• Beste Bezoeker,

    Het zal je niet ontgaan zijn dat er een wereldwijde uitbraak is van een nieuw coronavirus met officiële naam SARS-CoV-2. De naam van de ziekte die dit virus veroorzaakt is COVID-19. De ziekte is besmettelijk en verspreidt zich snel. Het is niet 'zomaar een griepje'. De gevolgen van de ziekte, mede omdat er geen vaccin tegen is, kunnen ernstig zijn. Niet alleen voor ouderen en mensen met onderliggende medische problemen: momenteel betreft het in de helft van COVID-19 patiënten op IC's in Nederland mensen van onder de 50; de jongste patiënt is slechts 16 jaar oud.

    De overheid heeft maatregelen ingesteld om de snelheid van verspreiding af te remmen, zodat de druk op de gezondeidszorg en andere cruciale sectoren niet in een keer te groot is. Hoewel het aantal kritieke patiënten nog relatief klein is, betekent een IC-opname wel een verblijf van een paar weken en de noodzaak tot beademing. COVID-19 kan namelijk ernstige longproblemen veroorzaken.

    Veel mensen die besmet zijn met het virus zullen alleen milde klachten ervaren. Ook is het inmiddels erg aannemelijk dat mensen zonder klachten de ziekte kunnen verspreiden. Om deze reden is op 15 maart besloten tot vergaande maatregelen. Grotere bijeenkomsten worden geschrapt, scholen en horeca- en sportgelegenheden worden gesloten, iedereen wordt gevraagd sociale contacten te minimaliseren en in het dagelijks leven anderhalve meter afstand van elkaar te houden.

    Help mee om de verspreiding van dit virus af te remmen. Op deze manier kan voorkomen worden dat niet teveel mensen tegelijk de ziekte krijgen. Als iedereen een steentje bijdraagt, is het mogelijk om Italiaanse toestanden te voorkomen. Wil je weten hoe je kan helpen? Kijk dan op de website van de Nederlandse overheid, het RIVM of de WHO. Op deze pagina kun je zien hoeveel bevestigde COVID-19 meldingen er in Nederland zijn.

    Belangrijk: vermoed je dat je klachten hebben die duiden op een besmetting met het nieuwe coronavirus? Ga dan niet naar je huisarts toe, maar bel deze indien je hulp nodig hebt. Kijk op thuisarts.nl voor meer informatie.

    Stay safe!

Niet écht verslaafd maar 7 jaar aan 'de hard', help!

Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories
Beste wietforenaars,

Ik ben nieuw op wietforum maar zie meteen dat hier een gezellig groepje mensen samen zit. Ik zit met een probleem waarover ik niet direct een onderwerp terugvind. Vele mensen met een verslaving, of een verslaving in wording, mijn probleem is anders. Ik gebruik al jaar in jaar uit, zonder de controle over mijn leven te verliezen, ben wel af en toe gestopt, maar geraak telkens opnieuw in de vicieuze cirkel. De reacties die ik hier lees bewijzen dat mij hier zeker en vast iemand wat waardevolle raad kan geven. Bij deze doe ik even mijn beknopt verhaal.

Het is wat langer uitgelopen dan gedacht, als je wil helpen maar geen zin hebt in een hoopje context, sla het cursief gedrukte over.. :)

-------------------------

Ik ben een gast van 24 jaar dat op mijn 16e men eerste joint heeft gerookt, toen ik 17 was begon ik te experimenteren met harddrugs. Scheiding ouders, geen controle, 'foute vrienden' en weinig “hoop voor” en “zin in” onze maatschappij.

