Met hulp van 2-FDCK uit een depri sleur reraakt

[GestoofdVlees]

Laat ik maar direct beginnen,

Sinds januari van dit jaar woon ik weer bij mijn moeder, na 3 jaar met huisgenoten gewoond te hebben. Dit heb ik zelf besloten omdat ik een opleiding wil doen naast mijn werk, en op mijzelf wonen met huisgenoten leek mij dan niet al te slim.
Jammer genoeg beviel dit mij niet echt. Ik had verwacht dat dit een stuk beter/gezonder zou zijn voor mij, alleen kwam ik in een depressieve sleur terecht, waar ik maar niet uit kwam. Ik ging tegelijkertijd hevig minderen met blowen, maar hierdoor ging ik alleen maar meer drinken.

Nu had ik via het internet wat RC's gekocht, waaronder 2-FDCK. Ik had een klein beetje geprobeerd, maar dit beviel niet echt. Te weinig effect, dacht ik.
Na een tijdje had ik weer wat geprobeerd, maar nu met hogere dosis. (ik weet niet meer hoeveel)
Ik belande een enorme head-trip. Ik kreeg een realisatie dat als ik uit deze sleur wil komen ik zelf moet beginnen met dingen te ondernemen. 1e stap zou dan mijn kamer opruimen zijn. Daarna, welke dingen interesseren mij naast middelen gebruik en youtube filmpjes kijken.
Sinds deze realisatie ben ik veel meer bezig met fotografie/film, wat ik altijd enorm leuk vond. Niet alleen zelf maken maar ook naar exposities/theaters gaan.
Ik voel me beter in mijn vel, ben op werk ook een stuk productiever.
Ik drink/blow/snuif ook minder. De behoefte om mij te verstoppen in deze slechte gewoontes zijn aanzienlijk minder geworden.

Sporten is een volgende! Ik heb afgesproken met wat vrienden om te gaan boxen. Hopelijk bevalt dat een beetje, ik ben namelijk al sinds ik jong ben niet een grote fan van sporten.


Good times are ahead


Heeft iemand anders ook zo een soort gelijke ervaring? Ook buiten 2-FDCK?

 

[LucidLucy]

Laat ik maar direct beginnen,

Sinds januari van dit jaar woon ik weer bij mijn moeder, na 3 jaar met huisgenoten gewoond te hebben. Dit heb ik zelf besloten omdat ik een opleiding wil doen naast mijn werk, en op mijzelf wonen met huisgenoten leek mij dan niet al te slim.
Jammer genoeg beviel dit mij niet echt. Ik had verwacht dat dit een stuk beter/gezonder zou zijn voor mij, alleen kwam ik in een depressieve sleur terecht, waar ik maar niet uit kwam. Ik ging tegelijkertijd hevig minderen met blowen, maar hierdoor ging ik alleen maar meer drinken.

Nu had ik via het internet wat RC's gekocht, waaronder 2-FDCK. Ik had een klein beetje geprobeerd, maar dit beviel niet echt. Te weinig effect, dacht ik.
Na een tijdje had ik weer wat geprobeerd, maar nu met hogere dosis. (ik weet niet meer hoeveel)
Ik belande een enorme head-trip. Ik kreeg een realisatie dat als ik uit deze sleur wil komen ik zelf moet beginnen met dingen te ondernemen. 1e stap zou dan mijn kamer opruimen zijn. Daarna, welke dingen interesseren mij naast middelen gebruik en youtube filmpjes kijken.
Sinds deze realisatie ben ik veel meer bezig met fotografie/film, wat ik altijd enorm leuk vond. Niet alleen zelf maken maar ook naar exposities/theaters gaan.
Ik voel me beter in mijn vel, ben op werk ook een stuk productiever.
Ik drink/blow/snuif ook minder. De behoefte om mij te verstoppen in deze slechte gewoontes zijn aanzienlijk minder geworden.

Sporten is een volgende! Ik heb afgesproken met wat vrienden om te gaan boxen. Hopelijk bevalt dat een beetje, ik ben namelijk al sinds ik jong ben niet een grote fan van sporten.


