Oldie
Newbie
Vrijdag middag was het zover.
Een heerlijk avondje LSD
Wie: Ikke, vrouw van 61 en P. m’n vriend van 40
Waar: Thuis bij m’n vriend.
We hadden 3 zegels van 200 ug en hebben die doormidden geknipt.
Dus zo kwamen we op 300 ug per persoon.
Al een keer eerder deze hoeveelheid gehad en wrs was het iets minder dan 200 ug.
Een goede vriend had deze voor ons geregeld en had ze zelf ook al getest.
De vorige trip was echt waanzinnig dus ik was benieuwd hoe deze zou gaan verlopen.
Om 17.00 uur de zegels onder de tong gelegd en ik heb nog even op m’n tablet wat informatie en tripreports bekeken.
En P. m’n vriend zat achter de computer.
Ik lekker relaxed op de bank en toen ik het voelde opkomen heb ik me bij P gevoegd.
We zijn nu een oude serie aan het bekijken….Tour of Duty, wow, wat grappig als je naar jungle beelden kijkt tijdens zo’n trip.
Alles bewoog en ik zag af en toe hele rare mannetjes opduiken.
Zo grappig en ik kreeg af en toe een vreselijke lachkick.
Bij mij slaat hij er altijd wat harder in, ik ben dan ook wat kleiner, of m’n vriend is gewoon een stuk groter dan mij en ook wat kilootjes zwaarder.
Oké, even een plasje doen. Ik zat op het toilet en zag ineens allemaal beestjes over de vloer kruipen….echt zo gaaf.
Ik heb me omhoog gehesen en ben weer even op de bank gaan liggen.
Ik voelde me heerlijk, blij, gelukkig en ik zag allerlei kleuren van het scherm af kruipen.
Het plafond, de muren….het was een explosie van kleuren.
Zijn er echt zoveel kleuren? Ik kon ze niet eens allemaal benoemen.
P. keek me aan en vroeg of ik weer bij hem kwam zitten.
Nee, ik lig hier zo lekker.
Hij kwam naar me toe en trok me omhoog.
Ik hing als een slappe pop in z’n armen.
Hij wilde knuffelen…..oké, ik eigenlijk ook wel.
En toen waren we ineens in de slaapkamer.
De vorige x hadden we ook een behoorlijke lange sessie in de slaapkamer maar de details laat ik hier maar achterwege 😉
Het is ook eigenlijk niet te beschrijven, het schilderij op de muur kwam tot leven, en er kwamen golven van kleuren en patronen tot leven.
En zijn lichaam…..wow, ook daar zag ik allerlei kleurtjes, flitsend en bewegend , op en neer, nog meer kleuren.
En z’n gezicht, wat was daar nou mee…..het zag er zo anders uit.
Hij lachte en z’n tanden zagen er ineens zo raar uit, groot en het paste niet meer bij z’n gezicht.
Ik kreeg weer een lachbui en had ondertussen gewoon buikpijn van het lachen.
Maar goed, 2 uur later zaten we weer op de bank.
Pffff, wel vermoeiend hoor, even wat drinken, afkoelen en ondertussen ook wel een beetje trek gekregen.
Ik krijg er meestal niet veel in tijdens een trip maar ik had een banaan meegenomen en die hebben we gedeeld.
Die smaakte echt zoooo heerlijk.
Ik had een fleece dekentje met allemaal tekst erop. De letters bewogen alle kanten op om daarna van m’n dekentje te glijden.
De beelden op het scherm waren nog steeds groen, bewegend en verder bewoog alles in de kamer.
Golvende gordijnen. Een raar mannetje bovenop de kast….en zag ik daar nou een kerstman?
En toen sprong er een monster boven op mij…..omg…. oh nee,het was de kat van P.
Die vond dat we ons wel een beetje raar gedroegen en wilde even laten weten dat hij er ook nog was.
Weer languit op de bank met ogen dicht…..en dan zie je ook van alles.
Nee, ik moest rechtop gaan zitten en met m’n benen over P heen zaten/ lagen we knus op de bank.
Tour of Duty, een vrouw moest bevallen, baby wordt geboren, ohhhh, zo schattig.
Moeder red het niet en de stoere militairen ontfermen zich over de baby.
Dat lieve kleine hoopje mens in de armen van zo’n stoere bink….ach.
Maar ja, wat waren de kansen voor dat hummeltje…..en ja hoor. Ineens was het weer oorlog en het hummeltje stopte met huilen, het was over.
Ik wist niet dat ik zoveel tranen had maar ze bleven maar komen.
Wat voelde ik me verdrietig, pijn m’n buik, snotteren en ik kon maar niet ophouden.
En m’n grote stoere vent zei tegen mij, wel zielig hè en ook hij kon het niet droog houden.
Te lui en te moe om op te staan dus maar de handdoek gepakt die er lag om onze tranen te drogen en neus te snuiten.
