Ihkv leven ( na) de dood, Wie is er bang voor de dood?

Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories

De Zandman

Badass junkie
Na enkele topics over verschillende aspecten over het hiernamaals, zoals reïncarnatie, vraag ik mij nu het navolgende af:

Wie is er bang voor de dood?
Wat zijn daarvan de redenen? Of zijn die er niet eens mbt jouw visie?

Er is, zoals wij allemaal weten, één ding zeker in het leven.
En dat is het feit, dat op een gegeven moment Magere Hein met de zeis, voor de deur staat en je meeneemt naar wellicht een "ander leven", of misschien naar helemaal niets.
Het oneindige heelal, als enkele stofdeeltjes.
Want aangezien er nog nooit iemand is teruggekomen uit deze toestand na een crematie of begrafenis, (behalve Lazarus zegt men in het oude boek), maar wij?
we weten het niet.

Een idee zou zomaar kunnen zijn dat Charon ons straks over zet, maar hij neemt en heeft totnogtoe niemand weer mee teruggebracht.
Hij doet dit niet.
Al betaal je hem een miljoen. Of nog meer...
Dit gaat het hem dus echt niet worden, nee.

Wie is hier echt bang voor, die dood, en wie niet?
Ikzelf ben niet bang voor deze laatste reis.
De laatste 40 jaar al niet, hetgeen soms roekeloos maakt. Nee. Ik ben zelfs nieuwsgierig of Charon echt bestaat, of niet.
Is de rivier de Styx breed?
Is het een mooie omgeving daar?
En..hoe ver is de andere oever? Hoelang duurt deze overtocht?

Nu aux serieux:
Ik veracht de dood net niet, ik heb er groot respect voor, maar ik ga ervan uit dat wanneer jouw tijd gekomen is, dat je vertrekt. c'est ca.
Soms overleef je een zwaar ongeluk, zonder een krasje, waarvan vele anderen het loodje zouden hebben gelegd, en ga je toch op reis bij een pietluttigheid...uitglijden over een bananenschil oid bijvoorbeeld. En net verkeerd terecht komt.

Het enige, wat ik van belang vind is de manier waarop je sterft.
Ik heb mensen op meer dan afschuwelijke manieren zien sterven, en best wel veel, ook.
In de nacht komen ze regelmatig terug in nachtmerries...

Sommige ziektes die je langzaam slopen, kennen we allemaal.
Zijn we daar dan bang voor?
Ik niet, nee, overigens.
Ik neem het zoals het komt.
Tegenwoordig hoeft niemand meer te creperen zogezegd, en mede hierom ben ik niet angstig. Nee.
Feit accomplit!

En nu zijn de leden hier aan zet.
Geef je mening (verhaal) maar eens!
 

Mrloverdj

Wijs gebruiker
Een gruwelijke pijnlijke dood vrees ik zeker voor het moment daar is.

Wellicht dat het ook afhangt hoeveel je verliest. Voor de dood zelf heb ïk vrede mee als het zich aandient.
Wellicht ziet mijn leven er over 10 jaar anders uit en verandert dat mijn kijk erop.

Ik vind ook dat er verschil is tussen dood willen en blijven leven. Puur dat 1e kan een bepaalde rust en acceptatie aantrekken. Willen blijven leven is wat anders. Kan het slecht uitleggen.
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Jij en je Charon. :tonguewink: Hoe komt het dat je precies daar zo gefascineerd door bent?

Een idee zou zomaar kunnen zijn dat Charon ons straks over zet, maar hij neemt en heeft totnogtoe niemand weer mee teruggebracht.
Hij doet dit niet.
Al betaal je hem een miljoen. Of nog meer...
Dit gaat het hem dus echt niet worden, nee.
Ik heb de laatste tijd een aantal video's bekeken van mensen die NDE's (Near Death Experiences, Bijna Dood Ervaringen dus) mee hebben gemaakt. Velen zijn compleet overtuigd dat ze echt dood waren en toch terugkwamen. Velen geven ook aan dat hun ervaring daar vele malen 'echter' was dan hun ervaring hier op aarde.