Good times are ahead


Heeft iemand anders ook zo een soort gelijke ervaring? Ook buiten 2-FDCK?

Ik kon er helaas niet mee omgaan. Ik vond het geweldig om 'inzichten' op te doen. Maar uiteindelijk deed ik helemaal niets met die inzichten. En dus ging ik vooral gebruiken als vlucht. Dat begon pas serieuze vormen aan te nemen met dissociatieven (2-fdck, ketamine, e.d.)

Zolang je ook echt iets met die inzichten zal doen, kan het heel waardevol zijn. En ik begrijp uit jouw verhaal dag je dat ook doet.

Hou de focus ook op de inzichten en acties die volgen uit je trips en niet op het trippen zelf zou ik zeggen. Anders wordt functioneel gebruik (want dat is het in feite, zelfmedicatie) riskant. Heb ik na uitvoerig onderzoek zelf ondervonden. 😂

Misschien vind je 3-meo-pce dan ook wel wat. Ook en dissociatief. Die gaf mij ook altijd leuke inzichten en moodlift en energie die een week lang aanhield. Het is een soort positieve kater zullen we maar noemen haha

Mooi in elk geval dat je je draai weer hebt gevonden in activiteiten die je leuk vind!

Voor mij is dat nu ook nog steeds van belang. In de actie blijven. Leuke dingen doen. Nieuwe dingen proberen. En spannende dingen aangaan.

Voor mij is dat proces na m'n verslaving wel begonnen. Dus dat is dan mijn ervaring buiten 2-fdck. Dat proces van nieuwe, leuke en spannende dingen proberen of oude hobbies oppakken, lijkt het altijd erg goed te doen voor je mood.

 

[Dirkdirk]

En dus ging ik vooral gebruiken als vlucht.

Het verslavende van ketamine voor mij is dat de wereld plotseling simpel en logisch en definiëerbaar is, alsof je een kleuter bent die nog jong en onwetend is, zonder alle ellende van volwassen worden en de de ellende en existentiële vragen van het bestaan ontdekt, maar tegelijkertijd gaat je motoriek en mentaal vermogen achteruit, dus je kunt het nooit vasthouden. Je grijpt er altijd net naast. Het dromerige gevoel waarin je denkt dat alles plotseling kraakhelder is verdwijnt hoe meer je ernaar probeert te jagen.

 

[LucidLucy]

Het verslavende van ketamine voor mij is dat de wereld plotseling simpel en logisch en definiëerbaar is, alsof je een kleuter bent die nog jong en onwetend is, zonder alle ellende van volwassen worden en de de ellende en existentiële vragen van het bestaan ontdekt, maar tegelijkertijd gaat je motoriek en mentaal vermogen achteruit, dus je kunt het nooit vasthouden. Je grijpt er altijd net naast. Het dromerige gevoel waarin je denkt dat alles plotseling kraakhelder is verdwijnt hoe meer je ernaar probeert te jagen.

Dat is heel erg mooi en accuraat omschreven zeg, petje af!

 

[Dirkdirk]

Dat is heel erg mooi en accuraat omschreven zeg, petje af!

Dank je. Het heeft me een tijd geduurd om erachter te komen wat dissociatieven überhaupt aantrekkelijk maken. En dit is het antwoord. Het is een andere manier van verslaving als verdoven of oppeppen, het is ontsnappen naar een andere, illusoire wereld.

 

[Roze Olifant]

Het verslavende van ketamine voor mij is dat de wereld plotseling simpel en logisch en definiëerbaar is, alsof je een kleuter bent die nog jong en onwetend is, zonder alle ellende van volwassen worden en de de ellende en existentiële vragen van het bestaan ontdekt, maar tegelijkertijd gaat je motoriek en mentaal vermogen achteruit, dus je kunt het nooit vasthouden. Je grijpt er altijd net naast. Het dromerige gevoel waarin je denkt dat alles plotseling kraakhelder is verdwijnt hoe meer je ernaar probeert te jagen.

