Datum: 19 Oktober 2006:
Dosis: 1 portie Hawaiaanse gedroogd, 1 portie Mexicaanse gedroogd voor twee personen: E en ikzelf
Tweede keer paddo's. De laatste keer was best lang geleden: ongeveer een half jaar. Ik voelde me inmiddels een stuk wijzer over wat de paddestoeltjes te bieden hebben en ik wilde ze eigenlijk wel weer eens nuttigen. E had al minstens een half jaar niets meer gebruikt, zelfs geen sigaretten, maar toch kon ik met hem afspreken om het eens samen te doen. Bij E afgesproken na werktijd, dus na de lunch verder niets meer gegeten en geen suiker meer in de koffie. De tijd kon tijdens mijn werk niet snel genoeg gaan, maar toen de bel eindelijk half zes luidde heb ik twee porties paddo's in Den Haag opgehaald. Gedroogde mexicaantjes voor mezelf (wilde nu wel eens een hele portie proberen i.t.t. 2/3 portie van vorige keer) en gedroogde hawaiaantjes voor E.
Snel in de trein gestapt om richting E te gaan. Hij belde me nog met de vraag wat ik wilde eten na onze trip. Pizza hawaii natuurlijk. Hij had ook allerlei potten snoep gekocht voor als het "mis mocht gaan" en ik kreeg wat uitleg over dat water echt heerlijk was om te drinken tijdens de trip. Eenmaal aangekomen bij E legde hij me uit dat ik beter twee dezelfde soorten shrooms had kunnen kopen, omdat je anders in verschillende soorten trip terecht komt. Ons alternatief was om van iedere soort de helft te nemen. Zo gezegd zo gedaan, dus nadat we de met extra ingredienten verrijkte champignonnensoep op hadden begonnen we wat op de XBox te gamen om het spul op ons in te laten werken. Het racespel dat opstond was leuk voor 5 minuten maar daarna snapte ik niet meer wat we aan het doen waren. Voelde me een beetje lacherig en een beetje praterig, maar ik had vooral echt geen zin om ook maar iets te doen, laat staan een spel te spelen. Ik wilde de hele tijd vertellen hoe ik me voelde!
Ik verwachtte net zo'n soort gevoel als tijdens mijn laatste trip. E had allerlei gekke lampjes neergezet die de hele tijd van kleur veranderen, ik dacht het zal wel leuk zijn om straks naar te kijken maar het zal verder allemaal wel. Ik moest vooral de hele tijd hysterisch lachen, maar toen ik naar E zijn hoofd keek zag ik dat ie helemaal rood was met witte strepen. Ik dacht het zal wel aan hem liggen ofzo, maar het lag toch zeker aan mij. Voor mijn gevoel was ik nog vrij normaal. We keken nog even televisie en toen gebeurde het echte werk hoor. Will and Grace stond aan en iedere keer als Grace in beeld was golfde de hele kamer net zo hard als haar haar! Er zat verder totaal geen verband in wat ik op tv zag maar toen het afgelopen was begon er een spelshow met Beau van Erven Dorens. Allemaal prachtige roze en paarse kleuren op de achtergrond die echt van de beeldbuis afspatten! Maar de koppen van de deelnemers joh... die kregen echt de meest waanzinnig lelijke vormen! En iedere keer als er een nieuwe kop in beeld kwam zaten we allebei tegelijk: "Whaaaaaa moet je die kop zien!!!!!" En natuurlijk meteen in een scheur op de grond van het lachen. E zat maar te grappen: "wat een hel!" en ik moest enorm hard lachen.
Even later stond ineens De Gouden Kooi op. En iedereen die daarin meedeed kwam echt over als een acteur. Die show was nep besloot ik meteen. Maar de koppen van die gasten: echt om krom van te liggen! De nekken en aders leken helemaal op te zwellen tot varkensachtige proporties! Hilarisch! In de tussentijd liep ik mezelf te verbazen over de lampjes die E neergezet had, die leken met hun kleur de hele kamer te vullen. Soms leken personen op de televisie ook omgeven door een elektrische stroom die vervolgens de hele kamer door ging.
Ik ging even pissen en het toilet was meteen mijn favoriete kamertje. Tijdens het pissen keek ik in de pot en die leek helemaal wit met gele strepen en vervolgens leek het alsof de diepte verdween, alsof alles twee dimensionaal werd met de meest fantastische kleuren om me heen. Het leek wel een disco daarbinnen! Ik dacht nog bij mezelf "ik dacht dat E een wit toilet had!"
