Wanneer: Afgelopen zaterdag 18-10-08
Waar: Leeuwarden, deels binnenstad, deels stadspark Prinsentuin
Wat: Paddo Philosopher Stone (na informatie de minst sterke ivm onze eerste keer)
Wie: Ik, mijn broer & een vriendin.
In de shop hebben we onze paddo's gekocht, samen met 3 flesjes AA en wat suikersticks voor het geval dat... Toen zijn we langzaam naar de Prinsentuin gelopen, hebben een bankje opgezocht die het mooiste uitzicht biedde en waar we lekker konden zitten. Het enige nadeel was dat het vrij koud was, ondanks we toch goede warme kleding aan hadden. We zijn gaan zitten en hebben onze ipod aangesloten aan het boxje dat we mee hadden om ons te vermaken. We moesten namelijk nog even wachten, want onze maag was nog niet 'nuchter'. Om 23.30 heeft ieder zn deel opgegeten. Goed gekauwd, voelde de sappen vrijkomen en vond dit echter wel smerig. We hadden water en kauwgom bij ons dus de smaak was zo weer weg. Na ongeveer een uur begonnen ze te werken.
We hebben ons eerst even in het gevoel laten komen, en hebben nog een half uurtje op het bankje gezeten. Kleurtjes om ons heen werden al ietwat feller en duidelijker. Niet alleen begon ik visueel te trippen, ook hoorde ik dichtslaande deuren in mijn hoofd (?). Ook spacede ik nogal op het gezicht van het vrouwelijke figuur dat met mij mee deed. Ze leek af en toe te praten met haar mond zo wij open als de Killer in de Scream films. Zij moest plassen en zocht een bosje op. Toen ze terug kwam was zij al in (volgens haar) Teletubbie land. En vertelde over alle heuvels die ze zag.
Toen zijn we gaan lopen, het park uit. Toen we het uitgangs'poortje' naderden zag ik de binnenstad. Dat was een onbeschrijvelijk mooi gevoel. Ik zag hoe de stad veranderd was in een kleuren-paradijs. Werkelijk elke lantaarnpaal, cafe licht enzovoort had zijn eigen felle kleur. Prachtig. Vervolgens zijn we rustig de binnenstad ingelopen. Wel zorgden we dat we niet teveel bij mensen in de buurt kwamen, want hier hadden we alle3 geen zin in.
We liepen door een straatje. Ik en mijn broer waren het er over eens dat alles op een decor leek, en heel nep op ons over kwam. Plastic woningen en planten enzovoort. Ik was dus niet de enige die hierop spacede. Het vrouwelijke figuur ging wat haar eigen weggetje en stond hier en daar in dezelfde straat op leipe plekjes te spacen. Af en toe riep ze ons erbij om ons ook van haar beelden te laten genieten. Zo vond ze de meest grappige dingen. Toen we verder leipen kwamen we op een soort binnenplaatsje in de binnenstad, waar wij alle3 nog nooit eerder waren geweest. Hier kreeg ik een heel schattig idee bij alles en alles leek nog steeds een decor te zijn van een film of van plastic. Auto's vond ik ook heel nep en leken uit die ene animatie film te komen, Cars heet ie geloof ik? Weet ik veel..?
Ik voelde me enigzins betoverd. Door alle kleuren en beelden die ik zag. We hebben naar mijn idee vrijlang vertoefd op dit binnenplaatsje want het facineerde ons alle3 enorm. We keken een gebouw in en tripten er op los met zn 3en. Ik kreeg een heel fijn gevoel bij dat gebouw want het was een soort huis met een super leuke inrichting. Nu weet ik niet of ik dit me inbeelde of dat dit echt zo was. Wel vond ik het er erg mooi uitzien. Daarna zijn we verder gaan struinen en kwamen we bij het plein van de oldehove uit (de oldehove is een kenmerk van leeuwarden, en hoge oude toren die scheef staat). Hier zijn we even gaan zitten. Ik bleef staan en werd wat onrustig. Ik heb voor een uur me mond niet stilgehouden en lulde aan 1 stuk door over hoe het kon dat ik eruit zag als een stripfiguurtje en ik vroeg me af hoe zij zich voelden en of ze mij ook een stripfiguur vonden.
