Soorten drugs: LSD, Alcohol, Salvia
Personen aanwazig: M, ik, en later D
Status: zin om te trippen
Maaginhoud: Maagzuur en andere drab..
Datum: 02-01-08
----------------------------------------------------------------------------------------
We wilden al een hele tijd eens gaan trippen op LSD, maar omdat dat hier totaal niet te krijgen is of deals die niet doorgingen kwam het er steeds maar niet van. Tot laatst, toen iemand mij toevallig wel wat wilde sturen met de post.
Zo gezegd, zo gedaan, dus anderhalve week later lagen er 10 zegeltjes in mijn brievenbus. Het waren Shiva's, niet echt heel sterk, rond 110ug, dus dat zou precies een mooie kennismaking wezen met de nieuwe stof. M had nog nooit getript, ook niet op paddo's of iets vergelijkbaars, dus een lage dosis zou prima zijn.
We begonnen onze reis om 10 uur 's ochtends buiten. Dit was omdat M's vader nog thuis was, en die heeft het niet zo op alle middelen.
We gingen eerst nog even wat drinken halen bij de supermarkt om de hoek en vervolgens maar naar een heuvel midden in ons dorp. Daar werden de zegels ingenomen en even later de eerste joint gedraaid.
Alhoewel de zon scheen was het toch best koud, dus zijn we maar richting de duinen gegaan, zodat we nog wat lichaamsbeweging hadden en nog een béétje warm werden, en om de tijd te doden voor het zou werken.
Bij de duinen aangekomen gingen we naar rechts, richting een dal met een klein bos dennebomen. Op de een of andere manier vind ik dennebomen altijd een stuk mooier dan loofbomen tijdens een trip, zeker tijdens de winter.
Ik herrinnerde me dat ik hier vroeger altijd speelde met een andere vriend, en dat er niet ver weg een plekje was waar je lekker luw in de zon kon zitten. Helaas kwam de zon niet hoog genoeg boven de bomen uit die nu ongetwijfeld een stuk groter waren dan meer dan 6 jaar terug, maar we zaten tenminste wel uit de wind.
De LSD werkte nog niet, dus een nieuwe joint werd gedraaid, en toen één uur na inname besloten we er allebei nog een te nemen. Nu kwam het een kwartiertje later toch langzaam beetje bij beetje opzetten, in tegenstelling tot met paddo's waar ik het vaak na een kwartiertje al zie golven en dan 5 min later toch wel flink in de trip zit.
Nu kwam alles gewoon heel geleidelijk. Eerst leek het zand of het 'wilde' gaan bewegen, 5 minuten later begon het echt te bewegen als je je er je blik op liet rusten, en de bomen kwamen ook langzaam meer tot leven, en later leek alsof er nieuw gras groeide en weer verdween over het zand.
We kregen het nu echt koud en gingen maar eens terug naar M's huis. Zijn vader zou nu onderhand wel eens naar zijn werk vertrokken zijn.
Onderweg belde er nog een vriend op of hij 2 zegels kon kopen, ik had er nog 1 bij me, dus na wat moeite over de telefoon gecommuniceerd te hebben, hebben we uiteindelijk af kunnen spreken bij M's huis waar hij m op zou komen halen.
We kwamen inmiddels steeds meer onder het effect van de LSD, patronen en vervormingen kwamen langzaam opzetten en we voelden ons zo licht als een veertje.
Eenmaal bij M aangekomen bleek zijn vader gelukkig inderdaad al weg te zijn, dus hadden we
het huis voor onszelf.
Ik had M al eens eerder gezegd dat zijn huis gemáákt was om in te trippen, en toen we binnenkwamen leek dit het precies uit te stralen. er hangt echt zo'n new-age sfeer, op een moderne manier, met spacende schilderijen, beeldjes, lichte kleuren, en een soort marmeren achtermuur.
Er hing een schilderij in de kamer van een halfnaakte vrouw in een bad, die nu echt gewoon bewoog
en leek of ze zichzelf waste. Dit deed me erg denken aan Harry Potter waar de personages in de schilderijen ook vrij kunnen bewegen. (alleen hebben ze daar geen mooie vrouwen, muhaha)
M zei ineens dat alles hem de hele tijd al zo bekend voorkwam, dat het was of we deze dag al eens eerder hadden meegemaakt. Ik had dat gevoel ook al, dus dat we dat toen van elkaar wisten maakte het bijna helemaal een soort overtuiging dat we op de een of andere manier deze dag al eens hadden meegemaakt, terwijl dat echt niet mogelijk was. De uitdrukkingen 'Hee, dit ken ik al', of 'Dit heb ik al eens gedaan' zouden die dag nog vaak terugkeren.
