ImmortalTech
Bewuste gebruiker
Datum: Mei 2008
Drug: 1 portie verse Mexicaanse Kaalkopjes (volgens mij is dat 30 gram)
Setting: Bos (natuurgebied de Peel) en laatste uur in Roompotpark huisje
Wie?: Ik, S, K, B en M
Na de mislukte eerste paddotrip van 2 jaar geleden (De paddo’s werkten niet bij mij. Later kreeg ik van de verkoper van de smartshop te horen dat bij 10-20% van de gebruikers de paddo de eerste keer niet werkten), besloot ik in mei van dit jaar om het opnieuw te proberen.
Met 4 goede vrienden (S, K, B en M) had ik een huisje gehuurd op één van de bosparken van Roompot. Aangezien het bos mij de perfect locatie leek om voor de eerste keer van een paddotrip te genieten, leek mij dit de perfecte setting. Na op vrijdag de paddo’s gehaald te hebben bij de smartshop in Eindhoven (Sirius, overigens een hele goede smartshop waar je van veel informatie wordt voorzien), besloten we om de paddo’s met zn vijven te eten op zaterdagmiddag.
Voorbereiding:
Aangezien mijn eerste paddotrip 2 jaar geleden mislukt was en het effect op de medetrippers die er wel iets van merkten erg meeviel, vond ik het niet nodig om veel voor te bereiden. Wel had ik die dag alleen licht ontbeten en had ik dus een redelijk lege maag toen ik om 16:00 uur de paddo’s ging eten. Om 12 uur had ik nog een blowtje gerookt en ik had 2 joints gedraaid aangezien ik het idee had dat dit erg lastig zou zijn midden in mn trip. Verder was ik gewoon van plan om in het bos af te wachten wat er zou gaan gebeuren. Ik was in ieder geval in een vrolijke bui en was ook wel licht gespannen.
Het begin:
Ik, S en K hadden besloten om de verse paddo’s (ieder 1 portie Mexicaanse kaalkopjes) rauw op te eten. Met een groot glas siroop erbij zijn ze naar mijn mening best te eten. Je moet in ieder geval goed kauwen, zodat al het sap vrij komt, waardoor het ook beter werkt. M en B hadden ieder een half portie Colombiaanse paddo’s en besloten om hier thee van te zetten.
Nadat iedereen zn paddo’s op zijn eigen manier had verorberd, besloten we om gelijk het bos in te gaan. Ik voelde zelf het effect al een beetje na ongeveer een kwartier/half uur. Op de weg naar het bos leek overal veel meer detail in te zitten. Elk blaadje op iedere struik en boom viel op en alles leek ook wel te glinsteren door het zonlicht. Op dat moment had ik het idee dat de paddo’s helemaal werkte en dat ik dat effect zo’n 5 uur zou voelen. Dit bleek echter maar het begin te zijn van de trip.
De trip:
Toen we in het bos een mooie open plek hadden gevonden, besloten we met zn vijven om van dat punt ons centrale punt te maken. Na ons eten en drinken op deze plek te hebben gedropt, ging ieder (volgens mij niet expres; bij mij in ieder geval niet) zijn eigen weg een stukje het bos in. Ik liep zelf naar een heuveltje toe waarvandaan ik vol in de zon zat midden in de natuur. Daar begon mijn trip steeds zwaarder te worden. Ik vond de bomen en struiken echt prachtig schitteren in de zon, dus heb ik hier een tijdje naar zitten staren en ik vond het zo bijzonder dat ik ook had gevoeld of de bomen en struiken ook echt anders aanvoelden. Het leek alsof ik nu pas inzag wat er voor detail in de natuur zit. Na een kwartier of een half uur besloot ik om verder door het bos te dwalen. Om de zoveel tijd kwam ik weer andere vrienden tegen die op dezelfde manier aan het trippen waren als ik en telkens als we elkaar zagen moesten we hardop lachen. S. kwam ik ook zwaar trippend tegen. Hij had zn schoenen uitgetrokken en zat helemaal onder de takjes en bladeren. Met zn ongeschoren hoofd leek het in mijn ogen wel alsof hij helemaal bij de natuur hoorde. Helemaal toen hij zei dat hij een hol (van een das ofzo)had gevonden die hij samen met mij wilde ontdekken. Dit leek mij een geweldig idee (ik had helemaal die scène van Pan’s Labyrinth in mn hoofd waar ze een sprookjesachtige boom in kruipt). Net toen ik op mn knieën wilde gaan om de struiken in te duiken kwam K. aan, die zich afvroeg wat we aan het doen waren. Hierdoor raakte ik een beetje uit mn rush en dus ben ik maar weer verder door het bos gaan dwalen. Er waren verder op dat moment geen woorden om te beschrijven wat ik voelde of wat ik echt wilde zeggen (taal leek op dat moment niks zeggend), dus daarom zei ik maar niks en mijn vrienden zeiden dat dit voor hen ook gold.
