zette wat muziek op, en stak die laatste joint aan, alles kwam weer terug, een soort van samenvatting van de trip, ik zat rustig in de achtertuin, naast de vijver, ik hoorde alleen het water in de vijver vallen en voor de rest stilte.
Het was nu tijd voor mij om naar huis te gaan, en ik verliet de twee restrerende vrienden, eenmaal thuis ging ik op bed liggen met muziek, en tripte nog wat, tot ik in slaap viel.
Het grootste deel hebben we op de locaties en onderweg ernaar toe, gepraat, eigenlijk alleen maar, en hier en daar plaatjes of filmpjes op de telefoon gekeken, hier herrinner ik me weinig van en/of het is weinig boeiends.
Twee maten van ons zijn de volgende dag naar de smartshop gegaan en wilden daar truffels halen, die waren op, maar ze hadden net weer nieuwe hawaiiaanse binnen gekregen, dus daar hebben ze er 5 van meegenomen, 2 mensen deelden een half bakje.
Het was rond 11 uur 's avonds, toen we naar het huis gingen van één van mijn maten, iedereen draaide zijn jointjes, ikzelf draaide er 3 en één blunt terwijl de paddo's in de mokken aan het dobberen waren om in te trekken in het lauw/warme water, na 10 minuten dronken we het op, de smaak viel reuze mee, meteen nadat ik het ophad voelde ik me al wazig, niet van de paddo's zelf, maar van het idee dat ik dadelijk weer een heel avontuur zou mee maken, dat heb ik altijd in het begin, een beetje nerveus denk ik.
Ik had nummers op mijn mp3 gezet, de jointjes in buisjes gedaan en dat nam ik mee, meer niet. We reden weg, het was toen zo'n tien over half 12, ik voelde me nu toch echt raar worden, de kriebels in mijn buik gaven aan dat het aan het beginnen was, terwijl we nog geen 100 meter van zijn huis reden, maar goed, ik stak mijn eerste jointje op, en de rest volgde, bijna allemaal een joint op de lip en we reden maar, we wisten niet eens waarheen, maar dat maakte weinig uit.
Terwijl we aan het praten en lachen waren, kwam de body high steeds erger aan, en ik merkte al lichte visuele verschijnselen, zo zag ik in de lucht allemaal rode stipjes, en alles zag er veel gedaileerde uit.
Ik vroeg of hun al wat voelde of zagen, en een paar tegelijk zo van jaaaaaa!! Toen lachten we ons helemaal dood, midden in een woonwijk, een van mijn maten zei lachend, "dadelijk maken we nog kinderen wakker" en dat zorgte voor nog een grotere lachbui, we schaterden de hele buurt bij elkaar, en reden vlot door.
Inmiddels hadden we ze zo'n 20 minuten op, en een van mijn maten had het nogal zwaar, hij zag alles ademen en voelde zich benauwd en misselijk, zijn hoofd vervormde en hij keek met gigantische doppen me aan en vroeg wanneer het leuk ging worden, ik zei "nog ff wachten, gaat zo over".
Toen we eindelijk de wijk uit waren zijn we een pad ingegaan die naar een park ging, daar stonden twee brede banken, dit was onze eerste bestemming, het was lekker stil en niemand was in de buurt, we hebben daar zo'n 20 minuten gezeten, toen voelde ik alsof ik moest lopen, ik kon niet meer stilzitten, dus ik pakte een jointje en stak hem op, een maat van me ging mee, de restrerende vier bleven daar zitten, toen ik eenmaal het donker inliep, zag ik allemaal beelden, ik zag draken in de bomen, en gezichten die heel stiekem langs een boom naar je keken, ook voelde ik me erg zwaar, maar toch heel fijn.
ik keek over het water op een brug, en zag een soort van moeras met allemaal slakken/kevers die zich snel over het water heen bewogen, ook kwam er groene mistige damp van het water, het leek net een heel oud moeras, en tegelijker tijd hoorde ik stemmen, die waren blijkbaar van mijn vrienden, alleen kon ik het niet verstaan, het leek wel gefluister maar dan achteruit afgespeeld.
Toen liepen we weer terug, en ik zette mijn muziek op, en toen werd alles helemaal lijp, de bomen dansten, de grond ademde hevig, en de bodyhigh drukte me zowat de grond in.