We gingen nog steeds harder en harder, en we begonnen af en toe een beetje in ons eigen wereldje weg te zakken, waardoor we elkaar vaak niet meer goed begrepen, in een gesprek dan compleet de weg kwijt raakten, elkaar verbouwereerd aankeken en dan na een luid 'Hè?!' weer een beetje orde probeerden te scheppen.
Ik denk de trip toen wel ongeveer op z'n hevigst was, want gesprekken en filosofieen konden we niet langer dan 5 seconden onthouden.
We gingen maar weer eens een joint proberen te draaien. Dit ging echt voor geen meter en we zijn er in totaal wel een half uur mee bezig geweest. Onhandig grote stukken wiet werden op een belachelijk lachwekkende (on)elegante manier op een vloeitje gekwakt en daarna onhandig in elkaar gevouwen. Lachwekkend was het iig wel
Ik keek uit het raam en ik zag een van de vetste hallucinaties uit m'n trip.
Tegenover zijn huis staat eerst mijn huis, en daar achter weer een flat.
Ik zag de flat veranderen van normaal, naar een modern appartementen complex, vervolgens langzaam naar een bouwval waar planten overheengroeiden te veranderen, en toen weer naar een overdreven geschilderd cartoony gebouw compleet met ogen en een mond, met overdreven verfdruppels die langs de zijkant naar beneden liepen. Als ik met m'n ogen knipperde was de flat weer even normaal en dan begon het weer opnieuw. Zoiets heb ik op paddo's echt nog nooit gezien.
De kamer bewoog ook nog steeds en af en toe zag ik een sliert rasta kleuren met vreemde zwarte tekens erin voorbij zwieren, en onze flesjes drinken die op tafel stonden veranderden even in een waterpijp in dezelfde kleuren en toen weer terug.
M had het indertussen toch nog voor elkaar gekregen om 2 redelijke joints te draaien.
We hadden nog even een verwarring of we er nou eerst één zouden gaan roken of allebei een, maar we besloten om er toch nog maar een voor later te bewaren, we zouden mijn hond nog uit gaan laten en het zou fijn zijn om dan ook nog wat lekkers te hebben.
We rookten de joint en keken naar het dak van de kerk waar je precies vol tegenaan keek, en verbaasden ons over de complexe patronen die in het dak en in de wolken verschenen.
Wat was het toch allemaal mooi.. en waar hadden we dit toch eerder gezien!? Déjà vu's alom.
We gingen weer naar binnen want we kregen het koud en we chillden nog even op de bank.
Het was nu onderhand al half 3, wat betekende dat we nog ongeveer 3 kwartier hadden voor we echt weg moesten zijn. De tijd ging veel te snel voorbij en voor we het wisten stonden we bij mij voor de deur om de hond op te halen, nuchter proberen over te komen tegen mijn ouders.
We namen de sleutel mee van het huisje van ons duinlandje en we gingen opweg, brr wat was het toch een kouwe kutdag.
M zette even zijn muziek op, maar om de een of andere reden had ik niet zo'n behoefte aan muziek en liet ik mijn ipod in m'n broek zitten. De wandeling was ook weer een avontuur op zich, Egmond had echt zo'n 18e eeuwse uitstraling en ik zag hoe mooi het ooit eigelijk was geweest.
De duinen waren ook erg mooi, vaak erger ik me er in de winter aan hoe grijs, bruin en dor alles is, maar nu straalden de duinen toch een soort schoonheid uit, met mooie helmslierten die wapperden in de wind, en de zon die er overheenscheen. Het leek zo een scenario uit Lord of the Rings. Wat was ik toch blij dat ik in Egmond woon.
