Men's Mental Health Awareness Month

Nathaniel

Wijs gebruiker
Normaal ben ik niet zo van de "Awareness"-dag/week/maand. (Vandaag is het Nationale uiendag...just saying..)

Maar deze loopt toevallig synchroon met mijn leven, vandaar.

Ik ben deze week een traject gestart. Emotionele verwaarlozing door mijn ouders en daarna 9 jaar gegijzeld in een zeer giftige relatie. Al 20 jaar liep ik met de gedachte dat ik hulp nodig had maar nooit gedaan want: Zo erg is het toch niet? Er zijn mensen met ergere problemen. Je komt hier zelf wel doorheen..

Toen die vervelende relatie ten einde kwam merkte ik pas hoe erg ik beschadigd ben. Ik was me al bewust van mijn onzekerheid, wantrouwen in de Mensch en minderwaardigheidscomplex. Daar vind je met de jaren zo je manieren voor om mee om te gaan. Maar nu kwamen daar herbelevingen en paniekaanvallen bij. Dat was voor mij de druppel, "Kerel, je hebt je moedig staande gehouden maar genoeg is genoeg".

De stap naar de huisarts was echt wel moeilijk. Ondanks dat ik me bewust ben van mijn problematiek blijft toch ook dat "het valt allemaal wel mee, even doorbijten" gevoel. De huisarts luisterde heel aandachtig en respectvol naar mijn verhaal, gaf complimenten dat ik gekomen was en verwees me door. Dat voelde heel veilig en warm.

Kortom. Bij twijfel, gewoon doen. Je gaat er sowieso niet slechter van worden.

En nog even een line van Fresku ter afsluiting:

"Voor hen die aan mij twijfelen. Twijfel je meer aan mij dan ik? Ik betwijfel het."
 

HappyMind

Badass junkie
Heel goed dat hier aandacht aan gegeven wordt en fijn dat jij het hier op DF onder de aandacht brengt! Hulp zoeken kan zo verdomd moeilijk, eng maar levensveranderend zijn. ✨️
 

Mezelf

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Normaal ben ik niet zo van de "Awareness"-dag/week/maand. (Vandaag is het Nationale uiendag...just saying..)

Maar deze loopt toevallig synchroon met mijn leven, vandaar.

Ik ben deze week een traject gestart. Emotionele verwaarlozing door mijn ouders en daarna 9 jaar gegijzeld in een zeer giftige relatie. Al 20 jaar liep ik met de gedachte dat ik hulp nodig had maar nooit gedaan want: Zo erg is het toch niet? Er zijn mensen met ergere problemen. Je komt hier zelf wel doorheen..

Toen die vervelende relatie ten einde kwam merkte ik pas hoe erg ik beschadigd ben. Ik was me al bewust van mijn onzekerheid, wantrouwen in de Mensch en minderwaardigheidscomplex. Daar vind je met de jaren zo je manieren voor om mee om te gaan. Maar nu kwamen daar herbelevingen en paniekaanvallen bij. Dat was voor mij de druppel, "Kerel, je hebt je moedig staande gehouden maar genoeg is genoeg".

De stap naar de huisarts was echt wel moeilijk. Ondanks dat ik me bewust ben van mijn problematiek blijft toch ook dat "het valt allemaal wel mee, even doorbijten" gevoel. De huisarts luisterde heel aandachtig en respectvol naar mijn verhaal, gaf complimenten dat ik gekomen was en verwees me door. Dat voelde heel veilig en warm.

Kortom. Bij twijfel, gewoon doen. Je gaat er sowieso niet slechter van worden.

En nog even een line van Fresku ter afsluiting:

"Voor hen die aan mij twijfelen. Twijfel je meer aan mij dan ik? Ik betwijfel het."
Bedankt voor het delen !!! Mag ik vragen wat voor een verwijzing je hebt gekregen? wat voor hulp ga je krijgen?

Ik moet meteen denken aan het verhaal met de jongen, paard en de vos...

Paard en de vos.jpg
 

Nathaniel

Wijs gebruiker
Die cartoon is de spijker op z'n kop ja!

Na een gesprek met de praktijkondersteuner weer doorverwezen voor trauma-therapie. Het klinkt voor mij nog wat bizar. Trauma? Dat hebben mensen die een oorlog hebben meegemaakt of in hun jeugd misbruikt zijn, ik toch niet?

Vanwege de wachtlijsten ben ik aangemeld voor online modules in de thema's faalangst, zelfwaardering en dergelijken. Vind ik ook erg fijn. Als ik nu puur zou moeten wachten zou de urgentie waarschijnlijk weer gaan dalen voor mezelf, met uitstellen en afwijzen tot gevolg. Ik ken mezelf onderhand wel een beetje gelukkig haha!
 

