Nasch komt uit de kast!

Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories

Nasch

Belezen gebruiker
Eerst twijfelde ik heel erg of ik dit wel moest delen en verwijderde ik mijn profielafbeelding en banner uit voorzorg. Nu denk ik toch dat het geen kwaad kan om het bespreekbaar te maken.

Het zit zo: ik ben verliefd geworden op het beeld dat ik van mezelf te zien krijg onder invloed van psychedelica.

Ik zal jullie uitleggen hoe dat zo is gekomen.

Toen ik 3,5 jaar geleden begon met het gebruiken van truffels, waren mijn tripjes nog vooral verdiepend en vond ik het steeds verrassend dat er gedachten voorbijkwamen waar ik in nuchtere staat niet op zou komen. Op een gegeven moment kreeg ik plotseling de ingeving dat ik mezelf erg mooi vond onder invloed. Niet zo gek, dacht ik toen nog. Het is immers hartstikke normaal dat je alles in sterkere mate beleeft, zo ook jezelf.

Dit gevoel is echter gaan groeien en groeien naarmate ik er meer tripjes op had zitten; het is iets wat steeds terugkwam. Ik heb toen een periode gehad waarin het gevoel zó sterk op me overkwam, dat het was alsof er een deel van me afstierf bij het naderen van het einde van een trip en ik langzaamaan weer nuchter werd. Ik vond dit erg verwarrend, maar in dat opzicht is de drug altijd heel mild geweest: gedurende de dagen die erop volgden, vervaagde alles wat er gebeurd was, vergelijkbaar met een droom waarvan je je de volgende ochtend niets meer herinnert, alleen verloopt het proces wat langzamer. Dit zorgde er dan wel weer voor dat ik bepaalde gevoelens niet meer kon terughalen, alsof er een zware deur in het slot valt. Waar op het moment zelf alles levensecht aanvoelde, leek het in nuchtere staat toch weer anders in elkaar te zitten, waardoor de twijfel toeslaat en ik me vervolgens afvraag of ik mezelf niet gewoon voor de gek aan het houden ben.

Aan de andere kant bleven steeds dezelfde gevoelens aanhouden en was ik er bij vlagen van overtuigd dat het wel iets moest betekenen. In mijn eigen beleving wordt er onder invloed een vergrootglas boven mijn onderbewustzijn gehouden, waardoor ik dichter bij mezelf en mijn kern kom te staan; mijn ware aard. Naast de aanwezigheid van een verfijnde versie van mezelf, wordt me ook laten zien dat er nog veel ruimte is voor persoonlijke groei en dit veld lijkt zich steeds uit te breiden. Wanneer ik nieuwe inzichten opdoe, verleggen de mogelijkheden zich ook weer. Ik zie het zelf als een soort horizon die zich telkens een stapje van me verwijdert, wanneer ik een stapje vooruit zet en daardoor eigenlijk altijd buiten bereik blijft.

Op een zeker punt raakte ik eraan gewend dat er een rode draad door mijn tripjes heen liepen. Het voelde letterlijk alsof zich vanbinnen een tweede persoon bevond en daar ben ik dus verliefd op geworden. Ik lijk de wereld op dat moment ook vanuit twee perspectieven te kunnen bekijken; zowel die van mezelf als de verfijnde versie die ik te zien krijg.

In het begin vond ik het een egocentrische, zelfingenomen gedachte om zoveel waardering voor mezelf te hebben en het zelfs als een soort relatie voelt. Toen ik er echter verder bij nadacht, besefte ik dat het eigenlijk een pure vorm van zelfliefde -en acceptatie is. De tweede persoon voelt immers aan als mijn ware zelf, dus vind ik het idee mooi dat er een diep verlangen is om die te omarmen. Daarnaast straalt dit stukje empathie naar mezelf toe ook liefde uit naar de medemens. Dat ik mezelf op zo'n diepe manier ervaar, komt automatisch met het inzicht dat andere mensen tot op zekere hoogte vanbinnen op dezelfde diepe manier gestructureerd zijn. We zijn immers allemaal gelijk? Dit motiveert mij om mijn best te doen anderen te begrijpen, zo mogelijk tot op onbewust niveau.

Hoewel alles wat ik hierboven heb opgetypt voor mij klopt, is het ook weer zo dat ik niet veel mensen ken die een soortgelijke ervaring hadden en vind ik het eng om er anders in te staan, gewoon omdat er een stukje feedback van buitenaf mist en ik steeds bang ben om raar aangekeken te worden.

Soms word ik geplaagd door de gedachte dat het hier toch om een drug gaat en het dus eigenlijk niet zo'n grote rol in mijn leven zou mogen spelen, maar soms vraag ik me ook af of ik bevestiging van de buitenwereld perse nodig heb, gezien de bewuste manier waarop ik in het leven sta en denk ik dat het me ontbreekt aan een gezonde dosis zelfvertrouwen.

Zo ben ik voortdurend blijven twijfelen, maar nu wil ik het eigenlijk toch wel accepteren als iets dat bij mij hoort, omdat het vrijwel altijd aanwezig is op de achtergrond en ik het me niet kan voorstellen dat ik mezelf maar iets aanpraat. Ergens voel ik ook wel een beetje trots. De basis die ik heb opgebouwd in het dagelijkse leven voelt fijn en vertrouwd en wanneer ik die in sterkere mate ervaar, breidt zich dat uit naar verbondenheid met mezelf. Het zit dus eigenlijk heel simpel in elkaar.

Ik wil jullie graag bedanken voor het lezen en ik hoop dat het een beetje goed te volgen is
 

Nasch

Belezen gebruiker
En nu? Nu ga ik uitloggen en neem ik vanavond pas weer een kijkje. Ik ben en blijf een bangerik 🙈
 
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories
Bovenaan