Ons landje zag er dan weer wat sneuer uit, met wat troosteloze, halfverlepte boerenkolen die de boel ontsierden. In de zomer had het er prachtig uitgezien, met van die mooie planten met van die lange bloemen in het paars, wit en roze, lupines heten ze geloof ik, en nu stonden er alleen nog bruine stengels. Dit was wel het negatiefste stuk van de trip, maar we vermaakten ons evengoed wel met de joint die we hadden meegenomen en het gooien van de bal naar mijn overactieve Jack Russell.De boerenkolen werden langzaam onbewust een doelwit en de bladeren en bladluizen vlogen in de rondte.
we hebben toch in totaal anderhalf uur daar gezeten en toen waren we echt wel tot op het bot verkleumd. Toen we weggingen stonden we eerst nog een kwartier te vechten met het slot, die niet meer op slot wilde. Toen we het bijna hadden opgegeven klikte hij er ineens in en konden we eindelijk op weg.
We hadden nu wind tegen en de kou sneed door ons heen. Na 200 meter voelde ik mijn benen al niet meer en we moesten nog een best lang stuk. We gingen steeds sneller lopen en het voelde alsof we over de grond heen zweefden in een soort half bij bewustzijn ervaring waar je nog wel ziet en kan lopen maar verder niet echt meer veel in de gaten hebt.
Weer in Egmond kwam er iemand met een paard en wagen voorbij wat het hele 1800 gevoel nog eens een stuk versterkte. Ik kon er alleen niet echt van genieten omdat we het zo fucking koud hadden. Ik bedacht me hoeveel beter het toch is om te trippen in de zomer.
Eenmaal thuis konden we gelukkig wel weer redelijk normaal overkomen, en het duurde een dik half uur voordat we weer een beetje opgewarmd waren.
M kreeg ineens een ingeving om gitaar te gaan spelen en pakte het oude, accoustische ding uit de hoek. M kan best goed spelen en met een beetje stemmen klonk de gitaar weer goed.
Ik had de hele dag nog geen muziek gehoord en het geluid van de gitaar klonk prachtig in mijn oren. Nummers als Nothing Else Matters, One en Fade to Black werden gespeeld. Ik vond het werkelijk prachtig klinken. Hierbij kwam ik ineens tot de conclusie:
'Melodieën bestaan al, ze moeten alleen nog gespeeld worden'
Opeens belde D op of hij ook nog kon komen. We zitten nu rond half 6.
D zou eerst ook mee gaan trippen maar door omstandigheden kon hij helaas niet mee.
D was dus ook onderweg en wij gingen naar boven, de computer maar eens tot leven wekken.
De hallucinaties waren nu al een stuk minder, maar het scherm golfde nog wel flink en de letters leken wel 3d, iets wat ik ook al in een eerdere paddotrip zag. We luisterden nog wat muziek en toen was D er ook. We legden uit hoe het was geweest en dat we nog wat vaag konden reageren omdat het nog steeds bezig was, en we nu meer in het filosofische gedeelte zaten.
We dronken nog wat biertjes, en waren nog van plan om bij de pizzeria te gaan eten, maar we zijn toch maar thuis gaan frituren omdat we ons te vaag voelden om daar normaal te kunnen zitten.
Ineens ging het gesprek over Salvia, en ik herrinerde me dat ik daar nog wat van had liggen. Dit was geen extract, maar verkruimelde bladeren van de plant die ik had staan. Dit heeft op mij vaak een sterker effect dan het extract vreemd genoeg.
Maargoed, we zijn dit dus gaan roken, alleen op M en mij had het vrijwel geen effect. We werden wel een beetje stoned achtig, maar hoeveel hits ik ook nam, het bekende salvia gevoel bleef uit. Uiteindelijk kreeg D wel een soort 'Whoa!' gevoel. Hij kon het niet precies uitleggen, maar dit was ook niet echt een breakthrough; alle hallucinaties bleven verder uit.
We hebben in totaal bijna het hele zakje opgerookt wat zo'n gram of anderhalf was, en daarna zijn we maar weer op joints overgegaan.
We gingen weer beneden zitten, en ineens kreeg ik nog een filosofische gedachte, ik vond mensen op bomen lijken, vooral iets in de gezichten. M was net een kastanjeboom, en D dan weer een eik. Aan de ene kant vond ik dit best vreemd, maar aan de andere kant was het heel logisch. Trip logica..
Rond half 1 uur ging M naar huis, en zat ik alleen nog met D en mijn ouders in de kamer.