De reden dat ik al zo lang drugs gebruik is doorheen de jaren veel veranderd. Eerst was het nieuwsgierigheid, experimenteren, de zotte, unieke, ongeëvenaarde ervaringen, de openbaringen.. Mijn vrienden echter, hadden behoorlijk snel te kampen met verslavingen, ik heb dit zeer lang niet gehad. Hoewel ik frequent experimenteerde had ik de situatie (jammergenoeg?) wel nog 'onder controle'. Wanneer ik het gevoel had dat ik die niet meer had, ben ik gestopt met gebruiken (18jaar, rookte elke dag cannabis, gebruikte een half jaar elk weekend sterke xtc pillen + soms wat speed).

De 4 a 6 maand waarin ik volledig gestopt was met wiet en pillen waren gevuld met alcohol, Ik dronk elke avond puur om mijzelf wat weg te helpen in mijn hoofd. Ik had plots geen echte vrienden meer en had op dat moment té veel gedachten die moesten verzet worden. Ik kampte met allerlei frustraties, waaronder deze ten gevolge van mijn drugsgebruik (Dom om dan wel te drinken, maar alcohol is maatschappelijk aanvaard, ik dacht zo wel afstand te kunnen nemen van het wereldje, even alcohol gebruiken en snel genoeg 'de verlichting' beginnen zoeken.)

Na die eenzame maanden heb ik het contact teruggenomen met mijn vrienden, ik voelde me sterk genoeg tegenover drugs om er verder op een goeie manier mee om te gaan. Ik gebruikte nagenoeg geen hard meer, rookte wel opnieuw veel wiet. Niet veel later ben ik beginnen experimenteren met tripmiddelen. Paddo's in het bijzonder, aangezien je die maar één keer kan doen in een maand, volledig natuurlijk zijn en waanzinnig leuk zijn, leek dit mij geen écht probleem.

Even ter zijde: Mijn opvoeding en vroege jeugd was in een zeer hoge sociale klasse, ik heb principes, ambities en ben niet dom of kortzichtig in mijn doen of denken. Daarnaast: als ik gebruikte gebruikte ik zodat ik minimaal schade aan mijn lichaam berokkende. Geen grote hoeveelheden, nooit de nacht rond, nooit door de week en pas nadat ik 'het verdiende'.

Het plan was om te stoppen wanneer ik ging verder studeren, ik ging sowieso niet genoeg motivatie vinden om geslaagd te zijn als ik ging blijven gebruiken, dit was het ideale moment dacht ik..

Ik ben op kot geweest in Gent, maar ben niet gestopt, het was té aangenaam om het te laten (in het begin vooral wiet roken.) Ik had voor mijzelf uitgemaakt; Probeer het zo, gebruik op de momenten dat je je het kan permitteren, haal je overal voldoende punten, dan breng je je toekomst niet drastisch in gedrang.

In die jaren ben ik zwaar de mist ingegaan, bleek op zich niet zo moeilijk te zijn. Ik bleef maar meer gebruiken, zonder problemen, toen is plots de grote boosdoener op het pad gekomen. De nieuwe designerdrug mephedrone, miauw miauw, MC,.. Plots zat ik middenin de kern van mephedrone, onbeperkt aanbod, ongelooflijke high en een overdreven harde 'craving' + Zéér verslavend. Ik heb veel gebruikt, maar dit is bij uitstek de smerigste drugs die ik gedaan heb. (mijn principes hebben me niet echt veel geholpen doorheen de jaren maar hebben me gelukkig wel kunnen tegenhouden om cristal meth en heroïne te 'proberen')

Bij MC ben ik de controle verloren, ik gebruikte alles, ging toen wél dagen door zonder te slapen. Underground feestjes met afterparty's en overdreven drugsmisbruik. Uitstappen naar zotte plaatsen, met zotte mensen om zotte drugs te doen.. Het kon allemaal niet op, véél vrienden, allemaal liefhebbers van drugs..

Voor ik het wist zat ik middenin de drugswereld en kampte ik met psychologische problemen door de MC. (Uit onderzoek op ratten is gebleken dat MC 10x meer neurotische schade aanricht dan cristal meth) Na 1,5 à 2 jaar ben ik door een interventie van mijn beste vrienden, men homey's, gestopt. De enige manier om dat geklaard te krijgen was door te breken met de vele andere vrienden die ik toen had, 'het milieu' in't algeheel,..