Ik heb niet zo ontzettend veel ervaring met disso’s en ben ook geen mega fan ervan, maar ik heb (los van het dromerige) op hogere doseringen juist vaak een beetje een tegenovergestelde gehad van wat jij beschrijft. De wereld lijkt dan voor mij juist plots erg onlogisch en scheef. Ik snap er dan helemaal niks meer van, het wordt juist minder simpel omdat alle betekenis / logica wegvloeit. Alsof je er van een afstand naar kijkt en ineens beseft: WTF is deze shit?! En dan ook echt een complete error krijgen over hoe vreemd alles ineens is.

 

[Dirkdirk]

het wordt juist minder simpel omdat alle betekenis / logica wegvloeit.

Dat bedoel ik ook een beetje, de betekenis en logica valt weg en de wereld wordt simpeler. Dus je lijkt het te begrijpen maar eigenlijk word je gewoon afgestompt.

 

[LucidLucy]

Ik heb niet zo ontzettend veel ervaring met disso’s en ben ook geen mega fan ervan, maar ik heb (los van het dromerige) op hogere doseringen juist vaak een beetje een tegenovergestelde gehad van wat jij beschrijft. De wereld lijkt dan voor mij juist plots erg onlogisch en scheef. Ik snap er dan helemaal niks meer van, het wordt juist minder simpel omdat alle betekenis / logica wegvloeit. Alsof je er van een afstand naar kijkt en ineens beseft: WTF is deze shit?! En dan ook echt een complete error krijgen over hoe vreemd alles ineens is.

Vooral de gedachtestromen die je dan hebt zijn heel simpel en super logisch op dat moment. Al is de wereld nog zo vreemd.

Ik heb op DMXE een ervaring gehad waar ik op het forum al weleens stukken van heb gedeeld.

Even zoeken hoor...

Ja hier is ie dan, bedankt voor het wachten:

Oké de vraag was niet aan mij gericht, maar ik moest meteen denken aan een DMXE ervaring.

Ik had een op het oog afgemeten hoeveelheid geplugd. Was vergeten dat ik dat gedaan had en ging toen de hond uitlaten.
Tijdens die (hele korte) wandeling werd alles steeds zwaarder. Tot ik bijna door m'n benen zakte. Ik begon ook wat visuals te krijgen, alles trilde en zoemde een beetje. Ik heb de voordeur net gered, en daar zakte ik tegen de verwarming in elkaar. Ben even out geweest. De hond wist me weer bij kennis te likken. Toen ik bijkwam stond de voordeur nog wagenwijd open (2 uur snachts ofzo).
Ik kreeg het niet voor elkaar omhoog te komen en ik snapte niet waarom alles zo zwaar was.
En toen kreeg ik een soort ingevingen. De zwaartekracht was toegenomen met een factor 5 tot 10. En dat kon maar één ding betekenen. De aarde was uit zijn baan geraakt. Het hele universum stond op klappen. Dit was het dan, het einde der tijden.
Na een tijdje kreeg ik het voor elkaar omhoog te komen. En ik wilde eigenlijk mensen bellen om te vragen hoe het daar ging. Dit heb ik (gelukkig) niet gedaan.
Een tijdje later stond ik in de kamer en wilde de deur naar de gang openen. Daar nam alles weer in hevigheid toe en ik werd weer naar de grond getrokken. Met m'n hand op de deurklink heb ik daar zeker een kwartier bevroren gestaan.
Nu zou de aarde door een wormhole gaan. "Zouden we dit wel overleven?". In eerste instantie een angstaanjagende gedachte. Maar ik werd overspoeld met geluk en liefde. En toen bedacht ik me dat iedereen dit tegelijk mee moest maken. Toen voelde ik zo'n intens gevoel van eenheid/saamhorigheid. Het was heel geruststellend dat heel de wereldbevolking nu hetzelfde doormaakte. Op dat moment leek het ook echt of ik (en de tijd) bevroren was. Ik kon me met geen mogelijkheid bewegen, maar bleef deze keer wel overeind staan.