Voor wat betreft mezelf: genoeg dingen in het leven waar ik een angst voor heb, maar niet voor de dood. Ik kan eigenlijk niet wachten om erachter te komen hoe het is. Tegelijk zeg ik dit nu, maar weet ik ook dat wanneer het moment daar is en complete loslating moet gebeuren, dat het waarschijnlijk is dat er toch even intense angst op zal komen zetten. Dit zeg ik door tripervaringen waar ik in mijn beleving ook ervoer hoe het is om alles los te moeten laten. Het is makkelijk om nu te zeggen dat je niet bang bent voor de dood, nu dat moment niet letterlijk seconden later lijkt te kunnen gebeuren. Maar als je weet dat je tijd is afgelopen, is dat een ander verhaal en zal er waarschijnlijk alsnog angst zijn. Of je moet de dood in het leven al volledig geaccepteerd hebben.
 

Martinus

Wijs gebruiker
Ik heb echt geen idee. Vroeger dacht ik altijd dat het licht gewoon uit ging en dat ik in een eindeloos niks zou komen.

Dat was wel een eng idee.

Nu.. na een boel paddos en lsd. Ik zou het echt niet meer weten.

Misschien is alles wel mogelijk.

Dat idee roept meer nieuwschierigheid op dan angst.
 

Mrloverdj

Wijs gebruiker
Oog in oog met de dood staan. Wetend dat het gaat gebeuren(of je hebt tegen welke prijs dan ook, geluk)

Vind ik een andere angst dan over het algemeen bang zijn voor de dood.


Dood gaan of dood zijn. Even los van de discussie over de definitie van dood. Daar zijn al topics van
 

Rivalrie

Badass junkie
Absoluut niet bang voor de dood. Ik ben al een keer dood geweest en gereanimeerd... Heb toen de dood in z'n kruis geschopt en ging weer terug naar mij lichaam. (Dit laatste was een grapje....)

Waar ik wel erg verdrietig van kan worden is de gedachte wanneer ik jong zou sterven, dat ik mijn kinderen achterlaat.
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Oog in oog met de dood staan. Wetend dat het gaat gebeuren(of je hebt tegen welke prijs dan ook, geluk)

Vind ik een andere angst dan over het algemeen bang zijn voor de dood.
Als je veel mensen die een NDE/BDE mee hebben gemaakt moet geloven, zijn wij degene hier die pech hebben. Zij ervoeren vaak ongelofelijke gelukzaligheid en verlossing van het lichaam en ervoeren het terugkomen in het lichaam vaak als een groot lijden.

Niet dat ik hen daar per se in geloof. Ik bedoel, niet dat ik geloof in dat er sowieso een soort hemel is na dit leven.
 

inner_search

Badass junkie
Zoals @Rivalrie niet bang voor de dood of pijnlijke dood.
Maar wel voor die die ik achter zou laten.

Ook wil ik euthanasie als ik terminaal zou zijn of een kamerplant.

Wat er na de dood gebeurd zal ik dan wel zien , daar ben ik totaal niet met bezig...
 

Hardcore_frk

Badass junkie
Voor dood zijn ben ik absoluut niet bang. Voor dood gaan hangt het er een beetje vanaf op welke (gruwelijke) wijze dit gebeurt.

Ik geloof overigens dat alles gewoon stopt na de dood. Geen nieuw leven, geen hiernamaals.
 

Mrloverdj

Wijs gebruiker
Als je veel mensen die een NDE/BDE mee hebben gemaakt moet geloven, zijn wij degene hier die pech hebben. Zij ervoeren vaak ongelofelijke gelukzaligheid en verlossing van het lichaam en ervoeren het terugkomen in het lichaam vaak als een groot lijden.

Niet dat ik hen daar per se in geloof. Ik bedoel, niet dat ik geloof in dat er sowieso een soort hemel is na dit leven.
Ik heb het geloof ik over een stapje terug
Of je nou onder schot gehouden word of is IS praktijken waarin je kooi in..nouja genoeg gezegd dacht ik zo.

Voor die manier doodgaan heb ik angst.
Een knal van een auto en snel wegzakken op dit moment niet
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Ik heb het geloof ik over een stapje terug
Of je nou onder schot gehouden word of is IS praktijken waarin je kooi in..nouja genoeg gezegd dacht ik zo.

