Keihard getript op happy caps e-trip

[Karin]

Twee jaar geleden ben ik begonnen met geestverruimende middelen. Ik gebruik het als therapie.
Ik drink er niet bij en heb ook niks met wiet.

Ik heb een keer paddo's gehad (weinig reactie terwijl ik een flinke dosis at), keer truffels (deed helemaal niks). LSD (3 zegels, lichte trip maar niet echt bruikbaar).
Ik heb 8 x deelgenomen aan een ayahuasca ceremonie. Mooie ervaringen.
En 1 x een Iboga ceremonie.

Ik had happy caps trip e gekocht. Makkelijk om zo een keer in te zetten, dacht ik.

Ik heb ze 's avonds om 20.00 ingenomen (2 stuks). Ik verwachtte er eigenlijk niks van omdat ik van de meeste geestverruimende middelen wat meer nodig heb en dit leek me 'licht spul'.

Een uur later voelde ik me suf en wat beroerd. Ik baalde een beetje en besloot naar bed te gaan.
Als ik maar heel stil bleef liggen, ging het wel maar prettig voelde ik me niet. Ik werd ook erg moe.
Tegen 23.00 was ik duizelige, vermoeide gevoel erg zat. Geen effect en wel beroerd.
Ik wilde gewoon slapen maar dat lukte niet (waarschijnlijk door de guarana)
Ik heb een lichte slaappil genomen in de hoop in slaap te vallen.

Dit gebeurde helaas niet.
Mijn vriend kwam thuis en ik zei dat ik me niet lekker voelde. Ik durfde niet te zeggen dat ik happy caps had genomen. Hij is niet zo'n voorstander.
Ik bleef me beroerd voelen en lag een beetje te draaien en te zuchten. Mijn vriend vroeg opnieuw wat er was en ik biechtte op dat ik happy caps had genomen. Hij moest wel beetje lachen en vond het ook wel sneu voor me dat ik me naar voelde. Hij ging slapen. Ik probeerde ook maar zo stil mogelijk te blijven liggen.

Toen begon het te werken. Het was fantastisch. Ik voelde me heel goddelijk. Ik kon naar allerlei mensen toevliegen van wie ik houd en voelde veel liefde. Er kwam allemaal gouden licht uit mijn handen en ik wist dat ik genezende krachten had.
Erna voelde ik me opeens helemaal vrij van alle angst, van alle oordelen en de wereld was zo mooi. Op straat lopen was dan al zo anders in mijn verbeelding (normaal ben ik vrij onzeker)

Ik kwam weer een beetje bij uit deze roes. Ik voelde me dankbaar. Weer kwam de sterke behoefte om te slapen.
De slaap kwam opnieuw niet.
Het was inmiddels 3.00. Ik realiseerde me dat ik maar even moest wachten tot het uitgewerkt raakte. 4.00 begon ik me wat onplezierig te voelen. Ik dacht dat het 6-8 uur zou werken. Ik voelde me nog steeds erg raar, mijn huis voelde raar.

Ik besloot nog een slaaptablet te nemen.
Ik werd steeds onrustiger. Waarom stopte de werking niet? Waarom komt de slaap maar niet? Ik sprak mezelf streng toe dat ik ze zelf genomen had en het nu ook maar moest uitzitten.
Ik kreeg het steeds benauwder en sterk het gevoel dat er iets mis is.
Mijn vriend lag lekker naast me te slapen. Ik wilde hem niet wakker maken omdat ik me wat schaamde en hem er niet mee wilde lastig vallen.

Ik werd steeds banger. Het begon al licht te worden. Ik heb het idee dat ik er nooit meer uitkom. Ik heb vast teveel geestverruimende middelen gebruikt afgelopen tijd. Die slaappillen waren vast ook een heel dom idee.
De gedachten worden steeds angstiger. Ik raak er ook van overtuigd dat ik dood ga als ik nu wel in slaap val.

Ik kan het niet meer volhouden. Ik maak mijn vriend wakker en ben inmiddels doodsbang. Ik heb hartkloppingen en het heel benauwd. Ik wil dat hij de huisartsenpost belt anders ga ik dood. Mijn vriend zegt: "nee, dat is echt niet nodig". Maar ik raak steeds panischer.
Ik ben ervan overtuigd dat ik een psychose krijg.
Uiteindelijk belt hij na veel aandringen. De arts wil mij ook spreken, ze is heel aardig. Ze stelt me gerust dat ik geen psychose krijg. Het helemaal niet erg is dat ik even bel.

Om 7.00 val ik eindelijk wat in slaap. 9.00 word ik weer wakker. Heb de schrik er nog goed in en ben doodop. Ik blijf die dag in bed. Vriendin komt lekker langs knuffelen en we kunnen er dan ook wel beetje om lachen.

