1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.
  2. Hey, waar zijn de Tripreports van de Maand gebleven?

    Ben je de Tripreports van de Maand en andere toptripreports kwijt? Deze hebben we onlangs verzameld in een eigen subforum, getiteld Tripreport Toppers. In dit subforum staan alle toppers in chronologische volgorde verzameld. Lekker makkelijk terugzoeken!

    Ontzet Notitie

[LSD bad trip] Een lijdensweg in kleur

Discussie in 'Trip reports' gestart door Rupsen God ❤, 14 mei 2019.

Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
  1. Rupsen God ❤

    Rupsen God ❤ Bewuste gebruiker Tripreporter Donateur

    Lieve allemaal,
    Allereerst zou ik graag een inleiding willen schrijven voorafgaand aan dit report. Ik heb dit verhaal namelijk nog nooit zo gedetailleerd aan iemand verteld, hooguit korte stukken aan de mensen die dichtbij mij staan. De voornaamste reden hiervoor is diepe, woekerende schaamte. Bij het idee dat ik dit zo meteen zomaar online zal gaan plaatsen beginnen mijn handen al te trillen. Ik schrijf dit report dan ook niet met plezier, zoals ik dat met mijn overige reports wel doe. Tegelijkertijd besef ik mij dat, omwille van innerlijke rust, het ook goed kan zijn om dit van mij af te schrijven. Ik heb de afgelopen tijd van meerdere mensen de vraag gekregen om deze ervaring op papier te zetten, en dat is wat ik bij deze doe.
    Zie, LSD kan leerzaam zijn, mooi, interessant. Maar het kan ook de diepste duisternis in je ziel vergroot uitbeelden, je dingen laten denken waar je nog nooit aan hebt gedacht. Of je bang maken voor jezelf, wat juist bij mij is gebeurd.
    Nog steeds ben ik heel erg bang wat mensen wel niet van mij zullen denken nadat ik zo meteen op "Plaats Nieuw Topic" klik als ik mijn laatste punt heb aangetikt. Hoeveel mensen ik hiermee zal afschrikken, ook al is het anoniem. Ik wil bij deze graag duidelijk maken dat zowel ik, als mijn ex goed terecht zijn gekomen, en dat ik nog steeds zowel lichamelijk als geestelijk in een uitstekende conditie verkeer. Ik heb na deze specifieke trip besloten om drie jaar niet te trippen uit angst - inmiddels trip ik alweer een tijdje, en geniet ik met volle teugen van het leven. Ik heb nooit iets overgehouden aan deze trip, en ook zijn dit soort gedachtes nooit meer bij me teruggekeerd in de trips die ik hierna heb beleefd. Ik wil ook graag duidelijk maken dat ik dit soort gedachtes nooit in nuchtere staat heb gehad, of heb. Zoals @Mindless mij afgelopen zaterdag zo mooi vertelde:

    "Dat herken ik wel uit mijn eigen "bad trip" ervaring. Toen was ik heel erg van mezelf geschrokken. Van de afschuwelijke gedachten die ik had over dingen. Maar dat is niet mij. Het zijn mijn gedachten op dat moment maar. Zo moet je het misschien wat zien."

    Je hebt geen idee hoeveel steun me dit gaf, en hoe dit door bonst in mijn hoofd terwijl ik dit schrijf. Dankjewel.
    Als laatste wil ik eraan toevoegen dat ik dit opschrijf vanuit mijn geheugen en herinneringen. Dit is een ervaring die ik bijna vijf jaar geleden heb meegemaakt, en ik kan slechts een report schrijven uit de dingen die ik onthouden heb van die nacht. Ik wil hierbij dus graag duidelijk maken dat het wellicht niet zo gedetailleerd (kan) zijn als mijn overige reports, maar ik zal mijn best doen. Ik heb gelukkig een goed geheugen - waar ik in dit geval wat minder behoefte aan had. Ik zou graag slechts flarden willen herinneren van deze hele situatie, maar helaas is dit voor mij zo traumatisch geweest dat ik denk dat het nog vele jaren zal duren eer dat ik tot dat punt ben gekomen. Tot die tijd zal ik moeten leven met de schaamte, een steen die ik nog lang bij me zal moeten blijven dragen.
    Ik neem nu een diepe teug adem, en hierbij begint mijn verhaal.


    [​IMG]


    Het is het jaar 2014. Ik weet dat het gebeurde in de herfst, omdat het koud was buiten. De dieren maakten zich klaar voor de winterslaap, en de bladeren vielen huilend van de takken. De zon verschool zich vaker achter donkere wolken, en de mensen om me heen waren minder vrolijk vanwege de regen. Het moet oktober zijn geweest, omdat ik net een maand geleden een spiraaltje had laten plaatsen. Het was een pijnlijke ingreep, schaamtevol, vrouwonterend. Ik kwam bloedend thuis, en ik was bang dat er misschien iets fout was gegaan omdat ik nog nooit zoveel bloed had gezien in mijn leven. Mijn arts had me hiervoor gewaarschuwd, maar ik had de pijn enorm onderschat. Ik begon met paracetamol, vervolgens ibuprofen, en daarna naproxen. Zelfs een combinatie van deze pijnstillers konden mijn pijn niet verlichten, en ik kon niet meer normaal functioneren. Ik sliep veel, en ik lag vaak in foetushouding op de bank tot ik genoodzaakt was om naar mijn werk te gaan. Een paar dagen na de ingreep klapte ik dubbel van de pijn in het winkelcentrum, en ben ik huilend door Lucas* (mijn toenmalige vriend) thuis gebracht met de auto. Het voelde alsof ik elke dag een kind ter wereld moest brengen, terwijl ik niet zwanger was. Een spiraaltje plaatsen wordt niet aangeraden aan vrouwen die nog nooit zwanger zijn geweest, en ik snapte ineens waarom. Ik had nog nooit zoveel pijn in mijn leven ervaren.
    Ongeveer een week na de ingreep kon ik de pijn niet meer aan, en kon ik aan tramadol komen. Ik deed hier uiterst voorzichtig mee, omdat ik geen verslaving wilde riskeren. Ik stond tenslotte niet onder toeziend oog van een arts, en tevens zorgde de tramadol er ook voor dat ik als een zombie door het leven ging. Mijn gevoel was afgevlakt, en ik deed alles op de automatische piloot. Desalniettemin was de pijn verdwenen, tramadol was het enige middel wat mij hierbij hielp. Ongeveer drie? weken na de ingreep besloot ik om te stoppen met tramadol, omdat ik merkte dat ik begon te wennen aan dit medicijn. Ik had ineens twee pillen nodig voor hetzelfde pijnstillende effect, omdat een pil zijn werk niet goed meer deed. Uit angst voor een eventuele verslaving, stopte ik dus per direct. Ik merkte dat ik niet constant meer in pijn verkeerde, maar af en toe nog wel hevige pijn aanvallen ervoer. Ik had altijd nog een strip tramadol in mijn tas, voor het geval dat. Maar het moest wel heel ernstig zijn eer ik zo'n pil weer zou nemen. Ik wilde die troep niet meer. Ik wilde me weer mens voelen.

