Deze zaterdag gaat het jongerencentrum, waar ik in dit report over bericht, op de schop. Ze geven zaterdag het allerlaatste Goa feestje en ik vond dit een mooi moment om mijn allereerste trip weer eens op te duikelen uit mijn geheugen. Zaterdag doe ik een afscheidstrip voor het centrum en vond het leuk om ze naast elkaar te leggen!
Datum: 15 december 2007
Locatie: Goa feest ergens in NL
Wat: Lsd, een halve maya, niet getest
Ik had die middag een verlaat Sinterklaas feest gevierd met mijn familie + aanhang. Iedereen was blij en happy, wat heel bijzonder was want er is meestal wel iemand die zeurt over cadeau's of het eten.
Om half 6 ging ik naar mijn eigen huisje want ik zou met een pas verworven vriend een hapje gaan eten alvorens we gingen feesten. De vriend arriveerde om 6 uur, ik zal hem hierna Gids noemen, omdat hij zo'n beetje mij in de trip begeleidde!
Na een telefoontje aan de organisator(R) met de vraag waar we nu lekker konden eten, werd ons 'de blauwe hoed' aangeraden. Na nog wat geharrewar met onze telefoons konden we eindelijk vertrekken.
Ik zal julie de details van het eten besparen, maar wat hadden wij lekker gegeten daar zeg! Gids heeft nog vreselijk zitten genieten van een sigaar mét bijbehorende whiskey, wat natuurlijk vreselijk decadent was in mijn ogen.
Het bovenstaande heeft er heel erg aan toegedragen dat ik besloot om Lsd te nemen en vond ik het de moeite van het vermelden waard!
Om half negen vertrokken we richting feest locatie en we hielpen nog een beetje mee met decoreren. We vertelden R dat we zo hadden genoten van het eten en bedankten hem voor de goede tip. Omdat Gids en ik beiden vrienden van R waren mochten we ook backstage komen, en ik zat daar een beetje te hangen en te roken toen er iemand uitgebreid een dikke lijn met speed op een tafel ging leggen.
Normaal zou ik tegen dit uur ook wel een paar lijnen op hebben maar dankzij Gids kon ik me ervan weerhouden.
In het restaurant had Gids uitgebreid zitten vertellen over zijn Lsd ervaringen en die stonden compleet haaks op wat ik wist van Lsd. Mij was altijd verteld over de duistere kant van Lsd, de bad trips en de opgenomen mensen in psychiatrische huizen, die nooit meer herstelden van Lsd.
Gids kant was veel lichter en mooier, hij vertelde vol vuur over de puurheid en de liefde van de Lsd. Hij had in het restaurant al door laten schemeren dat als hij Lsd kon vinden hij het zeker zou nemen...
Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Niet alleen door de verhalen voelde het goed, ik had ook nog eens een perfecte dag achter de rug en bovenop dat, voelde ik me heel erg vertrouwd bij Gids, ondanks dat ik hem helemaal niet zo goed kende.
Ik wist dus weerstand te bieden aan de aangeboden speed en terwijl het feest begonnen was, en de mensen binnen druppelden, voelde ik me een koningin, omdat ik zo sterk was nee te zeggen tegen speed. Ik had de maanden hiervoor echt een verslaving ontwikkeld, en dit was de eerste keer dat ik nee kon zeggen, dus kun je wel een beetje begrijpen dat ik me top voelde.
Om een uur of half 1 kwam Gids naar me toe met een zegel. Ik had hem verteld dat ik het ook wel wilde proberen, en hij zou voor me kijken. Nu was het dus zover. Ik nam een halve zegel om half 1 's nachts, en doneerde de andere helft aan Gids(lief van mij he?). Nu was het wachten begonnen.