Ik weet niet waar die handdoek nog meer voor was gebruikt maar er zat wel een eigenaardig luchtje aan.
Nou ja, de handdoek maar omgedoopt tot gezamenlijke snotlap en hopelijk zouden de bacteriën geen vat op ons hebben.
Even rust en P. keek me weer aan en wat hij zei weet ik niet meer maar het resulteerde in weer een gigantische lachbui.
Ik blijf me verbazen wat zo’n zegeltje teweeg kan brengen. Zoveel emoties, je voelt je zo kwetsbaar. Ik toon mijn verdriet nooit zo en slik het liever weg.
Want ik ben een stoere meid toch.
Nou, je hebt gewoon geen controle meer en eigenlijk voelt het ook heerlijk om je zo te kunnen laten gaan.
Geen remmingen , geen schaamte, gewoon jezelf zijn en alles toe laten.
Weer even achter de computer gaan zitten en nog wat jungle beelden bekeken.
Deze keer geen muziek, waarom, ik weet het niet. Het liep nu eenmaal zo.
Vorige keer hadden we Monolink die bij the Burning man speelde en dat was ook hilarisch.
Het was ondertussen 02.30 uur geloof ik en ik wilde toch wel even gaan liggen. Ik op bed en daar kwam P ook.
Weer gefriemel en ik dacht….alweer!
Ik keek naar zijn gezicht en weer die rare mond en tanden…..weer een lachstuip.
Ik was op dreef en de ene mop na de andere rolde uit mijn mond. Nee, het was gewoon zottigheid en door mijn aanstekelijke lach, deed P ook weer mee.
Oh, wat was ik moe maar we hebben toch nog maar een knuffelsessie ingelast.
Nog even een peukje doen….oké.
Weer op de bank en weer naar bed.
Ik denk dat het ondertussen 05.00 uur was en we waren allebei echt bekaf.
We dachten dat we nog niet konden slapen maar uiteindelijk zijn we toch in een diepe coma geraakt…..
Om 14.15 uur was ik weer wakker en ik voelde me best goed.
Bakkie koffie, broodje met kaas en nog een slokje van m’n smoothie.
Op m’n fietst gestapt en even naar m’n eigen huis. Even wat frisse lucht inademen en nog even nagenieten van weer een fantastische ervaring.
Ik voel me goed, ik voel me blij, ik voel me gelukkig.
Wat kan het leven toch mooi zijn met zulke extraatjes.
Nu weer even een pauze inlasten maar ik kijk al uit naar de volgende trip👍🏻😀
Een heerlijk avondje LSD
Wie: Ikke, vrouw van 61 en P. m’n vriend van 40
Waar: Thuis bij m’n vriend.
We hadden 3 zegels van 200 ug en hebben die doormidden geknipt.
Dus zo kwamen we op 300 ug per persoon.
Al een keer eerder deze hoeveelheid gehad en wrs was het iets minder dan 200 ug.
Een goede vriend had deze voor ons geregeld en had ze zelf ook al getest.
De vorige trip was echt waanzinnig dus ik was benieuwd hoe deze zou gaan verlopen.
Om 17.00 uur de zegels onder de tong gelegd en ik heb nog even op m’n tablet wat informatie en tripreports bekeken.
En P. m’n vriend zat achter de computer.
Ik lekker relaxed op de bank en toen ik het voelde opkomen heb ik me bij P gevoegd.
We zijn nu een oude serie aan het bekijken….Tour of Duty, wow, wat grappig als je naar jungle beelden kijkt tijdens zo’n trip.
Alles bewoog en ik zag af en toe hele rare mannetjes opduiken.
Zo grappig en ik kreeg af en toe een vreselijke lachkick.
Bij mij slaat hij er altijd wat harder in, ik ben dan ook wat kleiner, of m’n vriend is gewoon een stuk groter dan mij en ook wat kilootjes zwaarder.
Oké, even een plasje doen. Ik zat op het toilet en zag ineens allemaal beestjes over de vloer kruipen….echt zo gaaf.
Ik heb me omhoog gehesen en ben weer even op de bank gaan liggen.
Ik voelde me heerlijk, blij, gelukkig en ik zag allerlei kleuren van het scherm af kruipen.
Het plafond, de muren….het was een explosie van kleuren.
Zijn er echt zoveel kleuren? Ik kon ze niet eens allemaal benoemen.
P. keek me aan en vroeg of ik weer bij hem kwam zitten.
Nee, ik lig hier zo lekker.
Hij kwam naar me toe en trok me omhoog.
Ik hing als een slappe pop in z’n armen.
Hij wilde knuffelen…..oké, ik eigenlijk ook wel.
En toen waren we ineens in de slaapkamer.
De vorige x hadden we ook een behoorlijke lange sessie in de slaapkamer maar de details laat ik hier maar achterwege 😉
Het is ook eigenlijk niet te beschrijven, het schilderij op de muur kwam tot leven, en er kwamen golven van kleuren en patronen tot leven.
