Tja, schokkend.
Maar we moeten het ook weer niet isoleren.
In de meeste sloppenwijken zijn er kinderen die alleen op straat leven en massa's lijm snuiven. Dat maakt een kind nog tig keer zo snel stuk dan opium. (inclusief het op straat slapen.)
Vroeger was het in Nederland heel normaal om een fopspeen even in de brandenwijn te dopen en dan aan de baby te geven. Dat was nog mijn oma's generatie. Al heb ik het zelf ook wel eens bij jonge moeders gezien die dat met wijn deden.
En wat tegenwoordig heel normaal is (en jammergenoeg steeds normaler wordt) in ons geciviliceerde landje, is het geven van antidepressivia aan kinderen. Dat is echt een te hard groeiend percentage. En is dat spul in weze wel zoveel anders dan opium? Wie weet, kunnen die kinderen later allemaal niet meer op een normale manier serotonine aanmaken en blijven ze hun leven lang verslaafd aan dat spul. Daar is nagenoeg nog niet echt onderzoek naar gedaan omdat dit de eerste generatie is die opgroeit met kinder-antidepressivia. (Dat klinkt toch als kinder-condoom, kinder-baan, kinder-hypotheek, kinder-huwelijk en zo voort?) En ik denk dat je daar nog moeilijker af kan komen dan van opium.