Kijk, dat is dus precies die hersenspoeling die elke roker heeft omdat ze denken dat een sigaret lekker is. Tuurlijk, de eerste sigaret smorgens kan ik zo intens van genieten! Maar het is niet de smaak. Dat is een illusie. Rook inademen geeft een gevoel van verstikking, maar ons lichaam heeft de neiging imuun te raken voor de vieze smaak en de verstikkende werking.
Daarom zijn de sigaretten die je het eerst rookt in je leven nooit lekker. De tweede ook niet. En derde ook niet. Maar al heel snel ga je ze lekker vinden, omdat ze de ontwenningen (die op dat moment nog niet zo hevig zijn) opheffen.
Waarom zou een sigaret na een lange periode van onthouding dan lekkerder zijn dan een sigaret die je rookt een uur na de laatste? Het is net als eten. Hoe langer je wacht, hoe lekkerder het is. Als je zin hebt om te roken, en je stelt het uit, ga je echt snakken naar de volgende. 5 uur later bijvoorbeeld rook je er een, en je denkt 'Wauw, geweldig!' Maar dan is de illusie alleen maar sterker geworden dat sigaret echt lekker is.
Alle rokers zoeken hun hele leven naar excuusjes om hun rookgedrag te rechtvaardigen. Iedere roker weet van zichzelf dat hij eigenlijk een sufferd is, en eigenlijk veel liever niet wil roken. (dan bedoel ik dus dat ze stiekem allemaal wilde dat ze er nooit aan waren begonnen, omdat de cravings dan niet bestaan. Het paniekgevoel in de avond van 'waar zijn me sigaretten? Alle winkels zijn dicht! shit!')
Waarom moeten we er mee doorgaan? Als we bij ons zelf weten dat het slecht is? Je geest weet dat het slecht is, irritant is, stinkt, veel geld kost, gezondheid schaadt, en het belangrijkste van alles je zelfvertrouwen naar beneden haalt. Maar toch roken we meer en meer.
Het is zo gerafineerd dat zelfs nu ik weet hoe het werkt, het me nog niet lukt helemaal te stoppen.