Ik vond het nergens naar smaken, het gevoel met een stukje papier in je mond te lopen kwam erg grappig op mij over. Ik stak baldadig mijn tong uit naar de DJ, die een vriend van me is en ook graag tript, en lachend stak hij zijn duim op toen hij het pietepeuterige stukje papier erop ontdekte. 'Fijne trip meis!' riep hij, en weer voelde ik me de koning te rijk met al die fijne mensen om me heen.
Een half uur later begonnen mijn benen een beetje elastiekerig aan te voelen en ik verwonderde mij dat Lsd niet alleen maar zien is, zoals ik altijd dacht, maar ook heel veel voelen. Ik kreeg ook af en toe een soort rilling over me heen, die ik als prettig ervaarde, nu weet ik dat iedereen het heeft en ik moet altijd lachen als Gids zo'n rilling krijgt, dan is hij net een elastieken poppetje aan een touwtje!
Ik ging backstage zitten en keek naar het camouflagenet dat tegen het plafond hing, na een tijdje kijken hiernaar ontdekte in dat ik de rafels eraan in groepjes kon delen. Ik zag ineens overal door de kamer patronen. De posters die ophingen bewogen, maar toch ook weer niet. Het was een hele rare ervaring en ik wilde dit met iemand delen.
Ik had Gids al een tijdje niet gezien en ik belde hem op. Hij was even de drukte ontvlucht en had zich in de auto verschanst. Die stond met draaide motor op het parkeerterrein en met een trui in de aanslag kroop ik naast hem. De trui was niet nodig, het was heerlijk warm! Een andere vriend van Gids, Ik zal hem Elf noemen(heeft al eerder in reports van mij geschitterd)zat ook in de auto. Ik zag hem die avond voor het eerst, en een heel gesprek over de meest prachtige dingen ontspon zich.
We kwamen erachter dat iedereen 'maar' een hoopje mens is. Hoe groot of klein je ook bent, je bent en blijft een mens. Een opmerking van mijn kant was dat ook George Bush moet schijten dus wie denkt hij nou dat hij is? We hebben ontzettend gelachen met elkaar en ook heel ingewikkelde dingen kun je terug relativeren tot de meest basic principes, als je Lsd op hebt.
Weer terug naar binnen, want de muziek klonk toch wel verdomd goed. Veel later en heel wat afgedanst, keek ik naar de vloer en hoewel ik al heel vaak in het jongerencentrum geweest was, kon ik niet ontdekken waar de vloer nou van gemaakt was. Ik keek naar rechts en zag Elf met zijn neus bijna tegen de vloer gedrukt, met waarschijnlijk dezelfde gedachten over de vloer. Ik kwam haast niet meer bij van het lachen en vroeg aan hem of hij ook niet wist waar de vloer van gemaakt was. Verbaasd keek hij naar me en vroeg of ik me dat ook afvroeg. Ik kon door alle visuals echt niet ontdekken wat de precieze structuur van de vloer was en ineens was 'onze missie' ontdekken waar de vloer nou van gemaakt was. Kom we vragen het aan Gids. Nu stonden we met ons drieën met de neus op de vloer gedrukt. Gids wist het ook niet! We leken wel een komisch trio, kont omhoog en voelen aan de vloer!
We wekten wel de schijn op dat we iets kwijt waren want ineens verscheen er ons blikveld een vierde gezicht die vroeg of we misschien iets kwijt waren. Ik hield het niet meer van het lachen en zakte door mij knieën en hulpeloos proestte ik het uit! Gids en Elf maakten de man duidelijk dat we probeerden te ontdekken waar de vloer precies van gemaakt was. De man kon de humor van de situatie echt niet inzien en droop af, terwijl ik nog na hikkend op de vloer zat. Wat een geweldige situatie was dat!
Ik kon het niet laten om de hele wereld te laten weten hoe goed ik me voelde, en ik raakte van het ene in het andere gesprek verwikkeld met mensen over drugs. Een locale dealer deelde me mee dat hij echt niet geloofde dat ik Lsd ophad. Na een heel gesprek met hem(vertel wat zie dan allemaal en hoe voel je je?)kwam ik terecht bij de chaishop. Ik wilde alles van de jongen weten die de thee uitdeelde en pas na een uur of zo ging ik weer dansen.