Een uur of anderhalf uur lang heb ik op deze manier getript. Dit waren vooral lichte hallucinaties, lachkicks en verbazing over de manier waarop alles in elkaar zat. Volgens mijn vrienden zei ik ook de hele tijd: “Dit is echt het vreemdste dat ik ooit heb meegemaakt!” Ik snapte af en toe niks meer en af en toe leek alles precies in elkaar te passen en snapte ik alles. Aangezien het rondlopen op blote voeten van S mij had aangestoken, had ik ook mijn schoenen uitgetrokken zodat ik de natuur beter zou voelen, wat heerlijk aanvoelde. Alles was mooi en de hele wereld zag er rooskleurig uit.
Na anderhalf uur werd het weer slechter (lees: regenachtig en donker) en met het weer sloeg ook de trip een beetje om. We waren weer met zn vijven bij elkaar gekomen en iedereen zat heel diep in gedachten verzonken. Niemand leek te weten wat we moesten doen en of we überhaupt iets moesten doen. Af en toe raakte ik ook in een gedachtespiraal terecht, waardoor ik heel diep aan het denken was en eigenlijk mezelf een beetje gek maakte. Nadat ik dit zelf door begon te krijgen besloot ik in mn eigen hoofd om mn kop te houden, en besloten we uiteindelijk om maar terug te gaan naar het huisje.
Op de weg naar het huisje spacede ik aardig hard. Ik had geen idee hoe we terug moesten, maar gelukkig wist S dit nog wel. Mn schoenen zaten los omdat ik die in het bos niet vast kreeg (mn veters leken op wurmen die bewogen en een strik maken zat er niet in) dus ik waggelde het pad af richting het Roompotpark. Ondertussen lachte ik om de zoveel tijd zonder reden en mensen die niet tripten leken in een heel andere wereld te leven en deden er totaal niet toe.
Bij het huis aangekomen, viel het me op dat het er donker was en heel klein. Ik voelde me niet echt op mn gemak, maar teruggaan naar het donkere bos zat er ook niet meer in. Naar mijn gevoel was ik ook iets van 8 uur lang daar geweest, in plaats van 1,5/2 uur. Tijd was sowieso heel vreemd op dat moment. Iedere minuut leek wel een half uur te duren. M en B besloten in het huisje om in bed te gaan liggen en daar te blowen. S en K keken in de woonkamer naar het NL elftal. Ikzelf had geen idee wat ik moest doen en kon maar geen besluit maken. Het NL elftal zag ik ook niet meer als het Nederlands elftal, maar gewoon als elf onbekenden die tegen elf andere onbekenden tegen een bal aantrapten (terwijl ik normaal gesproken echt een voetbalfan ben). Daarom liep ik constant van de ene 2 naar de andere 2 mensen. Na dit een half uur te hebben volgehouden plofte ik op de bank neer en kwam ik erachter dat ik nog 2 blowtjes had. Dus 1 daarvan viste ik uit mn zak en begon te roken met K. De joint leek de hele tijd even lang te blijven wat ik nogal apart vond. Toen de blow op was (na wat leek wel een uur te duren) begon ik me steeds slechter te voelen en de gedachten maalden in een razend tempo door mn hoofd. Het leek wel alsof mn hoofd helemaal vol zat met dingen die ik moest doen. Omdat ik voelde dat het niet goed ging, wilde ik eten maar het eten smaakte naar zand en ik kon het onmogelijk doorslikken. Ook wilde ik naar de WC maar het WC hokje maakte me claustrofobisch (waar ik anders nooit last van heb). Langzaam werd ik misselijker en ik ging naar de tuin van ons huisje om daar over te geven. Na het overgeven voelde ik me eigenlijk geweldig en spacede ik nog maar heel licht van de paddo’s.