Ik kampte met een échte verslaving en was compleet mijzelf verloren in die vuile rush van MC. Om te stoppen heb ik mijzelf moeten overtuigen dat wat ik dacht niet juist was, dat ik de dingen niet meer op een normale manier bekeek en dat ik mij niet écht amuseerde in de huidige vriendenkring..

Het overmatig drugsgebruik, de verloren vrienden en de onzelfzekerheid zijn tot op heden gebleden in mijn persoon.

Na het stoppen met MC heb ik 1,5 jaar lang enkel wiet gerookt en af en toe LSD(elke paar maanden) gedaan, ik overdreef nooit meer.

Een van de homey's was voor de hele MC periode verhuisd 100den kilometers van ons. Die persoon was dé persoon waardoor ik al mijn andere vrienden heb leren kennen, heb vele jaren elke dag bij hem geweest en veel samen gedaan, écht een goede vriend. (kende ik al voor het harddrugsgebruik)

Die is na enkele jaren terug verhuis naar zijn thuis (zonder ouders welliswaar). Ik was toen écht goed bezig, maar hij kampte nog steeds met een ernstige verslaving/gewoonte..

Ik ben niet de persoon om vrienden te laten vallen, vrienden zijn er om te helpen, als ik het gevoel heb dat ik het kan, dan kan ik de andere overtuigen om het samen niet meer te doen. Op die manier red ik misschien het leven van een goede vriend.

Niets is echter minder waar. Sommige mensen kunnen hulp gebruiken, maar in 99% van de gevallen kan je niet helpen. Iedereen doet wat hij wil, je kan alleen stoppen als je gemeend wil stoppen en vooral inziet waarom je zonodig moet stoppen.

Als je daar als 'vriend' wil in tussenkomen maak je het erger voor jezelf en misschien ook wel voor de ander.

(even anekdote: een van de homey's had een nog véél ernstiger probleem met MC, door hem te proberen helpen ben ik zelf in het boodje verzeild geraakt. Jaarenlang gesteund, geremd en gemotiveerd, maar zonder succes. Toen hij een rotpersoon was geworden was iedereen hem zo moe als koude pap. Hij is compleet alleen geworden door zijn drugsgebruik. Pas toen is hij eindelijk gestopt.

Dit is voor mij een duidelijk signaal geweest dat voorgenoemde stelling niet klopte. Je moet je vrienden niet helpen, je vrienden moeten zichzelf helpen. Het enige wat je kan proberen is ze op het goeie pad te helpen, door het ze zelf te laten inzien. Wanneer je ziet dat het goeie opzet blijft resulteren in drugsgebruik, moet je je als vriend wegmaken uit die situatie. (tot zover mijn les van toen)

Nu is mijn beste vriend van vroeger enkele jaren terug. Toen hij is teruggekeerd ben ik op slag terug frequent beginnen gebruiken. Het probleem bij mij is dat ik geen “nee” kan zeggen. Ik gebruik graag, kan de nadelen goed inschatten en besef waarmee ik bezig ben. Ik kan mijzelf maw perfect weerhouden zelf drugs te gaan halen, maar als ik erbij in de buurt kom, of eraan herinnerd word, dan wil ik te graag gebruiken.

Mijn vriend heeft echter het probleem dat hij nagenoeg geen rem heeft. Hij is er doorheen de jaren ook altijd onberedeneerd mee omgegaan, hij weet ondertussen van niets beter.. Dagenlang, ook door de week, zonder schaamte,...