Ik was intussen ook al vaak in de wc geweest waar een levensgrote spiegel je vertelde hoe je eruit zag. Ik vond mezelf er heel gaaf uit zien! In mijn ogen zag ik pretlichtjes en mijn gezicht leek wel van elastiek. Het vervormde en kronkelde onder mijn vingers als ik mijn hand op mijn gezicht legde. Ik vind spiegels nog steeds fascinerend om in te kijken als ik trip!
Mijn tijdsgevoel was compleet verdwenen en ik plofte moe van het dansen achter de draaitafel naast een DJ vriend. Hij was te stoned om wat te kunnen zeggen. Ik begreep dat hij een ienie mini stukje hasj cake ophad van de chai-jongen en dat hij nu te stoned was om op te staan. (Dat zegt overigens enorm veel over de cake, want hij blowt elke dag wel een gram of 3)
Ineens was de muziek uit! Wat??? Is het al zo laat? Ik zat op de bank, met de stoner, te genieten van alle lichtjes en de muziek en ineens was het over! Ik keek op mijn telefoon, och het was al 7uur. Ja dan houdt de vergunning op en moeten we naar huis. Ik snaaide de laatste drie bekers chaithee mee naar buiten en Elf, Gids en ik wachtten in de auto. Waarop we wachtten weet ik nu nog steeds niet maar om een uur of half 8 in de ochtend besloot Gids dat hij echt dringend sigaretten nodig had. Zijn trip was dusdanig verminderd dat hij kon autorijden. Hij kan best netjes autorijden, wat hij ook deed, en even later stopten we bij een dicht tankstation.
Het tankstation deed het dan wel niet, de zon deed het wel! Een prachtige zonsopgang kondigde de ochtend aan, zoals je die alleen in de winter ziet.
Na dit cadeautje wilden we toch wel weer heel erg graag de tocht naar een benzinestation voortzetten en reden we de rijksweg op. Die hadden we snel gevonden en we reden in de richting van mijn huis. Ik opperde het plan om bij mij te gaan chillen met een film en aangezien niemand protesteerde kwamen we aldus weer in Sliedrecht.
Mijn huis werd bewonderd vooral door mijn prachtige behang:
Het ziet er trippend echt prachtig uit en Elf ging meteen hel verhalen bedenken over boselfen en waternimfen.
De eerste film die we keken was Merlin. De drie delige serie van de BBC. Drie uur lang keek ik naar de meest prachtige plaatjes en landschappen die Engeland rijk is en ik werd meegezogen in het verhaal.(een aanrader trouwens!)
Hierna was het ineens 12 uur en Elf, die bijna zat te slapen, wilde wel heel erg graag naar zijn eigen huisje. We brachten hem naar het station, en Gids en ik besloten dat wij nog niet moe genoeg waren dus keken we nog een film, dit keer The Dark Crystal. Ook een prachtige film om te zien, al helemaal als je bedenkt dat hij zonder computertruukjes gemaakt is en helemaal in een studio. Het is een poppen film maar de poppen zijn wel mens hoog en er zitten ook mensen verstopt in de kostuums. Echt een feest om naar te kijken!
Om 3 uur zat Gids dan toch ook te slapen en nadat ik hem wakker geschud had besloot ook hij de tocht naar huis te aanvaarden.
Nu was ik eindelijk alleen. Ik liet de gebeurtenissen van de nacht nog eens de revue passeren. Ik had het zo naar mijn zin gehad! En ik was ineens twee vrienden rijker! Wat een rijkdom!
De afgelopen twee maanden had ik alleen maar lopen klagen over wat ik niet had! Geen geld, geen werk, geen leuke vrienden en mijn familie klaagde ook alleen maar...