Nu ging D op de gitaar spelen. M kan best goed spelen, maar vergeleken wat D eruit wist te halen verbleekte het echt tot kinderspel. De oude gitaar wist niet wat ie meemaakte terwijl er tientallen nummers gespeeld werden, compleet foutloos en zonder enige moeite.
We zaten allemaal letterlijk met open mond te kijken naar dit schouwspel.
Om 1 uur ging D ook naar huis, en heb ik nog een gesprek gehad met mijn moeder, die om de een of andere rede altijd aanvoelt als ik trip. Ik heb uiteindelijk verteld dat ik LSD had gedaan. Ze weet dat ik wel eens paddo's doet, maar LSD is een chemisch goedje dus dat hoorde automatisch in het slechte rijtje thuis.
Ik heb haar kort gezegd goed ingelicht over wat het nou precies was en hoe het werkte, en dat het niet verslavend is. Als het op drugs aankomt ben ik liever oprecht dan dat ik alles stiekem achter hun rug omdoe, al zijn er gewoon wel wat dingen die ze (nog) niet hoeven te weten, omdat andere chemicaliën nog niet echt een goeie naam hebben bij ze..
(maar wat ik toch helemaal niet vaak meer doe)
..Uiteindelijk was het een uur of 4, en ik voelde me alsof ik een heel mensenleven had doorlopen in +/- 16 uur. Het was leuk, verwarrend en ook wel zwaar, maar toch voelde het goed. En ik zag nog steeds lichtjes patronen op de muur.
Ik vind het echt jammer dat ik alle hersenspinsels van die middag niet meer weet, want er zaten heel veel interresante dingen tussen, alleen als ik het probeerde te onthouden voelde ik het gelijk al wegglippen. Misschien is een recorder toch eens handig voor de volgende trip, al zal die waarschijnlijk plaatsvinden als het weer eens wat warmer is, want rond deze tijd buiten trippen is echt geen succes.
Ik hoop dat jullie het een leuk verhaal vonden, misschien een tikkeltje langdradig her en der, maar dit was de eerste trip die ik écht op wilde schrijven.
Ik heb wel eens eerder reports gemaakt, maar dat werden dan meer een soort verslagen van de gebeurtenissen.
Hopelijk komt deze wat beter uit de verf, hopelijk vinden jullie het wat
Thanks for reading!
-Radeon
Personen aanwazig: M, ik, en later D
Status: zin om te trippen
Maaginhoud: Maagzuur en andere drab..
Datum: 02-01-08
----------------------------------------------------------------------------------------
We wilden al een hele tijd eens gaan trippen op LSD, maar omdat dat hier totaal niet te krijgen is of deals die niet doorgingen kwam het er steeds maar niet van. Tot laatst, toen iemand mij toevallig wel wat wilde sturen met de post.
Zo gezegd, zo gedaan, dus anderhalve week later lagen er 10 zegeltjes in mijn brievenbus. Het waren Shiva's, niet echt heel sterk, rond 110ug, dus dat zou precies een mooie kennismaking wezen met de nieuwe stof. M had nog nooit getript, ook niet op paddo's of iets vergelijkbaars, dus een lage dosis zou prima zijn.
We begonnen onze reis om 10 uur 's ochtends buiten. Dit was omdat M's vader nog thuis was, en die heeft het niet zo op alle middelen.
We gingen eerst nog even wat drinken halen bij de supermarkt om de hoek en vervolgens maar naar een heuvel midden in ons dorp. Daar werden de zegels ingenomen en even later de eerste joint gedraaid.
Alhoewel de zon scheen was het toch best koud, dus zijn we maar richting de duinen gegaan, zodat we nog wat lichaamsbeweging hadden en nog een béétje warm werden, en om de tijd te doden voor het zou werken.
Bij de duinen aangekomen gingen we naar rechts, richting een dal met een klein bos dennebomen. Op de een of andere manier vind ik dennebomen altijd een stuk mooier dan loofbomen tijdens een trip, zeker tijdens de winter.
Ik herrinnerde me dat ik hier vroeger altijd speelde met een andere vriend, en dat er niet ver weg een plekje was waar je lekker luw in de zon kon zitten. Helaas kwam de zon niet hoog genoeg boven de bomen uit die nu ongetwijfeld een stuk groter waren dan meer dan 6 jaar terug, maar we zaten tenminste wel uit de wind.
