Wie: J0rrit en ik
Wat: LSD (maya zegels, 150ug p/st)
Wanneer: 3 weken geleden
Plaats: Bij mij thuis
Hoeveelheid: 300 ug (oraal)
Dit was, gek genoeg, de eerste keer dat ik met iemand samen een tripje ging maken. Ik trip al een jaar of 7/8, maar altijd lekker in mijn eentje.
Dat gezegd hebbende, kun je misschien voorstellen dat ik vrij zenuwachtig was.
Hoe zou ik op een ander mens reageren tijdens de trip? Zou ik me gaan irriteren aan bepaald gedrag? Zou ik juist irritant zijn? En zou dit dan kunnen resulteren in de zogenaamde ‘badtrip’ (als die al bestaan)?
Ik liet de vragen maar voor wat ze waren. J0rrit haalde de zegels net uit de folie en ik was nu al bezig met een fijne mindfuck. Niet doen dus...
Na de zegels genomen te hebben zijn we lekker voor de Xbox gaan hangen. Even relaxen, en wachtten totdat Alice ons mee naar wonderland zou nemen.
Na een uurtje begint bij ons beiden de motoriek nogal af te nemen en het herkenbare zware gevoel van de Acid nestelt zich in mijn lichaam. Heerlijk.
We verliezen onze interesse in Halo en we besluiten naar buiten te gaan (het is een fijne dag... lekker zonnetje, windstil, prachtige herfstkleuren) en het bos in te lopen dat vlakbij mijn huis ligt.
Een beetje onwennig lopen we het flatgebouw uit en stappen het gras in. We kijken elkaar breed grijnzend aan. Het gras voelt lekker bizar aan en is fluorescerend groen.
Tegen de tijd dat we in het bos belanden is de trip al aardig aan de gang. De bomen wiegen licht en de kleuren worden helderder en feller. Na een halfuurtje zijn we onder een gigantische eik neer geploft om even een sigaretje of twee te roken en te genieten van de omgeving. Op dat moment voel ik de piek aankomen. Een ware ‘kleurexplosie’ voltrekt zich voor mijn ogen. Het bladerdek van de bomen om ons heen loopt compleet in elkaar over en de herfstkleuren (rood, geel, oranje) geven de explosie een nog grotere boost. Overal goud, rode sterretjes, overal patronen die een natuurlijk geheel zijn met de bomen om ons heen. Een ongelofelijk schouwspel en ik kan dan ook niets anders dan met open mond erna staren.
Ik ga er, voor het gemak, maar even vanuit dat J0rrit ongeveer hetzelfde ervaart, want ook hij is stil en heeft grote ogen.
Na een halfuurtje besluiten we terug naar huis te gaan. Er lopen relatief veel mensen langs, en dat verpest het idyllische sfeertje een beetje.
De terugweg naar huis was minder. We kwamen een aantal bekenden tegen (het risico van overdag, buiten trippen) en dat zorgde wel voor wat splinters in de trip en een ongemakkelijk gevoel.
Eenmaal thuis aangekomen moesten we ons dan ook even distantiëren van elkaar, om de trip weer goed op te pikken. J0rrit ging achter mijn mac zitten om muziek op te zetten en te msn’nen. En ik ging een beetje crea zitten doen met wat tekeningen.
De muziek had gelukkig het gewenste effect (absolute aanrader; De nieuwe cd van Anna Maria Jopek... Is een soort van jazz/lounge. LSD gedijt echt heel goed op deze muziek) en ik kon weer gaan genieten van de visuals.
Ik was op dat moment bezig met een grote tekening op mijn krijtbord. Door Alice zag ik de tekening op een compleet nieuwe manier. Ik heb de aura’s en sterretjes na proberen te tekenen en dat lukte wel aardig. Hier dus de tekening op acid... :P
Na een tijdje ons eigen ding gedaan te hebben zijn J0rrit en ik maar weer relaxed gaan Halo’en. De piek was geweest, en de ‘verharding’ begon op te komen.
Vanaf dat moment hebben we eigenlijk alleen maar dubbel gelegen van het lachen. Halo 3 was opeens bizar simpel. We wonnen elk potje. Terwijl we niet eens echt meespeelde... (we waren eigenlijk alleen maar aan t lachen, we begrepen de andere spelers niet:’ Waarom is iedereen zo agressief’?! Of het gras in de game was super interessant om naar te kijken:’ Check de in-game-visuals, hahaha’)
Complete verwarring en meligheid in de beste zin van het woord.
Daarna in de afbouw nog wat filmpjes zitten kijken (american pie 1,2,3) en beetje slap zitten ouwehoeren over van en alles en nog wat... maar volgens mij heb ik nu wel weer lang genoeg zitten ratelen.
