Mijn zoektocht naar herstel (en plezier in het leven)

Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories

LucidLucy

Bewuste gebruiker
Ik ben een tijdje aan het schrijven geweest aan 3 verhalen:
  1. Mijn zoektocht naar herstel (en plezier in het leven)
  2. Mijn rock-bottom - α-P(i)HP verslaving
  3. Mijn ervaring met injecteren van pyro's (of andere corrosieve RC's)
Hier het eerste verhaal:

Mijn zoektocht naar herstel

Het is november 2020 als ik te horen krijg dat mijn vader ongeneeslijk ziek is en naar verwachting nog een half jaar te leven heeft. Het afgelopen jaar was sowieso al een bewogen jaar door het wegvallen van mijn sociale leven door corona. Daarmee viel ook de sociale controle weg waardoor ik ongegeneerd kon gebruiken. Zowel onder werktijd als daarbuiten.

Twee weken na het slechte nieuws kreeg ik de vraag van 2 gebruikersvrienden of ik mee kwam trippen op 2-cb. Natuurlijk was ik daarvoor in. Waar de rest het hield bij 2-cb, een biertje en een blowtje, kon ik het daar niet bij laten. Aan het eind van de avond had ik 11 verschillende drugs in mijn systeem zitten. Ik was in een staat waarin ik niet meer kon praten, terwijl ik wel volledig bij bewustzijn was. Ik kon nog simpele aanwijzingen/bevelen opvolgen, maar zelfs een simpele ‘ja’ of ‘nee’ kwam mijn strot niet meer uit.

Voor de nieuwsgierige lezer, ik had gebruikt: 2-cb, wiet, 3 speciaalbiertjes, 2-FA, 2-FMA, 2-FDCK, DCK, O-PCE, clonazolam, flunitrazolam en etizolam. Laat ik even voorop stellen dat ik niemand aan wil moedigen om zulk destructief misbruik te proberen. Tijdens mijn gebruik zelf voelde ik me wel oké. De volgende dag drong het besef pas door hoe gevaarlijk ik bezig was geweest.

Die 2 gebruikersvrienden hebben mij die nacht ook thuisgebracht. Waar mijn moeder wakker werd omdat ze het gevoel had, dat er iets compleet mis was. Ik werd die nacht voor het eerst in jaren weer geconfronteerd met mijn gebruik. Hoe heftig dat was, kregen mijn ouders de volgende dag pas mee toen ze mijn museumvoorraad aan designerdrugs in beslag namen.

Ik moest hulp gaan zoeken…

Ik ben vanaf die nacht 5 weken clean gebleven en ik had mij aangemeld voor een ambulante behandeling bij Trubendorffer. Mijn intake zou begin januari 2021 plaatvinden. In de kerstvakantie daarvoor besloot mijn verslaafde brein dat ik nog wat stofjes op mijn to-do list af wilde vinken. En zo begon een fikse terugval. Ik maakte tijdens deze vakantie kennis met 3-MMC, a-PHP, a-PiHP en MDPHP. Vooral 3-MMC was goed raak en ik gebruikte het al vrij snel dagelijks.

De rush van de pyrovalerones was niet gelijk raak en moest even op me groeien, maar al snel werden pyro’s een belangrijk deel van mijn gebruik. Met a-PiHP als favoriet.

Ik volgde mijn eerste ambulante behandeltraject bij een Trubendorffer. Waar ik op een korte terugval na 12 weken clean wist te blijven. Het was een individueel traject, waar ik inzicht kreeg in de functies van mijn gebruik. Hoe ik deze functies gezond kon opvullen, heb ik daar niet goed meegekregen. Dat had ik tijdens de behandeling nog niet door.

Met drugs stoppen is één ding. Maar omgaan met de leegte die dan achterblijft, vergt een compleet andere manier van leven.

Ik kwam toen wél in contact met NA-meetings en ik ben ervan overtuigd dat dit mij in leven heeft gehouden. In het begin vond ik het wel heel lastig om hier actief mee bezig te zijn. Ik had het idee dat ik in een sekte of piramidespel terecht was gekomen. Maar ik gaf het een kans. Ik wilde wel herstellen, maar werk en sociale contacten hadden een grotere prioriteit. Mijn bereidwilligheid om te herstellen was simpelweg zwakker dan mijn verslaving.

Terwijl ik liever aan het werk was of met vrienden ging chillen, stond mijn verslaving buiten op de parkeerplaats push-ups te doen…. Op één arm.

Ik zag ook vooral de nadelen. Ik mocht niet meer gebruiken. Ik mocht niet meer uitgaan. Mocht niet meer naar techno feestjes… Ik zou dit nooit meer kunnen. En zo werd het voor mezelf ook heel lastig om een bereidwilligheid te creëren die sterker was dan mijn verslaving.

Ik had terugval na terugval en wist dit maar niet te boven te komen. Tot ik de controle weer volledig verloor en die krachtige verslaving mij weer in de houdgreep had.

Wat er volgde was een snelle progressie in mijn gebruik. Ik wisselde middelen af en sommige middelen begonnen steeds slechter te werken. Mijn trouwe maatjes lieten mij in de steek. Ik greep naar sterkere middelen en toen zelfs dat minder begon te werken, ging ik deze middelen spuiten.

In één maand ging ik achteruit van gezond functionerende jongeman naar een viezige versleten junk. Als ik de foto’s terugkijk, zie ik écht iemand die op sterven na dood was.