De LSD werkte nog niet, dus een nieuwe joint werd gedraaid, en toen één uur na inname besloten we er allebei nog een te nemen. Nu kwam het een kwartiertje later toch langzaam beetje bij beetje opzetten, in tegenstelling tot met paddo's waar ik het vaak na een kwartiertje al zie golven en dan 5 min later toch wel flink in de trip zit.
Nu kwam alles gewoon heel geleidelijk. Eerst leek het zand of het 'wilde' gaan bewegen, 5 minuten later begon het echt te bewegen als je je er je blik op liet rusten, en de bomen kwamen ook langzaam meer tot leven, en later leek alsof er nieuw gras groeide en weer verdween over het zand.
We kregen het nu echt koud en gingen maar eens terug naar M's huis. Zijn vader zou nu onderhand wel eens naar zijn werk vertrokken zijn.
Onderweg belde er nog een vriend op of hij 2 zegels kon kopen, ik had er nog 1 bij me, dus na wat moeite over de telefoon gecommuniceerd te hebben, hebben we uiteindelijk af kunnen spreken bij M's huis waar hij m op zou komen halen.
We kwamen inmiddels steeds meer onder het effect van de LSD, patronen en vervormingen kwamen langzaam opzetten en we voelden ons zo licht als een veertje.
Eenmaal bij M aangekomen bleek zijn vader gelukkig inderdaad al weg te zijn, dus hadden we
het huis voor onszelf.
Ik had M al eens eerder gezegd dat zijn huis gemáákt was om in te trippen, en toen we binnenkwamen leek dit het precies uit te stralen. er hangt echt zo'n new-age sfeer, op een moderne manier, met spacende schilderijen, beeldjes, lichte kleuren, en een soort marmeren achtermuur.
Er hing een schilderij in de kamer van een halfnaakte vrouw in een bad, die nu echt gewoon bewoog
en leek of ze zichzelf waste. Dit deed me erg denken aan Harry Potter waar de personages in de schilderijen ook vrij kunnen bewegen. (alleen hebben ze daar geen mooie vrouwen, muhaha)
M zei ineens dat alles hem de hele tijd al zo bekend voorkwam, dat het was of we deze dag al eens eerder hadden meegemaakt. Ik had dat gevoel ook al, dus dat we dat toen van elkaar wisten maakte het bijna helemaal een soort overtuiging dat we op de een of andere manier deze dag al eens hadden meegemaakt, terwijl dat echt niet mogelijk was. De uitdrukkingen 'Hee, dit ken ik al', of 'Dit heb ik al eens gedaan' zouden die dag nog vaak terugkeren.
We gingen nog steeds harder en harder, en we begonnen af en toe een beetje in ons eigen wereldje weg te zakken, waardoor we elkaar vaak niet meer goed begrepen, in een gesprek dan compleet de weg kwijt raakten, elkaar verbouwereerd aankeken en dan na een luid 'Hè?!' weer een beetje orde probeerden te scheppen.
Ik denk de trip toen wel ongeveer op z'n hevigst was, want gesprekken en filosofieen konden we niet langer dan 5 seconden onthouden.
We gingen maar weer eens een joint proberen te draaien. Dit ging echt voor geen meter en we zijn er in totaal wel een half uur mee bezig geweest. Onhandig grote stukken wiet werden op een belachelijk lachwekkende (on)elegante manier op een vloeitje gekwakt en daarna onhandig in elkaar gevouwen. Lachwekkend was het iig wel
Ik keek uit het raam en ik zag een van de vetste hallucinaties uit m'n trip.
Tegenover zijn huis staat eerst mijn huis, en daar achter weer een flat.
Ik zag de flat veranderen van normaal, naar een modern appartementen complex, vervolgens langzaam naar een bouwval waar planten overheengroeiden te veranderen, en toen weer naar een overdreven geschilderd cartoony gebouw compleet met ogen en een mond, met overdreven verfdruppels die langs de zijkant naar beneden liepen. Als ik met m'n ogen knipperde was de flat weer even normaal en dan begon het weer opnieuw. Zoiets heb ik op paddo's echt nog nooit gezien.
De kamer bewoog ook nog steeds en af en toe zag ik een sliert rasta kleuren met vreemde zwarte tekens erin voorbij zwieren, en onze flesjes drinken die op tafel stonden veranderden even in een waterpijp in dezelfde kleuren en toen weer terug.
