Een jaar geleden heb ik voor het eerst eens XTC genomen samen met een vriend.
In het begin dat gevoel dat alles perfect was en dat ik nog nooi zo gelukkig geweest was, enfin, het typische XTC gevoel. Tot dan alles leuk.
Opeens voelde mijn vriend zich niet goed, hij had een half pilletje meer op. Hij had in zijn hoofd de redenering gemaakt, als ik me zo extreem gelukkig voel, kan ik mij even extreem slecht voelen.
DIt had nefaste gevolgen voor hem, vermits hij soms afdaalde naar de 'hel', zoals hij het noemde. Het was de verschrikkelijkste plaats ter wereld, hij kon er alleen uitgeraken door vreemde denkpatronen aan te nemen. Zoals aan extreem goede dingen denken uit zijn leven of juist extreem slechte. Terwijl hij af en toe in de hel was, had hij dezelfde gelaatsuitdrukking als die die je ziet in documentairefilms bij mensen uit concentratiekampen. Ik krijg nog steeds kippenvel als ik eraan denk...
Maar uiteindelijk ging het over en voelde hij zich even gelukkig als mij. We besloten wat te wandelen. Toen we op een pier liepen (een houten brug die een eind in de zee loopt) dacht mijn vriend dat deze aan het instorten was. Ik moest hem dan ook vasthouden of hij was weggelopen.
Toen we daar vankwamen deed mijn vriend zijn ogen toe en zei hij dat hij in een vliegtuig zat en dat hij op weg was naar mexico. Hij zei dat hij alles zag zoals uit een vliegtuig. Ik hield hem vervolgens vast aan zijn kap en stuurde hem, terwijl hij met zijn ogen toe aan het 'vliegen' was. Moet een raar gezicht geweest zijn voor passanten...
Na een tijdje was de fun eraf en gingen we nog een partijtje biljarten. Allemaal oké.
We besloten daarna naar huis te gaan. We waren te voet naar het stad gegaan en we moesten nu nog zo'n half uurtje naar huis wandelen langs de zeedijk. Daar vervormde alles in mensen. Paaltjes, vuilzakken, fietsen,... Overal zagen we mensen die er van dichtbij niet waren. Toen ik ging urineren van een trapje dat pikdonker was, vervormde de schaduw zich tot een dakloze die naar me greep... Mijn vriend zag nog een persoon op een brommer op de dijk en ik zag iemand frisbeeën met een hond. Deze figuren bleken na nader onderzoek ook niet echt te zijn.
Uiteindelijk kwamen we thuis aan en gingen we slapen. Ik was doodop en viel direct in slaap. Toen draaide het pas echt fucked up. Ik viel in slaap maar had de gekste dromen, meestal zat ik in een fucked up trip waar ik niet uitkon. Ook telkens als ik terug probeerde in slaap te vallen had ik van die schokken. Je weet wel, net alsof je valt.
Op een bepaald moment in de nacht werd ik wakker en zag ik een dansende rapper boven men bed, ik maakte mijn vriend wakker in het bed naast mij, en die zag dezelfde rapper. Hij heeft die nacht ook nog iemand zien lopen in de gang...
De volgende dag had ik een kater zoals van alcohol. Mijn vriend daarentegen was totaal fucked up en zat te wenen op de trein naar huis. Ik heb daarna 3 dagen aan één stuk door alcohol gedronken (einde middelbaar) en achteraf heeft deze ervaring ook een diepe indruk op mij nagelaten. Ik en mijn vriend hebben er alletwee toch een maandje fucked up van gelopen. Vooral een schrik van het donker de eerste weken.
Nu mijn vraag die bij dit quaso tripreport hoort, is deze shit normaal op XTC?
Vrienden van ons gebruiken regelmatig (in beperkte dosissen) MDMA en het gekste dat die al hebben meegemaakt zijn CEV's... Wij daarentegen spaceten hem al compleet op respectievelijk 1 en 1,5 pil.
Ik zou het graag nog eens proberen (het love-gevoel was ongelofelijk), maar ik heb geen zin om weer een maand van mijn leven kwijt te zijn aan rare gedachten.