Ik ging hier helse maanden door. Begon steeds meer hallucinaties en wanen te ervaren. Ik sloop ‘s nachts door het huis met een knuppel om de inbrekers uit mijn huis te jagen. Ik zag spoken en demonen die mij ’s nachts uit mijn slaap hielden. En uiteindelijk geloofde ik zelfs dat mijn vrienden en mijn ouders in een complot zaten om mij iets aan te doen.

Dit ging zo door tot die bewuste nacht dat ik een overdosis nam die ik ternauwernood overleefd heb. De volgende dag bezocht ik een NA-meeting waar een verslaafde zijn levensverhaal deed. Hij vertelde zó enthousiast over zijn herstel en zijn behandeling bij Changes GGZ in de kliniek in Zuid-Afrika.

Dat wat hij had, wilde ik ook hebben.

Niet een mooie carrière, een ruim huis of een dikke auto… Nee… Gewoon weer plezier in het leven… Zonder drugs!

En zo begon het kweken van de bereidwilligheid om te herstellen. Ik begon mijn koppigheid en ego aan de kant te zetten. En begon mezelf open te stellen voor suggesties van anderen. Mijn manier om verslaving te verslaan had immers niet gewerkt.

Hierdoor ging ik ook mijn prioriteiten anders inrichten. Ik werd eerlijk naar mijn omgeving over mijn verslaving. Ik meldde mezelf ziek op werk en vertelde ook daar eerlijk over mijn problematiek. De reacties waren eigenlijk alleen maar positief en ik kreeg dan ook alle ruimte om te gaan herstellen.

Toen ik in de detox aankwam, viel er een last van mijn schouders. Ik voelde me voor het eerst in maanden even bevrijd uit de gejaagdheid en waanzin van mijn actieve gebruik. Wat een heerlijk gevoel was dat.

Daarna vloog ik naar Zuid-Afrika om mijn behandeling te starten bij The Grange, de kliniek van Changes. Ik werd daar enorm hartelijk ontvangen door de Nurse die op dat moment dienst had. Er waren zelfs een paar cliënten wat langer opgebleven om mij een warm onthaal te geven. Ik voelde me er direct thuis.

Veel mensen hadden mij gewaarschuwd dat Zuid-Afrika niet gewoon een vakantie was. Toch voelde dit voor mij wel zo. Ik kon namelijk al mijn verantwoordelijkheden even loslaten. De staff zorgde voor deze verantwoordelijkheden zodat ik me volledig kon focussen op mijn herstel.

Het eerste gesprek met de hoofdpsycholoog staat me nog goed bij. Hij kon zo lekker cryptisch zijn op sommige momenten. Toen ik mijn verhaal had gedaan zei hij: “What worries me in your drug abuse is the fact that you let stress and anxiety build up until you start dangerous drug benders. So, what can we do to stop that buildup? Should we drill a hole in your head and install a pressure release valve?” Waarop ik hem glazig bleef aankijken.

Ik heb in Zuid-Afrika leren voelen. Zowel mijn eigen emoties als het aanvoelen van emoties van anderen. Ik heb opnieuw geleerd sociaal contact aan te gaan. Mezelf open te stellen en kwetsbaar te zijn. Ik heb geleerd om van mezelf te houden. Want als ik geen zelfliefde heb, hoe kan ik anderen dan liefhebben? En ik heb geleerd om plezier te maken. Vooral om samen plezier te maken.

Ik heb me rot gelachen tijdens spelletjesavonden; tot astma aanvallen aan toe. En langzaamaan kreeg ik mijn plezier in het leven weer terug. En ook het vertrouwen in mezelf en mijn omgang met mensen. Ik begon mijn transitie van robot tot mens. Waar ik in het begin vooral in mezelf gekeerd was en uren aan een stuk kon schrijven, afgezonderd van mijn fellows in de kliniek. En daarmee mijn extreem hoge eisen najaagde, kon ik dit steeds meer loslaten en daarmee klaar staan voor een ander. Er was weer balans tussen serieus werken en plezier maken.

Ik begon ook te begrijpen wat de hoofdpsycholoog bedoelde met de “pressure release valve”. Ik moest leren praten, mijn kwetsbaarheid laten zien en niet alles zelf op willen lossen. En dit was gelukt!

Toen ik terugkeerde naar Nederland kwam ik weer in mijn eigen omgeving terecht. Een bewuste keuze, omdat ik voor de kliniek al aan het werken was aan een goed sociaal vangnet. Ik kon gelijk weer aan de slag bij meetings, heb goede vrienden die mij steunen in herstel en mijn moeder kon mij ook steeds beter steunen omdat zijn ook meetings volgt bij AL-ANON en NAR-ANON. Dit zijn 12-stappen meetings voor naasten van verslaafden.

Desondanks viel het me zwaar om weer terug te komen in mijn oude omgeving. In de kliniek had ik de veilige muren en weinig verantwoordelijkheden. En nu viel dit allemaal weg. Daarnaast was mijn vader tijdens mijn verblijf in Zuid-Afrika overleden en thuis waren er veel triggers door mijn gebruikerstijd daar.

Ik heb uiteindelijk 3 terugvallen gehad van 1 tot 2 dagen elk 2 weken na elkaar. Mijn grootste les uit deze terugvallen was om mezelf te blijven uitspreken. In de kliniek werd je hier bijna toe gedwongen. Nu moest ik alles zelf doen. En ik sprak mezelf te laat uit. Sociaal contact en mensen toelaten tot je gevoel, zijn cruciaal om clean te blijven. Als ik dit niet doe, ga ik emoties stapelen en is drugsgebruik mijn enige manier om de stoom nog af te blazen.