M had het indertussen toch nog voor elkaar gekregen om 2 redelijke joints te draaien.
We hadden nog even een verwarring of we er nou eerst één zouden gaan roken of allebei een, maar we besloten om er toch nog maar een voor later te bewaren, we zouden mijn hond nog uit gaan laten en het zou fijn zijn om dan ook nog wat lekkers te hebben.
We rookten de joint en keken naar het dak van de kerk waar je precies vol tegenaan keek, en verbaasden ons over de complexe patronen die in het dak en in de wolken verschenen.
Wat was het toch allemaal mooi.. en waar hadden we dit toch eerder gezien!? Déjà vu's alom.
We gingen weer naar binnen want we kregen het koud en we chillden nog even op de bank.
Het was nu onderhand al half 3, wat betekende dat we nog ongeveer 3 kwartier hadden voor we echt weg moesten zijn. De tijd ging veel te snel voorbij en voor we het wisten stonden we bij mij voor de deur om de hond op te halen, nuchter proberen over te komen tegen mijn ouders.
We namen de sleutel mee van het huisje van ons duinlandje en we gingen opweg, brr wat was het toch een kouwe kutdag.
M zette even zijn muziek op, maar om de een of andere reden had ik niet zo'n behoefte aan muziek en liet ik mijn ipod in m'n broek zitten. De wandeling was ook weer een avontuur op zich, Egmond had echt zo'n 18e eeuwse uitstraling en ik zag hoe mooi het ooit eigelijk was geweest.
De duinen waren ook erg mooi, vaak erger ik me er in de winter aan hoe grijs, bruin en dor alles is, maar nu straalden de duinen toch een soort schoonheid uit, met mooie helmslierten die wapperden in de wind, en de zon die er overheenscheen. Het leek zo een scenario uit Lord of the Rings. Wat was ik toch blij dat ik in Egmond woon.
Ons landje zag er dan weer wat sneuer uit, met wat troosteloze, halfverlepte boerenkolen die de boel ontsierden. In de zomer had het er prachtig uitgezien, met van die mooie planten met van die lange bloemen in het paars, wit en roze, lupines heten ze geloof ik, en nu stonden er alleen nog bruine stengels. Dit was wel het negatiefste stuk van de trip, maar we vermaakten ons evengoed wel met de joint die we hadden meegenomen en het gooien van de bal naar mijn overactieve Jack Russell.De boerenkolen werden langzaam onbewust een doelwit en de bladeren en bladluizen vlogen in de rondte.
we hebben toch in totaal anderhalf uur daar gezeten en toen waren we echt wel tot op het bot verkleumd. Toen we weggingen stonden we eerst nog een kwartier te vechten met het slot, die niet meer op slot wilde. Toen we het bijna hadden opgegeven klikte hij er ineens in en konden we eindelijk op weg.
We hadden nu wind tegen en de kou sneed door ons heen. Na 200 meter voelde ik mijn benen al niet meer en we moesten nog een best lang stuk. We gingen steeds sneller lopen en het voelde alsof we over de grond heen zweefden in een soort half bij bewustzijn ervaring waar je nog wel ziet en kan lopen maar verder niet echt meer veel in de gaten hebt.
Weer in Egmond kwam er iemand met een paard en wagen voorbij wat het hele 1800 gevoel nog eens een stuk versterkte. Ik kon er alleen niet echt van genieten omdat we het zo fucking koud hadden. Ik bedacht me hoeveel beter het toch is om te trippen in de zomer.
Eenmaal thuis konden we gelukkig wel weer redelijk normaal overkomen, en het duurde een dik half uur voordat we weer een beetje opgewarmd waren.
M kreeg ineens een ingeving om gitaar te gaan spelen en pakte het oude, accoustische ding uit de hoek. M kan best goed spelen en met een beetje stemmen klonk de gitaar weer goed.
Ik had de hele dag nog geen muziek gehoord en het geluid van de gitaar klonk prachtig in mijn oren. Nummers als Nothing Else Matters, One en Fade to Black werden gespeeld. Ik vond het werkelijk prachtig klinken. Hierbij kwam ik ineens tot de conclusie:
'Melodieën bestaan al, ze moeten alleen nog gespeeld worden'
Opeens belde D op of hij ook nog kon komen. We zitten nu rond half 6.
D zou eerst ook mee gaan trippen maar door omstandigheden kon hij helaas niet mee.