    Een paar dagen nadat ik was gestopt met tramadol, gaf mijn goede vriend Vince een feest bij hem thuis. Hij deed dit wel vaker, omdat we een brede vriendenkring hebben waarin bijna iedereen wel recreatief gebruikt. Lucas gebruikte geen drugs, vanwege een zware jarenlange verslaving aan speed die hem twee keer bijna het leven heeft gekost en waar hij voor eeuwig zijn lichaam mee kapot heeft gemaakt. Deze avond was hij echter van plan om samen met mij LSD te proberen. We hadden nog nooit samen drugs gebruikt, en hij had zelf überhaupt al jaren geen drugs meer gebruikt. Hij was wat gespannen, maar had er wel veel zin in. We besloten samen de trein te nemen naar Vince, omdat het ons niet verstandig leek om de auto te nemen de volgende dag. Toen we bij Vince aankwamen laat in de avond was bijna iedereen al gearriveerd. De meesten uit mijn vriendenkring hadden Lucas al ontmoet op een bruiloft een paar maanden daarvoor, anderen schudde hem vrolijk de hand en waren blij hem eindelijk te ontmoeten. Ik kreeg veel knuffels van iedereen, een warm onthaal. Ze waren blij om ons weer te zien.
    We dronken wat, praatte wat bij, en besloten om een zegel LSD in te nemen. De sfeer was ontspannen en opgewekt, zoals dat altijd wel zo is bij Vince. Vince heeft een warme persoonlijkheid, en ik kende hem al jaren. Hij koos zijn (onze) vrienden uit op hun liefde, en dit bracht altijd een goede sfeer met zich mee. Uiteraard waren er ook mensen bij die ik wat minder goed kende, maar dit deerde me niet zoveel. Iedereen was lief, en het was goed.
    Ongeveer een half uur na inname merkte ik al een goed effect van mijn zegel. In die tijd waren ogen, lippen en monden een kenmerkend detail in mijn trips en vanavond zag ik met name grote ogen voorbij dansen over de muren. Vince had voor zijn huis een kunstenaar ingehuurd die een grote boom over de muren en het plafond had geschilderd, en in mijn trip zag ik hoe de takken zich over de muren verder lieten groeien en hoe de bladeren zich daaruit ontpopte alsof de zomer eraan kwam.
    Lucas merkte na anderhalf uur nog steeds niks van zijn zegel, en besloot om een zegel erbij te nemen. Ik waarschuwde hem ervoor dat dit fout kon aflopen en dat hij beter nog even kon wachten, maar hij was vastberaden om er nog een bij te nemen. Een uur later werkten beide zegels in, en hij ging niet lekker. Hij zat stilletjes in een hoekje op de gang, te zweten en naar de grond te staren. De spieren op zijn kaken stonden strak, en hij hield krampachtig de plooien van zijn broek vast. Een vriendin van mij uit Zuid-Afrika zat naast hem en probeerde hem moed toe te spreken, ze vertelde mij dat beide zegels waren ingewerkt en dat het niet zo goed ging met hem. Ze had zelf ook heel veel trip ervaring, en fungeerde als een soort trip sitter voor hem omdat zij zelf nuchter was. Ze nam mij apart en vertelde mij dat ik beter met hem even naar buiten kon gaan om even op rust te komen. Het huis was te druk geworden voor hem, de mensen waren teveel en het waren teveel invloeden tegelijkertijd. Ik hielp hem zijn jas aan te trekken, en samen liepen we naar buiten om een rondje te maken. Eenmaal buiten kwamen mijn visuals los en deze ontplooiden zich in de lucht boven mij. Het licht van de lantaarnpalen scheen fel in mijn ogen en ik sloeg mijn arm om zijn middel als steun. "Het doel van een trip is om los te laten. Je zult zien dat het dan beter gaat met je. Je hoeft je niet zo druk te maken, het komt allemaal goed. Laat los. Laat los." Zei ik hem en hij blies met angstige ogen de sigarettenrook uit. Hij keek naar de hemel, en vervolgens naar een persoon in de verte die zijn of haar hond aan het uitlaten was. "Ik voel me echt niet fijn. Ik had die zegel niet bij moeten nemen, je zei het nog. Het is teveel, en ik heb al jaren niet meer getript." Ik antwoordde: "Loslaten. Het is gebeurd, je kunt niet anders meer. Er is geen weg terug, en je moet het gewoon accepteren. Laat het los. Leer te genieten."
    Na een half uur in de koude herfstwind te hebben gestaan besloten we weer naar binnen te gaan. Hij zweette niet meer, en leek de trip redelijk te hebben geaccepteerd.