De week erna krijg ik opnieuw een paniekaanval en wat surrealistisch gevoel.

Dit is driekwart jaar doorgegaan: veel paniek, depersonalisatie, derealisatie.
De huisarts schrift me oxazepam voor. Ik vind het afschuwelijk dat ik medicatie nodig heb en heb het idee dat ik het me mezelf allemaal heb aangedaan.

Ik heb me nog nooit eerder in mijn leven zo slecht gevoeld.

En erna nooit meer een geestverruimend middel aangeraakt. Ik durf het echt niet meer. Voel me super wankel in mijn hoofd en baal daarvan.

Sinds een maand neem ik CBD olie (de rust lijkt nu terug te keren).

Nog steeds verbaast het me dat ik zo heftig heb gereageerd op een paar happy caps van de smartshop. Ook omdat ik normaal juist niet zo gevoelig lijk te zijn voor geestverruimende middelen.

 

[8️⃣6️⃣]

Duidelijk voorbeeld van angst voor de angst.

Ik heb iets soortgelijks meegemaakt jaren 90 aan het einde van een periode van veel te vaak en te veel XTC. Het begint met een zeer onprettige ervaring en daarna paniek en angst die niet weggaat zo lang je je druk blijft maken. Je lichaam (geest) schiet dan in een soort zelfbeschermingsmodus en dan krijg je depersonalisatie en derealisatie. Een en ander kan maanden aanhouden. Stress stress en nog eens stress, de adrenaline giert door je lichaam en er is angst of je ooit weer dezelfde wordt en dat maakt dat je er niet een twee drie uit kan komen.

LSA (de stof in de E capsules) is een vreemd goedje. De een voelt er helemaal niks van en de ander tript er zijn/haar ballen mee af en alles daar tussen in.

Zelf heb ik het nog nooit gedaan, maar wel een paar weken geleden in huis gehaald en wel de (normale) zaadjes van BAby Woodrose Madagascar. Dus het staat voor mij op de planning ergens de komende weken of wellicht maanden.

Ik ga het gewoon doen, ondanks dat ik je verhaal nu lees.

 

[verwondering]

Wow, heftig. Jammer dat het zo negatief heeft uitgepakt. Dat het zo in vlagen komt is wel herkenbaar. Het ene moment voel je je ongemakkelijk en misselijk, het zweet breekt je uit, en het andere moment voel je je volmaakt gelukkig en is alles mooi. Ik kan mezelf denk ik wel een ervaren tripper noemen, maar op LSA (ook in de vorm van die Trip-E, 3 capsules) heb ik ook eenmaal een angstaanval gehad. Ik kon mezelf toen gelukkig wel geruststellen, omdat ik wist dat het bij LSA hoort en vanzelf weer over gaat. Ik schrok toen wel van de pure angst die je zomaar ineens kunt ervaren, ik kan me er iets bij voorstellen dat je in een negatieve spiraal terecht komt en jezelf alleen maar steeds banger maakt.

 

[Anderemaan]

Duidelijk voorbeeld van angst voor de angst.

Ik heb iets soortgelijks meegemaakt jaren 90 aan het einde van een periode van veel te vaak en te veel XTC. Het begint met een zeer onprettige ervaring en daarna paniek en angst die niet weggaat zo lang je je druk blijft maken. Je lichaam (geest) schiet dan in een soort zelfbeschermingsmodus en dan krijg je depersonalisatie en derealisatie. Een en ander kan maanden aanhouden. Stress stress en nog eens stress, de adrenaline giert door je lichaam en er is angst of je ooit weer dezelfde wordt en dat maakt dat je er niet een twee drie uit kan komen.

LSA (de stof in de E capsules) is een vreemd goedje. De een voelt er helemaal niks van en de ander tript er zijn/haar ballen mee af en alles daar tussen in.

Zelf heb ik het nog nooit gedaan, maar wel een paar weken geleden in huis gehaald en wel de (normale) zaadjes van BAby Woodrose Madagascar. Dus het staat voor mij op de planning ergens de komende weken of wellicht maanden.

Ik ga het gewoon doen, ondanks dat ik je verhaal nu lees.

Niet helemaal mee eens, LSA duurde bij mij 4,5 uur om in te werken. Daarna nog 10 uur trippen. Ik lees veel op smartshop sites als "Na 2 uur voelde we nog niks, half uur later teleurgesteld gaan slapen", ik moet dan grinniken omdat ze waarschijnlijk hele interessante dromen hebben gehad . Ook heb ik het idee dat omdat het zaadjes zijn er soms veel meer in zit dan in andere batches.