mushi_mushi
Newbie
getript op:
1zegel (500mg) en 2,5 zegel (380mg)
1 xtcpil
't was op het FullMoon festival, nu zo'n 3 weken geleden.
van een vriend had ik een zegeltje gekregen, normaal werkt lsd bij mijaltijd binnen een uur, maar 2 uur later gebeurde er nog niks. Nog maar een erbij dus. Toen na een halfuurtje ik nog niks voelde, en ongeduldig werd, heb ik er nog een xtcpil achteraan gegooid. Een halfuur daarna nog 1,5 zegel. En op het moment dat die mijn tong raakte, sloeg ineens alles tegelijk in.
O jee, daar ga ik..dacht ik.
Ik kon mijn geluk niet op. Teruglopend naar de camping met 2 vrienden kon ik niets anders dan grijnzen en zeggen hoe gelukkig ik was.
Eenmaal weer aangekomen op het festival ging ik op zoek naar mijn vriend, die had beloofd om bij de fullon stage te blijven tot ik terug kwam.
Maar hij was er niet. Dus ik zocht verder.
....en verder
....en verder
....en verder
De trip begon steeds heftiger te worden, en ik was inmiddels ook de anderen kwijt geraakt.
Mijn vriend was weg, de anderen waren weg, iedereen was weg!
Vreemde paniek. Allerlei gekke beelden vlogen door mijn hoofd, (zou hij met een ander meisje de tent in zijn gedoken?! zijn ze me ontvlucht?! spelen ze spelletjes met me?!)
Na ongeveer een halfuurtje vond ik eindelijk een bekende terug. Hij wou me wel helpen de rest te vinden. Dus wij de camping over..
En ineens liep m'n vriend daar. Ik was behoorlijk paranoide, maar hij had de avond van z'n leven gehad. Kon alleen nog maar lol maken. Ik probeerde met iemand te praten, tot iemand door te dringen dat ik me niet zo goed voelde maar ze schenen me niet te horen
Ik had ze terug gevonden, maar nog steeds was ik ze kwijt.
Na een tijdje bij hun in de tent te hebben gezeten, ben ik weggelopen, en compleet verloren in de chillout tent beland. Heb daar uren in een hoekje gezeten, huilend, omdat ik me zo alleen voelde, en niemand naar me toe kwam om even te praten.
Daarna ben ik in mijn eigen tent gaan liggen. Ik lag daar, mezelf proberend een beetje weer op orde te krijgen, wat aardig lukte, tot mijn vriend ineens binnenkwam.
Hij ging bij me liggen, en probeerde met me te praten. Praten wou niet.. Ik kon niet meer praten, behalve met moeite uitbrengen "misschien moet ik alleen liggen. praten wil niet." Toch bleef hij bij me, maar in zijn gezicht zag ik zoveel gezichten, goede, maar ook slechte, demonische gezichten. Het maakte me bang.
Elke keer als ik probeerde te communiceren, leek het alsof ik mijn ogen opendeed in de realiteit. Het ging maar door, steeds weer deed ik mijn ogen open (terwijl ik ze gewoon open had) en dacht ik dat ik dit keer in de echte realiteit was beland, maar steeds ging het opnieuw en opnieuw, als een klein dingetje in een groter dingetje in een groter dingetje in een groter dingetje in een groter dingetje.....tot in de oneindigheid.
M'n vriend was inmiddels in slaap gevallen, en ik heb nog uren en uren liggen denken, over het leven, mijn leven, de wereld, en de oneindige reizen naar de diepste plekken van je onderbewuste.
Uiteindelijk in een soort van tripslaap gevallen, en de volgende dag licht spacend wakker geworden. Deze trip duurde ruim 16 uur.
Het was een vrij enge ervaring, het gevoel totaal alleen te zijn, maar ook leerzaam. Ten slotte ben jij degene die altijd bij je zal zijn, en kun je niet alles op iemand anders bouwen.
Zoals elke keer met LSD was dit weer een ervaring die me heel veel dingen heeft geleerd, en waar ik nog lang aan zal terugdenken.
