Detroit303
Bewuste gebruiker
Naar aanleiding van een feestje gisteren avond, wil ik hier even mijn mening over cocaïne geven.
Een goede vriendin van mij vroeg me gisteren of ik niet mee wouw gaan barbequen bij een vriendin van haar. Ik dacht van waarom niet, dan leer ik nog eens wat nieuwe mensen kennen.
Het begon allemaal heel gemoedelijk: de barbeque werd ontvlamt, er werd stevig geapperitieft en mensen lachten mij uit met mijn zelf gemarineerde paarse kipfilés.
Na het eten werd er nog veel gedronken en gelult en had ik al kennis gemaakt met iedereen.
Toen iedereen echt dronken werd, begon er bij bepaalde mensen blijkbaar een aardige cokedrang te komen. Er werd wat rondgebeld en geld geteld. Mensen kwamen vragen of ik niet mee wouw bijleggen, want voor 5 gram kwam de dealer het brengen. Ik weiger geld te geven aan coke, dus ik paste.
Toen de cocaïne gebracht werd, ontstonden er onmiddelijk 2 fronten: de scherpe snuivers en de wazige niet-snuivers, wat al niet zo chill was.
Plots vroeg iemand me of ik geen lijntje wouw. Ik was dronken en had er eigenlijk wel zin in. Enkele ogenblikken later werden er onder mijn neus brokjes coke geplet tussen het keukenmarmer en mijn 'nieuwe vriend' zijn bankkaart. Daar lagen dan 2 dikke lijnen naar mij te glunderen en gretig snoof ik ze op en pakte nog een corona.
Na een kwartiertje was mijn linker neusgat heerlijk assimetrisch verdooft en slikte ik een lekkere 'verdoofde neusprop' in. Ik had een heerlijke rush! Men hart klopte snel, ik voelde wat tintelingen van opwinding en ik praatte gretig met iedereen. Ik was de oh zo coole onbekende!
Heerlijk!
Na een uurtje was de lol er af. De coke leek uitgewerkt en ik begon me mateloos te ergeren.
Ik besefte toen dat cocaïne ongelofelijk FAKE is! Persoonlijkheid boeit niet meer, je praat gewoon tegen iedereen. Er ontstond zelfs een kleine ruzie omdat iemand beloofd had niet meer te snuiven en dit toch gedaan had. Kortom, sfeer weg! Ik begon me te storen aan die gladde coke-praat van anderen, en een biertje en een joint hielpen hier niet bij.
Dan maar naar huis! Op weg naar huis voelde ik het welbekende schuldgevoel dat ik altijd heb als ik gesnoven heb. Nu weet ik het zeker, coke is gewoon niks voor mij! Coke is leuk als je alleen met een goede vriend thuis zit ofzo.
Geef mij maar een jointje, een biertje en het gezelschap van échte vrienden.
Waarom ik dit neerschrijf? Geen idee. Avonden waarop ik drugs gebruik laten altijd nogal een indruk na bij mezelf.
Een goede vriendin van mij vroeg me gisteren of ik niet mee wouw gaan barbequen bij een vriendin van haar. Ik dacht van waarom niet, dan leer ik nog eens wat nieuwe mensen kennen.
Het begon allemaal heel gemoedelijk: de barbeque werd ontvlamt, er werd stevig geapperitieft en mensen lachten mij uit met mijn zelf gemarineerde paarse kipfilés.
Na het eten werd er nog veel gedronken en gelult en had ik al kennis gemaakt met iedereen.
Toen iedereen echt dronken werd, begon er bij bepaalde mensen blijkbaar een aardige cokedrang te komen. Er werd wat rondgebeld en geld geteld. Mensen kwamen vragen of ik niet mee wouw bijleggen, want voor 5 gram kwam de dealer het brengen. Ik weiger geld te geven aan coke, dus ik paste.
Toen de cocaïne gebracht werd, ontstonden er onmiddelijk 2 fronten: de scherpe snuivers en de wazige niet-snuivers, wat al niet zo chill was.
Plots vroeg iemand me of ik geen lijntje wouw. Ik was dronken en had er eigenlijk wel zin in. Enkele ogenblikken later werden er onder mijn neus brokjes coke geplet tussen het keukenmarmer en mijn 'nieuwe vriend' zijn bankkaart. Daar lagen dan 2 dikke lijnen naar mij te glunderen en gretig snoof ik ze op en pakte nog een corona.
Na een kwartiertje was mijn linker neusgat heerlijk assimetrisch verdooft en slikte ik een lekkere 'verdoofde neusprop' in. Ik had een heerlijke rush! Men hart klopte snel, ik voelde wat tintelingen van opwinding en ik praatte gretig met iedereen. Ik was de oh zo coole onbekende!
Heerlijk!Na een uurtje was de lol er af. De coke leek uitgewerkt en ik begon me mateloos te ergeren.
Ik besefte toen dat cocaïne ongelofelijk FAKE is! Persoonlijkheid boeit niet meer, je praat gewoon tegen iedereen. Er ontstond zelfs een kleine ruzie omdat iemand beloofd had niet meer te snuiven en dit toch gedaan had. Kortom, sfeer weg! Ik begon me te storen aan die gladde coke-praat van anderen, en een biertje en een joint hielpen hier niet bij.
Dan maar naar huis! Op weg naar huis voelde ik het welbekende schuldgevoel dat ik altijd heb als ik gesnoven heb. Nu weet ik het zeker, coke is gewoon niks voor mij! Coke is leuk als je alleen met een goede vriend thuis zit ofzo.
Geef mij maar een jointje, een biertje en het gezelschap van échte vrienden.
Waarom ik dit neerschrijf? Geen idee. Avonden waarop ik drugs gebruik laten altijd nogal een indruk na bij mezelf.