Ineens draaide de Lsd alles om! Wat ben ik eigenlijk rijk! Ik heb een huis, twee schatten van poezen, twee enorm lieve ouders en zojuist gebleken, twee schatten van vrienden erbij! Zoveel besef kon ik even niet aan en ik barstte in huilen uit... Onbedaarlijk heb ik als een klein kind zitten huilen hierom. Ik knuffelde de poes die het dichtste bij was compleet dood leek het wel en pas na een half uur kwam ik weer een beetje bij mijn positieven.
Ik dacht dat een warme douche me wel goed zou doen en ik liet het water over me heen spetteren. Aandachtig bekeek ik mezelf eens goed. De laatste twee maanden speed hadden duidelijk hun vruchten afgeworpen. Ik zag er stakerig, bleek en puisterig uit. Mijn ribben kon je tellen en mijn heupen waren niet rond maar vierkant leek het wel. Ook daarover had ik mijn licht laten schijnen tijdens de trip. En nu ik mezelf zo zag walgde ik van mezelf, zoals ik de laatste maanden was geweest. Liegen, bedriegen en ik moest me soms in zulke rare bochten wringen om toch niet helemaal te liegen, ondertussen was ik master in smoesjes en ik zag mijn ouders meer niet dan wel. Ik houdt heel veel van mijn ouders en weer moest ik huilen om wat ik de afgelopen tijd ben geweest. Ik besloot ze alles te vertellen en ook hoe het kwam dat ik ineens als een blad aan de boom omgedraaid was.
Na nog een stevige wandeling en een telefoontje aan een vriend, omdat ik even mijn hart wilde luchten, ben ik om half 10, nog steeds trippend, gaan slapen.
Dit was tot nu toe de meest heftige trip en ik heb bijna 21 uur visuals gehad van die halve zegel. Met de wetenschap die ik nu bezit weet ik dat ik sowieso heel erg lang trip en dat ik veel minder nodig heb om te trippen, dan bijv. mannen.
Ik hoop dat je genoten hebt van dit report en er zullen ongetwijfeld dingen zijn die ik overgeslagen heb, maar ja, tis ook alweer een hele tijd geleden...
Liefs Drientje
Datum: 15 december 2007
Locatie: Goa feest ergens in NL
Wat: Lsd, een halve maya, niet getest
Ik had die middag een verlaat Sinterklaas feest gevierd met mijn familie + aanhang. Iedereen was blij en happy, wat heel bijzonder was want er is meestal wel iemand die zeurt over cadeau's of het eten.
Om half 6 ging ik naar mijn eigen huisje want ik zou met een pas verworven vriend een hapje gaan eten alvorens we gingen feesten. De vriend arriveerde om 6 uur, ik zal hem hierna Gids noemen, omdat hij zo'n beetje mij in de trip begeleidde!
Na een telefoontje aan de organisator(R) met de vraag waar we nu lekker konden eten, werd ons 'de blauwe hoed' aangeraden. Na nog wat geharrewar met onze telefoons konden we eindelijk vertrekken.
Ik zal julie de details van het eten besparen, maar wat hadden wij lekker gegeten daar zeg! Gids heeft nog vreselijk zitten genieten van een sigaar mét bijbehorende whiskey, wat natuurlijk vreselijk decadent was in mijn ogen.
Het bovenstaande heeft er heel erg aan toegedragen dat ik besloot om Lsd te nemen en vond ik het de moeite van het vermelden waard!
Om half negen vertrokken we richting feest locatie en we hielpen nog een beetje mee met decoreren. We vertelden R dat we zo hadden genoten van het eten en bedankten hem voor de goede tip. Omdat Gids en ik beiden vrienden van R waren mochten we ook backstage komen, en ik zat daar een beetje te hangen en te roken toen er iemand uitgebreid een dikke lijn met speed op een tafel ging leggen.
Normaal zou ik tegen dit uur ook wel een paar lijnen op hebben maar dankzij Gids kon ik me ervan weerhouden.