Mijn cleantijd stond op 0. En dat kan voelen als falen. Alsof je alles voor niets hebt gedaan en volledig opnieuw moet beginnen. Maar niets is minder waar:

“Je begint niet opnieuw, je begint vanaf je ervaring.”

Vlak hierna begon voor mij de dagbehandeling bij Changes GGZ als vervolg op mijn klinische opname. Dit was weer een 12-weekse behandeling met elke week 2 dagen groepstherapie en een halve dag individueel en huiswerk. In Zuid-Afrika had ik een stevige basis gelegd om weer mens te kunnen zijn. En nu kon ik verder aan de slag met mijn modi’s en schema’s. Ik heb hier goed inzicht in gekregen en heb veel van mijn schema’s al redelijk ver weten te bewerken.

Wat ik hier vooral heb geleerd is om bepaalde gedragsverandering gewoon eens uit te gaan proberen, om bepaalde gedachtes te checken, om lastige gesprekken aan te gaan en om in de actie te blijven.

Hiermee verdwijnen mijn onzekerheden en blijf ik groeien. En dat geeft mij een goed gevoel. Ik heb het idee dat ik meer aandurf, minder angst heb in sociale situaties en tegelijkertijd ook mijn grenzen aanvoel en aangeef.

Mijn plan is om dit voort te zetten na de dagbehandeling. Ik ga blijven oefenen met de dingen waar ik tegenaan loop. En ik zal dit o.a. doen bij mijn servicewerk voor meetings. Ik zie NA en CA als een soort speeltuin waar ik dingen kan uittesten en oefenen. Ik mag daar fouten maken. En zo kan ik blijven oefenen zodat ik die dingen ook in mijn werk of privéleven kan toepassen.

Daarom blijf ik ook actief bezig bij meetings én werk ik aan de stappen. Ik volg nu vaak 4 meetings per week en doe bij 3 van die meetings ook service. Op deze manier heb ik een stok achter de deur om actief aan mezelf te werken én ik blijf in verbinding met mensen die ook willen herstellen. Ik heb al ontzettend leuke uitjes gedaan met totaal onbekenden. Zo ben ik weleens gaan curlen of boulderen of houden we een spelletjes avond. En het mooiste is, ik ben bij deze gelegenheden totaal op mijn gemak, zonder drank of drugs. Zo heb ik mij in mijn hele leven nooit eerder gevoeld.

Ik kan ook meer in het nu leven. Vroeger was ik bij deze uitjes bijna alleen maar bezig met wanneer ik mijn volgende drankje, jointje, lijntje, etc. zou nemen. Middelen stonden mij uiteindelijk alleen nog maar in de weg om plezier te beleven.

Dit wil niet zeggen dat ik anti-drugs ben geworden. Maar ik heb aan mezelf bewezen dat ik er niet mee om kan gaan.

Ik ben verslaafd!

Als je nog vragen hebt over iets wat je aanspreekt in mijn verhaal of als je zelf van plan bent hulp te zoeken, voel je vrij om ze te stellen. Dat mag hier, maar ook via een PB als je dat liever hebt.
 
Laatst bewerkt:

Lid 103682

Bewuste gebruiker
"Je begint niet opnieuw, je begint vanaf je ervaring"


Een zin met heel veel kracht in zijn eenvoud.
Na 2 keer lezen is deze les ook prachtig toepasbaar bij het leven zelf. Soms is de inhoud al heel duidelijk, maar door taal komt het binnen als afsluiter én nieuw begin.



Je ervaring uit de kliniek klinkt als muziek in de oren.
Ik probeer niet al te zweverig overkomen, maar heb vaak van dichtbij meegemaakt dat je nog zoveel klinische hulp kan krijgen, maar als je niet ook omringd word door onbaatzuchtige liefde van de mensen om je heen, word helen een stuk moeilijker.
Heel mooi te lezen hoe jij gelukkig dat al kreeg direct bij binnenkomst van de kliniek.

Veel respect dat je uit dat diepe dal bent gekomen!
 

Limited abilities

Bewuste gebruiker
Ik kwam toen wél in contact met NA-meetings en ik ben ervan overtuigd dat dit mij in leven heeft gehouden. In het begin vond ik het wel heel lastig om hier actief mee bezig te zijn. Ik had het idee dat ik in een sekte of piramidespel terecht was gekomen. Maar ik gaf het een kans. Ik wilde wel herstellen, maar werk en sociale contacten hadden een grotere prioriteit. Mijn bereidwilligheid om te herstellen was simpelweg zwakker dan mijn verslaving.

Terwijl ik liever aan het werk was of met vrienden ging chillen, stond mijn verslaving buiten op de parkeerplaats push-ups te doen…. Op één arm.
Ik vind die laatste alinea treffend en grappig. Aangezien ik zelf een beetje beperkt ben : met die vergelijking wil je toch aangeven dat hoewel je weet dat je je de goede dingen doet in het leven, je ergens toch voelt dat dat niet genoeg is en daarbij druggies nodig hebt om jezelf (echt) goed te voelen? Hoe zou jij die laatste alina uitleggen?
 

LucidLucy

Bewuste gebruiker
Hoe zou jij die laatste alina uitleggen?

Hmm jouw uitleg past er ook wel bij!
Hoe ik hem zelf zie is dat ik altijd mezelf en mijn herstel op één moet (wil) zetten. Als ik niet werk aan mijn herstel, werk ik aan een terugval. En als ik terugval (een flinke) dan verlies ik mijn herstel en alles wat ik boven herstel plaatste. Dus bijv. werk of sociale contacten.