    [​IMG]

    Eenmaal binnen aangekomen snelde mijn vriendin uit Zuid-Afrika zich naar ons toe om te checken of alles nog goed ging, en hij glimlachte naar haar en gaf haar een knuffel.
    Vince had in zijn huis een afgesloten kamer gemaakt die hij volledig zwart had geverfd. De zogenaamde "trip kamer". Aan de zijkanten van de kamer stonden Fatboys en kussens, en in het midden stond een tafel met verf die reageerde op de blacklight lamp die erboven hing. Het stond iedereen vrij om op de muren te schilderen als diegene aan het trippen was, en de muren stonden dan ook vol geschilderd met prachtige patronen en tekeningen van eerdere trips die mensen voorheen hadden beleefd. In de kamer zaten twee andere vrienden van mij die ook LSD hadden genomen, en beschilderden elkaars gezicht en armen met deze verf. Kleurrijke bloemen ontstonden op hun huid, en ze waren getransformeerd tot twee trippende aliens. Het ging alweer wat beter met Lucas, maar hij had wel veel behoefte om te schilderen. In zijn dagelijks leven was hij al veel bezig met kunst maken en schilderen, en dit was voor hem een ideale uitlaatklep om even zijn gedachte af te laten dwalen.
    Ook ik pakte een penseel op om iets te verwezenlijken uit mijn trip. We zaten samen op de grond en hadden de twee zwarte deuren in beslag genomen om onze trip een gezicht te geven. Schilderen was niet makkelijk, want bij elke kleurrijke streep die ik zette dacht ik de streep verder te zien groeien. Ik ben niet heel goed in schilderen, en toen ik klaar was schaamde ik me er een beetje voor dat ik Vince zijn deur zo had verpest. Lucas had wel iets moois weten te verwezenlijken, en ik vroeg hem wat het was.
    "Is het een boom?"
    "Een boom?"
    "Het lijkt op een boom."
    "Je bent zelf een boom."
    "Wat is het dan?"
    "Een gezicht.."
    Na een paar keer knipperen zag ik er eindelijk een gezicht in, en moesten we lachen om wat hij had gecreëerd en wat ik er in eerste instantie in zag.

    Nadat we klaar waren met schilderen besloten we om ons samen te voegen bij de rest van de groep, en voelde ik een felle steek in mijn buik. Ik klapte kreunend dubbel, en ik viel op de grond. Ik kreeg een enorme pijn aanval, en ik begreep door mijn mindset op dat moment niet waar deze pijn vandaan kwam. Het was een extreme, zeurende pijn die doorging tot diep in mijn botten. In hapte naar adem, en ik begon dubbel te zien. In mijn trip zag ik voor me hoe iemand voor me stond en me constant in mijn buik aan het steken was met een mes. Ik stond op en besloot me niet te laten kennen, normaal te doen, en te genieten van het feest. Terwijl ik me moeizaam naar de bank begaf zag ik hoe deze persoon met me meeliep, en me telkens aan het steken was in mijn buik. Ik werd urenlang neergestoken, en ik verzwakte. Ik viel stil, en als hij me niet aan het steken was beeldde ik me in hoe er duizend scheermessen mijn baarmoeder aan het opensnijden waren. Het voelde alsof ik compleet opengesneden werd van binnenuit, en ik verbaasde me erover dat ik geen bloed zag. Ik kon me nergens meer op focussen, en ik werd paranoïde. De visuals waren op dit moment duister geworden en overal zag ik messen, overal zag ik dingen die me aan het aanvallen waren en ik kon niet meer helder nadenken. Al mijn gevoel, al mijn gedachten waren gefocust op de pijn. De pijn nam alles over, en ik had geen idee dat dit kwam doordat ik een pijnaanval ervoer van mijn spiraaltje. Iemand merkte op dat ik stil was geworden, en zei dat ik bleek was. Ik verzekerde hem dat alles goed ging, en dat ik gewoon wat moe was omdat ik me niet als een aansteller wilde neerzetten. Ik moest het verbergen, ik moest hem laten geloven dat alles goed ging zodat de rest ook nog een fijne avond zou hebben.
    Ik wilde niet dat mensen zich zorgen om me zouden maken. Het zou wel weer overgaan.

    [​IMG]

