exopolitics
Experimenterende gebruiker
Goeiemorgen allemaal,
Met mijn eerste trip eindelijk in zicht heb ik besloten toch maar een account aan te maken en een topic. Ik vraag me nu nog wat dingen af, en als het zover is bump ik het topic en zal ik jullie op de heldere momenten proberen op de hoogte te houden.
Ik ben 23 jaar en al vanaf mn 15e vind ik drugs ontzettend interessant. Het toen nog onvoorstelbare wat drugs met je lichaam kan doen maakte me ontzettend nieuwsgierig. Vooral de bewustzijnsverandere drugs: MDMA, LSD en evt Paddo's/truffels.
Afgezien van wat hijsjes van een jointje,af en toe een sigaretje en wat drinken heb ik alle andere drugs uitgesteld tot een wat latere leeftijd en daar ben ik achteraf erg blij om als ik nu zie hoe veel jongere vrienden van me onrespectvol met drugs om gaan.
Rond mn 20e heb ik weleens een lijntje speed op wat ik toen al niet echt boeiend vond, daarna nog wel af en toe gedaan. Een keer in een dronken bui wat coke, waarna ik dus echt niet begreep wat mensen er toe zet er zoveel voor te betalen. Blowen heb ik een tijd gedaan maar ik word er tegenwoordig heel onrustig van en heb het ook wel een beetje gezien eigenlijk.
Vorig jaar heb ik voor het eerst een pilletje op en dat was tot nu toe het 'raarste' wat ik had meegemaakt, ik had nooit gedacht dat ik me zo zou kunnen voelen en dat bedoel ik positief
. Maar heb ook niet de behoefte om dit vaak te doen met als voordeel dat ik meteen keihard ga als ik wel neem en de tunnelvisie, dingen kwijt zijn en compleet langs elkaar af gesprekken voeren die je meteen weer vergeet vind ik eigenlijk het leukste, ik ben echt een thuisgebruiker met dat soort dingen.
LSD heb ik echter altijd uitgesteld omdat ik zelf niet heel stabiel was door problemen in de thuissituatie, continue stress en zorgen, en vooral ook het veel te veel nadenken over alles.
Wat veel trippers volgens mij alleens hebben ervaren had ik rond mn 16 al heel erg:
Het niet begrijpen waarom mensen bepaalde dingen doen en zich zo laten leiden door gewoonte, nachtenlang kunnen nadenken over waar, wanneer en waarom dit allemaal bestaat etc etc.
Nadeel was wel dat ik er toen niet tevreden mee kon zijn omdat ik de oplossingen niet wist. Dit heeft er toe geleid dat ik op een gegeven moment niet meer mee wou doen met de hele film die aan het afspelen was, kortom het was op een gegeven moment goed uit de hand gelopen en ik wist ook heel goed dat LSD geen optie was.
In de jaren die volgden heb ik me veel ingelezen over LSD, veel tripreports, docu’s, gesprekken met vrienden enz.
In die jaren heb ik ook een aantal belangrijke keuzes gemaakt en zijn er wat dingen gebeurd die ervoor hebben gezorgd dat ik tevreden ben geworden met mezelf. Nog steeds begrijp ik niet waarom mensen vanalles en nog wat doen maar ik kan het accepteren en respecteren, soms zelfs jaloers zijn omdat het allerlei dingen ook zoveel gemakkelijker maakt. Ik heb geaccepteerd dat ik altijd anders/meer over dingen zal nadenken dan de meerderheid maar ik ben er zelf tevreden mee, vaak zelfs blij. Ik heb de onbegrijpelijkheid en het belachelijke eraan geaccepteerd en hierdoor kan ik nu normaal functioneren op deze bol.
Maar back on topic, een half jaar geleden is mijn angst/onzekerheid over LSD veranderd in een nieuwsgierig gevoel. Vorige week vertelde een vriend dat ie binnenkort zo’n 50 zegeltjes gaat halen en na dit forum ontdekt te hebben en een berg lsd info/reports gelezen te hebben is mijn nieuwsgierigheid veranderd in zin en bedacht ik me dat ik
Ik ben op de hoogte van de voorbereidingen, dosis, dingen om te doen, dingen om niet te doen.
Ik heb heel lang bad trip reports vermeden omdat ik bang was er dan weer bang voor te worden of dat iets me zou afschrikken maar na er een hoop gelezen te hebben zie ik het niet meer als bad trips maar meer als moeilijkere ervaringen, achteraf zijn de meeste van die ervaringen toch weer interessant/leerzaam.
Ik ga dit doen met 1 of 2 vrienden die al flink wat ervaring hebben en waar ik me altijd wel goed bij voel en me niet schaam enzo.
Als jullie nog iets op of aan te merken hebben of als er iets zorgwekkends in dit verhaal staat dan hoor ik het graag. Ik wil mn eerste reis zo goed mogelijk beginnen natuurlijk.
Oja, en de vraag natuurlijk:
In hoeverre is het met een startersdosis gemiddeld genomen nog mogelijk om te communiceren? Ik snap dit dat voor iedereen anders is maar kan ik verwachten dat ik op mn piek zelf niet kan communiceren of dat het niet doorkomt bij de ander?