D was dus ook onderweg en wij gingen naar boven, de computer maar eens tot leven wekken.
De hallucinaties waren nu al een stuk minder, maar het scherm golfde nog wel flink en de letters leken wel 3d, iets wat ik ook al in een eerdere paddotrip zag. We luisterden nog wat muziek en toen was D er ook. We legden uit hoe het was geweest en dat we nog wat vaag konden reageren omdat het nog steeds bezig was, en we nu meer in het filosofische gedeelte zaten.
We dronken nog wat biertjes, en waren nog van plan om bij de pizzeria te gaan eten, maar we zijn toch maar thuis gaan frituren omdat we ons te vaag voelden om daar normaal te kunnen zitten.
Ineens ging het gesprek over Salvia, en ik herrinerde me dat ik daar nog wat van had liggen. Dit was geen extract, maar verkruimelde bladeren van de plant die ik had staan. Dit heeft op mij vaak een sterker effect dan het extract vreemd genoeg.
Maargoed, we zijn dit dus gaan roken, alleen op M en mij had het vrijwel geen effect. We werden wel een beetje stoned achtig, maar hoeveel hits ik ook nam, het bekende salvia gevoel bleef uit. Uiteindelijk kreeg D wel een soort 'Whoa!' gevoel. Hij kon het niet precies uitleggen, maar dit was ook niet echt een breakthrough; alle hallucinaties bleven verder uit.
We hebben in totaal bijna het hele zakje opgerookt wat zo'n gram of anderhalf was, en daarna zijn we maar weer op joints overgegaan.
We gingen weer beneden zitten, en ineens kreeg ik nog een filosofische gedachte, ik vond mensen op bomen lijken, vooral iets in de gezichten. M was net een kastanjeboom, en D dan weer een eik. Aan de ene kant vond ik dit best vreemd, maar aan de andere kant was het heel logisch. Trip logica..
Rond half 1 uur ging M naar huis, en zat ik alleen nog met D en mijn ouders in de kamer.
Nu ging D op de gitaar spelen. M kan best goed spelen, maar vergeleken wat D eruit wist te halen verbleekte het echt tot kinderspel. De oude gitaar wist niet wat ie meemaakte terwijl er tientallen nummers gespeeld werden, compleet foutloos en zonder enige moeite.
We zaten allemaal letterlijk met open mond te kijken naar dit schouwspel.
Om 1 uur ging D ook naar huis, en heb ik nog een gesprek gehad met mijn moeder, die om de een of andere rede altijd aanvoelt als ik trip. Ik heb uiteindelijk verteld dat ik LSD had gedaan. Ze weet dat ik wel eens paddo's doet, maar LSD is een chemisch goedje dus dat hoorde automatisch in het slechte rijtje thuis.
Ik heb haar kort gezegd goed ingelicht over wat het nou precies was en hoe het werkte, en dat het niet verslavend is. Als het op drugs aankomt ben ik liever oprecht dan dat ik alles stiekem achter hun rug omdoe, al zijn er gewoon wel wat dingen die ze (nog) niet hoeven te weten, omdat andere chemicaliën nog niet echt een goeie naam hebben bij ze..
(maar wat ik toch helemaal niet vaak meer doe)
..Uiteindelijk was het een uur of 4, en ik voelde me alsof ik een heel mensenleven had doorlopen in +/- 16 uur. Het was leuk, verwarrend en ook wel zwaar, maar toch voelde het goed. En ik zag nog steeds lichtjes patronen op de muur.
Ik vind het echt jammer dat ik alle hersenspinsels van die middag niet meer weet, want er zaten heel veel interresante dingen tussen, alleen als ik het probeerde te onthouden voelde ik het gelijk al wegglippen. Misschien is een recorder toch eens handig voor de volgende trip, al zal die waarschijnlijk plaatsvinden als het weer eens wat warmer is, want rond deze tijd buiten trippen is echt geen succes.
Ik hoop dat jullie het een leuk verhaal vonden, misschien een tikkeltje langdradig her en der, maar dit was de eerste trip die ik écht op wilde schrijven.
Ik heb wel eens eerder reports gemaakt, maar dat werden dan meer een soort verslagen van de gebeurtenissen.
Hopelijk komt deze wat beter uit de verf, hopelijk vinden jullie het wat
Thanks for reading!
-Radeon