Voor die manier doodgaan heb ik angst.
Een knal van een auto en snel wegzakken op dit moment niet
Nee begrijp ik, maar ik ging even in op het geluk hebben wat betreft het overleven van iets. Terwijl dat als pech gezien kan worden als je veel mensen met een NDE/BDE moet geloven. Omdat zij meestal niet terug willen, omdat ze een hemelse ervaring hebben waarbij vergeleken dit aardse bestaan maar lijden of zelfs hels is.

Maar wat je nu beschrijft, is dat niet eerder een angst voor pijn in plaats van de angst voor de dood (het verdwijnen van jezelf) zelf?
 

inner_search

Badass junkie
Dit heb ik 2x meegemaakt. Kan zeggen dat ik weinig angst voelde. Volgens m'n psycholoog kan dat komen doordat ik ADHD heb en juist in spannende situaties goed kan denken.
kan er mee te maken hebben.
Toen ze mij onder schot hielden in cherrymoon stak ik eerst men handen op en riep , kom op knal dan , je doet me er een plezier mee...
Toen kwam de buitenwipper men een raar naked en een andere ontwapenende hem.

Ook al veel bedrijgt geweest met een mes , jas ofzo uit , rond men arm en altijd de eerste move maken.

Denk Dat we leven voor dat soort adrenaline rush , voel me ook super op die moment.
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Ik geloof overigens dat alles gewoon stopt na de dood. Geen nieuw leven, geen hiernamaals.
Geen bestaan voor dit leven, geen bestaan na dit leven. Er was helemaal niets, nu is er zonder reden even iets en daarna zal er weer helemaal niets zijn, voor altijd. Toevallig zitten we nu even in die ene korte tijd dat er iets is.

Ik probeer te bevatten hoe dit voor zoveel mensen een aannemelijke mogelijkheid is. Het klinkt zo extreem onwaarschijnlijk.
 

Hardcore_frk

Badass junkie
Geen bestaan voor dit leven, geen bestaan na dit leven. Er was helemaal niets, nu is er zonder reden even iets en daarna zal er weer helemaal niets zijn, voor altijd. Toevallig zitten we nu even in die ene korte tijd dat er iets is.

Ik probeer te bevatten hoe dit voor zoveel mensen een aannemelijke mogelijkheid is. Het klinkt zo extreem onwaarschijnlijk.
Tja, kleine kans inderdaad. Ik zou er niet op inzetten bij het casino, haha. Maar wat mij betreft de enige mogelijke uitkomst..
 

Martinus

Wijs gebruiker
Geen bestaan voor dit leven, geen bestaan na dit leven. Er was helemaal niets, nu is er zonder reden even iets en daarna zal er weer helemaal niets zijn, voor altijd. Toevallig zitten we nu even in die ene korte tijd dat er iets is.

Ik probeer te bevatten hoe dit voor zoveel mensen een aannemelijke mogelijkheid is. Het klinkt zo extreem onwaarschijnlijk.

Het is wel een raar idee niet? Dat van alle mogelijkheden die je zou kunnen bedenken "niks" het gene is dat bij veel mensen bij de dood word bedacht.

Ik heb het zelf ook gedacht. Maar waarom? Is het een cultuur ding ofzo?
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Het is wel een raar idee niet? Dat van alle mogelijkheden die je zou kunnen bedenken "niks" het gene is dat bij veel mensen bij de dood word bedacht.

Ik heb het zelf ook gedacht. Maar waarom? Is het een cultuur ding ofzo?
Wellicht vanuit de simpele redenatie dat er nu iets is en dat je je niets kunt herinneren van hiervoor dus dan zal er hierna wel weer niets zijn.

Ik dacht eerst ook zo hoor. Als je er diep over na gaat denken, denk ik dat de meesten gauw zullen zien dat het een hele rare conclusie is ja.
 

Mrloverdj

Wijs gebruiker
Het is wel een raar idee niet? Dat van alle mogelijkheden die je zou kunnen bedenken "niks" het gene is dat bij veel mensen bij de dood word bedacht.

Ik heb het zelf ook gedacht. Maar waarom? Is het een cultuur ding ofzo?
Omdat we niet kunnen accepteren dat de dood de cirkel van het leven is.

Wij mensen doen uitvaarten.mooie kleding aan bij de overledenen, uiteindelijk verdwijnt kist en lichaam in de grond.


Maar hoe we het ook veranderen door er bv een kist omheen te doen.

