timmoteeth
Experimenterende gebruiker
de eenzaamheid snijd zo diep, deze snijd nog dieper als de snuif weer de neus in is gegaan, niet wetende wie de omgeving was niet wetende wat de waarheid ging brengen, het lijkt soms wel te veel om te dragen en het komt met vlagen. de vlucht lijkt soms de makkelijkere weg, het sprijden van de neusvleugels. hebberdepep ow toch de coke that keeps me a little to woke, niet willen doorgaan maar toch even nog willen dempen nog, ahhh pleassse nog heel eventjes maar voordat we weer gaan staan. kan ik nog een lijntje nemen, of brengt dat nog meer problemen? moet ik de rest bewaren en opsparen? of toch weggooien zodat ik er in belangrijke tijden niet mee ga klooien, voor het laatste gekozen vandaag, ook dit keer weer de laatste strijd, de drugs winnen het van me op zn tijd. maar wees vergevingsgezind ergens in mij zit alleen maar een onzeker klein kind, niet wetende wat hem precies met de wereld bind. ik zou tijdloos willen huilen maar de tranen zijn op. zelfs de coke doet al bijna zn werk niet, het word tijd dat ik vandaag stop. maar de pijn zal blijven met of zonder lijn, zoeken zal ik naar geluk of een mooi plekje oh zo fijn. nog niet wetende waar precies, maar laten we strijden en ons naar de eindstreep leiden, naar voorspoed en kracht en een mooi nieuw leven dat op ons wacht.❤️