Ik en mijn mede trippers kregen het even moeilijk met het gevoel. Toch hebben we ons hier even overheen gezet, en gingen we daarna lekker verder trippen. Ik voelde me weer betoverd en geweldig. Nog steeds leek alles nep, en zag ik alles haarscherp. Ik was nog steeds gefacineerd door alle kleuren die om mij heen waren. Ook had ik een heel vredig gevoel van binnen. Ook schrok ik van harde geluiden bijv; auto's die langs reden.
Langzamerhand zijn we terug gelopen naar ons bankje waar het begon. Niet zonder onderweg te trippen op alles wat ons interresseerde; een grote spin die zijn web bouwde, bomen, muren enz.
Toen we de prinsentuin weer inliepen hebben we nog een keer door de bladeren gelopen, dit was leuk/fijn om te doen vonden we. Dit hadden we op 'de heenweg' ook al gedaan.
Op een gegeven moment liepen we een brugje over, naar ons bankje toe. Op dit brugje stonden we even stil, keken het water in. Dit was zo weerkaatsend als een spiegel. Toen ik om mij heen keek dacht ik dat ik in een fantasie/sprookjesbos was. Geweldig!! Het deed me denken aan de video clip van MGMT's Electric Feel. ( http://www.youtube.com/watch?v=UtUI5MC9tVM )
We hebben daarna weer plaats genomen op ons bankje en nog ongeveer een halfuurtje op ons uitzicht getript. Ik zag in boomstammen verschillende gezichten. De wilg die links van ons stond leek zijde zacht te zijn. Alsof er geen blaadjes aanhingen, maar veertjes ofzo. Niet lang daarna werkte de paddo langzamerhand uit en zijn we huiswaarts gekeerd. In de auto zag ik nog steeds alle kleuren heel duidelijk en gloeide de weg rood. De scheidingsstrepen waren spierwit.
Het was geweldig! En zeker voor herhaling vatbaar, ik zou de volgende keer graag een iets visuelere paddo willen proberen. Iemand tips?
Waar: Leeuwarden, deels binnenstad, deels stadspark Prinsentuin
Wat: Paddo Philosopher Stone (na informatie de minst sterke ivm onze eerste keer)
Wie: Ik, mijn broer & een vriendin.
In de shop hebben we onze paddo's gekocht, samen met 3 flesjes AA en wat suikersticks voor het geval dat... Toen zijn we langzaam naar de Prinsentuin gelopen, hebben een bankje opgezocht die het mooiste uitzicht biedde en waar we lekker konden zitten. Het enige nadeel was dat het vrij koud was, ondanks we toch goede warme kleding aan hadden. We zijn gaan zitten en hebben onze ipod aangesloten aan het boxje dat we mee hadden om ons te vermaken. We moesten namelijk nog even wachten, want onze maag was nog niet 'nuchter'. Om 23.30 heeft ieder zn deel opgegeten. Goed gekauwd, voelde de sappen vrijkomen en vond dit echter wel smerig. We hadden water en kauwgom bij ons dus de smaak was zo weer weg. Na ongeveer een uur begonnen ze te werken.
We hebben ons eerst even in het gevoel laten komen, en hebben nog een half uurtje op het bankje gezeten. Kleurtjes om ons heen werden al ietwat feller en duidelijker. Niet alleen begon ik visueel te trippen, ook hoorde ik dichtslaande deuren in mijn hoofd (?). Ook spacede ik nogal op het gezicht van het vrouwelijke figuur dat met mij mee deed. Ze leek af en toe te praten met haar mond zo wij open als de Killer in de Scream films. Zij moest plassen en zocht een bosje op. Toen ze terug kwam was zij al in (volgens haar) Teletubbie land. En vertelde over alle heuvels die ze zag.
Toen zijn we gaan lopen, het park uit. Toen we het uitgangs'poortje' naderden zag ik de binnenstad. Dat was een onbeschrijvelijk mooi gevoel. Ik zag hoe de stad veranderd was in een kleuren-paradijs. Werkelijk elke lantaarnpaal, cafe licht enzovoort had zijn eigen felle kleur. Prachtig. Vervolgens zijn we rustig de binnenstad ingelopen. Wel zorgden we dat we niet teveel bij mensen in de buurt kwamen, want hier hadden we alle3 geen zin in.