    Rond acht uur s'ochtends besloten Lucas en ik om de eerste trein naar huis te nemen. Mijn trip was redelijk afgezwakt, maar ik tripte nog steeds. De pijn ging niet over, en inmiddels ervoer ik al uren lang een helse pijn in mijn buik. Ik werd al uren lang neergestoken door een onbekend, ingebeeld persoon. Maar de pijn was zeer echt. We knuffelden iedereen gedag, en eenmaal op het station aangekomen zat ik verdoofd naar het perron te staren. De stenen kwamen omhoog en begonnen te dansen, ik hield krampachtig mijn armen geklemd om mijn buik omdat het zo verdomd veel pijn deed. Ik had Lucas ook niet verteld wat er aan de hand was, omdat ik ook niet wilde dat hij zich zorgen om me maakte. Zeker hij niet.
    De treinreis naar huis duurde langer dan de heenreis, en ik moest mijn best doen om niet compleet te flippen. Ik hield me gedeisd, en eenmaal thuis ging Lucas direct naar bed. Hij had ook een zware nacht achter de rug, al die mensen, al die invloeden, twee zegels na jaren niet getript te hebben of überhaupt drugs te hebben gebruikt..
    Ik ging naast hem liggen in bed, maar ik kon niet meer slapen van de pijn.
    Ik werd helemaal gestoord van de steken, en ik begon stemmen in mijn hoofd te horen. Ik maakte mezelf helemaal gek door de pijn, en ik hoorde een complete stoorzender aan verschillende mensen in mijn hoofd bulderen. Het was een geroezemoes, en ik kon niet precies verstaan wat ze me vertelden. Ik hoorde gelach, geschreeuw, gefluister en ik was bang dat ik schizofrenie bij mezelf had getriggerd waarna een intense angst volgde.
    Ik had het nu compleet verpest, mijn leven was voorbij. Ik kon nu nooit meer een normaal leven gaan lijden, stemmen in je hoofd horen betekend einde verhaal. Ik begon te hyperventileren en samen met dat kwam de gedachte om Lucas te vermoorden in zijn slaap. Hij ademde diep en had zijn ogen gesloten, en in mijn gedachte zag ik voor me hoe ik hem verstikte met een kussen. Opnieuw, en opnieuw. Zou het me lukken? Zou ik de kracht hebben? Ik overwoog de voor -en nadelen, en dacht er ook over na hoe vervelend ik het zou vinden om opgepakt te worden. Daarnaast was het mijn vriend. Dit was toch de man van wie ik hield?
    Na een tijdje over de moord nagedacht te hebben leek het me op zich ook wel grappig om zelfmoord te plegen. Mijn polsen doorsnijden leek me zo cliché, maar er was wel een spoor hier dichtbij. Lekker makkelijk, snel, en dan was ik eindelijk van de pijn af. Ik fronste diep. Nee, dit moest ik niet doen, dit was fout.
    Het lukte me niet om in slaap te vallen, en terwijl de stemmen in mijn hoofd door bulderden besloot ik om snel nog even te douchen. Ik pakte mijn schone kleding en ik zette de douche aan.
    Terwijl ik onder een hete douche stond zag ik hoe de stemmen in mijn hoofd eruit sprongen en zich vorm gaven in de tegels op de muur. Ik zag witte gezichten springen uit de tegels en ik voelde ook hoe duizend handen mijn huid vastgrepen terwijl ik de stroom aan water over mijn rug voelde stromen. De badkamer was gevuld met stemmen en het was vrij druk geworden, terwijl ik daar in werkelijkheid in mijn eentje stond. Mijn hart was vervuld met angst, en ik was bang van mezelf geworden. Bang wat ik mezelf, of mijn vriend misschien wel niet aan zou kunnen doen.
    Ik zette de douche uit, droogde mezelf af en ik bedekte mezelf in een schone pyjama.
    Ik had nog steeds niet door dat de pijn wellicht zou kunnen komen door mijn spiraaltje, maar ik wist wel dat tramadol er ook voor zorgde dat ik in slaap zou vallen en niemand iets aan zou kunnen doen. Ik stopte twee pillen in mijn mond, en een half uur later was ik zo gedesoriënteerd en slaperig geworden dat ik in een diepe slaap wegzakte. De pijn was weg.

    [​IMG]

    Ik ben na deze trip zo bang van mezelf geworden, en van deze gedachten dat ik drie jaar lang geen enkele psychedelica meer heb aangeraakt. Ik heb in die drie jaar niet eens wiet gerookt, en was volledig clean.
    Toen ik wakker werd de volgend ochtend waren de stemmen verdwenen, en dacht ik niet meer aan moord of zelfmoord. De dag begon zoals elke andere, en ik heb Lucas nooit durven vertellen wat er die nacht daadwerkelijk in mijn hoofd is omgegaan. Drie jaar later gingen we op een vrij heftige manier uit elkaar, en ik heb nooit iemand verteld wat er die nacht bij mij heeft gespeeld. Toen ik een aantal maanden later mijn huidige vriend leerde kennen, en hij me introduceerde met psychedelica heb ik eindelijk openlijk verteld wat er die nacht is gebeurd en waarom ik niet meer aan trippen deed. Mijn huidige vriend heeft me heel rustig en geleidelijk de tijd gegeven om dit voorval te verwerken, en samen besloten we toch weer een keer te trippen samen. Deze trip verliep uitzonderlijk goed, en ik heb nooit meer stemmen gehoord of rare dingen gedacht. Inmiddels trip ik alweer een tijdje, en zijn al mijn trips tot nu toe echt uitzonderlijk goed verlopen. Beter dan ze ooit zijn geweest, eigenlijk.

    De pijn aanvallen ben ik tot twee jaar na de ingreep blijven houden, maar alleen tijdens de menstruatie. Deze duurden dan hooguit een dag of twee, en waren goed te behandelen met ibuprofen. Tramadol heb ik nooit meer geslikt. Inmiddels ben ik een paar maanden verwijderd van vervanging, en heb ik besloten om nooit meer een spiraaltje te laten plaatsen. Het is de pijn niet waard, ook al ervaar ik nu vrijwel nooit meer pijn, op een enkele aanval eens in de zoveel maanden na. Ik maak het goed, ik ben enorm gelukkig in mijn huidige relatie en heb op geen enkele manier meer contact met Lucas. Ik sta blij in het leven, ik heb plannen voor de toekomst en ik maak enorm mooie reizen over de wereld. Ik leer mezelf met de dag beter kennen, en ik heb zelfs ambities om een boek te schrijven en uit te brengen de komende maanden. Hoewel mijn reports DF exclusief blijven.

    Als je het tot hier hebt gered met lezen, dan dank ik je voor je tijd. Het was niet makkelijk voor me om dit op te schrijven, maar ik heb het toch gedaan. Ik hoop dat ik niemand heb afgeschrikt met dit verhaal, of bang heb gemaakt. Wat gebeurd is, is gebeurd. Daar kan ik niks aan veranderen. Maar wat ik wel kan doen, is naast de mooie kant ook de lelijke kant van psychedelica te laten zien. Ik wil hierbij LSD zeker niet in een slecht daglicht zetten, maar naast dat het goed kan gaan, kan het ook ontzettend fout gaan.

    Dit was mijn lijdensweg.
    Mijn lijdensweg in kleur.