Mijn verslaving (of verslaving in het algemeen) is gewoon heel krachtig. En ik moet daar iets tegenover zetten en alert blijven. In elk geval zeker nu en de komende tijd, is het niet vanzelfsprekend dat ik clean ben. En zolang ik me dat besef, weet ik wat me te doen staat!
 

LucidLucy

Bewuste gebruiker
De originele Engelse quote hiervan is: My dear, don't be afraid to start over again. This time you won't be starting from scratch but from experience.

Is inderdaad een heel krachtig, betekenisvol bericht! 😛

Ik heb 'm een tijdje geleden van een 'omdenken' kalender gejat 🤭😂
Vond het een heel treffende quote.
 

djiego

Wijs gebruiker
Mooi hoe je je geleerde lessen zo duidelijk omschrijft en verweeft in je relaas. Erg goed opgeschreven met iedere keer die zelfreflectie en inzichten, universele waarheden waar iedereen wat aan heeft. Duidelijke blokken, stappen. Respect. Je hebt talent.

Mijn verslaving (of verslaving in het algemeen) is gewoon heel krachtig. En ik moet daar iets tegenover zetten en alert blijven

Dit stukje, doet me denken aan een perspectief wat me heeft geholpen (en nog steeds op verschillende manieren).

Voor mij is een goede graadmeter en tegelijk ook alarmbel om een soort mentaal 'Zero Days' register te activeren. Zero Days als in: Ben ik er geweest, heb ik iets gecreëerd , gedaan, aangepakt, veranderd, heb ik me geuit en of iets gedeeld, geventileerd. Ben ik vandaag tot m'n recht gekomen? Of was dit een 'Zero Day', heb ik stil gestaan?

Zero days leiden tot opkropping, opstapeling, ontbreken aan zelferkenning, zelfrespect, en uiteindelijk naar whatever my choice voor middel om mezelf te verschuilen of te verdoven, of leidt tot een volgende berg van dingen te groot gegroeid om nog aan te kunnen pakken. En de vluchtweg lijkt weer steeds meer aantrekkelijk of zelfs uiteindelijk ontkoombaar. Of leidt ten minste tot een grotere kans op meer Zero Days.
 
Laatst bewerkt:

De Zandman

Badass junkie
Hmm jouw uitleg past er ook wel bij!
Hoe ik hem zelf zie is dat ik altijd mezelf en mijn herstel op één moet (wil) zetten.
Opm
Heel goed beschreven!
elk geval zeker nu en de komende tijd, is het niet vanzelfsprekend dat ik clean ben. En zolang ik me dat besef, weet ik wat me te doen staat!
Opm
En dit is een zeer goede uitspraak die zelfs na vele jaren van de drank af te zijn, voor mij iig nog steeds geldt.
Het is nu niet, en nooit van zelfsprekend, dat je clean bent, en zult blijven!
Het is zelfs regelmatig erg hard werken, om clean te blijven...onderschat dit nooit.
 

Kit Kat

Wijs gebruiker
Ik zag ook vooral de nadelen. Ik mocht niet meer gebruiken. Ik mocht niet meer uitgaan. Mocht niet meer naar techno feestjes… Ik zou dit nooit meer kunnen. En zo werd het voor mezelf ook heel lastig om een bereidwilligheid te creëren die sterker was dan mijn verslaving.
Dit wil ik elke herstellende op het hart drukken, het is juist :
Ik kies ervoor gezonder te leven ( ipv ik mag niet meer feesten) , ik kies voor een helder leven, ik zie mijn lichaam als mijn huis. De fundering moet stevig zijn, je hebt maar 1 lichaam en wees er zuinig op. En wees vooral trots. Omdat je pad anders is, is dat niet saai. Dat is het "restje " verslaving" wat wel maanden tot jaren je brein wil beinvloeden. Meteen de knop om als je zo denkt. Want het leven is prachtig. 🍀🌸🌷🌹🍃🌺
 

Kit Kat

Wijs gebruiker
Noot:
Lang niet altijd. Nee. Helaas.
Niet letterlijk. Nee haha, maar wel in je eigen bubbel kan je het zo mooi maken als je wil..
Nee , het heeft ups en downs, maar zonder positieve mindset iets moois van je eigen leven te maken , en snel de negatieve kant van situaties te zien, dan glijd je sneller weer terug naar af.

" Het leven is de moeite waard , zonder jezelf elke dag te verdoven, soms is er pijn, en moet je er door heen, voelen is leven, en hoort erbij, en dan schijnt de zon op een dag ook weer. "

zo bedoel ik het meer... 🍀
 

De Zandman

Badass junkie
Laten we zeggen dat een en ander bij mij duidelijk anders verloopt en verlopen is.
Je positieve blik op het leven is lovenswaardig.
 

MaddMonkey

Badass junkie
Ik ben een tijdje aan het schrijven geweest aan 3 verhalen:
  1. Mijn zoektocht naar herstel (en plezier in het leven)
  2. Mijn rock-bottom - α-P(i)HP verslaving
  3. Mijn ervaring met injecteren van pyro's (of andere corrosieve RC's)
Hier het eerste verhaal:

Mijn zoektocht naar herstel

Het is november 2020 als ik te horen krijg dat mijn vader ongeneeslijk ziek is en naar verwachting nog een half jaar te leven heeft. Het afgelopen jaar was sowieso al een bewogen jaar door het wegvallen van mijn sociale leven door corona. Daarmee viel ook de sociale controle weg waardoor ik ongegeneerd kon gebruiken. Zowel onder werktijd als daarbuiten.