Eenmaal terug van de meest fantastische pisbeurt die ik ooit gedaan had kwam E op het idee om een film op te zetten: Fear and Loathing in Las Vegas. Nooit van gehoord, maar hij had hem bij een Veronica abonnement gekregen zei die. En meteen toen die verdraaide kop van Johnny Depp in beeld zag dacht ik (en zei ik volgens mij keihard) "HUH??? Is dit echt???" Deze zin zou later op de avond nog vele malen uitgesproken worden door mijzelf...
Ik snapte niet meer of wat ik nu zag echt was of dat het nou in de film zat. Vormen in het tapijt die vervormden en dinosaurussen die liepen te drinken aan een bar... het zat gelukkig in de film. Maar steeds als ik naar het gordijn van E keek vervormden ze net zo hard als het tapijt in de film.
Tijdens de film zat ik de hele tijd met een kussentje te spelen. Een wit kussentje met rode vormen. Of was het nou een groen kussentje met blauwe vormen? Wat zou het effect zijn als ik dit kussentje een door de kamer heen gooide?
Ik moest weer pissen. Maar ja dan moet je ook lopen. Hoe ging dat ook alweer? Oh ja het gaat als vanzelf! Ik voelde me helemaal de man omdat ik kon lopen. Ah ik ben weer aangekomen in die uiterst relaxte ruimte. Zou ik de pot nog kunnen raken? Zittend pissen dan maar. Mijn hemel wat een mooie groene vormpjes die ik overal zie! Alsof er kleine tekenfilm-achtige boompjes overal ontsproten! En wat te denken van die bijzondere discolamp dan? Ik voel me een beetje misselijk. Heb ik nou echt gebraakt of waren dat alleen geluiden uit de film? Terug gelopen zonder mijn broek goed dicht te doen (waarom zou ik? ik moet straks toch weer). Inderdaad het braken was op tv.
De film speelde zich ineens af in een woestijn. Ik voelde me alsof ik in een woestijn zat. Warm, zweterig, benauwd. Gelukkig ik heb een biertje. Maar heb geen zin om het te drinken, beethouden is genoeg. "Hee niet over mijn bank laten gaan!" hoorde ik. Of dacht ik het alleen te horen? Ik had het idee dat het bier over de bank was gegaan. Nog meer herinneringen kwamen als in een film voorbij. Beelden van vandaag en gisteren, alsof ik ze herleefde.
Ik moest mijn bril opdoen om te zien of ik alles nog steeds zo raar zou zien. Alles bewoog en werd raar, maar alles was prachtig. Ik had een enorme zin om naar buiten te gaan, daar zou vast een hele nieuwe wereld voor ons open gaan! Weer even lopen. Ohja even naar de vogel kijken, E had een soort enorm grote parkiet die begon te sissen als je dichtbij kwam. Ik zag alleen het middelpunt, de kop van die boze vogel, was scherp en alles er omheen werd wazig.
Ik moest nog met de laatste trein mee en ik zat maar: "hoe laat is het?". En als ik weer iets geks zag was het van "HUH?? Hoe kan dat nou?? HUH?????" En toen de film afgelopen was was ook onze trip ongeveer afgelopen. E wees op een gekke manier naar zijn tv en daarna kwam er meteen een maffe reclame op. En ik dacht alleen maar van "Zo'n televisie wil ik ook!" Er werd nog wat vette muziek van Rage Against The Machine opgezet en het voelde echt alsof ik weer op aarde belandde. Gedachten werden weer keurig geordend en ik kreeg steeds meer het idee dat ik echt ALLES snapte. Niets kon me meer deren! Eerst had ik het gevoel dat er niets anders bestond dan dat wereldje waarin we zaten, en daarna veranderde dat langzaam in een gigantische wereld waarin alles mogelijk leek. Met vlagen kwam er weer wat vaagheid terug, zoals een lamp die alle kleuren van de regenboog scheen, en daarna weer helder. Lopend naar het station gegaan en dat ging super lekker. Buiten was het lekker fris, de natuur was mooi, de wijk was mooi, alles was nog steeds zoooo mooi! Eenmaal in de trein kwam ik echt weer helemaal terug.
Ik heb nog steeds het gevoel dat ik een stukje van die avond mis. Ik ben nog nooit zo de weg kwijt geweest! Terugdenkend is dat ook best eng, maar ik heb nog nooit zo'n zin gehad om het meteen weer eens te doen! Op een iets minder heftige manier weliswaar, maar toch! Het was een fantastische avond, ik wou dat ik het tegen iedereen kon zeggen en dat iedereen er net zo open voor stond als wij.