Hopelik schrik ik jullie niet af met deze lap tekst en nog bedankt voor alles wat ik hier al gelezen heb
Met mijn eerste trip eindelijk in zicht heb ik besloten toch maar een account aan te maken en een topic. Ik vraag me nu nog wat dingen af, en als het zover is bump ik het topic en zal ik jullie op de heldere momenten proberen op de hoogte te houden.
Ik ben 23 jaar en al vanaf mn 15e vind ik drugs ontzettend interessant. Het toen nog onvoorstelbare wat drugs met je lichaam kan doen maakte me ontzettend nieuwsgierig. Vooral de bewustzijnsverandere drugs: MDMA, LSD en evt Paddo's/truffels.
Afgezien van wat hijsjes van een jointje,af en toe een sigaretje en wat drinken heb ik alle andere drugs uitgesteld tot een wat latere leeftijd en daar ben ik achteraf erg blij om als ik nu zie hoe veel jongere vrienden van me onrespectvol met drugs om gaan.
Rond mn 20e heb ik weleens een lijntje speed op wat ik toen al niet echt boeiend vond, daarna nog wel af en toe gedaan. Een keer in een dronken bui wat coke, waarna ik dus echt niet begreep wat mensen er toe zet er zoveel voor te betalen. Blowen heb ik een tijd gedaan maar ik word er tegenwoordig heel onrustig van en heb het ook wel een beetje gezien eigenlijk.
Vorig jaar heb ik voor het eerst een pilletje op en dat was tot nu toe het 'raarste' wat ik had meegemaakt, ik had nooit gedacht dat ik me zo zou kunnen voelen en dat bedoel ik positief
. Maar heb ook niet de behoefte om dit vaak te doen met als voordeel dat ik meteen keihard ga als ik wel neem en de tunnelvisie, dingen kwijt zijn en compleet langs elkaar af gesprekken voeren die je meteen weer vergeet vind ik eigenlijk het leukste, ik ben echt een thuisgebruiker met dat soort dingen.LSD heb ik echter altijd uitgesteld omdat ik zelf niet heel stabiel was door problemen in de thuissituatie, continue stress en zorgen, en vooral ook het veel te veel nadenken over alles.
Wat veel trippers volgens mij alleens hebben ervaren had ik rond mn 16 al heel erg:
Het niet begrijpen waarom mensen bepaalde dingen doen en zich zo laten leiden door gewoonte, nachtenlang kunnen nadenken over waar, wanneer en waarom dit allemaal bestaat etc etc.
Nadeel was wel dat ik er toen niet tevreden mee kon zijn omdat ik de oplossingen niet wist. Dit heeft er toe geleid dat ik op een gegeven moment niet meer mee wou doen met de hele film die aan het afspelen was, kortom het was op een gegeven moment goed uit de hand gelopen en ik wist ook heel goed dat LSD geen optie was.
In de jaren die volgden heb ik me veel ingelezen over LSD, veel tripreports, docu’s, gesprekken met vrienden enz.
In die jaren heb ik ook een aantal belangrijke keuzes gemaakt en zijn er wat dingen gebeurd die ervoor hebben gezorgd dat ik tevreden ben geworden met mezelf. Nog steeds begrijp ik niet waarom mensen vanalles en nog wat doen maar ik kan het accepteren en respecteren, soms zelfs jaloers zijn omdat het allerlei dingen ook zoveel gemakkelijker maakt. Ik heb geaccepteerd dat ik altijd anders/meer over dingen zal nadenken dan de meerderheid maar ik ben er zelf tevreden mee, vaak zelfs blij. Ik heb de onbegrijpelijkheid en het belachelijke eraan geaccepteerd en hierdoor kan ik nu normaal functioneren op deze bol.
Maar back on topic, een half jaar geleden is mijn angst/onzekerheid over LSD veranderd in een nieuwsgierig gevoel. Vorige week vertelde een vriend dat ie binnenkort zo’n 50 zegeltjes gaat halen en na dit forum ontdekt te hebben en een berg lsd info/reports gelezen te hebben is mijn nieuwsgierigheid veranderd in zin en bedacht ik me dat ik
Ik ben op de hoogte van de voorbereidingen, dosis, dingen om te doen, dingen om niet te doen.
Ik heb heel lang bad trip reports vermeden omdat ik bang was er dan weer bang voor te worden of dat iets me zou afschrikken maar na er een hoop gelezen te hebben zie ik het niet meer als bad trips maar meer als moeilijkere ervaringen, achteraf zijn de meeste van die ervaringen toch weer interessant/leerzaam.
Ik ga dit doen met 1 of 2 vrienden die al flink wat ervaring hebben en waar ik me altijd wel goed bij voel en me niet schaam enzo.
Als jullie nog iets op of aan te merken hebben of als er iets zorgwekkends in dit verhaal staat dan hoor ik het graag. Ik wil mn eerste reis zo goed mogelijk beginnen natuurlijk.
Oja, en de vraag natuurlijk:
In hoeverre is het met een startersdosis gemiddeld genomen nog mogelijk om te communiceren? Ik snap dit dat voor iedereen anders is maar kan ik verwachten dat ik op mn piek zelf niet kan communiceren of dat het niet doorkomt bij de ander?
Hopelik schrik ik jullie niet af met deze lap tekst
en nog bedankt voor alles wat ik hier al gelezen heb
...