Twee weken na het slechte nieuws kreeg ik de vraag van 2 gebruikersvrienden of ik mee kwam trippen op 2-cb. Natuurlijk was ik daarvoor in. Waar de rest het hield bij 2-cb, een biertje en een blowtje, kon ik het daar niet bij laten. Aan het eind van de avond had ik 11 verschillende drugs in mijn systeem zitten. Ik was in een staat waarin ik niet meer kon praten, terwijl ik wel volledig bij bewustzijn was. Ik kon nog simpele aanwijzingen/bevelen opvolgen, maar zelfs een simpele ‘ja’ of ‘nee’ kwam mijn strot niet meer uit.

Voor de nieuwsgierige lezer, ik had gebruikt: 2-cb, wiet, 3 speciaalbiertjes, 2-FA, 2-FMA, 2-FDCK, DCK, O-PCE, clonazolam, flunitrazolam en etizolam. Laat ik even voorop stellen dat ik niemand aan wil moedigen om zulk destructief misbruik te proberen. Tijdens mijn gebruik zelf voelde ik me wel oké. De volgende dag drong het besef pas door hoe gevaarlijk ik bezig was geweest.

Die 2 gebruikersvrienden hebben mij die nacht ook thuisgebracht. Waar mijn moeder wakker werd omdat ze het gevoel had, dat er iets compleet mis was. Ik werd die nacht voor het eerst in jaren weer geconfronteerd met mijn gebruik. Hoe heftig dat was, kregen mijn ouders de volgende dag pas mee toen ze mijn museumvoorraad aan designerdrugs in beslag namen.

Ik moest hulp gaan zoeken…

Ik ben vanaf die nacht 5 weken clean gebleven en ik had mij aangemeld voor een ambulante behandeling bij Trubendorffer. Mijn intake zou begin januari 2021 plaatvinden. In de kerstvakantie daarvoor besloot mijn verslaafde brein dat ik nog wat stofjes op mijn to-do list af wilde vinken. En zo begon een fikse terugval. Ik maakte tijdens deze vakantie kennis met 3-MMC, a-PHP, a-PiHP en MDPHP. Vooral 3-MMC was goed raak en ik gebruikte het al vrij snel dagelijks.

De rush van de pyrovalerones was niet gelijk raak en moest even op me groeien, maar al snel werden pyro’s een belangrijk deel van mijn gebruik. Met a-PiHP als favoriet.

Ik volgde mijn eerste ambulante behandeltraject bij een Trubendorffer. Waar ik op een korte terugval na 12 weken clean wist te blijven. Het was een individueel traject, waar ik inzicht kreeg in de functies van mijn gebruik. Hoe ik deze functies gezond kon opvullen, heb ik daar niet goed meegekregen. Dat had ik tijdens de behandeling nog niet door.

Met drugs stoppen is één ding. Maar omgaan met de leegte die dan achterblijft, vergt een compleet andere manier van leven.

Ik kwam toen wél in contact met NA-meetings en ik ben ervan overtuigd dat dit mij in leven heeft gehouden. In het begin vond ik het wel heel lastig om hier actief mee bezig te zijn. Ik had het idee dat ik in een sekte of piramidespel terecht was gekomen. Maar ik gaf het een kans. Ik wilde wel herstellen, maar werk en sociale contacten hadden een grotere prioriteit. Mijn bereidwilligheid om te herstellen was simpelweg zwakker dan mijn verslaving.

Terwijl ik liever aan het werk was of met vrienden ging chillen, stond mijn verslaving buiten op de parkeerplaats push-ups te doen…. Op één arm.

Ik zag ook vooral de nadelen. Ik mocht niet meer gebruiken. Ik mocht niet meer uitgaan. Mocht niet meer naar techno feestjes… Ik zou dit nooit meer kunnen. En zo werd het voor mezelf ook heel lastig om een bereidwilligheid te creëren die sterker was dan mijn verslaving.

Ik had terugval na terugval en wist dit maar niet te boven te komen. Tot ik de controle weer volledig verloor en die krachtige verslaving mij weer in de houdgreep had.

Wat er volgde was een snelle progressie in mijn gebruik. Ik wisselde middelen af en sommige middelen begonnen steeds slechter te werken. Mijn trouwe maatjes lieten mij in de steek. Ik greep naar sterkere middelen en toen zelfs dat minder begon te werken, ging ik deze middelen spuiten.

In één maand ging ik achteruit van gezond functionerende jongeman naar een viezige versleten junk. Als ik de foto’s terugkijk, zie ik écht iemand die op sterven na dood was.

Ik ging hier helse maanden door. Begon steeds meer hallucinaties en wanen te ervaren. Ik sloop ‘s nachts door het huis met een knuppel om de inbrekers uit mijn huis te jagen. Ik zag spoken en demonen die mij ’s nachts uit mijn slaap hielden. En uiteindelijk geloofde ik zelfs dat mijn vrienden en mijn ouders in een complot zaten om mij iets aan te doen.

Dit ging zo door tot die bewuste nacht dat ik een overdosis nam die ik ternauwernood overleefd heb. De volgende dag bezocht ik een NA-meeting waar een verslaafde zijn levensverhaal deed. Hij vertelde zó enthousiast over zijn herstel en zijn behandeling bij Changes GGZ in de kliniek in Zuid-Afrika.

Dat wat hij had, wilde ik ook hebben.

Niet een mooie carrière, een ruim huis of een dikke auto… Nee… Gewoon weer plezier in het leven… Zonder drugs!

En zo begon het kweken van de bereidwilligheid om te herstellen. Ik begon mijn koppigheid en ego aan de kant te zetten. En begon mezelf open te stellen voor suggesties van anderen. Mijn manier om verslaving te verslaan had immers niet gewerkt.