    [​IMG]
     
    Laatst bewerkt: 15 mei 2019
    Natozlato, Jools, Casaan en 8 anderen vinden dit leuk.
  2. acht.zes

    acht.zes Badass junkie De Leukste Thuis!

    Zo zeg!
     
    Rupsen God ❤ vindt dit leuk.
  3. Zonnetje

    Zonnetje Experimenterende gebruiker

    Erg veel respect voor het delen van je verhaal.
    Geeft goed weer hoe heftig LSD kan zijn.
    En het is ook goed dat we ook de negatieve ervaringen lezen zodat we niet te licht denken over het gebruik van psychedelica.

    Ps. Hoop dat ik niet over die creepy plaatjes ga dromen vanavond :P
     
    Rupsen God ❤ vindt dit leuk.
  4. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Wat een verhaal Rupsje...

    Respect dat je het wel hebt gepost hoor! En om voor mezelf te spreken: ik vind dat je je nergens voor hoeft te schamen. We kiezen onze gedachten niet zelf uit en al helemaal met psychedelica manifesteren zich soms vanzelf gedachten vanuit de diepste, meest donkere krochten van de psyche. Je kunt daar natuurlijk wel enorm van schrikken. Maar uit jouw posts hier op DF blijkt uit niets dat jij bent zoals die vreselijke gedachten die je tijdens deze trip had, daar ben ik van overtuigd. Het feit dat je je ervoor schaamt bewijst dat des te meer, al vind ik zoals gezegd dat je je er niet voor hoeft te schamen. :)

    Hopelijk helpt het schrijven en delen van dit report je om het allemaal verder te verwerken en los te laten. :)

    O ja, prachtig geschreven weer zoals altijd en zeer indrukwekkende afbeeldingen!
     
    Rupsen God ❤, acht.zes en Eik vinden dit leuk.
  5. Stonologie

    Stonologie Bewuste gebruiker

    Wauw..! Wat een intens verhaal. Hoewel ik nooit zo'n soort bad trip heb gehad, kan ik het mij zo verschrikkelijk goed voorstellen!

    Ik heb ooit wel de hallucinatie gehad dood te gaan, ik was er zeer van overtuigt. Raar genoeg dit niet als negatief ervaren. Gewoon yoo dit was het dan, later! Een paar seconde ohnee ik trip gewoon.

    Geen zorgen, ik denk dat iedereen met trip ervaring hier weet dat dit soort dingen nou eenmaal bij het vak horen, hoe naar het ook is. Op hoge dosis kunnen dit soort dingen nou eenmaal gebeuren, helaas. Super dapper dat je het hebt vertelt en dat je er nu weer van kan genieten! Ik heb weer aandachtig zitten lezen en vind het machtig interessant. Hoop het nooit te ervaren, maar ik ben vast een keer aan de beurt...
     
    Rupsen God ❤ vindt dit leuk.
  6. Mr. Brosnan

    Mr. Brosnan Belezen gebruiker

    Wat een verhaal zeg! Goed dat je het hier kan plaatsen en ook durft te vertellen aan andere mensen hier. Ik ben erg onder de indruk van het verhaal, je geeft erg goed weer wat ook de slechte kanten zijn van psychedelica. Fijn om te horen dat het nu beter gaat, uiteindelijk komt het toch wel weer goed!
     
    Rupsen God ❤ vindt dit leuk.
  7. Eik

    Eik DF Staff Medewerker Moderator Tripreporter

    Hallo zeg wat een verhaal! Prachtig geschreven trip report van een trip die verkeerd uitpakt. Ik wil eigenlijk een heleboel zeggen maar weet niet zo goed waar ik moet beginnen dus begin ik maar bij het belangrijkste: "je hebt wat mij betreft geen enkele reden om je te schamen en wel heel veel redenen om trots te zijn!" Je hebt geprobeerd je vriend te helpen toen hij het zwaar had. Je hebt geprobeerd om je eigen pijn en moeilijke momenten voor je te houden om het plezier van anderen niet te verstoren en bovendien blijkt ook uit je andere tripreports dat je een warm liefdevol mens bent... net zoals @Mindless al zegt.

    Zoals ik er tegenaan kijk, zorgen psychedelica ervoor dat je normale "maatschappelijke conditionering" wegvalt. In veel gevallen is dat goed en leerzaam omdat je daardoor verder kunt kijken dan de conservatieve normen, waarden en taboes van de samenleving. De keerzijde hiervan is dat je ook taboes die wel een nut hebben (zoals bijvoorbeeld het taboe tegen andere mensen vermoorden) niet meer vanzelfsprekend zult vinden. Volgens dat perspectief is het eigenlijk niet zo heel erg vreemd dat je hele radicale acties overweegt op het moment dat je je afschuwelijk slecht voelt in een trip.

    Ik weet uit eigen ervaring dat je je echt heel angstig en slecht kun voelen tijdens het trippen. Volgens mij is het gewoon een kwestie dat jouw brein "out of the box" heeft gedacht op dat moment om te zoeken naar een uitvlucht uit jouw hopeloze (in jouw ogen) situatie. Volgens mij hoeft dit niets te zeggen over wie jij bent als persoon. Ik zou je dan ook echt willen meegeven je hier niet schuldig over te voelen. Al zou ik er wel discreet me omgaan richting mensen zonder trip-ervaring.

    Tot slot vind ik het heel goed dat dit report hier op het forum staat. Het geeft maar weer aan dat je niet te lichtzinnig over psychedelica moet denken en dat er naast al het mooie dat psychedelica te bieden heeft ook serieuze mentale risico's zijn. Volgens mij was in dit geval je set & setting ook niet optimaal. Ik vind zelf de setting van een feestje waar je mensen niet kent en ook niet iedereen tript al best een risicofactor en als je dat dan combineert met een flink lichamelijk ongemak of zelfs pijn dan vind ik het niet heel vreemd dat dat kan zorgen voor duistere gedachten en een moeizame/slechte trip. V

    Volgens mij is dit een hele goede les om te leren. Niet alleen voor iedereen die overweegt psychedelica te proberen... Het is ook een goede reminder voor "die-hard liefhebbers" (zoals ik) om respectvol om te blijven gaan met een middel dat zo potent is als LSD.
     
