1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.
  2. Hey, waar zijn de Tripreports van de Maand gebleven?

    Ben je de Tripreports van de Maand en andere toptripreports kwijt? Deze hebben we onlangs verzameld in een eigen subforum, getiteld Tripreport Toppers. In dit subforum staan alle toppers in chronologische volgorde verzameld. Lekker makkelijk terugzoeken!

    Ontzet Notitie

MDMA op Ruigoord - Een magische rit naar 2019

Discussie in 'Trip reports' gestart door InTheFlesh, 5 jan 2019.

Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
  1. InTheFlesh

    InTheFlesh Newbie

    Op 31 december zouden mijn vrouw en ik MDMA gaan gebruiken tijdens een nieuwjaarsfeest in Ruigoord met de naam Trance Orient Express Into 2019. Hieronder beschrijf ik mijn ervaringen op de avond zelf en de ervaringen voorafgaand en na afloop van het feest .

    Voorafgaande ervaringen:

    Ik heb in het verleden wel enkele keren MDMA gebruikt en heb ook verschillende ervaringen opgedaan met andere middelen (Cannabis, ketamine, LSD, truffels, 2-CB). Mijn vrouw heeft in het verleden uitsluitend cannabis gebruikt. We hebben in augustus 2018 voor het eerst samen MDMA gebruikt op de eerste avond van Lowlands en dit was een magische ervaring. We waren zo onder de indruk van deze trip dat we de derde en laatste dag van Lowlands opnieuw MDMA hebben gebruikt. Deze avond was minder magisch dan de eerste maar nog steeds een heerlijk gevoel. Achteraf gezien was dit natuurlijk veel te snel achter elkaar, en dit hebben we in de dagen na Lowlands dan ook gevoeld, zowel lichamelijk (misselijk, duizelig) als ook psychisch (prikkelbaar, somber). Circa 2 maanden na Lowlands hebben we nogmaals MDMA gebruikt op een technofeest in de buurt en opnieuw was dit een mooie ervaring, hoewel minder indrukwekkend dan de eerste ervaring op Lowlands.

    De aanloop naar het feest toe:

    Op 31 december stond een nieuw feestje gepland en wel op Ruigoord. Wij waren hier beiden nog nooit geweest, maar we voelden ons sterk aangetrokken door de sfeer die uit de foto’s en omschrijvingen op internet sprak. Aangezien we niet in de buurt wonen van Ruigoord hadden we een hotel geboekt dat enigszins in de buurt lag. We hadden bijna de hele week na nieuwjaar vrij gepland zodat we nog wat langer in het hotel konden verblijven om te herstellen en na te genieten van de hopelijk mooie ervaring. Op de dag van het feest voelden we ons beiden nerveus. We keken al wekenlang uit naar deze avond en de verwachtingen waren dan ook hoog gespannen. We voelden ons dusdanig nerveus dat we beiden enigszins misselijk waren en bang waren dat we ziek zouden worden. Naarmate de dag vorderde nam de spanning iets af. ’s Avonds nuttigden we een lichte maaltijd in het hotel en maakten we ons klaar voor vertrek. De taxi haalde ons om 23.00 uur op en bracht ons naar Ruigoord.

    23.30 – 00.30

    Bij aankomst op Ruigoord besloten we eerst de plek nuchter te verkennen. De sfeer voelde goed en de locatie zag er met de kampvuren en mooie lampjes gezellig uit. Terwijl we in de rij stonden verwonderden we ons over de grote verscheidenheid aan mensen die het feest bezocht. Eenmaal binnen hingen we onze jassen op en waren onder de indruk van de locatie: wat een mooie kerk en wat een gave verlichting/visuals. Diverse mensen liepen al aardig strak/van de wereld rond. We telden samen af tot 00.00 uur en wensten elkaar gelukkig nieuwjaar. Vervolgens liepen we naar buiten om naar het vuurwerk te kijken. Terwijl we naar het vuurwerk keken besloten we dat het tijd was om de MDMA te gaan nemen. We hadden tabletten van 220 mg en besloten beiden en halfje te nemen. Terwijl we bezig waren de tabletten te breken werden we begroet door een uitbundige indiaan die wierook bij zich droeg en vroeg of we een foto van hem konden maken. Dit was uiteraard geen probleem. We namen beiden een halfje in en begaven ons terug naar de dansvloer.