Hierdoor ging ik ook mijn prioriteiten anders inrichten. Ik werd eerlijk naar mijn omgeving over mijn verslaving. Ik meldde mezelf ziek op werk en vertelde ook daar eerlijk over mijn problematiek. De reacties waren eigenlijk alleen maar positief en ik kreeg dan ook alle ruimte om te gaan herstellen.

Toen ik in de detox aankwam, viel er een last van mijn schouders. Ik voelde me voor het eerst in maanden even bevrijd uit de gejaagdheid en waanzin van mijn actieve gebruik. Wat een heerlijk gevoel was dat.

Daarna vloog ik naar Zuid-Afrika om mijn behandeling te starten bij The Grange, de kliniek van Changes. Ik werd daar enorm hartelijk ontvangen door de Nurse die op dat moment dienst had. Er waren zelfs een paar cliënten wat langer opgebleven om mij een warm onthaal te geven. Ik voelde me er direct thuis.

Veel mensen hadden mij gewaarschuwd dat Zuid-Afrika niet gewoon een vakantie was. Toch voelde dit voor mij wel zo. Ik kon namelijk al mijn verantwoordelijkheden even loslaten. De staff zorgde voor deze verantwoordelijkheden zodat ik me volledig kon focussen op mijn herstel.

Het eerste gesprek met de hoofdpsycholoog staat me nog goed bij. Hij kon zo lekker cryptisch zijn op sommige momenten. Toen ik mijn verhaal had gedaan zei hij: “What worries me in your drug abuse is the fact that you let stress and anxiety build up until you start dangerous drug benders. So, what can we do to stop that buildup? Should we drill a hole in your head and install a pressure release valve?” Waarop ik hem glazig bleef aankijken.

Ik heb in Zuid-Afrika leren voelen. Zowel mijn eigen emoties als het aanvoelen van emoties van anderen. Ik heb opnieuw geleerd sociaal contact aan te gaan. Mezelf open te stellen en kwetsbaar te zijn. Ik heb geleerd om van mezelf te houden. Want als ik geen zelfliefde heb, hoe kan ik anderen dan liefhebben? En ik heb geleerd om plezier te maken. Vooral om samen plezier te maken.

Ik heb me rot gelachen tijdens spelletjesavonden; tot astma aanvallen aan toe. En langzaamaan kreeg ik mijn plezier in het leven weer terug. En ook het vertrouwen in mezelf en mijn omgang met mensen. Ik begon mijn transitie van robot tot mens. Waar ik in het begin vooral in mezelf gekeerd was en uren aan een stuk kon schrijven, afgezonderd van mijn fellows in de kliniek. En daarmee mijn extreem hoge eisen najaagde, kon ik dit steeds meer loslaten en daarmee klaar staan voor een ander. Er was weer balans tussen serieus werken en plezier maken.

Ik begon ook te begrijpen wat de hoofdpsycholoog bedoelde met de “pressure release valve”. Ik moest leren praten, mijn kwetsbaarheid laten zien en niet alles zelf op willen lossen. En dit was gelukt!

Toen ik terugkeerde naar Nederland kwam ik weer in mijn eigen omgeving terecht. Een bewuste keuze, omdat ik voor de kliniek al aan het werken was aan een goed sociaal vangnet. Ik kon gelijk weer aan de slag bij meetings, heb goede vrienden die mij steunen in herstel en mijn moeder kon mij ook steeds beter steunen omdat zijn ook meetings volgt bij AL-ANON en NAR-ANON. Dit zijn 12-stappen meetings voor naasten van verslaafden.

Desondanks viel het me zwaar om weer terug te komen in mijn oude omgeving. In de kliniek had ik de veilige muren en weinig verantwoordelijkheden. En nu viel dit allemaal weg. Daarnaast was mijn vader tijdens mijn verblijf in Zuid-Afrika overleden en thuis waren er veel triggers door mijn gebruikerstijd daar.

Ik heb uiteindelijk 3 terugvallen gehad van 1 tot 2 dagen elk 2 weken na elkaar. Mijn grootste les uit deze terugvallen was om mezelf te blijven uitspreken. In de kliniek werd je hier bijna toe gedwongen. Nu moest ik alles zelf doen. En ik sprak mezelf te laat uit. Sociaal contact en mensen toelaten tot je gevoel, zijn cruciaal om clean te blijven. Als ik dit niet doe, ga ik emoties stapelen en is drugsgebruik mijn enige manier om de stoom nog af te blazen.

Mijn cleantijd stond op 0. En dat kan voelen als falen. Alsof je alles voor niets hebt gedaan en volledig opnieuw moet beginnen. Maar niets is minder waar:

“Je begint niet opnieuw, je begint vanaf je ervaring.”

Vlak hierna begon voor mij de dagbehandeling bij Changes GGZ als vervolg op mijn klinische opname. Dit was weer een 12-weekse behandeling met elke week 2 dagen groepstherapie en een halve dag individueel en huiswerk. In Zuid-Afrika had ik een stevige basis gelegd om weer mens te kunnen zijn. En nu kon ik verder aan de slag met mijn modi’s en schema’s. Ik heb hier goed inzicht in gekregen en heb veel van mijn schema’s al redelijk ver weten te bewerken.

Wat ik hier vooral heb geleerd is om bepaalde gedragsverandering gewoon eens uit te gaan proberen, om bepaalde gedachtes te checken, om lastige gesprekken aan te gaan en om in de actie te blijven.

Hiermee verdwijnen mijn onzekerheden en blijf ik groeien. En dat geeft mij een goed gevoel. Ik heb het idee dat ik meer aandurf, minder angst heb in sociale situaties en tegelijkertijd ook mijn grenzen aanvoel en aangeef.