  8. Mindless

    Mindless Badass junkie Zweefkees Emeritus Mod Top Tripreporter

    Klopt helemaal denk ik. Het is makkelijk om goede intenties te hebben als je je goed voelt. Als je je verschrikkelijk voelt, dan is dat natuurlijk niet makkelijk meer en schiet je al gauw in survival mode waar al je normen en waarden als eerste de de deur uit vliegen...

    Zo van een afstandje heb ik zoiets van daar hoef je je niet voor te schamen Rupsje, het is al erg genoeg dat je dit moest meemaken. Maar kan me voorstellen dat dat voor jou toch weer anders voelt. Het is immers altijd makkelijker om dit soort dingen bij een ander in te zien dan bij jezelf.

    Onze mind is een uitzonderlijk iets. Het is in staat tot onvoorstelbare schoonheid, maar ook tot ondenkbare horror en kwaad. En met zoiets als psychedelica stel je jezelf potentieel open voor beide. Zelf heb ik zoiets van, we moeten onszelf blijven herinneren dat we ons niet identificeren met de creaties van de mind/geest. Het zijn onze gedachten, niet onszelf. Als je je dat kunt blijven herinneren, dan hoef je je voor geen enkele gedachte te schamen. Het zijn immers allemaal tijdelijke bezoekers en ze zeggen niets over jou zelf. Dat lijkt soms alleen zo omdat we dat geloven en daardoor meer van dezelfde gedachten aantrekken waardoor het vaak een kwestie van self-fulfilling prophecy wordt.
     
    Rupsen God ❤ en Zonnetje vinden dit leuk.
  9. Rupsen God ❤

    Rupsen God ❤ Bewuste gebruiker Tripreporter Donateur

    Bedankt voor de lieve woorden allemaal :heartsuit: Dit opschrijven was ook zeker niet makkelijk voor me, en het deed ook behoorlijk pijn om hier weer doorheen te gaan. Maar tevens hoop ik ook dat mensen op deze manier ook de eventuele andere kant van LSD zien - bad trip reports kom je tevens niet zo heel vaak tegen. We schrijven allemaal makkelijker en beter over een positieve ervaring, dan over een negatieve ervaring. Die intense en gruwelijke angst is niet niks. Ik ben echter wel blij dat ik het gedaan heb, en jullie woorden geven me ook veel steun om het toch een plekje te geven.
     
    Zonnetje en Mindless vinden dit leuk.
  10. Mezelf

    Mezelf Bewuste gebruiker

    Erg mooi en bijzonder weer Rups en heel erg bedankt dat je deze ervaring met ons heb willen delen. Zoals je net ook aangeeft schrijven mensen veel sneller hun positieve ervaringen op dan hun negatieve ervaringen.

    In dit geval had je ook wel het perfecte recept voor een bad trip te pakken. Veel mensen om je heen, een vriend dat een tijd niet lekker ging en de pijn die je had. Ondanks dat heb je je wel staande gehouden en het aan andere zelfs niet laten merken. Of tenminste je best daarvoor gedaan. Getuigd best wel van kracht eigenlijk.

    Dat je je schaamt begrijp ik verder wel ook al is het natuurlijk totaal nergens voor nodig en niet terecht. Je mag juist ontzettend trots zijn dat je je hierdoor niet gek hebt laten maken. Trots dat je dit nu met ons deelt en trots dat je weer zover bent dat je zelfs weer psychedelica durft te nemen. Misschien durf je het wel te goed zelfs als ik je andere reports zo lees:wink:.

    Gelukkig heb ik na meer dan 100x trippen nog nooit een badtrip gehad. Misschien wel negatieve momenten en negatieve loops maar nooit echt "bad". Daarom is het wel eens goed er vaker over te lezen. Nou is het zo dat ik misschien een hele andere definitie heb van een bad trip maar het gaat immers om ieders eigen ervaring. Dus nogmaals erg bedankt voor je wederom mooi geschreven report. Je hebt je status tripreporter wel verdiend!
     
    Rupsen God ❤ vindt dit leuk.
  11. Zeelanddude

    Zeelanddude Experimenterende gebruiker

    Heftig verhaal zeg. Ik vind het erg knap van je dat je dit wilt delen met ons. Bedankt daarvoor. Je leest zoveel mooie verhalen over trips maar de bad trips zijn een stuk minder bekend.
    Lees altijd met veel plezier jou trip reports. Reageer niet zo veel op topics al lees ik wel bijna alles.
    Wou gewoon even laten weten dat ik veel bewondering voor je heb dat je dit zo kan opschrijven.
     
    Rupsen God ❤ vindt dit leuk.
  12. Fenrir

    Fenrir DF Staff Medewerker Moderator Tripreporter

    Jezus Rups, wat heftig. Het is enorm zwaar om bang voor jezelf te zijn... Bedankt voor het delen. Erg moedig!
     
    Rupsen God ❤ vindt dit leuk.
  13. verwondering

    verwondering Bewuste gebruiker Top Tripreporter

    Erg mooi geschreven report weer, Rupsje!