Dit ebte langzaam weg en na een tijdje kwam het besef terug hoe bizar onwerkelijk en onrealistisch deze 'ingevingen' waren.
Ik was er in het moment oprecht van overtuigd dat dit allemaal echt gebeurde. Het kwam geen moment in me op dat ik drugs gebruikt had 😂

Misschien moet ik hier nog eens een wat gedetailleerder tripreport van schrijven 🤔

Ja dissos's zijn bijzondere stofjes...

In dit typische (wel wat extreme) voorbeeld werd mijn belevingswereld ontzettend raar. Maar ik kreeg ingevingen over wat er dan aan de hand was, en dat was dan ook gewoon 100% waar in mijn belevingswereld.

Dat was het gewoon, ja hoor, de aarde uit zijn baan en daardoor was de zwaartekracht zo zwaar. Logisch toch? Dat is gewoon het antwoord 🤷‍♂️

Tot het middel uitwerkte, toen kwamen de fijne nuances van het normale bestaan weer binnen en begint ineens het besef te komen: wat de fuck dacht ik nu weer voor onzin 😂

Maar op het moment zelf was die gedachtegang super logisch. Misschien dat dit voorbeeld het wat verduidelijkt.

Of had jij er toch andere ideeën over @Dirkjan ?

Edit: nu ik dit teruglees mag ik m'n hond ook wel op de stap 8 lijst schrijven om het nog eens mee goed te maken. Wat zal dat arme beestje wel niet gedacht hebben joh?

 

[Dirkdirk]

Het verslavende van ketamine voor mij is dat de wereld plotseling simpel en logisch en definiëerbaar is, alsof je een kleuter bent die nog jong en onwetend is, zonder alle ellende van volwassen worden en de de ellende en existentiële vragen van het bestaan ontdekt, maar tegelijkertijd gaat je motoriek en mentaal vermogen achteruit, dus je kunt het nooit vasthouden. Je grijpt er altijd net naast. Het dromerige gevoel waarin je denkt dat alles plotseling kraakhelder is verdwijnt hoe meer je ernaar probeert te jagen.

Ik heb niet zo ontzettend veel ervaring met disso’s en ben ook geen mega fan ervan, maar ik heb (los van het dromerige) op hogere doseringen juist vaak een beetje een tegenovergestelde gehad van wat jij beschrijft. De wereld lijkt dan voor mij juist plots erg onlogisch en scheef. Ik snap er dan helemaal niks meer van, het wordt juist minder simpel omdat alle betekenis / logica wegvloeit. Alsof je er van een afstand naar kijkt en ineens beseft: WTF is deze shit?! En dan ook echt een complete error krijgen over hoe vreemd alles ineens is.

Ik moet even iets verduidelijken. Met "Het verslavende van ketamine voor mij is dat de wereld plotseling simpel en logisch en definiëerbaar is, alsof je een kleuter bent die nog jong en onwetend is, zonder alle ellende van volwassen worden en de de ellende en existentiële vragen van het bestaan ontdekt" bedoel ik dat het in je hoofd qua redenatie, logica, gedachtes, filosofische inzichten over het bestaan, dat lijkt plotseling allemaal als een puzzel in elkaar te vallen. Het klopt. Maar qua zintuigelijke waarneming, je zicht je balans etc wordt inderdaad compleet verstoord. Je gaat dubbelzien. Je gaat hallucinerern. Je krijgt visuals. Je voelt alsof je armen en benen van rubber zijn of niet meer bij je lichaam horen. Dat is het grote gevaar en de reden dat het verslavend is. Die dromerige roes kan je in principe nooit vastgrijpen als het ware omdat je capaciteiten om dit te doen afnemen. Je bent dus litterally "chasing the dragon", want hoe meer je neemt, hoe dieper dat gevoel van interne verbintenis en logica van het universum wordt, maar hoe meer je zintuigelijke capaciteit afneemt.