We kwamen aan bij het bankje met een grote grijns en de rest schoot weer de lach, de persoon die ff bad ging leek nu helemaal inorde, en ik bood hem mijn jointje aan die bijna aan zijn eind was.
Ik ging zitten en keek op de klok, het was toen 10 over 12, mijn achtergrond van de telefoon bewoog en ik dacht serieus dat het zo hoorde voor een moment, het was tijd om iets anders te gaan doen, dus we besloten naar een fijne rustige wijk te gaan, ideaal, allemaal objecten in de omgeving waar je fijn op kon trippen, we moeten alleen door de stad, of iniedergeval langs de rand.
Zo gezegt zo gedaan, we stapten op en reden weg, ik zag alles in de omgeving mee bewegen op de muziek, en de muziek klonk beter dan ooit.
We kwamen toen, weer op de grote weg, en kwamen hier en daar wat mensen op de fiets tegen, hun gezichten waren anders en om wat voor een reden ook, heel erg lachwekkend, want elke keer als er iemand langs kwam, moesten we ons lachen hard inhouden totdat we niet meer konden en het uit schreewden, we waren nu de stad genaderd, weinig mensen tot mijn geluk, of toch niet, we kwamen langs een druk bezochte discoteek en dit was niet fijn, want het leek of iedereen ons na en aankeek, hoewel dit niet zo was, is het toch moeilijk om jezelf te overtuigen daarvan.
Eindlijk, we waren eruit, het werd hier weer rustiger en staken de brug over, het leek net of we in een andere wereld terecht waren gekomen, het leek alsof deze buurt een ander thema had, en elke buurt dat eigenlijk wel had.
Ik stak de blunt op en ik voelde me helemaal buiten me lichaam, alles zat nu onder de bewegende patronen, ik kan me de gesprekken allemaal niet meer herinneren, maar ik hoor onze manier van praten nog steeds in mijn achterhoofd, en hoe hard we telkens weer niet in een deuk lagen, we kwamen nu door de nieuwbouw wijken heen, en alles leek van karton, zelfs de auto's, ik keek weer op de klok, en het was nu 10 over twee, we hadden dus nog een klein uur te gaan, ik nam flinke teugen van mijn blunt, die onbeschrijvelijk smaakte, we kwamen aan in een ander park, hier had je uitzicht over een licht veld met van alles en nog wat.
Maar ik keek alleen naar de lucht, de sterren, het leek alsof er wel 100x zoveel sterren waren die nacht. En nog steeds, al sinds het begin van de trip, zag ik die rode stipjes op mijn netvlies, als ik daar op begon te letten zag ik meer en meer dingen, toen sloot ik mijn ogen, en zag een heel spektakel van visioenen, kleuren, en vormen.
We besloten weer op pad te gaan, en ik stak de blunt aan die inmiddels al weer uit was, de schaduwen van vrijwel alles deden de raarste dingen.
De maat bij wie we de paddo's gegeten hebben, had zin om weer bij hem te gaan zitten, dus we draaiden ons om, en na een kwartier reden we de brug weer over, door de stad, enkeling liep er hier en daar een dronkenlap die niet recht kon lopen, maar voor de rest was het een stuk stiller dan zostraks. We zagen een politie wagen, die ons niet eens opmerkte omdat die het waarschijnlijk al veel te druk had, gelukkig maar. We kwamen aan in onze eigen wijk, het was hier net niemands land, de bodyhigh was nog steeds zwaar maar het visuele nam af.
Ik ging naar binnen, inmiddels gingen een paar vrienden al naar huis, ik keek in de spiegel, en mijn kop was even vervormd als altijd, ik pakte de laatste joint, zette wat muziek op, en stak die laatste joint aan, alles kwam weer terug, een soort van samenvatting van de trip, ik zat rustig in de achtertuin, naast de vijver, ik hoorde alleen het water in de vijver vallen en voor de rest stilte.
Het was nu tijd voor mij om naar huis te gaan, en ik verliet de twee restrerende vrienden, eenmaal thuis ging ik op bed liggen met muziek, en tripte nog wat, tot ik in slaap viel.
Het grootste deel hebben we op de locaties en onderweg ernaar toe, gepraat, eigenlijk alleen maar, en hier en daar plaatjes of filmpjes op de telefoon gekeken, hier herrinner ik me weinig van en/of het is weinig boeiends.