En zijn lichaam…..wow, ook daar zag ik allerlei kleurtjes, flitsend en bewegend , op en neer, nog meer kleuren.
En z’n gezicht, wat was daar nou mee…..het zag er zo anders uit.
Hij lachte en z’n tanden zagen er ineens zo raar uit, groot en het paste niet meer bij z’n gezicht.
Ik kreeg weer een lachbui en had ondertussen gewoon buikpijn van het lachen.
Maar goed, 2 uur later zaten we weer op de bank.
Pffff, wel vermoeiend hoor, even wat drinken, afkoelen en ondertussen ook wel een beetje trek gekregen.
Ik krijg er meestal niet veel in tijdens een trip maar ik had een banaan meegenomen en die hebben we gedeeld.
Die smaakte echt zoooo heerlijk.
Ik had een fleece dekentje met allemaal tekst erop. De letters bewogen alle kanten op om daarna van m’n dekentje te glijden.
De beelden op het scherm waren nog steeds groen, bewegend en verder bewoog alles in de kamer.
Golvende gordijnen. Een raar mannetje bovenop de kast….en zag ik daar nou een kerstman?
En toen sprong er een monster boven op mij…..omg…. oh nee,het was de kat van P.
Die vond dat we ons wel een beetje raar gedroegen en wilde even laten weten dat hij er ook nog was.
Weer languit op de bank met ogen dicht…..en dan zie je ook van alles.
Nee, ik moest rechtop gaan zitten en met m’n benen over P heen zaten/ lagen we knus op de bank.
Tour of Duty, een vrouw moest bevallen, baby wordt geboren, ohhhh, zo schattig.
Moeder red het niet en de stoere militairen ontfermen zich over de baby.
Dat lieve kleine hoopje mens in de armen van zo’n stoere bink….ach.
Maar ja, wat waren de kansen voor dat hummeltje…..en ja hoor. Ineens was het weer oorlog en het hummeltje stopte met huilen, het was over.
Ik wist niet dat ik zoveel tranen had maar ze bleven maar komen.
Wat voelde ik me verdrietig, pijn m’n buik, snotteren en ik kon maar niet ophouden.
En m’n grote stoere vent zei tegen mij, wel zielig hè en ook hij kon het niet droog houden.
Te lui en te moe om op te staan dus maar de handdoek gepakt die er lag om onze tranen te drogen en neus te snuiten.
Ik weet niet waar die handdoek nog meer voor was gebruikt maar er zat wel een eigenaardig luchtje aan.
Nou ja, de handdoek maar omgedoopt tot gezamenlijke snotlap en hopelijk zouden de bacteriën geen vat op ons hebben.
Even rust en P. keek me weer aan en wat hij zei weet ik niet meer maar het resulteerde in weer een gigantische lachbui.
Ik blijf me verbazen wat zo’n zegeltje teweeg kan brengen. Zoveel emoties, je voelt je zo kwetsbaar. Ik toon mijn verdriet nooit zo en slik het liever weg.
Want ik ben een stoere meid toch.
Nou, je hebt gewoon geen controle meer en eigenlijk voelt het ook heerlijk om je zo te kunnen laten gaan.
Geen remmingen , geen schaamte, gewoon jezelf zijn en alles toe laten.
Weer even achter de computer gaan zitten en nog wat jungle beelden bekeken.
Deze keer geen muziek, waarom, ik weet het niet. Het liep nu eenmaal zo.
Vorige keer hadden we Monolink die bij the Burning man speelde en dat was ook hilarisch.
Het was ondertussen 02.30 uur geloof ik en ik wilde toch wel even gaan liggen. Ik op bed en daar kwam P ook.
Weer gefriemel en ik dacht….alweer!
Ik keek naar zijn gezicht en weer die rare mond en tanden…..weer een lachstuip.
Ik was op dreef en de ene mop na de andere rolde uit mijn mond. Nee, het was gewoon zottigheid en door mijn aanstekelijke lach, deed P ook weer mee.
Oh, wat was ik moe maar we hebben toch nog maar een knuffelsessie ingelast.
Nog even een peukje doen….oké.
Weer op de bank en weer naar bed.
Ik denk dat het ondertussen 05.00 uur was en we waren allebei echt bekaf.
We dachten dat we nog niet konden slapen maar uiteindelijk zijn we toch in een diepe coma geraakt…..
Om 14.15 uur was ik weer wakker en ik voelde me best goed.
Bakkie koffie, broodje met kaas en nog een slokje van m’n smoothie.
Op m’n fietst gestapt en even naar m’n eigen huis. Even wat frisse lucht inademen en nog even nagenieten van weer een fantastische ervaring.
Ik voel me goed, ik voel me blij, ik voel me gelukkig.
Wat kan het leven toch mooi zijn met zulke extraatjes.
Nu weer even een pauze inlasten maar ik kijk al uit naar de volgende trip👍🏻😀
).