Dosis: 1 portie Hawaiaanse gedroogd, 1 portie Mexicaanse gedroogd voor twee personen: E en ikzelf
Tweede keer paddo's. De laatste keer was best lang geleden: ongeveer een half jaar. Ik voelde me inmiddels een stuk wijzer over wat de paddestoeltjes te bieden hebben en ik wilde ze eigenlijk wel weer eens nuttigen. E had al minstens een half jaar niets meer gebruikt, zelfs geen sigaretten, maar toch kon ik met hem afspreken om het eens samen te doen. Bij E afgesproken na werktijd, dus na de lunch verder niets meer gegeten en geen suiker meer in de koffie. De tijd kon tijdens mijn werk niet snel genoeg gaan, maar toen de bel eindelijk half zes luidde heb ik twee porties paddo's in Den Haag opgehaald. Gedroogde mexicaantjes voor mezelf (wilde nu wel eens een hele portie proberen i.t.t. 2/3 portie van vorige keer) en gedroogde hawaiaantjes voor E.
Snel in de trein gestapt om richting E te gaan. Hij belde me nog met de vraag wat ik wilde eten na onze trip. Pizza hawaii natuurlijk. Hij had ook allerlei potten snoep gekocht voor als het "mis mocht gaan" en ik kreeg wat uitleg over dat water echt heerlijk was om te drinken tijdens de trip. Eenmaal aangekomen bij E legde hij me uit dat ik beter twee dezelfde soorten shrooms had kunnen kopen, omdat je anders in verschillende soorten trip terecht komt. Ons alternatief was om van iedere soort de helft te nemen. Zo gezegd zo gedaan, dus nadat we de met extra ingredienten verrijkte champignonnensoep op hadden begonnen we wat op de XBox te gamen om het spul op ons in te laten werken. Het racespel dat opstond was leuk voor 5 minuten maar daarna snapte ik niet meer wat we aan het doen waren. Voelde me een beetje lacherig en een beetje praterig, maar ik had vooral echt geen zin om ook maar iets te doen, laat staan een spel te spelen. Ik wilde de hele tijd vertellen hoe ik me voelde!
Ik verwachtte net zo'n soort gevoel als tijdens mijn laatste trip. E had allerlei gekke lampjes neergezet die de hele tijd van kleur veranderen, ik dacht het zal wel leuk zijn om straks naar te kijken maar het zal verder allemaal wel. Ik moest vooral de hele tijd hysterisch lachen, maar toen ik naar E zijn hoofd keek zag ik dat ie helemaal rood was met witte strepen. Ik dacht het zal wel aan hem liggen ofzo, maar het lag toch zeker aan mij. Voor mijn gevoel was ik nog vrij normaal. We keken nog even televisie en toen gebeurde het echte werk hoor. Will and Grace stond aan en iedere keer als Grace in beeld was golfde de hele kamer net zo hard als haar haar! Er zat verder totaal geen verband in wat ik op tv zag maar toen het afgelopen was begon er een spelshow met Beau van Erven Dorens. Allemaal prachtige roze en paarse kleuren op de achtergrond die echt van de beeldbuis afspatten! Maar de koppen van de deelnemers joh... die kregen echt de meest waanzinnig lelijke vormen! En iedere keer als er een nieuwe kop in beeld kwam zaten we allebei tegelijk: "Whaaaaaa moet je die kop zien!!!!!" En natuurlijk meteen in een scheur op de grond van het lachen. E zat maar te grappen: "wat een hel!" en ik moest enorm hard lachen.
Even later stond ineens De Gouden Kooi op. En iedereen die daarin meedeed kwam echt over als een acteur. Die show was nep besloot ik meteen. Maar de koppen van die gasten: echt om krom van te liggen! De nekken en aders leken helemaal op te zwellen tot varkensachtige proporties! Hilarisch! In de tussentijd liep ik mezelf te verbazen over de lampjes die E neergezet had, die leken met hun kleur de hele kamer te vullen. Soms leken personen op de televisie ook omgeven door een elektrische stroom die vervolgens de hele kamer door ging.
Ik ging even pissen en het toilet was meteen mijn favoriete kamertje. Tijdens het pissen keek ik in de pot en die leek helemaal wit met gele strepen en vervolgens leek het alsof de diepte verdween, alsof alles twee dimensionaal werd met de meest fantastische kleuren om me heen. Het leek wel een disco daarbinnen! Ik dacht nog bij mezelf "ik dacht dat E een wit toilet had!"