Mijn plan is om dit voort te zetten na de dagbehandeling. Ik ga blijven oefenen met de dingen waar ik tegenaan loop. En ik zal dit o.a. doen bij mijn servicewerk voor meetings. Ik zie NA en CA als een soort speeltuin waar ik dingen kan uittesten en oefenen. Ik mag daar fouten maken. En zo kan ik blijven oefenen zodat ik die dingen ook in mijn werk of privéleven kan toepassen.

Daarom blijf ik ook actief bezig bij meetings én werk ik aan de stappen. Ik volg nu vaak 4 meetings per week en doe bij 3 van die meetings ook service. Op deze manier heb ik een stok achter de deur om actief aan mezelf te werken én ik blijf in verbinding met mensen die ook willen herstellen. Ik heb al ontzettend leuke uitjes gedaan met totaal onbekenden. Zo ben ik weleens gaan curlen of boulderen of houden we een spelletjes avond. En het mooiste is, ik ben bij deze gelegenheden totaal op mijn gemak, zonder drank of drugs. Zo heb ik mij in mijn hele leven nooit eerder gevoeld.

Ik kan ook meer in het nu leven. Vroeger was ik bij deze uitjes bijna alleen maar bezig met wanneer ik mijn volgende drankje, jointje, lijntje, etc. zou nemen. Middelen stonden mij uiteindelijk alleen nog maar in de weg om plezier te beleven.

Dit wil niet zeggen dat ik anti-drugs ben geworden. Maar ik heb aan mezelf bewezen dat ik er niet mee om kan gaan.

Ik ben verslaafd!

Als je nog vragen hebt over iets wat je aanspreekt in mijn verhaal of als je zelf van plan bent hulp te zoeken, voel je vrij om ze te stellen. Dat mag hier, maar ook via een PB als je dat liever hebt.
Lucy

Wat wil je nu precies? Je hoopt voort te zetten op voorgaande ervaring, tegelijkertijd riekt het verhaal naar onzekerheid hiervan.

Wat wil jij in het leven en waar wil je voor knokken? Het zal niet makkelijk gaan, maar als jij gecontroleerd gebruik als optie ziet, ga er dan ook gewoon voor. Schijt aan wat anderen denken, wat je omgeving ervan vind of misschien zelfs wel wat jij wil dat je aankan.

Dat gezegd hebbende is volledige abstinentie vaak makkelijker dan gecontroleerd gebruik.
 

Brakka Mang

Bewuste gebruiker
Erge terugvallen komen vaak voor binnen xA programma’s. De schaamte, weer een witte halen etc etc. Het is een programma wat leeft op angst. Als je gebruikt ga je dood. Mijn terugvallen waren ook extreem toen ik erin zat. Nu gebruik ik af en toe, en heb mij gedistantieerd van het programma. Teveel gezien en meegemaakt. Wel heb ik ondersteuning en volg ik andere behandelingen. Voor sommigen werkt het wel maar aantallen zijn niet bekend. Schattingen zijn 5-8 procent. Er zijn behandelingen die procentueel gezien veel beter scoren maar tegenwoordig is alles 12 stappen gerelateerd, waarschijnlijk omdat het terugval percentage zo hoog is en klinieken er ontiegelijk veel geld aan verdienen. Dick Trubendorffer is een prima kerel en trubendorffer vind ik zelf 1 van de betere. Ben er zelf nooit behandeld maar ken ze wel goed.
 

LucidLucy

Bewuste gebruiker
Wat wil je nu precies? Je hoopt voort te zetten op voorgaande ervaring, tegelijkertijd riekt het verhaal naar onzekerheid hiervan.

Wat wil jij in het leven en waar wil je voor knokken? Het zal niet makkelijk gaan, maar als jij gecontroleerd gebruik als optie ziet, ga er dan ook gewoon voor.

Vanwaar je eerste vraag?
Ik vraag me ook af waar je die onzekerheid in merkt dan.

Ik zie gecontroleerd gebruik voor mij niet als optie. Het komt bij mij altijd wel op hetzelfde neer. Het is een soort uitvergrote versie van de klassieker: "Kom we gaan naar het café. Eentje maar!"
Die grap kennen we allemaal wel denk ik.

Ik denk dan 'eventjes' te gaan gebruiken, maar ik kan het niet meer wegleggen. 's avonds als ik eigenlijk naar bed wil ook niet. Met als resultaat dat ik dagen wakker ben en dus niet meer mijn normale verantwoordelijkheden kan nakomen.

Ik zou het mooi vinden als ik drugs kan gebruiken zoals het in de begintijd was. Maar:
1. Ik kan mezelf niet in de hand houden. Het 'gecontroleerd' in gecontroleerd gebruik is ver te zoeken.
2. De drugs werken niet meer zoals ze deden. En dan heb ik het met name over amfetamines, cathinonen en dissociatieven.
3. De schade die het aanricht is groter dan de 'lol' die het oplevert. Zelfs al zouden de middelen weer als vanouds werken. Die OD's en psychoses waren niet echt leuk.