Uiteindelijk vergaat die ook.en alles word weer voedsel en aarde tot je weer op het punt van leven in de cirkel zit.

Uit de gedachtengang dat de dood enkel fysiek is. Dat zijn feiten.

Hoe dan ook. Zoals het nu is stopt het dood is dood. Wat iemand al schreef...je kinderen missen. Dat kan je ook opvatten als het aardse.leven missen en dat snap ik.
 

Martinus

Wijs gebruiker
Omdat we niet kunnen accepteren dat de dood de cirkel van het leven is.

Wij mensen doen uitvaarten.mooie kleding aan bij de overledenen, uiteindelijk verdwijnt kist en lichaam in de grond.


Maar hoe we het ook veranderen door er bv een kist omheen te doen.

Uiteindelijk vergaat die ook.en alles word weer voedsel en aarde tot je weer op het punt van leven in de cirkel zit.

Uit de gedachtengang dat de dood enkel fysiek is. Dat zijn feiten.

Hoe dan ook. Zoals het nu is stopt het dood is dood. Wat iemand al schreef...je kinderen missen. Dat kan je ook opvatten als het aardse.leven missen en dat snap ik.

Ik snap je niet helemaal? Hoe maakt dit het logisch dat er "niks" is na het leven?

Heeft het functioneren van de realiteit iets te zeggen over wat er buiten de realiteit mogelijk is?
 

Hardcore_frk

Badass junkie
Is dat omdat je het graag zo zou willen?
Nee, hoor. Het lijkt me een heerlijke gedachte dat het leven niet eindig is, of op een andere wijze doorgang vindt.

Maar ik ben erg rationeel en niet zo spiritueel ingesteld. Ik kan mij geen reden bedenken waarom het hierna verder zou gaan. Ik ben mijn hersenen, mijn lichaam is het instrument van mijn hersenen. Zodra dat weg is, is er niets meer. Net zoals niet geboren zijn. Dat wij hier zijn, is mijn inziens puur toeval als gevolg van de juiste botsingen van atomen.
 

Dopemonster

Wijs gebruiker
Ik denk dat ik minder bang ben voor de dood zelf dan het stukje acceptatie dat ik hem op dat moment niet kan ontsnappen. Als het komt dan komt het en zullen we het moeten accepteren ( tenzij je plotseling verongelukt in bijvoorbeeld een auto) Maar het lijkt me heel lastig om te moeten accepteren dat het verhaal echt afgelopen moet zijn. Gedachtens als heb ik wel alles uit het leven gehaalt wat ik eruit wou halen, kan ik met een tevreden hart sterven? Zijn er mensen waar ik nog graag iets mee recht zou willen zetten? / iets zou willen vertellen? Gaan mijn kinderen het zonder mij kunnen? Zal ik gemist worden? Tegelijkertijd zul je ook veel nadenken over de dingen waar je trots op bent en de leuke herrineringen die je hebt mogen beleven.
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Nee, hoor. Het lijkt me een heerlijke gedachte dat het leven niet eindig is, of op een andere wijze doorgang vindt.

Maar ik ben erg rationeel en niet zo spiritueel ingesteld. Ik kan mij geen reden bedenken waarom het hierna verder zou gaan. Ik ben mijn hersenen, mijn lichaam is het instrument van mijn hersenen. Zodra dat weg is, is er niets meer. Net zoals niet geboren zijn. Dat wij hier zijn, is mijn inziens puur toeval als gevolg van de juiste botsingen van atomen.
Maar is dat wel zo rationeel? Je zei eerder zelf: kleine kans, je zou er niet op inzetten bij het casino. En inderdaad, het is extreem onwaarschijnlijk dat er hiervoor nooit iets is geweest, je alleen dit leven hebt en daarna weer een oneindigheid van niets. Dus die absolute nietsheid besloot even 1 keer een bestaan van circa 80 jaren 'iets' te zijn en daarna nóóit weer?
 

Martinus

Wijs gebruiker
Hoe weet je het? Ik wist niet dat we al kennis over the life after death hebben.

Heb jij nu herinneringen van je vorige leven? Ik totaal niks. Als er een volgend leven is kun je er ook vanuit gaan dat er een vorig leven was toch?

Natuurlijk is het allemaal speculatie, maar jij speculeer zelf ook dat je bang ben dat er een volgend leven is. Als je dan toch speculeer, speculeer dan iets wat je leuk vind.