    00.30 – 01.30

    De anticipatie-fase. In afwachting van de inslag besloten we te gaan dansen. De eerste effecten traden na ongeveer een half uurtje op. De muziek klonk intenser en het voelde heerlijk om met mijn ogen dicht slow-motion dansbewegingen te maken. Het was echter moeilijk om mij over te kunnen geven aan de opkomende effecten omdat mijn vrouw zich niet lekker voelde. Ze had het koud en was bang dat de MDMA geen effect had bij haar. Ik probeerde haar gerust te stellen en zei dat ze geduld moest hebben. Ze bleef het echter koud hebben. Dit kwam doordat de deuren van de nooduitgang waren opengezet, waarschijnlijk omdat er teveel rook in de ruimte was waardoor de visuals niet meer zichtbaar waren. We besloten naar de garderobe te gaan zodat zij haar trui kon ophalen. Toen ze haar trui aan had voelde ze zich plotseling helemaal goed en waren alle eerdere klachten verdwenen. We gingen opnieuw dansen en konden ons nu beiden overgeven aan de effecten van de MDMA die nu in volle gang waren.

    01.30 – 07.00

    Het chronologische beloop van de komende vijf uur is mij volledig onduidelijk. De MDMA bracht mij in een eufore toestand en ik kon niet stoppen met bewegen op de muziek. Ik voelde echter vooral een sterke drang om contact te maken met mensen. Normaal gesproken ben ik vrij introvert en maak weinig contact met onbekenden, maar vanavond verliep het maken van contact eenvoudig. Iedereen zag er in mijn beleving prachtig uit en ik gaf vrijwel iedereen die ik tegenkwam een compliment: “Je haar is zo mooi!”, “Wat heb je coole dans-moves!”, “Wat een gave tatoeage!”, etc. Dit gaf vrijwel altijd aanleiding tot een leuk gesprek. Ik voelde ook een sterke drang om mensen te knuffelen. Het was heerlijk om mijn vrouw vast te houden en te zoenen. We hebben volgens mij diverse keren elkaar lang vastgehouden en alleen maar geknuffeld terwijl we zeiden hoe fijn we het samen hadden en hoeveel we van elkaar hielden. Naast het geven van complimenten ging ik ook iedereen een knuffel aanbieden en ik heb naar mijn idee tientallen mensen geknuffeld. Sommige mensen knuffelden zo fijn dat ik ze meermaals geknuffeld heb. Ik overstroomde van liefde voor iedereen aanwezig en ik voelde mij met iedereen verbonden. Wat een bijzonder gevoel!

    Ik heb zoveel mensen gesproken en geknuffeld dat ik mij niet meer iedere ontmoeting kan herinneren. Sommige ontmoetingen herinner ik mij wel. Vrij vroeg op de avond kwamen we in gesprek met een man en twee vrouwen die met z’n drieën een relatie hadden. We kwamen tot de ontdekking dat twee van hen net als wij arts van beroep waren en hebben lange tijd met hen gesproken. Er werd gegrapt dat we dit feestje van de belasting konden aftrekken als een soort werkoverleg. De man had een handschoen aan met daarin knipperende lichtjes. Door ze hand met de lichtjes snel te bewegen voor onze ogen ontstond er een soort kleurenwaas. Vooral mijn vrouw was hierdoor gefascineerd en heeft tig keer aan de man gevraagd of hij zijn hand voor haar ogen kon bewegen. Een andere ontmoeting betrof een Brits meisje dat vrijwel de gehele avond bij ons heeft gestaan. Ze vertelde me dat ze zich een beetje angstig en eenzaam voelde onder invloed van de MDMA, o.a. doordat haar vriend het enkele weken geleden had uitgemaakt. Ik voelde zoveel medeleven en empathie voor haar en heb haar zeker 10x geknuffeld om haar te troosten. Ook was er een man uit Litouwen met een kersttrui met knipperende lampjes en neukende rendieren. Mijn vrouw en ik vonden het een prachtige trui. Meermaals heb ik ook geknuffeld met een jonge vrouw met gave dreadlocks. Ze kwam volgens mij uit Estland en maakte een super zweverige, lieve indruk. We zijn een groot deel van de avond ook opgetrokken met een man die achteraf een (semi)bekende Nederlander bleek te zijn. We hadden hem niet herkend. Hij was onder invloed van LSD en MDMA en we hebben samen veel gelachen, o.a. omdat hij versierd werd door een vrouw die lichtelijk gestoord over kwam, en omdat hij een oude baas van zeker 75+ jaar die aan het spacen was op MDMA ging interviewen. We hebben met verschillende mensen nummers uitgewisseld en iedereen was zo vriendelijk en lief. Op enig moment keken mijn vrouw en ik elkaar aan en zeiden tegen elkaar “We hebben onze hele party-crew om ons heen staan nu”: iedereen rondom ons behoorde nu tot onze “crew” en voelde als een vriend. Er bleek op het feest ook nog iemand uit mijn piepkleine geboortedorp (circa 200 km van Ruigoord) aanwezig te zijn. Toen we erachter kwamen dat we beiden uit hetzelfde dorp afkomstig zijn en dat we elkaar via-via ook nog vaag bleken te kennen was de vreugde enorm. Zij droeg een eenhoorn-rugzak en zag er schattig uit. We hebben elkaar meermaals geknuffeld en dit voelde heerlijk. Ik kreeg van iemand een slokje 7-Up aangeboden en dit smaakte werkelijk als de lekkerste drank die ik ooit geproefd had.