In het restaurant had Gids uitgebreid zitten vertellen over zijn Lsd ervaringen en die stonden compleet haaks op wat ik wist van Lsd. Mij was altijd verteld over de duistere kant van Lsd, de bad trips en de opgenomen mensen in psychiatrische huizen, die nooit meer herstelden van Lsd.
Gids kant was veel lichter en mooier, hij vertelde vol vuur over de puurheid en de liefde van de Lsd. Hij had in het restaurant al door laten schemeren dat als hij Lsd kon vinden hij het zeker zou nemen...
Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Niet alleen door de verhalen voelde het goed, ik had ook nog eens een perfecte dag achter de rug en bovenop dat, voelde ik me heel erg vertrouwd bij Gids, ondanks dat ik hem helemaal niet zo goed kende.
Ik wist dus weerstand te bieden aan de aangeboden speed en terwijl het feest begonnen was, en de mensen binnen druppelden, voelde ik me een koningin, omdat ik zo sterk was nee te zeggen tegen speed. Ik had de maanden hiervoor echt een verslaving ontwikkeld, en dit was de eerste keer dat ik nee kon zeggen, dus kun je wel een beetje begrijpen dat ik me top voelde.
Om een uur of half 1 kwam Gids naar me toe met een zegel. Ik had hem verteld dat ik het ook wel wilde proberen, en hij zou voor me kijken. Nu was het dus zover. Ik nam een halve zegel om half 1 's nachts, en doneerde de andere helft aan Gids(lief van mij he?). Nu was het wachten begonnen.
Ik vond het nergens naar smaken, het gevoel met een stukje papier in je mond te lopen kwam erg grappig op mij over. Ik stak baldadig mijn tong uit naar de DJ, die een vriend van me is en ook graag tript, en lachend stak hij zijn duim op toen hij het pietepeuterige stukje papier erop ontdekte. 'Fijne trip meis!' riep hij, en weer voelde ik me de koning te rijk met al die fijne mensen om me heen.
Een half uur later begonnen mijn benen een beetje elastiekerig aan te voelen en ik verwonderde mij dat Lsd niet alleen maar zien is, zoals ik altijd dacht, maar ook heel veel voelen. Ik kreeg ook af en toe een soort rilling over me heen, die ik als prettig ervaarde, nu weet ik dat iedereen het heeft en ik moet altijd lachen als Gids zo'n rilling krijgt, dan is hij net een elastieken poppetje aan een touwtje!
Ik ging backstage zitten en keek naar het camouflagenet dat tegen het plafond hing, na een tijdje kijken hiernaar ontdekte in dat ik de rafels eraan in groepjes kon delen. Ik zag ineens overal door de kamer patronen. De posters die ophingen bewogen, maar toch ook weer niet. Het was een hele rare ervaring en ik wilde dit met iemand delen.
Ik had Gids al een tijdje niet gezien en ik belde hem op. Hij was even de drukte ontvlucht en had zich in de auto verschanst. Die stond met draaide motor op het parkeerterrein en met een trui in de aanslag kroop ik naast hem. De trui was niet nodig, het was heerlijk warm! Een andere vriend van Gids, Ik zal hem Elf noemen(heeft al eerder in reports van mij geschitterd)zat ook in de auto. Ik zag hem die avond voor het eerst, en een heel gesprek over de meest prachtige dingen ontspon zich.
We kwamen erachter dat iedereen 'maar' een hoopje mens is. Hoe groot of klein je ook bent, je bent en blijft een mens. Een opmerking van mijn kant was dat ook George Bush moet schijten dus wie denkt hij nou dat hij is? We hebben ontzettend gelachen met elkaar en ook heel ingewikkelde dingen kun je terug relativeren tot de meest basic principes, als je Lsd op hebt.