Eenmaal terug van de meest fantastische pisbeurt die ik ooit gedaan had kwam E op het idee om een film op te zetten: Fear and Loathing in Las Vegas. Nooit van gehoord, maar hij had hem bij een Veronica abonnement gekregen zei die. En meteen toen die verdraaide kop van Johnny Depp in beeld zag dacht ik (en zei ik volgens mij keihard) "HUH??? Is dit echt???" Deze zin zou later op de avond nog vele malen uitgesproken worden door mijzelf...
Ik snapte niet meer of wat ik nu zag echt was of dat het nou in de film zat. Vormen in het tapijt die vervormden en dinosaurussen die liepen te drinken aan een bar... het zat gelukkig in de film. Maar steeds als ik naar het gordijn van E keek vervormden ze net zo hard als het tapijt in de film.
Tijdens de film zat ik de hele tijd met een kussentje te spelen. Een wit kussentje met rode vormen. Of was het nou een groen kussentje met blauwe vormen? Wat zou het effect zijn als ik dit kussentje een door de kamer heen gooide?
Ik moest weer pissen. Maar ja dan moet je ook lopen. Hoe ging dat ook alweer? Oh ja het gaat als vanzelf! Ik voelde me helemaal de man omdat ik kon lopen. Ah ik ben weer aangekomen in die uiterst relaxte ruimte. Zou ik de pot nog kunnen raken? Zittend pissen dan maar. Mijn hemel wat een mooie groene vormpjes die ik overal zie! Alsof er kleine tekenfilm-achtige boompjes overal ontsproten! En wat te denken van die bijzondere discolamp dan? Ik voel me een beetje misselijk. Heb ik nou echt gebraakt of waren dat alleen geluiden uit de film? Terug gelopen zonder mijn broek goed dicht te doen (waarom zou ik? ik moet straks toch weer). Inderdaad het braken was op tv.
De film speelde zich ineens af in een woestijn. Ik voelde me alsof ik in een woestijn zat. Warm, zweterig, benauwd. Gelukkig ik heb een biertje. Maar heb geen zin om het te drinken, beethouden is genoeg. "Hee niet over mijn bank laten gaan!" hoorde ik. Of dacht ik het alleen te horen? Ik had het idee dat het bier over de bank was gegaan. Nog meer herinneringen kwamen als in een film voorbij. Beelden van vandaag en gisteren, alsof ik ze herleefde.
Ik moest mijn bril opdoen om te zien of ik alles nog steeds zo raar zou zien. Alles bewoog en werd raar, maar alles was prachtig. Ik had een enorme zin om naar buiten te gaan, daar zou vast een hele nieuwe wereld voor ons open gaan! Weer even lopen. Ohja even naar de vogel kijken, E had een soort enorm grote parkiet die begon te sissen als je dichtbij kwam. Ik zag alleen het middelpunt, de kop van die boze vogel, was scherp en alles er omheen werd wazig.
Ik moest nog met de laatste trein mee en ik zat maar: "hoe laat is het?". En als ik weer iets geks zag was het van "HUH?? Hoe kan dat nou?? HUH?????" En toen de film afgelopen was was ook onze trip ongeveer afgelopen. E wees op een gekke manier naar zijn tv en daarna kwam er meteen een maffe reclame op. En ik dacht alleen maar van "Zo'n televisie wil ik ook!" Er werd nog wat vette muziek van Rage Against The Machine opgezet en het voelde echt alsof ik weer op aarde belandde. Gedachten werden weer keurig geordend en ik kreeg steeds meer het idee dat ik echt ALLES snapte. Niets kon me meer deren! Eerst had ik het gevoel dat er niets anders bestond dan dat wereldje waarin we zaten, en daarna veranderde dat langzaam in een gigantische wereld waarin alles mogelijk leek. Met vlagen kwam er weer wat vaagheid terug, zoals een lamp die alle kleuren van de regenboog scheen, en daarna weer helder. Lopend naar het station gegaan en dat ging super lekker. Buiten was het lekker fris, de natuur was mooi, de wijk was mooi, alles was nog steeds zoooo mooi! Eenmaal in de trein kwam ik echt weer helemaal terug.
Ik heb nog steeds het gevoel dat ik een stukje van die avond mis. Ik ben nog nooit zo de weg kwijt geweest! Terugdenkend is dat ook best eng, maar ik heb nog nooit zo'n zin gehad om het meteen weer eens te doen! Op een iets minder heftige manier weliswaar, maar toch! Het was een fantastische avond, ik wou dat ik het tegen iedereen kon zeggen en dat iedereen er net zo open voor stond als wij.