Ons gebruik is de laatste jaren met ups en downs geweest, tot voor enkele maanden enkel de designerdrug 'charge' of flephedrone. Dit is een drugs met een milde high, zeer beperkte afkick en nagenoeg geen craving, mét een lange werking. Lijkt niet schadelijker dan teveel drinken in een weekend, dus best wel ok leek me. Het is niet echt verslavend, maar je kan het gewoon kopen in de smartshop, het is té gemakkelijk!

Ik wil nu al 6 jaar stoppen en het blijft maar mislukken. Ik heb het gevoel dat ik ontzettend veel brokken heb gemaakt en nog een zeer lange weg zal moeten afleggen. Ik ben nochtans gemotiveerd, realistisch en ambitieus gebleven. Ik heb een appartement gekocht, mijn bachelor in 3 jaar afgerond, een zaak in bijberoep en full time job,.. Maar mijn leven voelt als een grote puinhoop/mislukking..

Ik zit op zich in een makkelijke situatie, ik heb niet te kampen met zware afkickverschijnselen, ongekende drang of fysieke problemen,.. Je kan het vergelijken met een verslaving aan wiet, je kan het laten, maar wil het toch maar lekker doen. Zolang ik er niets écht mis mee doe..

Ik heb geen zin om die vriend te laten vallen, maar vrees ondertussen dat dit voor mij de enige manier is om een nieuw hoofdstuk te openen.


-------------------------

Tot zover het 'beetje' context. Het is wat langer uitgelopen dan gedacht maar het voelt nog steeds te weinig. Kzou zonder problemen een boek kunnen schrijven met alle verhalen die bij deze korte inhoud horen, of over vele soorten drugs iets vertellen, wat het als effect bij verschillende mensen heeft.. Risico's, samenstellingen, gebruikmethodes, vindplaatsen, herkeningspunten,.. Mijn drugsleven heeft de bovenhand van mijn leven gekregen door een verslaving. Ik ben afgekickt, maar ben blijven gebruiken. Ik ben niet meer verslaafd maar heb hulp nodig!

Zijn er andere benaderingen voor het probleem waarmee ik mijn vriend kan overtuigen?

Hoe plaats ik mijzelf terug in de maatschappij, een stabiel leven en tussen niet ex gebruikers? (Ik ben vervreemd van onze samenleving en mijn persoon is gevormd door drugs en zijn milieu.)

Door drugs heb ik ook in de laatste 6 jaar amper een vriendin gehad. One night stands, wa relaties van een maand,.. Mo doordat mijn leven zo ging leerde ik niemand kennen die kon matchen bij mijn persoon, ik moest geen vrouw die aan de drugs zat..

Mijn capaciteiten zijn serieus afgenomen, ik ben vervreemd van vrouwen, wil een van mijn laatste vrienden niet in de steek laten en ik ben bang dat het leven me niet zal bieden wat ik hoop. Stoppen met wiet zonder een alcohol probleem te krijgen lijkt me ook moeilijk..

Ik heb iemand stabiel nodig die mij dit alles terug kan leren, maar ben als persoon niet meer sterk genoeg om de nodige stappen te zetten.. Heeft iemand tips? Wat doe ik verkeerd, wat zie ik over het hoofd?

Stoppen in de eerste instantie, maar vooral; hoe kan ik terugkomen en mijn duistere jeugd achterwege laten?

Heeft iemand raad, is iemand gestopt uit een gelijkaardige situatie? Heeft iemand wél vrienden kunnen helpen zo diep in de put?

Alle tips, bedenkingen, ervaringen die kunnen helpen aub. Het lijkt misschien geen groot probleem, maar het is te groot geworden om het nog alleen aan te kunnen..

Alvast bedankt voor je tijd,..

Als er vragen zijn, stel ze, heb je iets zinnigs te zeggen, HELP!
 

barre

Newbie
Prachtig verhaal, mooie omschrijving van het probleem.