    Rond 6.00 uur viel plotseling de muziek uit. Er bleek een probleem te zijn en verschillende mensen gingen druk in de weer om het probleem op te lossen. Voor mijn gevoel was de muziek ontzettend lang stil en ik werd een beetje angstig dat de muziek niet meer terug zou komen doordat ze het probleem niet konden oplossen. Ik wilde niet dat het feest al voorbij zou zijn en ging onrustig verschillende mensen vragen of zij dachten dat de muziek nog terug zou komen. Uiteindelijk zei een vriendelijke Zweedse man tegen mij dat de muziek 100% zeker zou terugkomen: hij vertelde dat er altijd twee geluidsets aanwezig zijn en dat ze de kapotte set dus altijd kunnen vervangen door de andere. Zijn overtuiging stelde mij gerust en ik was super dankbaar voor zijn woorden. Terwijl we nog met elkaar aan het praten waren hierover kwam de muziek plotseling terug en we vielen elkaar uitbundig in de armen. Het voelde fantastisch dat de muziek weer terug was. Om 6.30 viel de muziek opnieuw uit, en wederom werd ik bang dat het probleem onoplosbaar zou zijn. Deze keer was de vriendelijke Zweed nergens te bekennen en ik vroeg een Frans stel of zij dachten dat de muziek weer terug zou komen. Zij zeiden dat ze dachten dat de muziek niet meer terug zou komen. Achteraf bleek dat ze mij aan het plagen waren, maar op dat moment voelde het heel echt en werd tamelijk onrustig hierdoor. De muziek kwam al snel weer terug en ik hervatte mijn dans.

    Rond 07.15 trad de eerste vermoeidheid op. Mijn vrouw en ik hadden voor het feestje gepland dat we een halfje van 220 mg zouden nemen om 00.00 uur, vervolgens een kwart om 02.00 uur en dan nog een kwartje om 03.00 uur. Het feest was echter zo fantastisch en we wilden zo graag dat het effect behouden zou blijven dat we om 4.00 uur en om 5.00 uur nog een kwartje hebben genomen. In totaal hebben we dus 1,5 tablet van 220 mg genomen, eigenlijk veel te veel. Toch voelden we ons op het einde van het feest niet wazig, en vergeleken met andere mensen (die eruit zagen als zombies of soms aan de zijkant naar het plafond lagen te staren) zagen we er volgens mij ook nog best goed uit. Wel voelden we ons vermoeid en we besloten om even te gaan zitten. Zitten en knuffelen voelde ook super fijn. Het feest zou om 8.00 uur afgelopen zijn. We besloten om 7.45 dat het verstandig was om nu onze jassen te halen en alvast te gaan, omdat het om 8.00 uur waarschijnlijk heel druk zou worden. Rond 7.45 uur zijn we dan ook weggegaan (nadat we afscheid hadden genomen van de mensen van onze “crew” die nog aanwezig waren). Bij Ruigoord stonden gelukkig taxi’s en zodoende waren we al spoedig in het hotel. Inmiddels was het circa 8.30 uur en we dachten dat het een goed idee was om alvast te gaan ontbijten. Gelukkig waren we op dit tijdstip de enige in de ontbijtzaal. Ik kreeg geen hap door mijn keel en heb met veel moeite een snee krentenbrood en een glas jus d’orange naar binnen gewerkt. Hierna zijn we naar onze kamer gegaan, hebben een slaaptablet (zopiclon) genomen en zijn vrijwel onmiddellijk in slaap gevallen . Het bed voelde heel zacht en aangenaam.

