Veel mensen weten niet dat je d.m.v snuifbuisjes en spuitattributen een ernstige en vervelende ziekte kunt oplopen:
Hepatitis C is een virale leverontsteking die niet zeer zeldzaam is. Hoewel het in Nederland nog geen zeer hoge aantallen betreft, zijn duizenden mensen ermee besmet, velen daarvan zonder het te weten. Pas recent is behandeling mogelijk. Deze vorm van hepatitis is pas eind jaren tachtig ontdekt. Besmetting trad op dat moment meestal op door bloedtransfusies. Wereldwijd zijn ca 150-200 miljoen mensen geïnfecteerd.
Hepatitis C is minder besmettelijk dan hepatitis A en B en er is bloedcontact voor nodig. Risicofactoren zijn o.a. het toegediend hebben gekregen van bloedproducten (bloedtransfusie) voor 1992 (pas eind 1991 was er een betrouwbare bloedtest beschikbaar en werd het donorbloed in Nederland getest op hepatitis C), het gezamelijk gebruik van drugs (door het delen van spuitattributen zoals watjes, naalden, water, snuifbuisjes etc. kan het virus worden overgedragen) en bloedtransfusies, operaties, tatoeages/piercings, rituele en andere invasieve ingrepen waarbij niet steriel gewerkt wordt / met onveilig donorbloed. De kans op het hierdoor oplopen van hepatitis C is groter in landen waar hepatitis C meer voorkomt. Voor een compleet overzicht van risico's zie de GGD website http://www.heptest.nl.
Een hepatitis C infectie verloopt in het begin meestal symptoomloos. De infectie gaat in de meerderheid van de gevallen (70%) ongemerkt over in een chronische vorm. Circa 20-30% van de mensen met de chronische vorm ontwikkelt leverschade (verlittekening) en hiervan krijgt ongeveer 2-5% per jaar leverkanker. Sommige mensen krijgen pas 20 of 30 jaar na de besmetting klachten wanneer de lever al is aangetast.
Het hepatitis C virus is tamelijk goed behandelbaar, schade aan de lever echter niet. De behandeling van hepatitis C bestaat uit Peginterferon met Ribavirine voor de duur van 24-48 weken (afhankelijk van het virus genotype). Ca 50-80% van de patiënten slaagt erin het virus blijvend kwijt te raken.
(bron: wikipedia.org)
Hepatitis C is een virale leverontsteking die niet zeer zeldzaam is. Hoewel het in Nederland nog geen zeer hoge aantallen betreft, zijn duizenden mensen ermee besmet, velen daarvan zonder het te weten. Pas recent is behandeling mogelijk. Deze vorm van hepatitis is pas eind jaren tachtig ontdekt. Besmetting trad op dat moment meestal op door bloedtransfusies. Wereldwijd zijn ca 150-200 miljoen mensen geïnfecteerd.
Hepatitis C is minder besmettelijk dan hepatitis A en B en er is bloedcontact voor nodig. Risicofactoren zijn o.a. het toegediend hebben gekregen van bloedproducten (bloedtransfusie) voor 1992 (pas eind 1991 was er een betrouwbare bloedtest beschikbaar en werd het donorbloed in Nederland getest op hepatitis C), het gezamelijk gebruik van drugs (door het delen van spuitattributen zoals watjes, naalden, water, snuifbuisjes etc. kan het virus worden overgedragen) en bloedtransfusies, operaties, tatoeages/piercings, rituele en andere invasieve ingrepen waarbij niet steriel gewerkt wordt / met onveilig donorbloed. De kans op het hierdoor oplopen van hepatitis C is groter in landen waar hepatitis C meer voorkomt. Voor een compleet overzicht van risico's zie de GGD website http://www.heptest.nl.
Een hepatitis C infectie verloopt in het begin meestal symptoomloos. De infectie gaat in de meerderheid van de gevallen (70%) ongemerkt over in een chronische vorm. Circa 20-30% van de mensen met de chronische vorm ontwikkelt leverschade (verlittekening) en hiervan krijgt ongeveer 2-5% per jaar leverkanker. Sommige mensen krijgen pas 20 of 30 jaar na de besmetting klachten wanneer de lever al is aangetast.
Het hepatitis C virus is tamelijk goed behandelbaar, schade aan de lever echter niet. De behandeling van hepatitis C bestaat uit Peginterferon met Ribavirine voor de duur van 24-48 weken (afhankelijk van het virus genotype). Ca 50-80% van de patiënten slaagt erin het virus blijvend kwijt te raken.
(bron: wikipedia.org)