Het is in elk geval een goede zaak dat je er al meermaals in bent geslaagd om een beetje recht te krabbelen op de ergste momenten, waarvoor je je vrienden dankbaar mag zijn maar ook wel een beetje trots op jezelf. Je hebt tenslotte naar je vrienden geluisterd. Ik deed dat niet en gleed verder uit de realiteit recht, met criminele feiten en gevangenis tot gevolg. Ik was in oorsprong nochtans ook geen crapuul, zat zelfs op de unief maar heb in tegenstelling tot jij mijn studie nooit afgemaakt.

Ik haal dit aan om je ogen te openen. Ik ben het er niet mee eens als je zegt dat je niet verslaafd bent en ik denk dat je dat weet. Je bent al die tijd blijven gebruiken (veel alcohol, veel wiet) en uit je verhaal durf ik op te maken dat genot niet de overheersende factor is. Ik heb zelfs het gevoel, kan mij vergissen, dat je in een neerwaartse spiraal terechtgekomen bent.

Het beste wat je kan doen is verhuizen, breken met je huidige milieu. Dat heeft mij geholpen om langzaam aan uit het dal te raken. Ik ben er nog niet uit want kamp nog steeds met een alcoholverslaving. Ik ben trouwens bang om hiermee te stoppen al zou ik dat best doen als ik hier over 10 jaar nog een bericht wil typen. Maar ik ben, net als jij, bang voor de gevoelens die nadien zullen boven drijven. De verhuizing indertijd heeft mij wel werk, een vriendin en in een later stadium een afkick van wiet opgeleverd. Geloof mij, na heel wat jaren gebruik is dat heftig, veel heftiger dan mijn afkick van coke. Zonder een betrouwbaar iemand aan mijn zijde was mij dit allicht nooit gelukt.

Kap ermee voor het onmogelijk wordt. Op die manier kan je de schade beperken.
 
Bedankt voor je reactie Barre!

Een verslaving kan er wel een woord voor zijn, daar kan ik je wel gelijk in geven. Ik noem het in 'mijn verhaal' geen échte verslaving omdat het niet de bovenhand van me leven heeft. Het is daarom niet minder een verslaving, besef ik ineens.. :rolleyes:

Het hele drugsverhaal is voor mij redelijk snel een neerwaartse spiraal geworden, de vicieuze cirkel zoals ik het eerder noemde..

Ik zit behoorlijk vast aan mijn omgeving, kan alles laten vallen en ergens anders opnieuw beginnen, maar dan heb ik helemaal geen houvast meer,.. Nu heb ik nog wel vrienden die geen drugs gebruiken en familie in de buurt, lijkt me in mijn geval geen interessante piste om te verhuizen, of het is ver weg, naar de andere kant van de wereld ofzo..

Het is ook niet meer mijn hele leefomgeving die het probleem is, daar heb ik al afstand van kunnen nemen, het is gewoon die éne vriend en het gebrek aan behoefte om nuchter te zijn. Verhuizen kan een oplossing zijn, maar vrees dat dit in mijn geval niet de meest interessante piste is.

Ik heb het al nog gekund en heb er vertrouwen in dat het wel weer zal lukken(wat stoppen met harddrugs betreft althans). Mijn grootste probleem is om na het stoppen terug kunnen leven als een normaal mens, het liefst zonder elke dag weg te zijn in mijn hoofd van alcohol of cannabis..

Daarnaast weet ik niet hoe ik kan afstand nemen van mijn hele verleden zonder opnieuw een groot stuk van mijzelf kwijt te spelen..

Ik heb ondertussen het volgende beslist:

Heb die vriend laten weten dat hij kan samen stoppen met mij(wat hij ook wil en voor open staat). Volgend weekend gaan we samen een lsd trip steken. Na die trip stoppen we(ik). Als we (of hij) daarna nog een keer gebruikt verbreek ik alle contact tot ik terug 'high' kan zijn 'on life'. (Hij heeft ondertussen alweer enkele dagen gebruikt; want "we gingen toch stoppen NA de trip?")