We liepen door een straatje. Ik en mijn broer waren het er over eens dat alles op een decor leek, en heel nep op ons over kwam. Plastic woningen en planten enzovoort. Ik was dus niet de enige die hierop spacede. Het vrouwelijke figuur ging wat haar eigen weggetje en stond hier en daar in dezelfde straat op leipe plekjes te spacen. Af en toe riep ze ons erbij om ons ook van haar beelden te laten genieten. Zo vond ze de meest grappige dingen. Toen we verder leipen kwamen we op een soort binnenplaatsje in de binnenstad, waar wij alle3 nog nooit eerder waren geweest. Hier kreeg ik een heel schattig idee bij alles en alles leek nog steeds een decor te zijn van een film of van plastic. Auto's vond ik ook heel nep en leken uit die ene animatie film te komen, Cars heet ie geloof ik? Weet ik veel..?
Ik voelde me enigzins betoverd. Door alle kleuren en beelden die ik zag. We hebben naar mijn idee vrijlang vertoefd op dit binnenplaatsje want het facineerde ons alle3 enorm. We keken een gebouw in en tripten er op los met zn 3en. Ik kreeg een heel fijn gevoel bij dat gebouw want het was een soort huis met een super leuke inrichting. Nu weet ik niet of ik dit me inbeelde of dat dit echt zo was. Wel vond ik het er erg mooi uitzien. Daarna zijn we verder gaan struinen en kwamen we bij het plein van de oldehove uit (de oldehove is een kenmerk van leeuwarden, en hoge oude toren die scheef staat). Hier zijn we even gaan zitten. Ik bleef staan en werd wat onrustig. Ik heb voor een uur me mond niet stilgehouden en lulde aan 1 stuk door over hoe het kon dat ik eruit zag als een stripfiguurtje en ik vroeg me af hoe zij zich voelden en of ze mij ook een stripfiguur vonden.
Ik en mijn mede trippers kregen het even moeilijk met het gevoel. Toch hebben we ons hier even overheen gezet, en gingen we daarna lekker verder trippen. Ik voelde me weer betoverd en geweldig. Nog steeds leek alles nep, en zag ik alles haarscherp. Ik was nog steeds gefacineerd door alle kleuren die om mij heen waren. Ook had ik een heel vredig gevoel van binnen. Ook schrok ik van harde geluiden bijv; auto's die langs reden.
Langzamerhand zijn we terug gelopen naar ons bankje waar het begon. Niet zonder onderweg te trippen op alles wat ons interresseerde; een grote spin die zijn web bouwde, bomen, muren enz.
Toen we de prinsentuin weer inliepen hebben we nog een keer door de bladeren gelopen, dit was leuk/fijn om te doen vonden we. Dit hadden we op 'de heenweg' ook al gedaan.
Op een gegeven moment liepen we een brugje over, naar ons bankje toe. Op dit brugje stonden we even stil, keken het water in. Dit was zo weerkaatsend als een spiegel. Toen ik om mij heen keek dacht ik dat ik in een fantasie/sprookjesbos was. Geweldig!! Het deed me denken aan de video clip van MGMT's Electric Feel. ( http://www.youtube.com/watch?v=UtUI5MC9tVM )
We hebben daarna weer plaats genomen op ons bankje en nog ongeveer een halfuurtje op ons uitzicht getript. Ik zag in boomstammen verschillende gezichten. De wilg die links van ons stond leek zijde zacht te zijn. Alsof er geen blaadjes aanhingen, maar veertjes ofzo. Niet lang daarna werkte de paddo langzamerhand uit en zijn we huiswaarts gekeerd. In de auto zag ik nog steeds alle kleuren heel duidelijk en gloeide de weg rood. De scheidingsstrepen waren spierwit.
Het was geweldig! En zeker voor herhaling vatbaar, ik zou de volgende keer graag een iets visuelere paddo willen proberen. Iemand tips?