1zegel (500mg) en 2,5 zegel (380mg)
1 xtcpil
't was op het FullMoon festival, nu zo'n 3 weken geleden.
van een vriend had ik een zegeltje gekregen, normaal werkt lsd bij mijaltijd binnen een uur, maar 2 uur later gebeurde er nog niks. Nog maar een erbij dus. Toen na een halfuurtje ik nog niks voelde, en ongeduldig werd, heb ik er nog een xtcpil achteraan gegooid. Een halfuur daarna nog 1,5 zegel. En op het moment dat die mijn tong raakte, sloeg ineens alles tegelijk in.
O jee, daar ga ik..dacht ik.
Ik kon mijn geluk niet op. Teruglopend naar de camping met 2 vrienden kon ik niets anders dan grijnzen en zeggen hoe gelukkig ik was.
Eenmaal weer aangekomen op het festival ging ik op zoek naar mijn vriend, die had beloofd om bij de fullon stage te blijven tot ik terug kwam.
Maar hij was er niet. Dus ik zocht verder.
....en verder
....en verder
....en verder
De trip begon steeds heftiger te worden, en ik was inmiddels ook de anderen kwijt geraakt.
Mijn vriend was weg, de anderen waren weg, iedereen was weg!
Vreemde paniek. Allerlei gekke beelden vlogen door mijn hoofd, (zou hij met een ander meisje de tent in zijn gedoken?! zijn ze me ontvlucht?! spelen ze spelletjes met me?!)
Na ongeveer een halfuurtje vond ik eindelijk een bekende terug. Hij wou me wel helpen de rest te vinden. Dus wij de camping over..
En ineens liep m'n vriend daar. Ik was behoorlijk paranoide, maar hij had de avond van z'n leven gehad. Kon alleen nog maar lol maken. Ik probeerde met iemand te praten, tot iemand door te dringen dat ik me niet zo goed voelde maar ze schenen me niet te horen
Ik had ze terug gevonden, maar nog steeds was ik ze kwijt.
Na een tijdje bij hun in de tent te hebben gezeten, ben ik weggelopen, en compleet verloren in de chillout tent beland. Heb daar uren in een hoekje gezeten, huilend, omdat ik me zo alleen voelde, en niemand naar me toe kwam om even te praten.
Daarna ben ik in mijn eigen tent gaan liggen. Ik lag daar, mezelf proberend een beetje weer op orde te krijgen, wat aardig lukte, tot mijn vriend ineens binnenkwam.
Hij ging bij me liggen, en probeerde met me te praten. Praten wou niet.. Ik kon niet meer praten, behalve met moeite uitbrengen "misschien moet ik alleen liggen. praten wil niet." Toch bleef hij bij me, maar in zijn gezicht zag ik zoveel gezichten, goede, maar ook slechte, demonische gezichten. Het maakte me bang.
Elke keer als ik probeerde te communiceren, leek het alsof ik mijn ogen opendeed in de realiteit. Het ging maar door, steeds weer deed ik mijn ogen open (terwijl ik ze gewoon open had) en dacht ik dat ik dit keer in de echte realiteit was beland, maar steeds ging het opnieuw en opnieuw, als een klein dingetje in een groter dingetje in een groter dingetje in een groter dingetje in een groter dingetje.....tot in de oneindigheid.
M'n vriend was inmiddels in slaap gevallen, en ik heb nog uren en uren liggen denken, over het leven, mijn leven, de wereld, en de oneindige reizen naar de diepste plekken van je onderbewuste.
Uiteindelijk in een soort van tripslaap gevallen, en de volgende dag licht spacend wakker geworden. Deze trip duurde ruim 16 uur.
Het was een vrij enge ervaring, het gevoel totaal alleen te zijn, maar ook leerzaam. Ten slotte ben jij degene die altijd bij je zal zijn, en kun je niet alles op iemand anders bouwen.
Zoals elke keer met LSD was dit weer een ervaring die me heel veel dingen heeft geleerd, en waar ik nog lang aan zal terugdenken.
.