Alvast zo denk ik er een beetje over. Waarom zou je voor het eind van je leven een doomscenario bedenken. Om extra te lijden?
 

Hardcore_frk

Badass junkie
Maar is dat wel zo rationeel? Je zei eerder zelf: kleine kans, je zou er niet op inzetten bij het casino. En inderdaad, het is extreem onwaarschijnlijk dat er hiervoor nooit iets is geweest, je alleen dit leven hebt en daarna weer een oneindigheid van niets. Dus die absolute nietsheid besloot even 1 keer een bestaan van circa 80 jaren 'iets' te zijn en daarna nóóit weer?
Organisch materiaal kan ontstaan uit anorganische elementen, die worden blootgesteld aan grote hoeveelheden elektriciteit (bliksem). Dat is door middel van experimenten ook aangetoond.

Deze organische stoffen zijn zich gaan binden en er zijn cellen met DNA ontstaan. Toen volgde honderden miljoenen jaren van evolutie en is al het leven, zoals wij dat op aarde nu kennen, ontstaan. Inclusief wijzelf.

Die honderden miljoenen jaren, of misschien zelfs wel langer als je de leeftijd van de aarde neemt, maken de zeer kleine 'casinokans' wel eens stuk aannemelijker om daadwerkelijk plaats te vinden. Wat mijn inziens dus gewoon gebeurd is.

Daarbij treden in DNA strengen bij het kopiëren daarvan (in geval van celdeling, dat continue in ons lichaam plaatsvindt) foutjes op. Daardoor worden de DNA strengen steeds korter, wat de reden is van dat we verouderen, ziektes krijgen etc. Bij de mens is dat het dus ongeveer 80 jaar dat het DNA na heel veel keren kopiëren niet meer voldoende lengte heeft om ons in leven te houden. Daarna krijgen we ziektes en daaraan gaan we uiteindelijk dood.
 

Mrloverdj

Wijs gebruiker
Organisch materiaal kan ontstaan uit anorganische elementen, die worden blootgesteld aan grote hoeveelheden elektriciteit (bliksem). Dat is door middel van experimenten ook aangetoond.

Deze organische stoffen zijn zich gaan binden en er zijn cellen met DNA ontstaan. Toen volgde honderden miljoenen jaren van evolutie en is al het leven, zoals wij dat op aarde nu kennen, ontstaan. Inclusief wijzelf.

Die honderden miljoenen jaren, of misschien zelfs wel langer als je de leeftijd van de aarde neemt, maken de zeer kleine 'casinokans' wel eens stuk aannemelijker om daadwerkelijk plaats te vinden. Wat mijn inziens dus gewoon gebeurd is.

Daarbij treden in DNA strengen bij het kopiëren daarvan (in geval van celdeling, dat continue in ons lichaam plaatsvindt) foutjes op. Daardoor worden de DNA strengen steeds korter, wat de reden is van dat we verouderen, ziektes krijgen etc. Bij de mens is dat het dus ongeveer 80 jaar dat het DNA na heel veel keren kopiëren niet meer voldoende lengte heeft om ons in leven te houden. Daarna krijgen we ziektes en daaraan gaan we uiteindelijk dood.
Ff los van het "spirituele gebeuren.
Top uitgelegd..facts enzo..

Maar dat zie ik meer als de fysieke reden van sterfelijkheid. Leven na de dood..een invulling ervan telt dit gegeven niet meer mee. Dit is tot en met de dood ipv erna(en dan denken de meesten vanuit een ziel of energie, en niet aan ons lichaam wat inderdaad stopt en ontbind.
 

Hardcore_frk

Badass junkie
Ff los van het "spirituele gebeuren.
Top uitgelegd..facts enzo..

Maar dat zie ik meer als de fysieke reden van sterfelijkheid. Leven na de dood..een invulling ervan telt dit gegeven niet meer mee. Dit is tot en met de dood ipv erna(en dan denken de meesten vanuit een ziel of energie, en niet aan ons lichaam wat inderdaad stopt en ontbind.
Ja, voor het bestaan van een doorgaande ziel kan ik dus totaal geen aanleiding bedenken waarom die zou bestaan.