In het begin dat gevoel dat alles perfect was en dat ik nog nooi zo gelukkig geweest was, enfin, het typische XTC gevoel. Tot dan alles leuk.
Opeens voelde mijn vriend zich niet goed, hij had een half pilletje meer op. Hij had in zijn hoofd de redenering gemaakt, als ik me zo extreem gelukkig voel, kan ik mij even extreem slecht voelen.
DIt had nefaste gevolgen voor hem, vermits hij soms afdaalde naar de 'hel', zoals hij het noemde. Het was de verschrikkelijkste plaats ter wereld, hij kon er alleen uitgeraken door vreemde denkpatronen aan te nemen. Zoals aan extreem goede dingen denken uit zijn leven of juist extreem slechte. Terwijl hij af en toe in de hel was, had hij dezelfde gelaatsuitdrukking als die die je ziet in documentairefilms bij mensen uit concentratiekampen. Ik krijg nog steeds kippenvel als ik eraan denk...
Maar uiteindelijk ging het over en voelde hij zich even gelukkig als mij. We besloten wat te wandelen. Toen we op een pier liepen (een houten brug die een eind in de zee loopt) dacht mijn vriend dat deze aan het instorten was. Ik moest hem dan ook vasthouden of hij was weggelopen.
Toen we daar vankwamen deed mijn vriend zijn ogen toe en zei hij dat hij in een vliegtuig zat en dat hij op weg was naar mexico. Hij zei dat hij alles zag zoals uit een vliegtuig. Ik hield hem vervolgens vast aan zijn kap en stuurde hem, terwijl hij met zijn ogen toe aan het 'vliegen' was. Moet een raar gezicht geweest zijn voor passanten...
Na een tijdje was de fun eraf en gingen we nog een partijtje biljarten. Allemaal oké.
We besloten daarna naar huis te gaan. We waren te voet naar het stad gegaan en we moesten nu nog zo'n half uurtje naar huis wandelen langs de zeedijk. Daar vervormde alles in mensen. Paaltjes, vuilzakken, fietsen,... Overal zagen we mensen die er van dichtbij niet waren. Toen ik ging urineren van een trapje dat pikdonker was, vervormde de schaduw zich tot een dakloze die naar me greep... Mijn vriend zag nog een persoon op een brommer op de dijk en ik zag iemand frisbeeën met een hond. Deze figuren bleken na nader onderzoek ook niet echt te zijn.
Uiteindelijk kwamen we thuis aan en gingen we slapen. Ik was doodop en viel direct in slaap. Toen draaide het pas echt fucked up. Ik viel in slaap maar had de gekste dromen, meestal zat ik in een fucked up trip waar ik niet uitkon. Ook telkens als ik terug probeerde in slaap te vallen had ik van die schokken. Je weet wel, net alsof je valt.
Op een bepaald moment in de nacht werd ik wakker en zag ik een dansende rapper boven men bed, ik maakte mijn vriend wakker in het bed naast mij, en die zag dezelfde rapper. Hij heeft die nacht ook nog iemand zien lopen in de gang...
De volgende dag had ik een kater zoals van alcohol. Mijn vriend daarentegen was totaal fucked up en zat te wenen op de trein naar huis. Ik heb daarna 3 dagen aan één stuk door alcohol gedronken (einde middelbaar) en achteraf heeft deze ervaring ook een diepe indruk op mij nagelaten. Ik en mijn vriend hebben er alletwee toch een maandje fucked up van gelopen. Vooral een schrik van het donker de eerste weken.
Nu mijn vraag die bij dit quaso tripreport hoort, is deze shit normaal op XTC?
Vrienden van ons gebruiken regelmatig (in beperkte dosissen) MDMA en het gekste dat die al hebben meegemaakt zijn CEV's... Wij daarentegen spaceten hem al compleet op respectievelijk 1 en 1,5 pil.
Ik zou het graag nog eens proberen (het love-gevoel was ongelofelijk), maar ik heb geen zin om weer een maand van mijn leven kwijt te zijn aan rare gedachten.
Weet je ook hoe sterk die pilletjes waren?