Toen ik uit de tuin kwam zat iedereen in de woonkamer en besloten we 2001: a space odyssee te kijken. Dit was de eerste keer dat ik hem zag en ik vond het een hele spacende film, maar het was erg leuk om in mijn mood ernaar te kijken. Nadat de film was afgelopen was ik weer nuchter (Van de paddo’s in ieder geval. Ik had nog wel geblowd tijdens de film) en ik besloot te gaan slapen. Ik was erachter gekomen dat een paddotrip heel vermoeiend is, aangezien het voor mezelf voelde alsof ik op vakantie was geweest en daarnaast had ik niks had gegeten. Ik viel als een blok in slaap en de dag erna voelde ik me ontzettend opgewekt en vol energie.
Aftermath:
Achteraf vond ik het een leuke trip. Niet alle gedeeltes waren even leuk, maar de minder leuke gedeeltes vond ik ook de meest leerzame gedeeltes. Er zijn ook wel punten uit naar voren gekomen in mijn hoofd waar ik later aan heb gewerkt. De trip heeft zeker wel indruk achter gelaten en ik heb het idee dat ik wel dingen heb geleerd over mezelf. Ik heb het hierna nog 2 keer gedaan. 1 keer was dit op dezelfde plaats als deze trip (ook erg leuk, maar stuk minder hard gespaced) en één keer binnen getript bij K thuis (dit was minder leuk dan in de natuur, al was Earth op full HD ook een hele mooie ervaring
).
Drug: 1 portie verse Mexicaanse Kaalkopjes (volgens mij is dat 30 gram)
Setting: Bos (natuurgebied de Peel) en laatste uur in Roompotpark huisje
Wie?: Ik, S, K, B en M
Na de mislukte eerste paddotrip van 2 jaar geleden (De paddo’s werkten niet bij mij. Later kreeg ik van de verkoper van de smartshop te horen dat bij 10-20% van de gebruikers de paddo de eerste keer niet werkten), besloot ik in mei van dit jaar om het opnieuw te proberen.
Met 4 goede vrienden (S, K, B en M) had ik een huisje gehuurd op één van de bosparken van Roompot. Aangezien het bos mij de perfect locatie leek om voor de eerste keer van een paddotrip te genieten, leek mij dit de perfecte setting. Na op vrijdag de paddo’s gehaald te hebben bij de smartshop in Eindhoven (Sirius, overigens een hele goede smartshop waar je van veel informatie wordt voorzien), besloten we om de paddo’s met zn vijven te eten op zaterdagmiddag.
Voorbereiding:
Aangezien mijn eerste paddotrip 2 jaar geleden mislukt was en het effect op de medetrippers die er wel iets van merkten erg meeviel, vond ik het niet nodig om veel voor te bereiden. Wel had ik die dag alleen licht ontbeten en had ik dus een redelijk lege maag toen ik om 16:00 uur de paddo’s ging eten. Om 12 uur had ik nog een blowtje gerookt en ik had 2 joints gedraaid aangezien ik het idee had dat dit erg lastig zou zijn midden in mn trip. Verder was ik gewoon van plan om in het bos af te wachten wat er zou gaan gebeuren. Ik was in ieder geval in een vrolijke bui en was ook wel licht gespannen.