    The day after:

    We werden om 15.30 uur pas wakker. Ik had eigenlijk nergens last van en voelde mij wel relaxed. Wel bleek ik tijdens de trip mijn onderlip enigszins kapot te hebben gebeten. Mijn vrouw had een beetje hoofdpijn. We besloten met de auto naar een restaurantje in de buurt te rijden om te ontbijten. Tegen de tijd dat we daar aankwamen was het echter al 17.00 uur en konden we uiteraard niet meer ontbijten. We konden wel aansluiten bij een warm buffet en dit bleek een goede keuze: het eten was heerlijk. We voelden ons allebei nog heel sloom en chill en vonden het geluid van het restaurant veel te luid. Daarom gingen we terug naar het hotel om te zwemmen. Het water van het zwembad voelde heerlijk en vooral onderwater zwemmen was fantastisch. Na het zwemmen zijn we op een bedje bij het zwembad gaan liggen en zijn weer in slaap gevallen totdat we wakker werden van een andere zwemmer. We aten nog een dessert in het hotel (dat super smaakte) en gingen redelijk op tijd weer slapen, dit keer met een tabletje 5-HTP achter de kiezen.

    Conclusie:

    Al met al bleek het een briljant idee om oud & nieuw dit jaar in Ruigoord te vieren. Beiden waren we van mening dat we de beste nacht uit ons hele leven hadden meegemaakt. We hebben wel meer MDMA genomen dan oorspronkelijk gepland. In de week na het feest voelden we ons dan ook een beetje somber en prikkelbaar. Ik voelde zelf vooral weemoed over het feit dat dit geniale feestje afgelopen was en dat het in de toekomst misschien nooit meer zo geweldig zou zijn. Ik kijk echter nu al uit naar ons volgende feestje in Ruigoord. Tot die tijd gun ik mijn hersenen enkele maanden de tijd om te herstellen.
     
    StimsalaBanne, Fenne, Eik en 2 anderen vinden dit leuk.
  2. Roze olifant

    Roze olifant DF Staff Medewerker Moderator Tripreporter

    Welkom op het forum en wat een leuk report. :) Ik vind MDMA-tripreports meestal niet de meest boeiende reports om te lezen omdat ze vaak een beetje op hetzelfde neerkomen (ik nam MDMA en iedereen was lief en alles wat leuk, joepiejajee) dus des te meer verdient het een compliment als iemand er dan toch een tof report over weet te schrijven!

    Het was heerlijk om mijn vrouw vast te houden en te zoenen. We hebben volgens mij diverse keren elkaar lang vastgehouden en alleen maar geknuffeld terwijl we zeiden hoe fijn we het samen hadden en hoeveel we van elkaar hielden.

    Ahw ^^ liefde! <3

    We hebben wel meer MDMA genomen dan oorspronkelijk gepland.

    Och ja, dat doen we allemaal wel eens (vaker) (bijna altijd). :relieved:

    In de week na het feest voelden we ons dan ook een beetje somber en prikkelbaar. Ik voelde zelf vooral weemoed over het feit dat dit geniale feestje afgelopen was en dat het in de toekomst misschien nooit meer zo geweldig zou zijn.

    Dat heimwee-gevoel is zeer herkenbaar voor mij en is een heel vervelend gevoel, maar typeert wel vooral de meest bijzondere ervaringen. Is dus hoe nasty ook eigenlijk een goed teken! Wie weet wat de toekomst brengt. :upsidedown:
     
  3. Avīci

    Avīci Bewuste gebruiker Donateur

    Staat dit voor jou niet gelijk aan lichte vorm van depressie of op z'n minst voortekenen van labiliteit? Immers, men kan ook depressief raken wanneer men hunkert naar het verleden. Als men dit vervolgens teveel voedt kan het grotere proporties aannemen en kan men zichzelf de put in praten. Kortom: een veelvoorkomend verschijnsel bij het gebruik van drugs in het algemeen. Dat is ook de reden dat het tricky business is als je mentaal instabiel bent.
     
  4. Roze olifant

    Roze olifant DF Staff Medewerker Moderator Tripreporter

    Haha wat? Is dit een serieuze reactie?