Mezelf

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Na een gesprek met de praktijkondersteuner weer doorverwezen voor trauma-therapie. Het klinkt voor mij nog wat bizar. Trauma? Dat hebben mensen die een oorlog hebben meegemaakt of in hun jeugd misbruikt zijn, ik toch niet?
Trauma therapie is zeker niet bizar! Trauma is zeker niet alleen voor oorlogsveteranen. Zet dit ajb uit je hoofd want het gaat er om hoe jijzelf dit hebt ervaren. Je kan ook denken dat er mensen zijn die voor minder dan wat jij hebt meegemaakt, dit soort therapiën volgt en nog beter, jezelf niet vergelijken met anderen. Het gaat in dit verhaal om jou!

Ik zou zeker doorzetten in je hulpvraag want paniekaanvallen en herbelevingen zijn redenen genoeg om hulp te vragen en je verdient het deze te krijgen. Zoals iedereen ! :blushing:
 

Nathaniel

Wijs gebruiker
.. en nog beter, jezelf niet vergelijken met anderen. Het gaat in dit verhaal om jou!

Dit zal een rode lijn in mijn traject zijn. Ik heb mezelf veel te lang weggecijferd voor anderen.

Thanks! Ik zie de komende periode als een achtbaan. Eng, spannend, en superveel zin in!
 

Nathaniel

Wijs gebruiker
Maar eens een kleine persoonlijke update:

De therapie heeft geholpen om van de meest heftige herbelevingen af te komen en ik raak minder snel getriggerd. Dat is erg fijn.

Ik zit wel nog altijd met een sortiment minderwaardigheids-complex. Al weet ik dat ik zowel in werk als privé enorm gewaardeerd word, ik blijf verlegen, terughoudend en laat nog té makkelijk over me heen lopen.

Het is denk ik wel logisch dat dat niet zomaar verdwijnt. Dat heeft zich vanaf mijn geboorte ruim 40 jaar geleden langzaam ingesleten in mijn persoonlijkheid, die plooien strijk je niet in een paar sessies glad..

Maar!

Ik ben door inzicht te krijgen in onwenselijke gedachte- en gedragspatronen dusdanig weerbaarder geworden dat ik oprecht kan zeggen dat ik gelukkig ben 😊
 

Neo-Shulginist

Badass junkie
Ik zit wel nog altijd met een sortiment minderwaardigheids-complex. Al weet ik dat ik zowel in werk als privé enorm gewaardeerd word, ik blijf verlegen, terughoudend en laat nog té makkelijk over me heen lopen.
Zelfvertrouwen komt met ervaring. En in tegenstelling tot wat veel andere mensen denken is zelfvertrouwen taakspecifiek. Als je veel oefent op een bepaalde taak, dan word je er steeds beter in, en gaat het ook steeds meer automatisch. Dat is wat veel mensen zien als zelfvertrouwen: dat je dingen onderneemt, als vanzelf, zonder (zienderogen) te twijfelen aan wat de juiste handeling is. Je kunt dat wel trainen, maar niet voor alles in het leven.

Eigenwaarde is iets anders. Dat gaat over hoe belangrijk je jezelf vindt. Dan gaat het dus over waarden. Want letterlijk: hoeveel vind je jezelf waard? Maar dat is altijd relatief, want je kunt heel veel verschillende waarden hebben, zoals vriendelijkheid, bescheidenheid, deugdzaamheid, geduld (..). De lijst met waarden is eindeloos (kijk bijvoorbeeld hier voor een lijst). Je zult altijd een balans moeten vinden tussen allerlei verschillende waarden, want je kunt ze nooit volledig bereiken (zoals met een doel). Sommige mensen zeggen dat ze zichzelf op 1 zetten, maar dat zal dus ten koste gaan van andere waarden zoals bijvoorbeeld gelijkwaardigheid of verantwoordelijkheid.

Het kan zijn dat jij een persoon bent die veel verschillende waarden heeft, en dat je jezelf daarom niet overal meteen op de eerste plaats zet. Hoe meer waarden je hebt hoe lastiger het ook is om ertussen te kiezen. Misschien maakt je dat juist een mooi mens. Dat je af en toe wat meer tijd nodig hebt om de waarden te wegen is dan niet meer dan logisch. Natuurlijk kun je altijd proberen met wat meer mildheid (ook een waarde) naar jezelf kijken. Maar tegelijkertijd vind ik dat waarden zoals zelfredzaamheid en onafhankelijkheid nogal overgewaardeerd worden in de samenleving. Het zou zonde zijn als je jezelf daarom naar beneden praat, terwijl je misschien wel een veel waardevoller persoon bent juist omdat je doorhebt dat veel andere waarden ook belangrijk zijn.
 
Laatst bewerkt:

Tinus Teelbal

Bewuste gebruiker
Na een gesprek met de praktijkondersteuner weer doorverwezen voor trauma-therapie. Het klinkt voor mij nog wat bizar. Trauma? Dat hebben mensen die een oorlog hebben meegemaakt of in hun jeugd misbruikt zijn, ik toch niet?
Het begrip trauma zegt niets over de gebeurtenis zelf, maar op de impact die het op iemand heeft gehad.
 
Bovenaan