    Wat ik erop wil zeggen is eigenlijk al een beetje gezegd en komt redelijk overeen met wat Eik al zei, maar ik kijk er totaal niet van op dat zulke gedachten door je heen gaan tijdens een trip. Ik lees niets geks. Duistere gedachten gaan door iedereen heen. Psychedelica kunnen je gedachten volledig overhoop gooien, niets is meer vanzelfsprekend. Dingen die je normaal al zou afkeuren voordat je het idee ook maar kan opperen, ondergaan dan een eerlijk overwegingsproces. Je vriend vermoorden in zijn slaap, wat zijn daar precies de voor- en nadelen van? Je conclusie was ook in deze vervelende bad trip nog altijd dat het niet zo'n goed plan was. Ik kan me voorstellen dat je schrikt van je eigen gedachten, maar ik vind het niets vreemds. Iets om je voor te schamen is het al zeker niet. Zulke gedachten gaan nu eenmaal door een mens heen.

    Ik hoop dat het opschrijven van deze ervaring je helpt het wat beter te verwerken. Gelukkig heb je inmiddels ook alweer positieve tripervaringen opgedaan!
     
    Rupsen God ❤ vindt dit leuk.
  14. Casaan

    Casaan Bewuste gebruiker Tripreporter

    Dank voor je verhaal Rups.
    Ik ben me er zo van bewust hoe deze ervaringen doorleven in de rest van je leven

    Respect dat je dit deelt
     
    Rupsen God ❤ vindt dit leuk.
  15. Roze Olifant

    Roze Olifant DF Staff Medewerker Moderator Top Tripreporter

    Wauw. Ben door wat nariteiten niet zo actief geweest de laatste tijd hier, laat staan m.b.t. het lezen van reports (sorry jongens, ben aan het inhalen), maar hier kan ik niet aan voorbij gaan zonder in te loggen en te reageren. Deze grijpt je. Wat een adembenemend, beklemmend, dapper en ontzettend pakkend geschreven report.

    Wat een duisternis. Heel goed dat je dit opschrijft. We hoeven met z’n allen op dit forum ook helemaal niet te doen alsof trippen alleen maar hartjes en bloemetjes en lang leve de liefde is. Dit is de andere kant van de medaille en die is net zo reëel. Gedachten kunnen afhankelijk van set en setting alle kanten op gaan en de mogelijkheid dat dit uitmondt hierin blijft helaas een risico van het vak. Daarmee wil ik het niet bagatelliseren overigens want het lijkt me vreselijk om dit mee te maken.

    Vanuit mijn achtergrond in de psychologie kwam bij het lezen van dit report een gedachte / herinnering bij mij op. Een psycholoog die ik jaren geleden in mijn studietijd sprak voor een groepsopdracht over angststoornissen vertelde over dwanggedachten. Dit verhaal is mij globaal altijd bij gebleven.

    We hebben bijna allemaal wel eens plotseling een ‘vreemde’ gedachte die we zelf eigenlijk niet zo goed begrijpen. Bijvoorbeeld, ik noem maar iets, je staat na familie-bezoek op een hoge verdieping van een flatgebouw over de reling te kijken en je denkt, vrij impulsief, ‘wat als ik er nu vanaf spring, wat als ik dat nu eens gewoon doe, hoe zou dat zijn.’ Dit terwijl je nooit suïcidaal bent geweest en op dat moment geen grote problemen ervaart in je leven.

    Het is misschien een wat verwarrende ervaring, maar op zichzelf staand normaal en voor velen is dat ‘wat als...’ gevoel op een bepaalde manier herkenbaar. Maar als dit soort gedachten zich frequent gaan herhalen en je over gaan nemen wordt het problematisch. De stoornis OCD is vrij bekend. Maar zoals die psycholoog toen vertelde: sommige mensen hebben de O, dus obsessies (bijvoorbeeld in de vorm van dwanggedachten), maar zonder de C (compulsies). Die mensen zoeken dan soms hulp omdat ze bang zijn geworden voor hun eigen gedachten. Ze noemde een voorbeeld: een mevrouw had plots van de een op de andere dag de specifieke gedachte in haar hoofd gekregen dat zij haar kat - van wie ze heel veel hield - wel eens zou kunnen vermoorden. Het liet haar niet meer los en uit angst dat ze zou gaan handelen naar die gedachten stapte ze naar de politie om haar kat tegen haarzelf te beschermen. Ze meldde zich daar met de boodschap ‘ik denk dat ik op het punt sta mijn kat wat aan te doen.’

    Die mevrouw was geen moordenaar of dierenbeul. Juist niet, die kat was het liefste wat ze had, en die liefde keerde zich op een vreemde manier tegen haar. Ze werd niet vastgezet of opgenomen op een psychiatrische afdeling. Wel werd ze behandeld voor het hebben van een angststoornis in de vorm van obsessieve gedachten.

    Een ander voorbeeld was een man die in de bus van werk naar huis zat en ineens dacht: wat als ik homo ben, maar dat zelf ontken. Hij kwam bij de psycholoog terecht omdat hij helemaal verstrikt raakte in die onzekerheid. Ben ik homo? Hij had verder helemaal geen negatief oordeel over homoseksualiteit ofzo, dus waar de gedachte zo plots vandaan kwam was niet duidelijk. Hij was er gewoon opeens. De man bleek niet homoseksueel, maar wel gevoelig voor dwang.

    Ik moest denken aan dit verhaal omdat dit perfect weergeeft wat door Mindless hierboven al gezegd werd: jij bent niet jouw gedachten. Het is perfect mogelijk om gedachten te hebben die jou op geen enkele manier definiëren, ook al komen ze uit jouw hoofd.

    Ik ben geen expert in dit onderwerp maar wat jij mee hebt gemaakt klinkt voor mij als een dwanggedachte getriggerd door het trippen, in combinatie met een zwaar ellendige fysieke stoorzender. Het lijkt me afschuwelijk om mee te maken maar er is absoluut niets slechts uit af te leiden over jou als persoon. Je had pijn en je was bang en de angst zocht in deze gedaante zijn uitweg.