Al met al was het een briljante trip, waar we nu nog steeds lachend aan terug denken. Dit was mijn eerste reportje, dus ik hoop dat mijn verhaal enigszins is overgekomen. Verbeterpunten, vragen en opmerkingen zijn absoluut welkom
Dankjewel voor het lezen, als je zover bent gekomen
Wat: LSD (maya zegels, 150ug p/st)
Wanneer: 3 weken geleden
Plaats: Bij mij thuis
Hoeveelheid: 300 ug (oraal)
Dit was, gek genoeg, de eerste keer dat ik met iemand samen een tripje ging maken. Ik trip al een jaar of 7/8, maar altijd lekker in mijn eentje.
Dat gezegd hebbende, kun je misschien voorstellen dat ik vrij zenuwachtig was.
Hoe zou ik op een ander mens reageren tijdens de trip? Zou ik me gaan irriteren aan bepaald gedrag? Zou ik juist irritant zijn? En zou dit dan kunnen resulteren in de zogenaamde ‘badtrip’ (als die al bestaan)?
Ik liet de vragen maar voor wat ze waren. J0rrit haalde de zegels net uit de folie en ik was nu al bezig met een fijne mindfuck. Niet doen dus...
Na de zegels genomen te hebben zijn we lekker voor de Xbox gaan hangen. Even relaxen, en wachtten totdat Alice ons mee naar wonderland zou nemen.
Na een uurtje begint bij ons beiden de motoriek nogal af te nemen en het herkenbare zware gevoel van de Acid nestelt zich in mijn lichaam. Heerlijk.
We verliezen onze interesse in Halo en we besluiten naar buiten te gaan (het is een fijne dag... lekker zonnetje, windstil, prachtige herfstkleuren) en het bos in te lopen dat vlakbij mijn huis ligt.
Een beetje onwennig lopen we het flatgebouw uit en stappen het gras in. We kijken elkaar breed grijnzend aan. Het gras voelt lekker bizar aan en is fluorescerend groen.
Tegen de tijd dat we in het bos belanden is de trip al aardig aan de gang. De bomen wiegen licht en de kleuren worden helderder en feller. Na een halfuurtje zijn we onder een gigantische eik neer geploft om even een sigaretje of twee te roken en te genieten van de omgeving. Op dat moment voel ik de piek aankomen. Een ware ‘kleurexplosie’ voltrekt zich voor mijn ogen. Het bladerdek van de bomen om ons heen loopt compleet in elkaar over en de herfstkleuren (rood, geel, oranje) geven de explosie een nog grotere boost. Overal goud, rode sterretjes, overal patronen die een natuurlijk geheel zijn met de bomen om ons heen. Een ongelofelijk schouwspel en ik kan dan ook niets anders dan met open mond erna staren.
Ik ga er, voor het gemak, maar even vanuit dat J0rrit ongeveer hetzelfde ervaart, want ook hij is stil en heeft grote ogen.
Na een halfuurtje besluiten we terug naar huis te gaan. Er lopen relatief veel mensen langs, en dat verpest het idyllische sfeertje een beetje.
De terugweg naar huis was minder. We kwamen een aantal bekenden tegen (het risico van overdag, buiten trippen) en dat zorgde wel voor wat splinters in de trip en een ongemakkelijk gevoel.
Eenmaal thuis aangekomen moesten we ons dan ook even distantiëren van elkaar, om de trip weer goed op te pikken. J0rrit ging achter mijn mac zitten om muziek op te zetten en te msn’nen. En ik ging een beetje crea zitten doen met wat tekeningen.
De muziek had gelukkig het gewenste effect (absolute aanrader; De nieuwe cd van Anna Maria Jopek... Is een soort van jazz/lounge. LSD gedijt echt heel goed op deze muziek) en ik kon weer gaan genieten van de visuals.
Ik was op dat moment bezig met een grote tekening op mijn krijtbord. Door Alice zag ik de tekening op een compleet nieuwe manier. Ik heb de aura’s en sterretjes na proberen te tekenen en dat lukte wel aardig. Hier dus de tekening op acid... :P
Na een tijdje ons eigen ding gedaan te hebben zijn J0rrit en ik maar weer relaxed gaan Halo’en. De piek was geweest, en de ‘verharding’ begon op te komen.
Vanaf dat moment hebben we eigenlijk alleen maar dubbel gelegen van het lachen. Halo 3 was opeens bizar simpel. We wonnen elk potje. Terwijl we niet eens echt meespeelde... (we waren eigenlijk alleen maar aan t lachen, we begrepen de andere spelers niet:’ Waarom is iedereen zo agressief’?! Of het gras in de game was super interessant om naar te kijken:’ Check de in-game-visuals, hahaha’)
Complete verwarring en meligheid in de beste zin van het woord.
Daarna in de afbouw nog wat filmpjes zitten kijken (american pie 1,2,3) en beetje slap zitten ouwehoeren over van en alles en nog wat... maar volgens mij heb ik nu wel weer lang genoeg zitten ratelen.
Al met al was het een briljante trip, waar we nu nog steeds lachend aan terug denken. Dit was mijn eerste reportje, dus ik hoop dat mijn verhaal enigszins is overgekomen. Verbeterpunten, vragen en opmerkingen zijn absoluut welkom
Dankjewel voor het lezen, als je zover bent gekomen