Het begin:
Ik, S en K hadden besloten om de verse paddo’s (ieder 1 portie Mexicaanse kaalkopjes) rauw op te eten. Met een groot glas siroop erbij zijn ze naar mijn mening best te eten. Je moet in ieder geval goed kauwen, zodat al het sap vrij komt, waardoor het ook beter werkt. M en B hadden ieder een half portie Colombiaanse paddo’s en besloten om hier thee van te zetten.
Nadat iedereen zn paddo’s op zijn eigen manier had verorberd, besloten we om gelijk het bos in te gaan. Ik voelde zelf het effect al een beetje na ongeveer een kwartier/half uur. Op de weg naar het bos leek overal veel meer detail in te zitten. Elk blaadje op iedere struik en boom viel op en alles leek ook wel te glinsteren door het zonlicht. Op dat moment had ik het idee dat de paddo’s helemaal werkte en dat ik dat effect zo’n 5 uur zou voelen. Dit bleek echter maar het begin te zijn van de trip.
De trip:
Toen we in het bos een mooie open plek hadden gevonden, besloten we met zn vijven om van dat punt ons centrale punt te maken. Na ons eten en drinken op deze plek te hebben gedropt, ging ieder (volgens mij niet expres; bij mij in ieder geval niet) zijn eigen weg een stukje het bos in. Ik liep zelf naar een heuveltje toe waarvandaan ik vol in de zon zat midden in de natuur. Daar begon mijn trip steeds zwaarder te worden. Ik vond de bomen en struiken echt prachtig schitteren in de zon, dus heb ik hier een tijdje naar zitten staren en ik vond het zo bijzonder dat ik ook had gevoeld of de bomen en struiken ook echt anders aanvoelden. Het leek alsof ik nu pas inzag wat er voor detail in de natuur zit. Na een kwartier of een half uur besloot ik om verder door het bos te dwalen. Om de zoveel tijd kwam ik weer andere vrienden tegen die op dezelfde manier aan het trippen waren als ik en telkens als we elkaar zagen moesten we hardop lachen. S. kwam ik ook zwaar trippend tegen. Hij had zn schoenen uitgetrokken en zat helemaal onder de takjes en bladeren. Met zn ongeschoren hoofd leek het in mijn ogen wel alsof hij helemaal bij de natuur hoorde. Helemaal toen hij zei dat hij een hol (van een das ofzo)had gevonden die hij samen met mij wilde ontdekken. Dit leek mij een geweldig idee (ik had helemaal die scène van Pan’s Labyrinth in mn hoofd waar ze een sprookjesachtige boom in kruipt). Net toen ik op mn knieën wilde gaan om de struiken in te duiken kwam K. aan, die zich afvroeg wat we aan het doen waren. Hierdoor raakte ik een beetje uit mn rush en dus ben ik maar weer verder door het bos gaan dwalen. Er waren verder op dat moment geen woorden om te beschrijven wat ik voelde of wat ik echt wilde zeggen (taal leek op dat moment niks zeggend), dus daarom zei ik maar niks en mijn vrienden zeiden dat dit voor hen ook gold.
Een uur of anderhalf uur lang heb ik op deze manier getript. Dit waren vooral lichte hallucinaties, lachkicks en verbazing over de manier waarop alles in elkaar zat. Volgens mijn vrienden zei ik ook de hele tijd: “Dit is echt het vreemdste dat ik ooit heb meegemaakt!” Ik snapte af en toe niks meer en af en toe leek alles precies in elkaar te passen en snapte ik alles. Aangezien het rondlopen op blote voeten van S mij had aangestoken, had ik ook mijn schoenen uitgetrokken zodat ik de natuur beter zou voelen, wat heerlijk aanvoelde. Alles was mooi en de hele wereld zag er rooskleurig uit.
Na anderhalf uur werd het weer slechter (lees: regenachtig en donker) en met het weer sloeg ook de trip een beetje om. We waren weer met zn vijven bij elkaar gekomen en iedereen zat heel diep in gedachten verzonken. Niemand leek te weten wat we moesten doen en of we überhaupt iets moesten doen. Af en toe raakte ik ook in een gedachtespiraal terecht, waardoor ik heel diep aan het denken was en eigenlijk mezelf een beetje gek maakte. Nadat ik dit zelf door begon te krijgen besloot ik in mn eigen hoofd om mn kop te houden, en besloten we uiteindelijk om maar terug te gaan naar het huisje.