Weer terug naar binnen, want de muziek klonk toch wel verdomd goed. Veel later en heel wat afgedanst, keek ik naar de vloer en hoewel ik al heel vaak in het jongerencentrum geweest was, kon ik niet ontdekken waar de vloer nou van gemaakt was. Ik keek naar rechts en zag Elf met zijn neus bijna tegen de vloer gedrukt, met waarschijnlijk dezelfde gedachten over de vloer. Ik kwam haast niet meer bij van het lachen en vroeg aan hem of hij ook niet wist waar de vloer van gemaakt was. Verbaasd keek hij naar me en vroeg of ik me dat ook afvroeg. Ik kon door alle visuals echt niet ontdekken wat de precieze structuur van de vloer was en ineens was 'onze missie' ontdekken waar de vloer nou van gemaakt was. Kom we vragen het aan Gids. Nu stonden we met ons drieën met de neus op de vloer gedrukt. Gids wist het ook niet! We leken wel een komisch trio, kont omhoog en voelen aan de vloer!
We wekten wel de schijn op dat we iets kwijt waren want ineens verscheen er ons blikveld een vierde gezicht die vroeg of we misschien iets kwijt waren. Ik hield het niet meer van het lachen en zakte door mij knieën en hulpeloos proestte ik het uit! Gids en Elf maakten de man duidelijk dat we probeerden te ontdekken waar de vloer precies van gemaakt was. De man kon de humor van de situatie echt niet inzien en droop af, terwijl ik nog na hikkend op de vloer zat. Wat een geweldige situatie was dat!
Ik kon het niet laten om de hele wereld te laten weten hoe goed ik me voelde, en ik raakte van het ene in het andere gesprek verwikkeld met mensen over drugs. Een locale dealer deelde me mee dat hij echt niet geloofde dat ik Lsd ophad. Na een heel gesprek met hem(vertel wat zie dan allemaal en hoe voel je je?)kwam ik terecht bij de chaishop. Ik wilde alles van de jongen weten die de thee uitdeelde en pas na een uur of zo ging ik weer dansen.
Ik was intussen ook al vaak in de wc geweest waar een levensgrote spiegel je vertelde hoe je eruit zag. Ik vond mezelf er heel gaaf uit zien! In mijn ogen zag ik pretlichtjes en mijn gezicht leek wel van elastiek. Het vervormde en kronkelde onder mijn vingers als ik mijn hand op mijn gezicht legde. Ik vind spiegels nog steeds fascinerend om in te kijken als ik trip!
Mijn tijdsgevoel was compleet verdwenen en ik plofte moe van het dansen achter de draaitafel naast een DJ vriend. Hij was te stoned om wat te kunnen zeggen. Ik begreep dat hij een ienie mini stukje hasj cake ophad van de chai-jongen en dat hij nu te stoned was om op te staan. (Dat zegt overigens enorm veel over de cake, want hij blowt elke dag wel een gram of 3)
Ineens was de muziek uit! Wat??? Is het al zo laat? Ik zat op de bank, met de stoner, te genieten van alle lichtjes en de muziek en ineens was het over! Ik keek op mijn telefoon, och het was al 7uur. Ja dan houdt de vergunning op en moeten we naar huis. Ik snaaide de laatste drie bekers chaithee mee naar buiten en Elf, Gids en ik wachtten in de auto. Waarop we wachtten weet ik nu nog steeds niet maar om een uur of half 8 in de ochtend besloot Gids dat hij echt dringend sigaretten nodig had. Zijn trip was dusdanig verminderd dat hij kon autorijden. Hij kan best netjes autorijden, wat hij ook deed, en even later stopten we bij een dicht tankstation.
Het tankstation deed het dan wel niet, de zon deed het wel! Een prachtige zonsopgang kondigde de ochtend aan, zoals je die alleen in de winter ziet.
Na dit cadeautje wilden we toch wel weer heel erg graag de tocht naar een benzinestation voortzetten en reden we de rijksweg op. Die hadden we snel gevonden en we reden in de richting van mijn huis. Ik opperde het plan om bij mij te gaan chillen met een film en aangezien niemand protesteerde kwamen we aldus weer in Sliedrecht.