Dat wij het niet kunnen of willen accepteren en/of begrijpen dat er hierna niets meer is, ligt mijn inziens enkel aan onszelf (we zijn immers overlevers). Het biedt ons troost, tevens de basis van vele religies.
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Organisch materiaal kan ontstaan uit anorganische elementen, die worden blootgesteld aan grote hoeveelheden elektriciteit (bliksem). Dat is door middel van experimenten ook aangetoond.

Deze organische stoffen zijn zich gaan binden en er zijn cellen met DNA ontstaan. Toen volgde honderden miljoenen jaren van evolutie en is al het leven, zoals wij dat op aarde nu kennen, ontstaan. Inclusief wijzelf.

Die honderden miljoenen jaren, of misschien zelfs wel langer als je de leeftijd van de aarde neemt, maken de zeer kleine 'casinokans' wel eens stuk aannemelijker om daadwerkelijk plaats te vinden. Wat mijn inziens dus gewoon gebeurd is.

Daarbij treden in DNA strengen bij het kopiëren daarvan (in geval van celdeling, dat continue in ons lichaam plaatsvindt) foutjes op. Daardoor worden de DNA strengen steeds korter, wat de reden is van dat we verouderen, ziektes krijgen etc. Bij de mens is dat het dus ongeveer 80 jaar dat het DNA na heel veel keren kopiëren niet meer voldoende lengte heeft om ons in leven te houden. Daarna krijgen we ziektes en daaraan gaan we uiteindelijk dood.
Ik heb het idee dat er hier twee dingen door elkaar gehaald worden: de casinokans van organisch leven dat ontstaat uit anorganische materie en de casinokans dat er vanuit het niets ineens een tijdsbestek van grofweg 80 jaar ervaring (een mensenleven) ontstaat en daarna weer niets.

Het eerste is een objectieve observatie van de materiële wereld, het tweede is bekeken vanuit jouw subjectieve bewustzijn.

Jij hebt duidelijk een materialistisch wereldbeeld (het fysieke universum is fundamenteel en van daaruit ontstaan organismen en daarin bewustzijn) maar er is nooit verklaard hoe bewustzijn uit materie kan ontstaan. Toch bestaat onze primaire ervaring uit bovengenoemd subjectieve bewustzijn.

Alle dingen die je omschrijft zullen kloppen, maar hebben betrekking op materie.

Ja, voor het bestaan van een doorgaande ziel kan ik dus totaal geen aanleiding bedenken waarom die zou bestaan.
Een "ziel" is ook een woord met een beetje een religieuze ondertoon. Wat dacht je van bewustzijn? Bewustzijn is hier, dat valt niet te ontkennen. Wat als dat de "ziel" is? Wat als de inhoud van bewustzijn verdwijnt, maar bewustzijn zelf niet? Immers, er is nooit aangetoond dat bewustzijn uit materie ontstaat, dus mogelijk is het er ook niet van afhankelijk.

Dat wij het niet kunnen of willen accepteren en/of begrijpen dat er hierna niets meer is, ligt mijn inziens enkel aan onszelf (we zijn immers overlevers). Het biedt ons troost, tevens de basis van vele religies.
Het accepteren dat er hierna niets meer is, is gebaseerd op niets meer dan een aanname/geloof.

Je kunt onmogelijk wéten dat er hierna geen ervaring meer zal zijn. Maar aangezien je alleen maar ervaring kent, is het niet logischer om daar vanuit te gaan, in plaats van dat waar je enkel een concept van hebt (niets)?
 

cutepool

Bewuste gebruiker
Heb jij nu herinneringen van je vorige leven? Ik totaal niks. Als er een volgend leven is kun je er ook vanuit gaan dat er een vorig leven was toch?

Natuurlijk is het allemaal speculatie, maar jij speculeer zelf ook dat je bang ben dat er een volgend leven is. Als je dan toch speculeer, speculeer dan iets wat je leuk vind.

Alvast zo denk ik er een beetje over. Waarom zou je voor het eind van je leven een doomscenario bedenken. Om extra te lijden?

Ik speculeer niet echt, ik geloof dat er niks meer is. Gewoon lekker dood. Maar ben bang dat ik geen gelijk heb 🤷🏼‍♂️ angst is een raare ding, heel vaak onafhankelijk van ons zelf.
Het is zo een beetje als met mensen die voor het donker angstig zijn. Er zit niks, ze weten het, maar toch...
 

