Hoe serieus neem je paddo's
- Onderwerp starter neti
- Startdatum
Na een aantal incidenten waarin dingen voorkwamen als kotsen, weer kotsen en knock out op de stenen grond met m'n kop en uiteindelijk een iechte bad trip ben ik hun dreiging heel serieus gaan nemen en vertrouw ik ze vooral voor geen meter meer.
En over die gedachten dat is bij mij altijd surrealistische bizarre shit geweest, fascinerend en vermakelijk maar niet bepaald serieus te nemen.
En over die gedachten dat is bij mij altijd surrealistische bizarre shit geweest, fascinerend en vermakelijk maar niet bepaald serieus te nemen.
En mensen die het wel serieus nemen neem ik niet serieus. Van die figuren die beweren paddo's te nemen niet voor de lol maar voor wazige spirituele redenenm daar geloven ze zelf dan heilig in. Vervolgens uiten ze zelfs kritiek op mensen die het puur recreatief doen in een of ander wazig topic inclusief doelloos lulverhaal en vinden ze zichzelf ondertussen veel beter dan al die anderen hun begrijpen tenminste hoe het wel moet.
Dat soort eppo's hebben we hier ook wel. Daar is maar 1 woord voor, pretentieus. Oftewel ze moeten hun hoofd uit hun reet halen en inzien dat er geen minderwaardige trippers zijne dat hun juist degene zijn die lopen te bullshitten.
Dat soort eppo's hebben we hier ook wel. Daar is maar 1 woord voor, pretentieus. Oftewel ze moeten hun hoofd uit hun reet halen en inzien dat er geen minderwaardige trippers zijne dat hun juist degene zijn die lopen te bullshitten.
Daar ben ik het totaal mee eens; verder zie ik paddo's als een vermaak. Het gevoel ervan is wel altijd erg mistiek; intens, alien-achtig en het lijkt op het moment allemaal héél erg betekenisvol.
Maar hoeveel waarde kan je hechten aan uitspraken en gedachtse als:
"mijn huis zweeft"
"mijn jas was mijn veilige schelp dus nu ik hem uit heb ga ik aan de grond vast groeien (wat ook gebeurde voor mijn gevoel)"
"ik ben de muur"
etc.
Verder kán je wel inzichten krijgen; ik heb zelf op paddo's een angststoornis compleet overwonnen, wat toch wel heel bizar en fantastisch is. Maar niet religieus/mystiek/zweverige-kut-hippie achtig.
Maar hoeveel waarde kan je hechten aan uitspraken en gedachtse als:
"mijn huis zweeft"
"mijn jas was mijn veilige schelp dus nu ik hem uit heb ga ik aan de grond vast groeien (wat ook gebeurde voor mijn gevoel)"
"ik ben de muur"
etc.
Verder kán je wel inzichten krijgen; ik heb zelf op paddo's een angststoornis compleet overwonnen, wat toch wel heel bizar en fantastisch is. Maar niet religieus/mystiek/zweverige-kut-hippie achtig.
Deranged zei:
Dus je hebt zelf een aantal incidenten gehad en het is de schuld van de mensen die het wel serieus nemen?
Nee je hebt helemaal gelijk, iemand die zich verdiept in de geschiedenis en hoe deze middelen al eeuwen worden gebruikt (en ook de gebruiksaanwijzing ter harte neemt, ztt er helemaal naast maar Deranged, weet hoe het zit.
Knul, je probleem zit hem al in je naam
Fijne kerst verder.
picklejuice
Newbie
Deranged zei:
Je moet het natuurlijk niet zwart of wit zien, ik neem paddo's zowel voor de fun als voor de eventuele inzichten die je er van krijgt. Ik geloof best dat paddo's je kunnen helpen één of ander probleem op te lossen of te doorgronden. (noot: Ik raad je natuurlijk niet aan om paddo's te nemen als je een depressie probeert te overkomen of dergelijke dingen, paddo's versterken je emotie, en dan kan je domme dingen gaan doen). Daarnaast is het altijd interessant om in de comedown filosofie met je vrienden te beginnen discusiëren, en daar kan je best wel wat van opsteken. Het is even fun om met je vrienden een zwaardgevecht te houden met posters en ervan overtuigd zijn dat je een ridder bent. Dat vind ik er net zo leuk aan, het is iedere keer wat anders.
Maar ik begrijp best dat mensen het enkel voor de lol doen, als dat is wat je er uit wilt halen leg ik je geen strobreed in de weg. Hoe meer (mentaal stabiele) mensen een keertje paddo's proberen, voor welke reden dan ook, hoe beter IMHO!