Wat ik in mijn leven wil...
Een leven met keuzevrijheid. Dat ik zelf wat invloed kan uitoefenen op wat ik op een dag ga doen. En niet gebonden zitten aan 'ik moet nu eerst dit hebben'.
Mijn 'ochtendroutine' duurde vaak al 4 uur voordat ik aan m'n dag kon beginnen. Dit bestond dan uit:
M'n ogen open doen, paar lijntjes coke snuiven, a-pihp roken, dan uit bed stappen. Al doorvapend mijn eerste shot a-pihp of a-php voorbereiden. En na wat stimfappen gaan douchen zodat ik m'n aderen beter kan vinden om het shot te zetten. Daarna eens gaan ontbijten met een bakkie hartkwaal (koffie met 400mg pep).
Pas dan kon ik me tot andere dingen zetten. En de vooruitzichten van dit gebruik was eigenlijk nog het enige waardoor ik uit bed kwam.

Ik wil mezelf in de spiegel kunnen aankijken, van mezelf kunnen houden en mijn leven leuk en zinvol kunnen inrichten. En dat alles verdwijnt als ik gebruik...
 
Laatst bewerkt:

LucidLucy

Bewuste gebruiker
Het is een programma wat leeft op angst.

Ik ervaar dat zelf niet op die manier. Ik haal er juist veel steun en liefde uit.

Nu gebruik ik af en toe, en heb mij gedistantieerd van het programma.

Knap dat je het dan vol weet te houden. Ik zie voor mezelf echt (nog) niet hoe ik dat zou kunnen doen.

Wat betreft meneer Trubendorffer. Ik geloof best dat het een goede vent is. Ik heb hem zelf nooit gezien. De therapie die ik daar heb gehad bestond uit één individuele sessie per week en wat huiswerk. Verder een paar groepsbijeenkomsten gehad. Voor mij was dit gewoon nog veel te weinig. En ik wilde toen nog niet echt stoppen als ik erop terugkijk. Die wil is vooral gekomen na de ellende van mijn gebruik daarna. Ik kan me voorstellen dat het voor sommigen helpt. Maar ik heb zoveel meer gehad aan de intensieve groepstherapie die ik afgelopen halfjaar heb gevolgd.

Ik heb bij Trubendorffer wat inzicht gehad in de functies van mijn gebruik. Ik ben er een tijdje clean geweest. En ze hebben me de weg gewezen naar NA. Wat dat betreft ben ik ze dankbaar.
Toch waren er veel aspecten waar ik daar niks mee deed. Zoals bijvoorbeeld leren voelen. Ik kon dat niet, deed alles op m'n hoofd. Stond gewoon niet in contact met dat gevoel. En dat is nu wel echt een belangrijk deel in m'n leven aan het worden.
 

Brakka Mang

Bewuste gebruiker
Ik ervaar dat zelf niet op die manier. Ik haal er juist veel steun en liefde uit.



Knap dat je het dan vol weet te houden. Ik zie voor mezelf echt (nog) niet hoe ik dat zou kunnen doen.

Wat betreft meneer Trubendorffer. Ik geloof best dat het een goede vent is. Ik heb hem zelf nooit gezien. De therapie die ik daar heb gehad bestond uit één individuele sessie per week en wat huiswerk. Verder een paar groepsbijeenkomsten gehad. Voor mij was dit gewoon nog veel te weinig. En ik wilde toen nog niet echt stoppen als ik erop terugkijk. Die wil is vooral gekomen na de ellende van mijn gebruik daarna. Ik kan me voorstellen dat het voor sommigen helpt. Maar ik heb zoveel meer gehad aan de intensieve groepstherapie die ik afgelopen halfjaar heb gevolgd.

Ik heb bij Trubendorffer wat inzicht gehad in de functies van mijn gebruik. Ik ben er een tijdje clean geweest. En ze hebben me de weg gewezen naar NA. Wat dat betreft ben ik ze dankbaar.
Toch waren er veel aspecten waar ik daar niks mee deed. Zoals bijvoorbeeld leren voelen. Ik kon dat niet, deed alles op m'n hoofd. Stond gewoon niet in contact met dat gevoel. En dat is nu wel echt een belangrijk deel in m'n leven aan het worden.
Voor de een werkt het wel voor de ander niet. Ik ken je topics nog van een lange tijd geleden en toen ging het volgens mij. een stuk minder, als ik je niet verwar met iemand anders, met je dus ben oprecht blij dat dit voor jou wel werkt. Ik heb ook niks tegen 12 stappen programma’s en het heeft voor mij ook een tijd gewerkt alleen er is gewoon te veel gezien en gebeurt en toen heb ik het roer drastisch omgegooid. Ik heb er veel van geleerd en vooral de eerste 3 kan ik goed toepassen en doe ik nog steeds, ik geloof alleen niet in 1 is teveel en 1000 niet genoeg. Als je ouder wordt raak je je wilde haren kwijt, tenminste ik.
 

LucidLucy

Bewuste gebruiker
Voor de een werkt het wel voor de ander niet. Ik ken je topics nog van een lange tijd geleden en toen ging het volgens mij. een stuk minder, als ik je niet verwar met iemand anders, met je dus ben oprecht blij dat dit voor jou wel werkt.

Als je ouder wordt raak je je wilde haren kwijt, tenminste ik.

Kan goed kloppen dat ik dat was. Ik heb je toen nog PM gestuurd over snelle detox opname. Toen ging het inderdaad echt niet best.

Wie weet hoe ik erin sta als ik ook m'n wilde haren ga verliezen. De komende jaren richt ik me op abstinentie.
 

Brakka Mang

Bewuste gebruiker
Kan goed kloppen dat ik dat was. Ik heb je toen nog PM gestuurd over snelle detox opname. Toen ging het inderdaad echt niet best.

Wie weet hoe ik erin sta als ik ook m'n wilde haren ga verliezen. De komende jaren richt ik me op abstinentie.
Beter inderdaad en ja wat ze zeggen het werkt als je eraan werkt
 
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories
Bovenaan