Het is een dwaze regeling en niet de meest constructieve, maar dit is de enige mogelijkheid die ik zie om er samen met die vriend een eind aan te maken.

Lukt dat niet laat ik hem (jammer genoeg) vallen..

Lukt het wel, dan volgt mijn grootste probleem..
 

barre

Newbie
Ik besef wel dat je niet in hetzelfde schuitje hebt gezeten als ik en wil je hier nogmaals proficiat voor wensen. Als ik lees dat je je bachelor in 3 jaar hebt behaald voel ik enige jaloezie. Ik zat aan de unief en werk nu op de postbedeling in een bedrijf. Maar gedane zaken nemen geen keer.

Ondanks je mooie job, bijbaan, diploma, eigen appartement haal je in je eerste post aan dat je leven als een puinhoop voelt. Je weet ook waarom. Je beseft intussen dat je verslaafd bent en bent bang voor de toekomst. Da's geen leuk vooruitzicht, maar ik herken het wel. Ik ben zelf nog steeds alcohol verslaafd, dus ben niet geplaatst je hierbij te helpen. Ik moet wel zeggen dat ik al sinds mijn 16 veel drink en ben er door de coke echt verslaafd aan geraakt. Ik ben inmiddels zowat 8 jaar van de coke af (dankzij de gevangenis) maar alcohol laten is zeer moeilijk. Mijn vriendin houdt mij in het oog, maar als ik zeur mag ik er enkele extra drinken en daarnaast drink ik ook nog achter haar rug om.
Als je momenteel niet verslaafd aan alcohol bent, kan je proberen het drinken op zijn minst te beperken, jezelf een limiet opleggen om niet meer dan X aantal glazen te drinken.

Aan cannabis ben je blijkbaar wel verslaafd. Dat was ik ook. Ik ben die verslaving pas na enkele jaren van de cokedrang verlost te zijn, gaan aanpakken. Probeer dus eerst van de harddrugs af te komen. Een wietverslaving blijft natuurlijk ook een verslaving, maar als de rest al "weggegomd" is, sta je al behoorlijk ver.

Ik blijf echter met het gevoel zitten dat er meer aan de hand is dan hoe je het neerschrijft. Vergeef me mijn negativisme, ik probeer alleen maar goed te doen. Ik heb gewoon het gevoel dat je verslaving dieper zit dan je wil toegeven. Als ik je verleden en je gevoelens er bij overschouw, dan vrees ik dat je nog een lange weg hebt af te leggen. Ik herken zoveel uit hetgeen je omschrijft (goede opvoeding, begaafd met enig verstand maar ook pessimistisch, je gevoelens wegcijferen, je zwakte) dat ik bang ben dat je geplande LSD-trip niet het afscheid van harddrugs wordt. Ik wou ook meermaals stoppen, voelde mezelf een nul, maar liet mij telkens meeslepen door anderen. Ik had ook een goede vriend in het drugsmilieu, iemand die ik niet wou laten vallen maar uiteindelijk voor een behoorlijk groot deel omdat ik zo genoot van de roes, omdat ik iemand had waarmee ik samen kon lullen wanneer ik gesnoven had, iemand die geen kritiek gaf wanneer ik een volgende fles opende. Het waren pas drastische maatregelen (11 maand cel) die mij de ogen openden. Dat was de reden dat ik het over verhuizen had, maar uiteraard begrijp ik dat dit geen evidentie is.

Als je wat wil bereiken denk ik wel dat je die vriend zal moeten laten vallen, want twee verslaafden die samen stoppen da's niet simpel.

Ik hoop echt dat ik je met deze post geen al te slecht gevoel heb gegeven. Ik besef dat ik mij vrij hard op stel, maar ik wil je echt de ogen doen openen.
Ik heb de harddrugs inmiddels 8 jaar geleden afgezworen
 
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories
Bovenaan