Vooral de gedachtestromen die je dan hebt zijn heel simpel en super logisch op dat moment. Al is de wereld nog zo vreemd.

Ik heb op DMXE een ervaring gehad waar ik op het forum al weleens stukken van heb gedeeld.

Even zoeken hoor...

Ja hier is ie dan, bedankt voor het wachten:

Ik had een op het oog afgemeten hoeveelheid geplugd. Was vergeten dat ik dat gedaan had en ging toen de hond uitlaten.
Tijdens die (hele korte) wandeling werd alles steeds zwaarder. Tot ik bijna door m'n benen zakte. Ik begon ook wat visuals te krijgen, alles trilde en zoemde een beetje. Ik heb de voordeur net gered, en daar zakte ik tegen de verwarming in elkaar. Ben even out geweest. De hond wist me weer bij kennis te likken. Toen ik bijkwam stond de voordeur nog wagenwijd open (2 uur snachts ofzo).
Ik kreeg het niet voor elkaar omhoog te komen en ik snapte niet waarom alles zo zwaar was.
En toen kreeg ik een soort ingevingen. De zwaartekracht was toegenomen met een factor 5 tot 10. En dat kon maar één ding betekenen. De aarde was uit zijn baan geraakt. Het hele universum stond op klappen. Dit was het dan, het einde der tijden.
Na een tijdje kreeg ik het voor elkaar omhoog te komen. En ik wilde eigenlijk mensen bellen om te vragen hoe het daar ging. Dit heb ik (gelukkig) niet gedaan.
Een tijdje later stond ik in de kamer en wilde de deur naar de gang openen. Daar nam alles weer in hevigheid toe en ik werd weer naar de grond getrokken. Met m'n hand op de deurklink heb ik daar zeker een kwartier bevroren gestaan.
Nu zou de aarde door een wormhole gaan. "Zouden we dit wel overleven?". In eerste instantie een angstaanjagende gedachte. Maar ik werd overspoeld met geluk en liefde. En toen bedacht ik me dat iedereen dit tegelijk mee moest maken. Toen voelde ik zo'n intens gevoel van eenheid/saamhorigheid. Het was heel geruststellend dat heel de wereldbevolking nu hetzelfde doormaakte. Op dat moment leek het ook echt of ik (en de tijd) bevroren was. Ik kon me met geen mogelijkheid bewegen, maar bleef deze keer wel overeind staan.

Dit ebte langzaam weg en na een tijdje kwam het besef terug hoe bizar onwerkelijk en onrealistisch deze 'ingevingen' waren.
Ik was er in het moment oprecht van overtuigd dat dit allemaal echt gebeurde. Het kwam geen moment in me op dat ik drugs gebruikt had 😂

In dit typische (wel wat extreme) voorbeeld werd mijn belevingswereld ontzettend raar. Maar ik kreeg ingevingen over wat er dan aan de hand was, en dat was dan ook gewoon 100% waar in mijn belevingswereld.

Dat was het gewoon, ja hoor, de aarde uit zijn baan en daardoor was de zwaartekracht zo zwaar. Logisch toch? Dat is gewoon het antwoord 🤷‍♂️

Tot het middel uitwerkte, toen kwamen de fijne nuances van het normale bestaan weer binnen en begint ineens het besef te komen: wat de fuck dacht ik nu weer voor onzin 😂

Maar op het moment zelf was die gedachtegang super logisch. Misschien dat dit voorbeeld het wat verduidelijkt

Maar op het moment zelf was die gedachtegang super logisch. Misschien dat dit voorbeeld het wat verduidelijkt
Of had jij er toch andere ideeën over @Dirkjan ?

Ik ben nog nooit zo ver gegaaan als jij beschrijft, maar ik snap wat je bedoelt met dat gevoel van eenheid/saamhorigheid. Het schijnt allemaal plotseling te kloppen. Het universum is één groot geheel en alles voelt aan als energie dat verbonden is met elkaar. Dus in zekere zin, ja, DMXE heb ik niet geprobeerd maar ben wel ver gegaan met 2-FDCK en ketamine.