Op de weg naar het huisje spacede ik aardig hard. Ik had geen idee hoe we terug moesten, maar gelukkig wist S dit nog wel. Mn schoenen zaten los omdat ik die in het bos niet vast kreeg (mn veters leken op wurmen die bewogen en een strik maken zat er niet in) dus ik waggelde het pad af richting het Roompotpark. Ondertussen lachte ik om de zoveel tijd zonder reden en mensen die niet tripten leken in een heel andere wereld te leven en deden er totaal niet toe.
Bij het huis aangekomen, viel het me op dat het er donker was en heel klein. Ik voelde me niet echt op mn gemak, maar teruggaan naar het donkere bos zat er ook niet meer in. Naar mijn gevoel was ik ook iets van 8 uur lang daar geweest, in plaats van 1,5/2 uur. Tijd was sowieso heel vreemd op dat moment. Iedere minuut leek wel een half uur te duren. M en B besloten in het huisje om in bed te gaan liggen en daar te blowen. S en K keken in de woonkamer naar het NL elftal. Ikzelf had geen idee wat ik moest doen en kon maar geen besluit maken. Het NL elftal zag ik ook niet meer als het Nederlands elftal, maar gewoon als elf onbekenden die tegen elf andere onbekenden tegen een bal aantrapten (terwijl ik normaal gesproken echt een voetbalfan ben). Daarom liep ik constant van de ene 2 naar de andere 2 mensen. Na dit een half uur te hebben volgehouden plofte ik op de bank neer en kwam ik erachter dat ik nog 2 blowtjes had. Dus 1 daarvan viste ik uit mn zak en begon te roken met K. De joint leek de hele tijd even lang te blijven wat ik nogal apart vond. Toen de blow op was (na wat leek wel een uur te duren) begon ik me steeds slechter te voelen en de gedachten maalden in een razend tempo door mn hoofd. Het leek wel alsof mn hoofd helemaal vol zat met dingen die ik moest doen. Omdat ik voelde dat het niet goed ging, wilde ik eten maar het eten smaakte naar zand en ik kon het onmogelijk doorslikken. Ook wilde ik naar de WC maar het WC hokje maakte me claustrofobisch (waar ik anders nooit last van heb). Langzaam werd ik misselijker en ik ging naar de tuin van ons huisje om daar over te geven. Na het overgeven voelde ik me eigenlijk geweldig en spacede ik nog maar heel licht van de paddo’s.
Toen ik uit de tuin kwam zat iedereen in de woonkamer en besloten we 2001: a space odyssee te kijken. Dit was de eerste keer dat ik hem zag en ik vond het een hele spacende film, maar het was erg leuk om in mijn mood ernaar te kijken. Nadat de film was afgelopen was ik weer nuchter (Van de paddo’s in ieder geval. Ik had nog wel geblowd tijdens de film) en ik besloot te gaan slapen. Ik was erachter gekomen dat een paddotrip heel vermoeiend is, aangezien het voor mezelf voelde alsof ik op vakantie was geweest en daarnaast had ik niks had gegeten. Ik viel als een blok in slaap en de dag erna voelde ik me ontzettend opgewekt en vol energie.
Aftermath:
Achteraf vond ik het een leuke trip. Niet alle gedeeltes waren even leuk, maar de minder leuke gedeeltes vond ik ook de meest leerzame gedeeltes. Er zijn ook wel punten uit naar voren gekomen in mijn hoofd waar ik later aan heb gewerkt. De trip heeft zeker wel indruk achter gelaten en ik heb het idee dat ik wel dingen heb geleerd over mezelf. Ik heb het hierna nog 2 keer gedaan. 1 keer was dit op dezelfde plaats als deze trip (ook erg leuk, maar stuk minder hard gespaced) en één keer binnen getript bij K thuis (dit was minder leuk dan in de natuur, al was Earth op full HD ook een hele mooie ervaring
).