    Dit heeft echt in de verste verte niks met labiliteit of depressie te maken. Meer met gewoon een onwijs tof feest gehad hebben en daarnaar terug verlangen. Heb jij nooit een vakantie, of feest, of belevenis meegemaakt waar je achteraf met een ietwat melancholisch gevoel op terugkeek? Damn, het was zó geweldig, was ik maar weer daar? Poor you. Dat zijn vaak de beste ervaringen. :wink:

    Ik heb niet het idee dat de schrijver van deze post of ikzelf last hebben van mentale instabiliteit, maar ik waardeer je bezorgdheid, I guess. ^^

    * Edit: Wat natuurlijk wel aannemelijk is, is dat dat melancholische gevoel flink versterkt wordt door het serotoninetekort. Maar ja, dat is gewoon een normaal gevolg van drugsgebruik, daar hoef je niet depressief voor te zijn.
     
  5. Avīci

    Avīci Bewuste gebruiker Donateur

    Oh jawel. Maar deze moment ervaar ik niet als melangolisch, maar als magisch. Als je in een melangolische staat bent dan ben je in mijn optiek gewoon aan het treuren. En of je zo'n magische ervaring nu moet overladen met treurnis weet ik niet zo zeker. Zo zwaarmoedig ben ik in ieder geval niet. :wink:

    Ehm, okay. ^^

    Oh toch wel...Dit is inderdaad inherent aan drugsgebruik en daarom erg tricky als je het mij vraagt.
     
    Laatst bewerkt: 5 jan 2019
  6. Roze olifant

    Roze olifant DF Staff Medewerker Moderator Tripreporter

    Zijn voor mij echt twee totaal verschillende dingen. Enigszins weemoedig op een magisch feest van afgelopen weekend terugkijken vanaf je bureaustoel op het werk maandagmorgen zou ik nu niet perse treurnis zwaarmoedig noemen. Het is niet dat ik met een doosje tissues in een hoekje achter het kopieerapparaat zit te huilen dan. :wink:
     
  7. Avīci

    Avīci Bewuste gebruiker Donateur

    Ja ok, maar nu gebruik je het woord 'weemoedig'. Daar kan ik me dan beter in vinden.

    Edit: Maar los van dit. Deze gevoelens worden wel op een kunstmatige wijze gerealiseerd. Als jij een pure ervaring hebt, waar je met weemoed op terugkijkt dan zijn voor mij deze momenten automatisch waardevoller dan een drugservaring. En ik denk dus dat je moet uitkijken voor het kunstmatig opwekken van dit soort gevoelens in vergelijking tot de pure ervaring die je in een euforische staat brengt. Als je deze 2 zaken aan elkaar gaat koppelen kan er disbalans ontstaan. Maar dat is ook maar een mening...
     
    Laatst bewerkt: 5 jan 2019
  8. Roze olifant

    Roze olifant DF Staff Medewerker Moderator Tripreporter

    Oké, ik gebruik die eigenlijk inwisselbaar voor het zelfde gevoel, maar kan zijn dat het woord melancholie officieel naar een wat heftigere emotie verwijst.
     
    Avīci vindt dit leuk.
  9. שמש

    שמש Bewuste gebruiker

    Geweldig tripreport :) Mooi in detail beschreven ook... Krijg zelf zin om te gaan knuffelen nu haha... Ook goed te weten dat er zoveel artsen aan MDMA doen :grin: Zal mijn huisarts ook eens vragen.
     
  10. stomme eend

    stomme eend Bewuste gebruiker

    Wat een fijn report. Zo'n crew die je dan om je heen verzamelt, heel herkenbaar. Bij mij spelen vaak ook allerlei 'personages' die ik ben tegengekomen een grote rol op zo'n feestje, inclusief bijnamen.

    En die angst dat de muziek niet terug komt, och gos, ook zo herkenbaar!

    Verder sluit ik me aan bij wat roze olifant zegt: veel reports van m zijn beetje zelfde, maar als ze zo lekker geschreven zijn, zijn ze ook gewoon heerlijk om te lezen en om ontzettende zin te krijgen om ook weer eens een van die personages op zo'n feest te zijn.
     
  11. Eik

    Eik DF Staff Medewerker Moderator Tripreporter

    Eens met de andere opmerkingen dat het een heerlijk trip-reportje is. Krijg zelf ook al weer zin in een mdma-feestje! En welkom op het forum natuurlijk @InTheFlesh
     
Laden...