    Ik val in herhaling na degenen boven mij, maar ik wilde toch even zeggen hoe goed ik het vind dat je het toch hier hebt gedeeld. Schaamte is absoluut onnodig, maar benadrukt alleen maar dat er niets is om je je zorgen over te maken. Denk aan de mevrouw die zichzelf aangaf om haar kat te beschermen. Die mevrouw zou de laatste zijn geweest die hem/haar iets aangedaan had.

    De menselijke psyche is fascinerend. Sorry voor deze enorme reactie in het holst van de nacht.

    Mag ik je boek lezen als het er is? :) Je schrijft mooi.

    Welterusten.

    P.S. Ik overwoog een spiraal maar ik zie er geloof ik toch maar vanaf lol.
     
    Rupsen God ❤, Eik en Fenrir vinden dit leuk.
  16. PsyTekZ

    PsyTekZ Badass junkie Tripreporter

    Bedankt voor het delen van je ervaring. Mooi geschreven report. Wat een verhaal. Ik kan best geloven dat je dit nog altijd meedraagt. Weinig mensen die met dergelijke ervaring kunnen meepraten. Chapeau dat je het aangeduft hebt om dit te delen met ons. Je hoeft zeker niet bang te zijn om de mening van het DF publiek. Dat je jouw ervaring deelt is een bewijs van moed en sterkte!
     
    Rupsen God ❤ vindt dit leuk.
  17. Rupsen God ❤

    Rupsen God ❤ Bewuste gebruiker Tripreporter Donateur

    Dat zeker ja.. Hoewel, in principe tijdens de momenten dat mijn toenmalige vriend niet zo lekker ging en terwijl ik onder al die mensen was was er nog niet heel veel aan de hand. Ik ging eigenlijk wel goed - loslaten had ik toendertijd goed onder de knie, iets wat ik nu weer helemaal opnieuw aan het leren ben. Het was echt het punt waarop ik een pijn aanval kreeg waarna mijn trip zich helemaal ging shapen naar die pijn en ik dus een bad trip te pakken had. Het vervelende hieraan is eigenlijk nog wel dat ik juist niet mijn mond open heb getrokken - de remedie hiervoor was een pijnstiller nemen. Ik kon in mijn staat de pijn niet linken, maar als ik het had aangegeven had iemand anders me misschien de juiste richting op kunnen sturen. In mijn trip had ik het idee alsof de pijn er gewoon was, en had geen idee dat dat opgelost kon worden door even iets in te nemen. Het is zo simpel, maar op dat moment was ik meer gefocust op de pijn dan op een oplossing voor die pijn.

    Hahaha de meeste reports die ik plaats zijn natuurlijk reports die al wat ouder zijn :yum: Maar ik moet toegeven dat ik wel weer lekker op dreef ben, ja. Ik trip heel graag weer nu, maar wel in andere settings dan voorheen. Al durf ik gek genoeg nog steeds geen DMT te roken, ondanks dat ik daar alleen maar goede ervaringen mee heb en ondanks dat ik het gewoon heb liggen. Ik heb het tot nu toe een paar keer gedaan in een joint, en ben eigenlijk wel van mening dat ik toch nog wel wat meer nieuwe trip ervaring wil opdoen eer ik daar weer aan begin. LSD is je bewustzijn verkennen, en DMT is gewoon letterlijk ervaren hoe het voelt als je dood gaat. Ik weet niet of ik daar al klaar voor ben - ik ben alles wel rustig aan weer aan het opbouwen. Ik wil over 2 weken eigenlijk wel weer heel graag 20 uur gaan trippen door te verlengen met 2C-B :) Iets wat ik vroeger toch wel redelijk vaak deed.

    Ik hoop inderdaad ook dat je het nooit mee zal maken. Maar helaas is dit wel een risico die je neemt, elke keer dat je een trip ingaat. Het lastige blijft lichamelijke pijn die je kunt ervaren tijdens een trip, voor mij was dit toen die pijn aanval, en laatst m'n longen tijdens LSD waardoor ik dacht dat het m'n hart was - hoewel dat geen bad trip was. Er kan in die uren altijd iets gebeuren waar je niet op voorbereid was - tot iets simpels van het pijnlijk stoten van je teen. En probeer dan maar eens helder na te denken.. Ik vind het lastig hoor, pijn met psychedelica.
     
    Roze Olifant vindt dit leuk.
  18. Rupsen God ❤

    Rupsen God ❤ Bewuste gebruiker Tripreporter Donateur

    Wat een lieve woorden Olifant. Dit geeft me ook weer veel steun om ermee om te leren gaan.
    Wat aan gaat OCD, dat komt me wel heel bekend voor. Ik heb zelf dermatillomania - een zijtak in OCD wat betekend dat ik niet van mijn eigen huid af kan blijven. Wat de meeste wel ervaren met pulken aan korstjes heb ik dus ook, maar dan nog een stukje erger. Ik kan bijvoorbeeld niet van mijn nagelriemen afblijven, waardoor ik daar altijd wonden heb tot bloedens toe. En dan toch nog door blijven gaan, maar ook op andere plekken op mijn lichaam. Het gekke is dat het kenmerkend hierbij is dat je hier geen last van hebt, hoe dan ook. Een behoefte om hiervan af te komen bestaat ook niet.
    Wat aan gaat dwangedachtes, ook dat ken ik ja. Ik heb het zelf niet, maar tijdens deze trip dus wel heel erg. En dat was echt ontzettend beangstigend.
    Maar wat voor mij nog erger was dan die gedachtes, waren die stemmen en het gepraat dat ik ineens hoorde. Dat is vreemd, want in al mijn trips heb ik dat nog nooit meegemaakt en ook nuchter niet. Dus juist na deze trip ben ik ook heel bang geweest dat ik er misschien wel iets mee zou triggeren.

    Als het af is, stuur ik je persoonlijk een exemplaar haha :wink:
     
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Laden...