De Zandman

Badass junkie
@Mindless
Vwb de geschiedenis van Charon, dit is in de Griekse Oudheid en tevens mythologie, erg lang voor zijnde de toekomst na het sterven, voor waarheid aangenomen.
Was je In de krijg gesneuveld?
Iedere dode kreeg enkele muntstukken mee, ook bij een lijkverbranding. Iedereen!
Want ook Charon moet betaald worden..

Op national geografic wordt er een serie docu's over de Egyptische oudheid uitgezonden, en dit met name over het Dal der Koningen, en natuurlijk het mummificeren.
De gebruiken hierbij.
Het ter aarde bestellen.
Het hoe, en waarom.
Heel boeiend!
Nu, na 4000 jaar na dato, worden er nog steeds fantastische vondsten bij opgravingen gedaan, van onschatbare waarde...

Ik moet zeggen dat ik de zienswijze van toen zeer interessant vind, maar ik vind de Charon visie voor mijn tocht naar een eventueel hiernamaals toch het prettigste vooruitzicht..
Iig. wat de farao'er betreft, deze was er alles aan gelegen om in goeden doen naar het hiernamaals te reizen.
Het lichaam moest intact blijven omdat de ziel anders het hiernamaals niet betreden kon.
Daartoe dus dat mummificeren.
Om de sarcofaag heen lagen grafvoorwerpen, allerlei spullen die de farao straks nodig kon hebben in het hiernamaals.
In grafvazen werden de organen bewaard, die uit het lichaam verwijderd waren.
Wat moet dit een fantastisch gevoel zijn als je een vonds doet vsn een nog ongerept graf! En deze worden nog steeds gevonden tegenwoordig!

wat mij betreft:

Ik wil per se dat er niets overblijft bij mijn verscheiden, waar anderen zorg over moeten dragen.
En dus: de oven in!
In 90 minuten ben ik teruggekeerd naar stof.
Het stof, waaruit ik ooit gekomen ben.
Na een verblijf in de cremulator is dit stof wat uit de oven komt, volledig fijngemalen.
En hierna?
Naar de zee.
Daar wil ik worden teruggegeven aan de aardse elementen.
En mijn ziel? Die gaat de weg volgen via het pontveer van Charon...
Want deze gang van zaken Staat mij het meeste aan, en ik heb vastgelegd, dat er enkele muntstukken meereizen met mijn stoffelijk overschot.
Jazeker!

Je moet toch enig vooruitzicht hebben, Mindless...!
 
Laatst bewerkt:

Oehoeboeroe

Bewuste gebruiker
En dus: de oven in!

Mijn beide ouders hebben hiervoor gekozen. Ik zal dat nooit doen. Mijn leven lang geniet ik van kippetjes, karbonaadjes, gehaktballetjes en wat al niet meer. Na mijn dood wil ik de grond worden gestopt zodat mijn lichaam tot voedsel zal zijn voor de kleine organismen. Opdat zij van mijn lichaam kunnen feesten en eten. Ik zal er niet voor kiezen om tot as te worden gereduceerd maar zal de voedselketen tot dienst zijn. Daarna asfalteer je de boel maar, zal me een zorg zijn.
 

Hardcore_frk

Badass junkie
Mijn beide ouders hebben hiervoor gekozen. Ik zal dat nooit doen. Mijn leven lang geniet ik van kippetjes, karbonaadjes, gehaktballetjes en wat al niet meer. Na mijn dood wil ik de grond worden gestopt zodat mijn lichaam tot voedsel zal zijn voor de kleine organismen. Opdat zij van mijn lichaam kunnen feesten en eten. Ik zal er niet voor kiezen om tot as te worden gereduceerd maar zal de voedselketen tot dienst zijn. Daarna asfalteer je de boel maar, zal me een zorg zijn.
Haha, ik denk er juist om die reden precies anders over!
 

De Zandman

Badass junkie
Als je teveel gebruikt hebt, lusten de organismen je niet eens meer....
Ik wil dus niet dat er mensen moeten zijn die alsnog puin moeten ruimen.
Opruimen de zooi.
Niemand meer tot last
En stof, dat worden we uiteindelijk allemaal...
 
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories
Bovenaan