Mijn huis werd bewonderd vooral door mijn prachtige behang:
Het ziet er trippend echt prachtig uit en Elf ging meteen hel verhalen bedenken over boselfen en waternimfen.
De eerste film die we keken was Merlin. De drie delige serie van de BBC. Drie uur lang keek ik naar de meest prachtige plaatjes en landschappen die Engeland rijk is en ik werd meegezogen in het verhaal.(een aanrader trouwens!)
Hierna was het ineens 12 uur en Elf, die bijna zat te slapen, wilde wel heel erg graag naar zijn eigen huisje. We brachten hem naar het station, en Gids en ik besloten dat wij nog niet moe genoeg waren dus keken we nog een film, dit keer The Dark Crystal. Ook een prachtige film om te zien, al helemaal als je bedenkt dat hij zonder computertruukjes gemaakt is en helemaal in een studio. Het is een poppen film maar de poppen zijn wel mens hoog en er zitten ook mensen verstopt in de kostuums. Echt een feest om naar te kijken!
Om 3 uur zat Gids dan toch ook te slapen en nadat ik hem wakker geschud had besloot ook hij de tocht naar huis te aanvaarden.
Nu was ik eindelijk alleen. Ik liet de gebeurtenissen van de nacht nog eens de revue passeren. Ik had het zo naar mijn zin gehad! En ik was ineens twee vrienden rijker! Wat een rijkdom!
De afgelopen twee maanden had ik alleen maar lopen klagen over wat ik niet had! Geen geld, geen werk, geen leuke vrienden en mijn familie klaagde ook alleen maar...
Ineens draaide de Lsd alles om! Wat ben ik eigenlijk rijk! Ik heb een huis, twee schatten van poezen, twee enorm lieve ouders en zojuist gebleken, twee schatten van vrienden erbij! Zoveel besef kon ik even niet aan en ik barstte in huilen uit... Onbedaarlijk heb ik als een klein kind zitten huilen hierom. Ik knuffelde de poes die het dichtste bij was compleet dood leek het wel en pas na een half uur kwam ik weer een beetje bij mijn positieven.
Ik dacht dat een warme douche me wel goed zou doen en ik liet het water over me heen spetteren. Aandachtig bekeek ik mezelf eens goed. De laatste twee maanden speed hadden duidelijk hun vruchten afgeworpen. Ik zag er stakerig, bleek en puisterig uit. Mijn ribben kon je tellen en mijn heupen waren niet rond maar vierkant leek het wel. Ook daarover had ik mijn licht laten schijnen tijdens de trip. En nu ik mezelf zo zag walgde ik van mezelf, zoals ik de laatste maanden was geweest. Liegen, bedriegen en ik moest me soms in zulke rare bochten wringen om toch niet helemaal te liegen, ondertussen was ik master in smoesjes en ik zag mijn ouders meer niet dan wel. Ik houdt heel veel van mijn ouders en weer moest ik huilen om wat ik de afgelopen tijd ben geweest. Ik besloot ze alles te vertellen en ook hoe het kwam dat ik ineens als een blad aan de boom omgedraaid was.
Na nog een stevige wandeling en een telefoontje aan een vriend, omdat ik even mijn hart wilde luchten, ben ik om half 10, nog steeds trippend, gaan slapen.
Dit was tot nu toe de meest heftige trip en ik heb bijna 21 uur visuals gehad van die halve zegel. Met de wetenschap die ik nu bezit weet ik dat ik sowieso heel erg lang trip en dat ik veel minder nodig heb om te trippen, dan bijv. mannen.
Ik hoop dat je genoten hebt van dit report en er zullen ongetwijfeld dingen zijn die ik overgeslagen heb, maar ja, tis ook alweer een hele tijd geleden...
Liefs Drientje
